Niet schrikken, dit heb ik wel vaker. Ik heb fragmentarische schizofrenie

Dat je dit niks vind mag natuurlijk, maar waarschijnlijk heb jij andere nummers zonder refrein wel al met hoge punten beloond, dus ik vind het een beetje vreemd dat je dat opeens een minpunt vind.

Ik heb dit nummer genomineerd, en het is in mijn geval vooral de sfeer die het 'm doet.

edit: oh, fragmentarische schizofrenie. Ligt dat zure stukje daaraan?

Post-Joy Division bedoel je hoop ik

1120 ♫ [1034] Buffalo Springfield - Expecting To Fly (1967)
Al eerder herbeluisterd voor de ladders van gisteren en nu dus weer twee keer. Ik kan er ook geen genoeg van krijgen. Een apart nummer, vooral door de dromerige sfeer.

Cijfer: 7,6

1119 ♫ [0951] The Sound - Counting The Days (1984)
Ik was de titel vergeten en zocht op The Sound Days en vond Longest Days, dat was toch een beter nummer. Een stuk vrolijker dan wat ik van ze ken. Toch ook een opmerkelijke nominatie, want deze scoort beduidend minder dan de overige nummers op de EP. Ik kan hier eerlijk gezegd niet veel mee. Typische ene oor in, andere oor uit-muziek.

Cijfer: 5,5

1118 ♫ [0867] Tom Petty And The Heartbreakers - Into The Great Wide Open (1991)
In Amerika superbekend. Hier niet echt een pottenbreker heb ik het idee. Toch scoort deze best aardig. Ik heb toch echt het beeld van een 70s-band in mijn hoofd, maar de 90s scoren toch beduidend beter. Een leuk bluesrocknummer met goede samenzang. Volgens mij live een sterke band.

Cijfer: 6,8

1117 ♫ [0775] Dire Straits - Tunnel Of Love (1980)
Nou, daar is de eerste dan. Vorig jaar nog in de hoogste B-groep, nu toch wel een paar honderd plekken lager uitgekomen. Tunnel of Love was één van mijn eerste Dire Straits-liefdes. Na twee blues/country albums kwamen ze opeens met een soort soundtrack. Vrolijk, opzwepend en niets minder dan geniaal. Een weergaloze outro-solo, een bijzonder sterke tekst en dan heb ik het nog niet eens over de magistrale 14-minuten durende live-versie van Alchemy (voor de liefhebber: live in boston ’85, 22 minuten ).

Cijfer: 9,3

1116 ♫ [0375] Lloyd Cole And The Commotions - Jennifer She Said (1987)
Ze hebben op de broek gehad. Maar liefst 700 plaatsen omlaag van een top 500-plek. Niet terecht, want dit is een mooi nummer. Zo’n 80s-nummer dat voor de verandering eens zo gisteren uitgebracht had kunnen worden. Vrolijke synthpop zonder synths, maar met een akoestische gitaar. RYM noemt het Jangle Pop, leuke benaming.

Cijfer: 7,0

1115 ♫ [0853] Echo & The Bunnymen - Lips Like Sugar (1987)
Vanaf dit album kent eigenlijk niemand ze meer, als ik de stemmen mag geloven. Vergeleken met het oude werk een beetje een inspiratieloze single, vind ik. Een beetje U2-light en dan niet echt in een positieve zin. Alsof de plezier in het spelen er uit is.

Cijfer: 5,6

1114 ♫ [1699] Porcupine Tree - Collapse The Light Into Earth (2002)
De afsluiter van In Absentia. Een album dat z’n momenten heeft. Waaronder dit nummer. Nog dromeriger dan Expecting to Fly en een “Spacey semi-ballad” (vond het wel een leuke omschrijving). Zet het album overigens een keer in de loop. Na dit nummer word je weer wakker geschud door Blackest Eyes.
Ik dacht eerst overigens dat dit nummer op Lightbulb Sun stond, maar ik was in de war met How Is Your Life Today. Net zoals ik vorige keer tegen Snoeperd zei.

Cijfer: 7,8

1113 ♫ [-------] Heart - Magic Man (1976)
Ondanks dat dit wel vaag een belletje doet rinkelen en dit ongetwijfeld weer een wereldberoemde band is, ga ik toch m’n vingers branden: leuke ontdekking!
Sterke riff, goede zang en heerlijk gitaarwerk.

