MusicMeter logo menu
MusicMeter logo

Muziek / Toplijsten en favorieten / Top 10 van 2012

zoeken in:
avatar van kobe bryant fan
Inderdaad, de concurrentie was erg sterk.
En dat terwijl 2012 naar mijn mening toch begon als een matig jaar.
Maar steeds kwamen er betere en betere platen bij, en nu heb ik zelfs geen plaats genoeg voor artiesten zoals: EL-P, Alt-J, The Tallest Man On Earth, John Talabot, Flying Lotus, Sigur Rós, ...

1. Godspeed You! Black Emperor - 'Allelujah! Don't Bend! Ascend!


(afbeelding)

Het stond vast, de nieuwe GYBE! ging een meesterwerk worden.
En dat werd het, want die weliswaar krappe 5* bewijst nog maar eens dat GYBE! na al die jaren er nog stevig staat. Althans naar mijn mening, want jammer genoeg werd hij niet overal zo goed onthaald.

2. Circle Takes the Square - Decompositions: Volume Number 1


(afbeelding)

8 jaar geleden is het dat, één van m'n favoriete platen allertijden: As The Roots Undo werd uitgebracht. 7 jaar bleef het stil rond de band, tot ze met een EP kwamen vorig jaar.
Namelijk de eerste 4 nummers van hun nieuwe LP. Een geweldige Punk/Metal plaat weer. Die zich meer concentreert om het donkere en zware van Metal. Alhoewel de afsluiter gewoon donkere Folk muziek is.

3. Burial - Kindred


(afbeelding)

Kindred bewijst nog maar eens dat Burial een van de sterkere Electronic artiesten is van dit decenium. Kindred bevat 3 lange tracks, met vele tempowisselinge en geweldige sfeerschetsen.

4. AmenRa - Mass V


(afbeelding)

Gelukkig beluisterde ik deze nog eens voor ik mijn lijst postte. Want Mass V is zonet van de 9de naar de 4de plaats gestegen. De Belgische Doom/Sludge Metal groep, is al bekend tot in Amerika. En heeft al getourd met: Mastadon en Converge. Ook Neurosis is grote fan van hen.
Want Scott Kelly brengt zelfs een bijdrage op deze plaat. Niet zo gek want Mass V is gewoon een van de sterkste Metal platen die ik ken.

5. The Chariot - One Wing


(afbeelding)
One Wing is sterke Hardcore van The Chariot.
Een Mathcore band die niet vies is voor eens te experimenteren met andere genres.
One Wing is een van de intenste platen van dit jaar, en staat dus terecht zo hoog.

6. Swans - The Seer


(afbeelding)

Swans valt niet direct in een hokje te proppen en dat maakt hen net zo goed.
Ik had voor The Seer er nog nooit van gehoord. Maar ik denk als ik The Seer nog meer had beluisterd dat hij misschien zelfs top 3 materiaal was. Van het duivelse: Lunacy gaan ze tot erg lange post-rock compositie's met heel wat herhaling. Geen makkelijke kost, maar je krijgt er heel wat voor in de plaats.

7. Balthazar - Rats


(afbeelding)

Nog zo'n plaat waar ik blij om ben dat ik hem daarnet nog eens heb beluisterd. Want ik hield lang vol dat dEUS een betere plaat had gemaakt met Following Sea. Maar die nostalgische sfeer en de enorm goed op elkaar ingespeelde band van Balthazar is toch nog net een trapje hoger. Oldest Of Sisters is ook direct m'n favoriete single van dit jaar.

8. dEUS - Following Sea


(afbeelding)

En de reden dat EUS het dus moet doen met een nog steeds erg mooie 8ste plaats is: Thinking About You & The Soft Fall. Die twee nummers klinken met gewoon te poppy in de oren. En dat terwijl EUS nu net weer wat begon te "experimenteren". Hidden Wounds heeft bv. een schitterende opbouw, en de spoken-word van Barman is geweldig.

9. Converge - All We Love We Leave Behind


(afbeelding)

Een plaat die het nog op de valreep heeft gehaald.
Maar ik ben toch blij dat hij er instaat. Want Converge brengt hier donkere metal, de productie is geweldig en de riffs verbluffend.