Cijfer: 7,3

1112 ♫ [1059] Madrugada - Step Into This Room And Dance For Me (2001)
De donkere stem van Sivert Høyem komt hier echt goed tot z’n recht. Doet een beetje denken aan een vroege The National. Doorsnee drumwerk, geen spectaculair gitaarwerk en zeker geen aparte stem, maar alles bij elkaar krijg je een wonderschoon nummer. Ik geloof voor het eerst dat ik echt intensief geniet van Madrugada.

Cijfer: 8,2

1111 ♫ [-------] A-Ha - Hunting High And Low (1986)
Ik lees het nu pas, maar hoe is het mogelijk dat je a-ha niet kent? En dan word ik aangekeken op House for Sale. (Snoeperd, luister Take On Me eens, die moet je toch wel kennen?)
Enfin, een schitterend nummer waarvan ik de schoonheid ergens in 2011 opeens zag. Gelikt 80s hitpopparadenummer (dus de 3 van Roeland staat genoteerd), maar wat voor een. Harket was dan ook niet zomaar de eerste de beste zanger.

Overigens een prachtige live-uitvoering: Live at Vallhall 2001. Kippenvel wanneer het publiek a capella zingt.

Cijfer: 8,4

De artiest is a-ha, niet A-Ha

+ + + +=Ik weet niet welke cijfers jij op school krijgt, maar met een 7,5 was (en ben) ik behoorlijk tevreden, hoor.

Persoonlijk vind ik dit weinig met country te maken hebben. Een soort folky pop, lijkt me. Wel leuk dat deze de hoogste groep wist te halen.

RYM noemt ook British Folk-Rock, maar daar kan ik eerlijk gezegd weinig mee. De artiesten daar zeggen mij ook vrij weinig.

A-Ha -> a-ha is gefixed.

Ik zou m'n smaak kunnen verdedigen en zeggen dat ik echt niet zo voorspelbaar ben, maar de eerlijkheid in me zegt ja.

700 ♫ [0608] New Order - Age Of Consent (1983)
New Order vind ik ook wat teveel in de MuMe-lijst staan (11 keer!) maar dit is het beste nummer van hen dat ik tot nu toe ben tegengekomen, een geslaagde en frisse mix van rock met wat dance. Een regulier album van New Order zal ik dit jaar ook nog aanschaffen.
Cijfer: 8

699 ♫ [0712] Small Faces - Tin Soldier (1968)
Geweldige rockklassieker uit de jaren '60, even rauw als aanstekelijk waarbij Steve Marriott de longen uit zijn lijf zingt.
Cijfer: 9

698 ♫ [0960] The Rolling Stones - Under My Thumb (1965)
Van Rolling Stones verkies ik ook hun hits uit de jaren '60 en '70 boven hun latere werk. Zowel melodisch als ritmisch sterk met subliem gitaarwerk.
Cijfer: 8,5

697 ♫ [0341] The Dave Brubeck Quartet - Take Five (1959)
Jazz beluister ik niet zo vaak maar dit vind ik een hemelsmooi en gezellig nummer, schitterende drumsolo ook. Werd 2 jaar later nog een hit.
Cijfer: 9

696 ♫ [0426] Van Morrison - Brown Eyed Girl (1967)
Heel vrolijk en opgewekt nummer met de scherpe enthousiaste zang van Van Morrison. Staat nog steeds als een huis.
Cijfer: 9

695 ♫ [1553] Stealers Wheel - Stuck In The Middle (1972)
Met een beetje goede wil kan ik dit folkrock noemen, ik hoor ook Beatles-invloeden. Tijdloze popsong met heel leuk ritme en gitaarwerk.
Cijfer: 8,5

694 ♫ [-------] Anne Clark - Sleeper In Metropolis (1983)
Mij ook een raadsel waarom dit nummer in de lijst staat, het mist een degelijke melodie en biedt te weinig afwisseling. Nochtans vond ik het destijds enigszins leuk maar mede door de productie heeft dit de tand des tijds niet doorstaan.
Cijfer: 4,5

693 ♫ [0808] Boudewijn De Groot - Welterusten, Mijnheer De President (1966)
Dan veel liever deze protestsong van Boudewijn De Groot zonder franjes maar met verbetenheid en een ijzersterke tekst die ook in het George Bush-tijdperk zou passen.
Cijfer: 9,5

692 ♫ [1468] Mazzy Star - Fade Into You (1993)
Van deze band of zangeres weet ik niet veel maar dit ken ik nog wel en vind ik een heerlijke song, schattig en verleidelijk maar fris.
Cijfer: 9

691 ♫ [-------] Midlake - Roscoe (2006)
Beste nummer ooit kan ik niet zeggen - ik kende dit nog niet - maar een aangename verrassing is dit wel. Vooral de vocalen vind ik prachtig, het album waar dit nummer opstaat wil ik in zijn geheel horen.
Cijfer: 8,5

Prima tiental met slechts één slecht nummer.