10. Four Tet - Pink


(afbeelding)

Four Tet brengt hier winterse electronic vind ik.
De synthesizers die klinken als koude windvlagen, en Four Tet weet genoeg variatie tussen de songs te houden om een uur te blijven boeien. Pyramid heeft ook zo'n vette voice-sample.

avatar
west schreef:
(quote)


Grappig, jouw top 10 bestaat uit nummers die mijn top 10 net niet haalden en drie die er wel in staan.
Alleen the Walkmen vond ik dit keer wat minder en Glen Hansard ken ik niet.

Nog 2 laatste wijzigingen, de fraaie soul van Michael Kiwanuka erin, zo staan er toch nog 2 soulplaten in mijn top 10. En toch dat prachtige sprookje van Alcest erbij, zodat er ook een vleugje metaal in de top 10 staat:

1. Ty Segall Band - Slaughterhouse
2. Jack White - Blunderbuss
3. Rival Sons - Head Down
4. Ty Segall - Twins
5. Alabama Shakes - Boys & Girls
6. Bruce Springsteen - Wrecking Ball
7. Heartless Bastards - Arrow
8. Lee Fields - Faithful Man
9. Michael Kiwanuka - Home Again
10. Alcest - Les Voyages De l'Ame


Ik moet van jouw lijstje een aantal albums nog (wat vaker) luisteren, maar zie er ook een aantal die niet ver onder mijn top 10 zweven. Grappig inderdaad.

avatar
sxesven
kobe bryant fan schreef:
Nog meer Metal komt er met One Wing van The Chariot.

Hardcore!

Leuk lijstje verder


avatar van JSPR_G
sxesven schreef:
(quote)

Hardcore!

Leuk lijstje verder


Is hardcore geen vorm van metal dan? Ik heb het altijd als een vorm van metal beschouwd, alleszins.

Ik ben net naar dit album aan het luisteren, trouwens, zeker nog een kanshebber voor in mijn top10, al heb ik het daarvoor misschien net te laat ontdekt.

Mooie top10, Glenn! AmenRa


avatar van bennerd
JSPR_G schreef:
(quote)


Is hardcore geen vorm van metal dan? Ik heb het altijd als een vorm van metal beschouwd, alleszins.

Dat zijn vragen waar hardcorefans droevig van worden, Sven sobt met me mee. Tijd voor Rites of Spring

Serieuzer: neen, hardcore is ontstaan uit punk en heeft lange tijd niets te maken gehad met metal. Sinds halverwege de jaren '80 zijn er dan verschillende crossovers beginnen ontstaan en geraakten hardcore en metal meer met elkaar verweven. Maar het zijn in feite toch twee aparte werelden, dus het is onlogisch om te zeggen dat hardcore een subgenre (of vorm) is van metal. Het is een subgenre (of vorm) van punk.

avatar
sxesven
ik ween al

Misschien ook nog een nieuwswaardig feit voor jullie luitjes dat grindcore evengoed uit de punk is voortgevloeid; ook zo'n misvatting, dat dat metal is.

Maar serieus, hardcore een vorm van metal? Zo zout heb ik het lange tijd niet gegeten zeg

avatar van JSPR_G
Hmm, ja. Maar AmenRa bijvoorbeeld is toch redelijk geëvolueerd van hardcore naar post-metal zonder écht te veranderen qua stijl, niet. Of is het vroegere werk van AmenRa geen hardcore?

avatar
sxesven
JSPR_G schreef:
Ik ben net naar dit album aan het luisteren, trouwens, zeker nog een kanshebber voor in mijn top10, al heb ik het daarvoor misschien net te laat ontdekt.

Dan niet vergeten even Loma Prieta - I.V. te checken want dat is zonder twijfel de hardcoreplaat van het jaar Van The Chariot is Long Live toch de superieure plaat

avatar van bennerd
JSPR_G schreef:
Hmm, ja. Maar AmenRa bijvoorbeeld is toch redelijk geëvolueerd van hardcore naar post-metal zonder écht te veranderen qua stijl, niet. Of is het vroegere werk van AmenRa geen hardcore?

Amenra is nooit echt hardcore geweest, hoor. Check even Damaged van Black Flag, Victim in Pain van Agnostic Front of de 1981 self-titled van Minor Threat als je eens 'pure' hardcore wilt horen. Dat neemt niet weg dat er in AmenRa hardcore-invloeden te vinden zijn, maar dat komt omdat ze sludge spelen. Dat is ook zo'n crossover van hardcore en metal. En AmenRa zal altijd wel dat H8000-randje aan zich hebben hangen, maar dat is metalcore. En dat is niet eens de metalcore die de laatste tien jaar zo populair was.