1270 ♫ [1117] Edith Piaf - La Vie En Rose (1946)

Het origineel van die seventies-disco-cover dus. Qua effect op mij erg vergelijkbaar; lekker sfeertje dat perfect in de tijdsgeest past, maar na één minuut alweer verveelt. Dan kan mevrouw Piaf nog zo mooi zingen, ik blijf haar grootste hit (Non, Je Ne Regrette Rien) nog steeds stukken boeiender, zij het niet per sé sfeervoller vinden. Mooie blazers, dat wel.
Cijfer: 6,4

1269 ♫ [1201] Sandy Denny - Who Knows Where The Time Goes (1967)

Nadeeltje van een iets te groot deel van de hippiefolk uit deze tijd is dat het te vaak te vlak klinkt, ondanks dat ze het ingetogen houden meestal wel hadden begrepen. Gelukkig lijdt mevrouw Denny hier niet onder; hoewel haar zang iets te uitgetogen klinkt, weet ze wel vijfeneenhalve minuut pijlsnel en melancholisch voorbij te laten vliegen met prachtige akkoordcombinaties en uitmuntende sfeercreatie. Dat de tekst weer wel aan heel veel hippieclichés voldoet zal ik maar even vergeten.
Cijfer: 7,8

1268 ♫ [1474] Marillion - Neverland (2004)

Echt. Ik ben er zonder progvooroordelen ingegaan deze keer, aangezien het al een redelijk lange tijd was sinds we een slechte proggert waren tegengekomen en stiekem ook omdat ik dat onderhand waarschijnlijk wegrottende Marillion-album ook wil kunnen durven draaien. Maar voor mij wordt dit het hem gewoon niet. Vlakke en kitschy obligate rustige stukken worden afgewisseld met net zo vlakke en kitschy passages waar de ingetogenheid echter is vervangen door misplaatste, theatrale en waar het gezeik van de zanger gewoon vervelend over komt. Het zal m’n band wel niet zijn.
Cijfer: 3,5

1267 ♫ [1450] Van Morrison - Madame George (1968)

Het is schandalig, ik weet het, maar Astral Weeks heeft me tot nog toe nog niet helemaal weten te grijpen, en dat terwijl een ander en veel minder bejubeld album van meneer Morisson in mijn top-10 staat. Is niet omdat het slecht is (integendeel zelfs: de violen die het rond de rustige bas en zachte gitaar geweven zijn maken het nummer meer dan genietbaar), maar wel omdat Astral weeks, op de opener na, voor mij nog steeds gewoon zo ongrijpbaar overkomt; het gebrek aan structuur zorgt er nu nog voor dat ik bij tweede beluistering al vergeten was hoe dit nummer met overigens wel een prachtige tekst ook alweer ging. Raar en moeilijk om dit te becijferen dus, maar om de één of andere reden geniet ik er toch wel van, vooral door de prachtige sombere-mijmeringensfeer.
Cijfer: 7,5

1266 ♫ [-------] Gorillaz - Kids With Guns (2005)

Als ik me niet vergis het tweede nummer van deze volgens velen perfecte popband (als ik Damon Albarn, die volgens mij alleen werkt een band mag noemen – nee, ik tel stripfiguren niet mee als bandleden). Kan er eigenlijk ongeveer hetzelfde over zeggen als over de meeste van zijn/hun nummers: lekker, wat zomers en ietwat funky. Gelukkig weet Albarn wel uit de middenmoot te blijven door deze drie steekwoorden te vervangen door hun superlatieven; Kids With Guns is door zijn strakke baslijntje en simpele, maar oercatchy melodie nog steeds een popliedje dat altijd wel beluisterd kan worden en echt niet op zijn diepgang afgerekend moet worden, maar toch klinkt het allemaal wel verdomd catchy en lekker. Mag ook, toch?
Cijfer: 8,2

1265 ♫ [0982] Tindersticks - My Sister (1995)

Gevalletje nummer niet zo veel waar een nummer echt gered wordt door de tekst; het begin is nogal ongemakkelijk, maar niet echt op de manier die ik ken. Door de te gezellige, intieme instrumentatie in combinatie met het gefluister klinkt het alsof er een man liefdesgedichtjes in mijn oor zit te fluisteren en eerlijk gezegd is dat niet het prettigste gevoel ooit. Later begint een meer dan degelijke instrumentatie mee te doen, die echter niet verbloemt dat het nummer wel wat diepgang mist. Tot je naar de tekst kijkt: een levensopsomming van een nogal onfortuinlijke dame, de zus van de verteller, die haar leven lang alleen maar ongeluk en niet bepaald opwekkende gebeurtenissen (verlamming, blindheid) kent en toch vrolijk blijft. Hierdoor maakt de sfeer van het nummer meteen een ommezwaai van 180 graden en zit je bij het instrumentale outro haast in één van de vrolijke momenten tussen verteller en zijn zus. Toch een redelijk indrukwekkend nummer van een band waar ik niet eens zo heel veel mee heb.
Cijfer: 8,7

1264 ♫ [1883] Alela Diane - The Pirate's Gospel (2007)

Vriendin van Newsom en eigenlijk zou ik haar daarvoor al een hele hoge voldoende moeten geven, maar eerlijk gezegd stijgt dit nummer tot nog toe nog niet zo ver boven het niveau van gezellig, hij heeft toch echt wat te veel imperfecties: de ietwat lachwekkende achtergrondzang, de vlakheid en de ietwat jolige tekst (Johoo, johoho, johoo, sing the pirate’s gospel bijvoorbeeld geeft me nog iets te veel basisschoolassocisaties.) Slecht is het echter zeker niet, want mevrouw Dane heeft een meer dan prima stem en ook met de melodieën is minder dan niets mis.
Cijfer: 6,6

1263 ♫ [-------] Nils Frahm - Tristana (2009)

Ik had eigenlijk gehoopt op sneeuw terwijl ik dit nummer zou bespreken, want dan kunnen jullie misschien beter begrijpen wat ik bedoel als ik beweer dat dit ongetwijfeld in mijn top-10 van beste nummers van de laatste vijf jaar staat; als het echt steen- en steenkoud is, je naar buiten kijkt en bedenkt dat je stiekem wel voor eeuwig binnen wilt zitten, bevalt Tristana het best. Verschrikkelijk sfeervol en warm (in een koude omgeving, als u begrijpt wat ik bedoel), maar ook als het buiten niet vriest dat het kraakt barst dit nummer van de sfeerbeelden. Klassieke muziek die me echt weet te raken en dat gebeurt niet al te vaak.
Cijfer: 10

1262 ♫ [-------] Wilco - Jesus, Etc. (2002)

Sympathiek, ietwat country-achtig aandoend rocknummertje met fijne vioolbegeleiding dat desondanks echt niet zo heel erg legendarisch is. Heb wel een beetje zin om die wat sombere zanger een knuffel te geven, maar veel meer bijvoeglijk naamwoorden dan charmant kan ik hier niet op plaatsen. Prettig, niet speciaal.
Cijfer: 7

1261 ♫ [1971] The Flirtations - Nothing But A Heartache (1968)

Wederom een nummer dat nergens in uitblinkt, behalve in vrolijkheid en dat doet het prima. Fijne blazers in combinatie met een uitgelaten zangeres; ik zou het niet als één van de beste nummers aller tijden willen noteren, het komt zelfs niet eens een beetje in de buurt, maar voor de drie minuutjes is het best prettig. Wegwerpsoul van de bovenste plank.
Cijfer: 7,1

Wat betreft jaren 80 muziek ben je net zo voorspelbaar als Onderhond die een film kijkt van voor 1980.

Niet waar. Cocteau Twins, The Feelies, The Chameleons, Joy Division, Violent Femmes, The Cure, Pixies, Dead Can Dance (!), en Sonic Youth zijn allemaal jaren '80-erds die ik best redelijk tot heel erg goed vind. En dan vergeet ik er vast nog wel wat. Niet te ver doordraven, gekkerik.

Niet helemaal. Elk Gorillaz project wordt met meer mensen dan alleen Albarn gemaakt, zo heeft Dangermouse als producer een grote rol op het album waar dit nummer vanaf komt. Damon is echter wel de belangrijkste en ook de enige constante factor op alle platen. Maar Damon Albarn is niet een eenmansband te noemen die alles zelf gedaan heeft op alle albums.