Ik ben inderdaad een redelijke purist en hokjesidioot op dat vlak

avatar van Sandokan-veld
Het is definitief:

1. Neneh Cherry & The Thing - The Cherry Thing
2. Frank Ocean- Channel Orange
3. Bill Fay- Life Is People
4. Masahiko Satoh/Takeo Moriyama/Peter Brötzmann - Yatagarasu (2012)
5. Lost In The Trees - A Church That Fits Our Needs
6. Asaf Avidan - A Different Pulse
7. Fire! with Oren Ambarchi - In The Mouth- A Hand
8. Animal Collective - Centipede Hz
9. Cody Chesnutt- Landing On A Hundred
10. Grimes- Visions

De toelichting/ zeververhalen heb ik weer even gedelegeerd naar mijn Blog.

avatar van JSPR_G
Al die subgenres en overlappingen, ik snap er niets van en ga er waarschijnlijk ook nooit veel van snappen.

Merci voor de tips alleszins. Black Flag, Agnostic Front en Minor Threat en Loma Prieta staan genoteerd.

avatar van kemm
Nog wat last-minute wijzigingen, dus heb ik het gelijk ook in een leuk lay-outje gegooid.
Of verstoord met stukjes zeververhaal, hoe je 't bekijkt.

01. How to Dress Well - Total Loss

(afbeelding)

Sereen, maar niet terughoudend de scheve schaats te rijden. Romantisch, hoewel voorzien van het macabere randje. Slim, doch worstelend in onzekerheid. Het confronterende menselijke aspect is wat Total Loss zo intens maakt. De imperfectie van het door emoties geleide wezen, het schemert door in elke noot van deze plaat. Muziek, niet met elk woord, maar wel altijd op gevoel, verstaanbaar!

02. Frank Ocean - channel ORANGE

(afbeelding)

Frank Ocean komt met veel weg. Tussen het grappen en grollen en de knipogen vertelt hij persoonlijke verhalen met herkenbare emoties. Niet zelden kan je in zijn wezenlijk dieptrieste bevindingen de grijns niet onderdrukken omwille van een gevatte frasering of een rake zinsnede. De speelse melodieën en kerende minimale producties volgen eveneens dat pad. De talenten waren al duidelijk op Nostalgia, Ultra, maar met Channel Orange werpt hij zich op tot een voortrekker van zijn generatie.

03. Kendrick Lamar - good kid, m.A.A.d city

(afbeelding)

Stilistisch dondert en stormt het enorm. Eigenlijk zou deze plaat met zijn brokstukken compleet uiteen moeten vallen, maar elke ommekeer lijkt het gevolg van het voorgaande, met Kendrick Lamar gevangen in een tweestrijd. Zijn pure ziel op deze geschifte plek zet de rapper aan het denken en wees maar best on point om zijn gedachtegang te volgen!

04. Sonnymoon - Sonnymoon

(afbeelding)

Alle ingrediënten uit het kookboek zijn aanwezig, alleen is Sonnymoon niet van plan het recept te volgen. Songs volgen niet de toegankelijke stramienen, vocalen starten niet wanneer je verwacht dat ze beginnen en beginnen wanneer je ze niet meer verwacht, en ondertussen zijn de beats onder eenzelfde titel al drie keer van richting veranderd. Sonnymoon biedt weinig houvast en vraagt best een inspanning van de luisteraar. Da’s wat je een eerste keer afstoot, maar je -als de intrige groot genoeg is- vanaf de tweede keer zal binnenrijven.

05. Jessie Ware - Devotion

(afbeelding)

Met steevast dezelfde ingrediënten worden zowel clubhits als slowballads geconstrueerd. Jessie Ware bewijst beide te kunnen dragen, getuigen 110% versus Wildest Moments. Al zweven de meeste nummers ergens tussen die twee extremen in, op zich al een boeiend gegeven. De rijk gevarieerde elektronische muzieklijnen tegenover haar bedrieglijk serene stem wekt de ideale synergie op om de zoekende teksten treffend te laten uitkomen.