Die 2 voor Yello vergeef ik je nooit, hoor

Vergeef me. Ik ben nog best een aardige knul, stiekem.

Oké, weet ik dat ook weer, bedankt.

Mwah, muzikaal gezien kan je de Gorillaz wel een eenmansband noemen inderdaad. Producers zou ik toch niet meerekenen als bandleden. Gorillaz bestaat eigenlijk uit Damon Albarn (muzikaal) en Jamie Hewlett (visuele aspect). Je kan het wat mij betreft prima een eenmansband noemen.

De woorden waarmee ik het vioolloopje in dit nummer zou beschrijven. Ik ben helemaal verslaafd aan dit nummer nu. En dat vooral door die viool.

Toevallig was dit net een leuk nummer, maar veel van de New Order nummers komen niet boven de 7 uit.
En nogmaals, die cijfers zeggen amper iets. Ik ben niet goed in cijfers geven dus hecht daar alsjeblief niet te veel waarde aan

Een krap zesje voor jouw cijfers, Snoeperd. Je bent er inderdaad niet zo goed in.

Ik vind mezelf er ook niet goed in, maar ik geef er toch een 8 voor.

690 ♫ [0227] Roy Orbison - She's A Mystery To Me (1989)

Roy Orbison kwam al twee keer langs en dit is zijn hoogste notering. Het is meteen het beste nummer, jammer genoeg is het wel een 500 tal plekken gedaald. Het is een sfeervol nummer dat makkelijk wegluistert. Zulk soort nummers heb je veel. En als ze goed zijn uitgevoerd is het altijd leuk om te luisteren, en zo heb ik veel van dit soort piano/gitaar nummers die ik graag opzet. Een nummertje in de categorie van bijvoorbeeld Father and Son, Falling Slowly, niet al te moeilijke nummers dus, maar wel erg mooi.

Cijfer: 8,5

689 ♫ [0663] Neil Young - Ambulance Blues (1974)

Waar de meeste nummers van Neil Young meestal wel onder de 5 minuten en in een popstructuur blijven kan je dit gerust een epos noemen. 9 minuten lang mogen we genieten van Neil Young, een Neil Young op z'n best wel te verstaan. Harvest is tot nu toe mijn favoriete Neil Young-album (heb ook nog Everybody Knows... en After the Goldrush geluisterd) maar na een paar keer geluisterd te hebben naar On the Beach moet Harvest voor deze positie gaan vrezen. De eerste minuten zijn zielsmooi, Neil Young kan echt fantastisch zingen. De minuten daarna wordt hij weleens afgewisseld door enkel instrumentatie. Maar het blijft gewoon erg sterk. 9 minuten lang.

Cijfer: 9

688 ♫ [0899] 16 Horsepower - Haw (1996)

Dit is andere koek dan het vorige nummer. De vorige was namelijk wat harder. Dit is een wat subtieler nummer. Dit is het beste nummer wat ik van deze band gehoord heb. En dat terwijl ik van Scrawled In Sap al heel erg onder de indruk was. Haw heeft prachtig gitaarspel en is ijzersterk gezongen.

Cijfer: 9

687 ♫ [0813] Men At Work - Down Under (1982)

Dit overbekende nummer ken ik al wel en is best leuk. Het nummer heeft leuke fluitjes, goed melodietje en natuurlijk het herkenbare refrein. Om eerlijk te zijn zou ik dit zelf niet snel op zetten, leuk als je het nu hoort, maar niet interessant en zalig genoeg om vaak op te zetten. Een ideaal radionummer dus.

Cijfer: 7,5

686 ♫ [1039] New Order - Doubts Even Here (1981)

Dit bedoel ik dus met alweer New Order. Dit is zoals zoveel New Order-songs al klinken. Het luistert lekker weg maar het is o zo middelmatig. Voor Joy Division heb ik ook altijd wat extra moeite moeten doen en dat zal hier ook wel het geval zijn. Op een eerste luisterbeurt in ieder geval representatief voor de middelmatigheid.

Cijfer: 6,5

685 ♫ [0740] The Strokes - Someday (2001)

Ik zie al gedacht worden. The Strokes. Voorspelbaar. 10. Jaaa! Dat is ook zo. Ik ken simpelweg geen bands die strakker en beter klinken dan de Strokes en de door mij geroemde Arctic Monkeys.
Heerlijk al hoe dat nummer begint. Met een lichtvoetig riffje dat al snel wordt omgeven door een wat gruiziger geluid. Het is dan ook een vrij rauw nummer. En dat past er wel bij, want Casablancas is hier op z'n gevoeligst. Hij weet bij mij erg goed binnen te dringen met zijn nonchalante stem. Een van de beste stukken is het refrein van dit nummer. En dat is voornamelijk door Casablancas, want hij bewijst hier een van mijn favoriete zangers te zijn, op een hele aparte manier zingt hij heel gevoelig, wat misschien een aantal niet zullen begrijpen. Het maakt het lange refrein wel dusdanig goddelijk dat dit nummer niet anders beloond kan worden dan met een 10.

Cijfer: 10

684 ♫ [-------] Sufjan Stevens - The Man Of Metropolis Steals Our Hearts (2005)

Horen we daar een best stevig begin van Sufjan Stevens? Ja. Dat kan. Het is een van de hardste momenten op een album dat verder in pure stilte geluisterd moet worden. Zodat de muziek van deze bijzondere man goed bij je binnenkomt. Sinds ik de cd origineel in mijn bezit heb (Dank u wel Niels) luister ik de cd erg vaak. Dit zou niet in mijn top 5 van de cd staan ( geen schande met 22 nummers) maar tekenend voor het niveau voor het album is het wel. Dit is een zeer afwisselend nummer dat mooi gebracht wordt door de zoals altijd breekbare vocalen van Sufjan. Ook de samenzang in het refrein is erg mooi.

Cijfer: 9

683 ♫ [0505] Pulp - Razzmatazz (1993)

Razzmatazz is een nummertje van het verzamelalbum Pulpintro en staat dus niet op een regulier album. Het scoorde volgens mij ook vooral op single. Razzmatazz is de eerste luisterbeurt al geweldig. Het is een klassieke britpop uptempo song met een fantastisch refrein. En daarmee is eigenlijk al genoeg gezegd. Maar er zijn meer momenten waar de klasse vanaf druipt. Bijvoorbeeld het moment steeds na het refrein, waar een klein beetje gas wordt teruggenomen is ook erg goed gedaan. Daarna wordt weer opgebouwd naar het sterke refrein.

Cijfer: 8,8

682 ♫ [0487] Echo & The Bunnymen - The Cutter (1983)

Met The Cutter dalen Echo & the Bunnymen een beetje. Dat maakt niet uit, want ze hebben nog genoeg ijzers in het vuur voor de komende 681. Echo & the Bunnymen heb ik me nooit zo in verdiept en dat komt doordat de echte klik met Killing Moon niet wil komen, wel een leuk nummer, maar de echte genialiteit wil niet tot me binnen dringen. Gevolg is dat ik dit als een vrij gelijkwaardig nummer beschouw. Het is een leuk nummer, al is het natuurlijk wel wat minder verrassend dan de qua structuur ook bijzondere Killing Moon. Maar ja, die klik is en komt er maar niet.

Cijfer: 7

681 ♫ [0571] Cocteau Twins - Ivo (1984)

Ivo is het eerste nummer van de Cocteau Twins dat me helemaal overrompeld. Die zangeres, wow, die zang is 24-karaats goud. Dat was me gek genoeg bij de vorige nummers niet opgevallen. Nu wel, misschien komt dat ook omdat deze fantastische stem gepaard gaat met een topcompositie. Dit is een nummer waar je als band alleen maar trots op kunt zijn. Zo helder en zo mooi klinken niet al te veel nummers hoor.

Cijfer: 9,3

680 ♫ [1671] Gerry Rafferty - Baker Street (1978)

Gerry Rafferty is een Schotse zanger. En Baker Street is zijn grootste hit. Baker Street is een leuk popnummer, waarin niet eens de zang zo opvalt, maar vooral de blazers in de bridge. Die zorgen voor het hoogtepunt van het nummer. De rest van het nummer zegt me nog niet zoveel.

Cijfer: 7,5

Baker Street

679 ♫ [0622] Antony And The Johnsons - Cripple And The Starfish (2000)

Cripple and the Starfish komt van het debuutalbum van Antony & the Johnsons. De nummers op het debuutalbum kenmerken zich door wat meer bombast en minder piano geöriënteerde nummers. Althans, er wordt piano gespeeld maar er worden veel meer instrumenten gebruikt. Op dit nummer bijvoorbeeld de viool, die bijna even gevoelig en prachtig is als de stem van Antony. Antony zingt weer prachtig, met als hoogtepunt het hele meezingbare refrein. I go back like a starfish. Schitterend.