06. Liesa Van der Aa - Troops

(afbeelding)

Deze muziek leeft. Het vloeit, of sputtert juist. Twijfelt vastberaden. Beslist twijfelachtig. Menselijk vanop wisselende afstand. Verstopt zich om vervolgens heftig uit te halen. Leven is incasseren en zelf sporen achterlaten. In alle levenslustigheid, met elke sombere gedachte. Als een herinnering, Troops zal leven!

07. Santigold - Master of My Make-Believe

(afbeelding)

De tweestrijd tussen de starre volharding en het naderende losbarsten maakt dat de muziek knispert en knettert langs alle kanten. Een definitieve ontploffing blijft gelukkig uit, waardoor de spanning overeind blijft. Master of My Make-Believe weerspiegelt een somber denkbeeld dat door de artieste bewerkt wordt tot een draaglijke leefwereld. De apocalyps is nooit ver weg, maar Santigold bevat nog te veel leven om zich gewonnen te geven. Met de druk van de tikkende klok en het dalende plafond lijkt ze haar vrijheid te vinden.

08. Killer Mike - R.A.P. Music

(afbeelding)

Met hulp van een El-P die beter doet dan El-P zelf, want Cancer 4 Cure haalt niet dit constante niveau. Er gebeurt muzikaal heel veel op R.A.P. Music, maar tegelijk doet hij het zo sereen klinken. Alles lijkt onderling op elkaar in te spelen, waardoor de zit een waar genot is. Killer Mike zelf boeit vrijwel op eenzelfde manier. Zijn stijl komt nogal boertig over, maar hij brengt het met zulke overtuiging dat het stijlvol wordt.

09. THEESatisfaction - awE naturalE

(afbeelding)

Loops gaan net zolang door tot er vanzelf een ‘groove’ komt bovendrijven. Als een langdurig tikkende metronoom die je in hypnose wiegt en je met één vingerknip eender wat kan laten doen. awE naturalE vraagt een vrij lichaam om te sturen. Het schudt je r&b-kont door ongedwongen jazz te spelen en dwangmatig electronic te bliepen. Pianoriedeltjes en synthloops banen zich zonder verpinken een weg doorheen de wazige bassen en doffe drums, niet zelden futuristisch en muziekhistorisch gelinkt tegelijk.

10. Michael Kiwanuka - Home Again

(afbeelding)

Er is doordacht omgesprongen met de plaats van elk geluid hoorbaar, wat het luisteren boeiend maakt én houdt. Zulke subtiliteit geeft veel warmte aan de muziek. In zijn teksten verlangt Kiwanuka naar eenzelfde soort warmte. Het zoeken naar een plaats in liefde, leven en de wereld zorgen voor het menselijke aspect. Het struikelen en niet-weten zorgen voor een mooi gewicht tegen de haast perfect voorziene instrumentatie.

avatar van FlyLo
Leuke top-10, Kemm. Komt toch op veel plaatsen overeen met mijne (ondertussen definitief):

1. Sonnymoon - Sonnymoon (2012)
2. Liesa Van der Aa - Troops (2012)
3. John Talabot - ƒin (2012)
4. Flying Lotus - Until the Quiet Comes (2012)
5. How to Dress Well - Total Loss (2012)
6. El-P - C4C (2012)
7. THEESatisfaction - awE naturalE (2012)
8. Michael Kiwanuka - Home Again (2012)
9. Aesop Rock - Skelethon (2012)
10. Christian Löffler - A Forest (2012)

avatar van jassn
bij kemm 4 overeenkomsten en bij Flylo 5

maakt me wel benieuwd naar het album van THEESatifaction

avatar van JSPR_G
Uiteindelijk toch nog een aantal wijzigingen doorgevoerd op het einde. Een prachtig muziekjaar was het, dat is zeker. Een top 10 maken was allesbehalve gemakkelijk en sommige albums hadden er zeker ook een plaatsje in verdiend. Een eervolle vermelding voor Woods of Ypres - Woods V: Grey Skies & Electric Light (2012) , ik vind het erg jammer dat deze er net uitvalt. 18 november stond hij nog op plaats 2 in mijn top 10 van 2012. Te veel naar geluisterd, misschien.

Maar goed, dit is mijn top 10 van 2012 geworden:

1. AmenRa - Mass V

(afbeelding)

Dit komt voor degenen die me wat kennen vast niet als een verrassing.