Cijfer: 9,3

678 ♫ [0690] Electric Light Orchestra - Here Is The News (1981)

Dat begin herken je meteen, dat is van één of ander deuntje van een zender, geen idee welke trouwens. Dit zal wel een grote hit zijn geweest in de jaren '80, en terecht, want het gewoon erg leuk. Vooral dat deuntje is erg leuk en ook een beetje fout, maar juist daarom zo fijn. Dit is foute jaren '80 pop in zijn beste uitvoering.

Cijfer: 8,5

677 ♫ [0302] The Velvet Underground - Pale Blue Eyes (1969)

Dit lijkt wel een typisch 'hoog binnenkomen gevalletje en daarna zakken'. Het kwam 2 jaar geleden op 114 binnen om daarna op plek 302 terecht te komen, en nu wordt het aantal gezakte plekken weer verdubbeld. Voor deze prachtige Velvet Underground is dat jammer, dit vind ik een van hun beste. De knotsgekheid van sommige nummers is hier ingeruild voor een gevoelig en heel lieflijk nummer. Lou Reed kan ontzettend mooi zingen, dat valt niet te ontkennen als je zo'n mooi gezongen nummer hoort.

Cijfer: 9,3

676 ♫ [0752] Prefab Sprout - Faron Young (1985)

Prefab Sprout ken ik niet. Wel eens van de naam gehoord maar nooit een nummer van opgezocht. Het nummer gaat nogal onzichtbaar aan me voorbij. Het riffje is best aardig, het klinkt allemaal wel leuk. Maar na de eerste en ook tweede luisterbeurt is het niet boeiend genoeg. Typisch zo'n gevalletje van snel verder. Ook al is het niet slecht.

Cijfer: 6

675 ♫ [0381] Ennio Morricone - Man With A Harmonica (1972)

Once Upon A Time In the West heeft misschien wel de beste soundtrack aller tijden, Ennio Morricone is dan ook de absolute koning. Man With a Harmonica is een indrukwekkend nummer dat uitblinkt in de grootsheid, je wordt overdonderd. De mondharmonica wekt ook ongekend veel gevoel op. Wat mij betreft is deze niet veel minder dan het titelnummer.

Cijfer: 9

674 ♫ [1161] Massive Attack - Dissolved Girl (1998)

Mezzanine is met 4 nummers best goed vertegenwoordigd in de ladder. We hebben nog veel Mezzanine te gaan want dit is pas de eerste die we tegenkomen. Behalve de heerlijke electronics heeft dit nummer ook nog eens mooie gitaarpartijen. Het gaat dan ook steeds van zuiver naar een gruizig gitaargeluid. De sfeer is behoorlijk onheilspellend. Je hebt de hele tijd het gevoel dat er iets spannends gaat gebeuren en dat knap van deze goede band.

Cijfer: 8,5

673 ♫ [0385] Stevie Wonder - As (1976)

Songs In the Key of Life is na What's Going On waarschijnlijk mijn favoriete Stevie Wonder-album. As vind ik lang niet bij de beste nummers van het album horen, er staan stukken betere op. Maar alsnog, dit is heel mooi. Het refrein is heerlijk vrolijk en maakt het nummer eigenlijk wel. Want jammer genoeg ontbreekt hier de funk een beetje, wat dan ook meteen het enige minpunt is.

Cijfer: 7,8

672 ♫ [0431] Creedence Clearwater Revival - Fortunate Son (1969)

CCR kan als de beste suffe poprock maken, maar dan wel van topkwaliteit. De laatste tijd heb ik vaak Cosmo's Factory geluisterd en de andere albums moeten er binnenkort ook aan geloven. En als ik een nummer als Fortunate Son hoor krijg ik daar extra veel zin in. Fortunate Son opent met een meesterlijk riffje en de zanger pakt het goed op door er mooi op te zingen.

Cijfer: 8,5

671 ♫ [0494] Van Morrison - Moondance (1977)

Van Van moeten we helaas afscheid nemen, gelukkig doen we dat met Moondance. Een van zijn mooiste. Van heeft van dit nummer een zeer comfortabel en knus nummer gemaakt. Het is zelfs een beetje soul/jazzy achtig. Na bijna iedere zin krijgen we een fraai klein stukje piano te horen. En de pianosolo is al helemaal abnormaal niveau. Van Morrison was van vele huize thuis, dat heeft hij in de ladder wel bewezen. En jammer genoeg is 671 zijn hoogste positie.

Cijfer: 9

Het album What's Going On is van Marvin Gaye

Hij bedoelt waarschijnlijk te zeggen 'soul album', want What's Going On stond een tijdje terug zelfs in zijn top 10, dus dat weet hij heus wel

Eigenlijk kan hij helemaal niet zo goed zingen (zoals in dit nummer dubbel en dwars duidelijk wordt), maar toch blijft hij inderdaad een geweldige zanger

VPRO

Dat valt toch wel mee? Nummers van Everybody Knows This is Nowhere, Like a Hurricane, Cortez the Killer, Ordinary People, No Hidden Path (beiden van Chrome Dreams II), Peaceful Valley Boulevard (Le Noise), Prairie Wind, Goin' Home, She's a Healer (beiden van Are You Passionatie?) etc.

Ik kende dat helemaal niet (wel van VPRO natuurlijk), supervet dit

690 ♫ [0227] Roy Orbison - She's A Mystery To Me (1989)
Roy Orbison mag gerust wat vaker in de MuMe top-2000 voorkomen. Geschreven door Bono van U2 dat op het lijft lijkt van Roy Orbison en zijn zang is onnavolgbaar.
Cijfer: 8,5

689 ♫ [0663] Neil Young - Ambulance Blues (1974)
Deze man wordt gelukkig wel goed gewaardeerd op MuMe. Akoestisch nummer dat laveert tussen folk en blues, ook een beetje schatplichtig aan Bob Dylan die tenslotte zijn grootste inspirator is maar erg meeslepend nummer.
Cijfer: 9

688 ♫ [0899] 16 Horsepower - Haw (1996)
De huilerige zang valt op en lijkt kenmerkend voor 16 Horsepower evenals de donkere sfeer en het folky tintje. Dit vind ik wel hun beste nummer tot nu toe in de MuMe-ladder met prima gitaarspel.
Cijfer: 8,5

687 ♫ [0813] Men At Work - Down Under (1982)
Radiovriendelijke pop uit Australië dat gemakkelijk in het oor ligt, niet echt bijzonder maar de die fluit in de intro en tussenstukken maken het nummer toch nog apart.
Cijfer: 7

686 ♫ [1039] New Order - Doubts Even Here (1981)
Dit komt uit hun beginperiode en dus vlak na het einde van Joy Division en je hoort duidelijk nog de JD-kenmerken zoals de zang en donkere sfeer, al haalt dit lang niet het peil van JD.
Cijfer: 6,5

685 ♫ [0740] The Strokes - Someday (2001)
Stilitisch en productioneel zou je dit nummer in de jaren '60 plaatsen. Daar er in de periode zoveel goede rockmuziek wordt gemaakt heb ik niets op tegen dat bands hun inspiratie uit die tijd halen, dit klinkt fris en aanstekelijk zonder pretenties.
Cijfer: 8,5

684 ♫ [-------] Sufjan Stevens - The Man Of Metropolis Steals Our Hearts (2005)
Eén van de langere nummer uit Illinois. Het rockt bij momenten waarbij gebruik wordt gemaakt van een koor maar bevat vooral rustige folky stukken met breekbare stem. Origineel en afwisselend, Sufjan Stevens is duidelijk niet voor één gat te vangen.
Cijfer: 8,5

683 ♫ [0505] Pulp - Razzmatazz (1993)
Dit nummer komt vlak voordat Pulp en de Britpop ging doorbreken. Dit nummer heeft inderdaad een sterk refrein maar het beste van Pulp moest nog komen.
Cijfer: 7,5

682 ♫ [0487] Echo & The Bunnymen - The Cutter (1983)
Echo & The Bunnymen vind ik één van de beste new wave bands in de jaren '80. Dit nummer zit gewoon weg erg goed in elkaar: de gekwelde vocalen, de baslijn en ritme, de donkere en mystieke sfeer en ook dat tussenstuk.
Cijfer: 9

681 ♫ [0571] Cocteau Twins - Ivo (1984)
Ivo heb ik ook aangeduid als één van mijn favoriete tracks van hun album Treasure, de engelachtige zang van Elizabeth Fraser komt hier helemaal tot zijn recht.
Cijfer: 8,5

1993 is niet echt de beginperiode van Pulp hoor, toen waren ze al 15 jaar bezig.