2. Hypno5e - Acid Mist Tomorrow

(afbeelding)



3. Secrets of the Moon - Seven Bells

(afbeelding)



4. In Mourning - The Weight of Oceans

(afbeelding)



5. Alcest - Les Voyages de L'Âme

(afbeelding)



6. Het Zesde Metaal - Ploegsteert

(afbeelding)



7. Lost in the Trees - A Church That Fits Our Needs

(afbeelding)



8. Sonata Arctica - Stones Grow Her Name

(afbeelding)



9. Ufomammut - Oro: Opus Alter

(afbeelding)

Er moet toch iemand Opus Alter beter vinden dan Opus Primum, hé.


10. Cattle Decapitation - Monolith of Inhumanity

(afbeelding)

avatar
sxesven
loma prieta ontbreekt

avatar van JSPR_G
Nog niet naar geluisterd. Ik leg straks Loma Prieta op, maar het zal echt al wonderbaarlijk mooi moeten zijn om nog in mijn top10 te komen. Had je me er maar eerder moeten op wijzen!

avatar
sxesven
hehe maar ben benieuwd wat je vindt

avatar van Martin Visser
Ik vind het erg moeilijk, te veel platen nog niet of nog te weinig beluisterd. Toch een top 10 gemaakt:

1. Perfume Genius - Put Your Back N 2 It (2012)
2. Beach House - Bloom (2012)
3. Rufus Wainwright - Out of the Game (2012)
4. Lost in the Trees - A Church That Fits Our Needs (2012)
5. Richard Hawley - Standing at the Sky's Edge (2012)
6. The xx - Coexist (2012)
7. Blaudzun - Heavy Flowers (2012)
8. Lambchop - Mr. M (2012)
9. Patrick Watson - Adventures in Your Own Backyard (2012)
10. Mick Flannery - Red to Blue (2012)

avatar van kemm
jassn schreef:
bij kemm 4 overeenkomsten en bij Flylo 5

Hulde aan m'n mede-Sonnymooners! Wie weet haalt hij de lijst nog, en dat met amper 6 stemmen..

avatar van Paap_Floyd
Leuk tipje, The Chariot. Die kan misschien nog net op de valreep mee

avatar van jassn
kemm schreef:
(quote)

Hulde aan m'n mede-Sonnymooners! Wie weet haalt hij de lijst nog, en dat met amper 6 stemmen..
aan de lijsten van vorig jaren te zien moet je toch minstens 100 punten halen, dus ik vrees ervoor en ik geef het al maar 2 punten

avatar van JSPR_G
sxesven schreef:
hehe maar ben benieuwd wat je vindt


Wow. Ik ben echt zwaar onder de indruk. Had ik dit eerder leren kennen stond het nu misschien (hoog) in mijn top10 v 2012. Volgens mij zou Glenn dit ook goed vinden.
Merci voor de tip, Sven, echt vet!

avatar van kobe bryant fan
@Jasper: ja hier in de Soundrop Room werd er net een nummer van gedraaid.. Erg mooie muziek.

avatar van VanDeGriend
1. Burial - Kindred (2012)
2. Wild Nothing - Nocturne (2012)
3. The xx - Coexist (2012)
4. Dead Can Dance - Anastasis (2012)
5. Photek - DJ-Kicks (2012)
6. alt-J - An Awesome Wave (2012)
7. Richard Hawley - Standing at the Sky's Edge (2012)
8. Killing Joke - MMXII (2012)
9. Swans - The Seer (2012)
10. Motorama - Calendar (2012)

avatar van Gloeilamp
Loma Prieta is erg goed. Verder een mooie top 10 Jasper: Alcest, AmenRa, Secrets of the Moon

avatar van JSPR_G
Gloeilamp schreef:
Loma Prieta is erg goed. Verder een mooie top 10 Jasper: Alcest, AmenRa, Secrets of the Moon


Merci. Maar waarom staat Secrets of the Moon dan niet in uw top50?

avatar van Gloeilamp
JSPR_G schreef:
(quote)


Merci. Maar waarom staat Secrets of the Moon dan niet in uw top50?


Ik heb een paar metal albums veel te weinig beluisterd. Secrets of the Moon, Dodecahedron en Ufomammut hebben allemaal erg goede albums uitgebracht, maar heb er te weinig naar geluisterd en dus nog geen beoordeling kunnen geven.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 17:47 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 17:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.