Zonde. wel mooi lijstje anders!

Zonde inderdaad, ben pas in december begonnen met het luisteren naar die albums. Vooral voor Dodecahedron is dat echt te weinig tijd. Een heel lastig album om te beoordelen

1. Goat - World Music
2. Mirroring - Foreign Body
3. Moon Ate the Dark - Moon Ate the Dark
4. Gabriel Saloman - Adhere
5. Sylvester Anfang ii - Perzische Tapijten
6. Pete Swanson - Pro-Style
7. Andy Stott - Luxury Problems
8. Mohn - Mohn
9. Greg Haines- Moments Eluding
10. Raime - Quarter over a Living Line

Over mijn nummer 1 bestond geen twijfel, er is geen enkele plaat die ik zoveel heb opgelegd en waar ik zoveel van genoten heb als Attack On Memory. Verder nog 2 gevestigde waarden (Muse, dEUS) die verre van hun beste plaat uitbrachten maar toch nog genoeg kwaliteit boden voor in mijn top 10 te geraken. En Loma Prieta heeft me de afgelopen week zo van mn sokken geblazen dat hij een plaatsje verdiend.


1. Cloud Nothings - Attack On Memory



2. The Men - Open Your Heart



3. DIIV - Oshin



4. Muse - The 2nd Law



5. Loma Prieta - I.V.



6. dEUS - Following Sea



7. Disappears - Pre Language



8. If Anything Happens To The Cat - If Anything Happens To The Cat



9. Balmorhea - Stranger



10. Baroness - Yellow & Green



11. The Hickey Underworld - I'm Under The House, I'm Dying
12. Paul Banks - Banks
13. Absynthe Minded - As It Ever Was
14. Fanfarlo - Rooms Filled with Light
15. Norah Jones - Little Broken Hearts
16. Motorpsycho and Ståle Storløkken - The Death Defying Unicorn
17. AmenRa - Mass V
18. The Walkmen - Heaven
19. Balthazar - Rats
20. Howler - America Give Up

21. Les Discrets - Arrièttes Oubliées
22. Swans - The Seer
23. Godspeed You! Black Emperor - 'Allelujah! Don't Bend! Ascend!
24. Tame Impala - Lonerism
25. alt-J (∆) - An Awesome Wave
26. Animal Collective - Centipede Hz
27. The Chariot - One Wing
28. Alcest - Les Voyages de l' ame
29. Japandroids - Celebration Rock
30. John Talabot - Fin

Mooi lijstje!

Mooi lijstje inderdaad! Leuk dat Les Discrets ook in jouw lijst te vinden is

Oh, leuk, iemand die If Anything Happens To The Cat in zijn top10 heeft staan.

Al maakt ie 0,0 % kans om in de lijst te geraken, ik kon er gewoonweg niet omheen

Na het fantastische 'Leave Home' vind ik de nieuwe The Men wel de teleurstelling van het jaar ongeveer. Slappe hap.

Mijn top 10 is nog steeds niet helemaal af

Staat dat al op deze site? en al 3 stemmen, ik kom achter. Zijn nochtans goede kennissen van mij

1. Cloud Nothings - Attack on Memory (2012)
2. Clock Opera - Ways to Forget (2012)
3. Django Django - Django Django (2012)
4. Grizzly Bear - Shields (2012)
5. SEA + AIR - My Heart's Sick Chord (2012)
6. Quantic & Alice Russell - Look Around the Corner (2012)
7. Friends - Manifest! (2012)
8. Bombay Show Pig - Vulture / Provider (2012)
9. Sun Kil Moon - Among the Leaves (2012)
10. Garda - A Heart of a Pro (2012)

Kleine aanpassing tov mijn vorige top 10: toegevoegd is Bombay Show Pig omdat dat het laatste overtuigende concert is geweest van afgelopen jaar wat ik gezien heb met een enorme leuke debuutcd. Over 2 weken zie ik ze gelukkig weer.

Het definitieve lijstje; The Tallest Man on Earth heeft zich er de laatste weken knap tussen weten te werken. Helaas wel ten koste van het alleraardigste Fanfarlo.

1. Asaf Avidan - Different Pulses (2012)
2. Het Zesde Metaal - Ploegsteert (2012)
3. The Tallest Man on Earth - There's No Leaving Now (2012)
4. alt-J (∆) - An Awesome Wave (2012)
5. Perfume Genius - Put Your Back N 2 It (2012)
6. Bill Fay - Life Is People (2012)
7. Get Well Soon - The Scarlet Beast O' Seven Heads (2012)
8. C2C - Tetra (2012)
9. Sigur Rós - Valtari (2012)
10. Dry the River - Shallow Bed (2012)

Nog veel te veel onbeluisterd materiaal. Achja. Ik heb dit maar ingevoerd:
1. Joey Bada$$ - 1999
2. Shackleton - Music for the Quiet Hour / The Drawbar Organ EPs
3. Kendrick Lamar - good kid, m.A.A.d city
4. Cloud Nothings - Attack on Memory
5. BADBADNOTGOOD - BBNG 2
6. Portico Quartet - Portico Quartet
7. The Gaslamp Killer - Breakthrough
8. Mala - Mala in Cuba
9. Andy Stott - Luxury Problems
10. Souleance - La Belle Vie

The Gaslamp Killer zou bij mij in de top 30 staan, inderdaad een erg goed album.

Mooie lijst precies mijn smaak en ding

Dit is 'm geworden. Ik vind het zelf best een sexy lijstje.

1. Frank Ocean - channel ORANGE (2012)
2. Fiona Apple - The Idler Wheel Is Wiser Than the Driver of the Screw, and Whipping Cords Will Serve You More Than Ropes Will Ever Do (2012)
3. El-P - C4C (2012)
4. Kendrick Lamar - good kid, m.A.A.d city (2012)
5. Leonard Cohen - Old Ideas (2012)
6. Nits - Malpensa (2012)
7. Aesop Rock - Skelethon (2012)
8. Killer Mike - R.A.P. Music (2012)
9. Luik - Owls (2012)
10. Patti Smith - Banga (2012)

Alcest gaat volgens mij ook best hoog eindigen. Zou erg mooi zijn.

1. Fire! with Oren Ambarchi - In the Mouth - a Hand (2012)
2. Can - The Lost Tapes (2012)
3. Minilogue - Endlessness (2012)
4. Aluk Todolo - Occult Rock (2012)
5. Lana Del Rey - Born to Die (2012)
6. METZ - METZ (2012)
7. Matt Elliott - The Broken Man (2012)
8. Carter Tutti Void - Transverse (2012)
9. Jim Coleman - Trees (2012)
10. The Chariot - One Wing (2012)

Dit issum dan. Een leuke gevarieerde lijst.

Jim Coleman

Ben ik niet de enige die Trees in zijn top tien heeft

Overzicht 2012

Deel 2: Eervolle Vermeldingen

In dit deel aandacht voor elf albums die mijn Top 10 net niet wisten te halen. De een is net te kort, de ander net te laat ontdekt, en anderen gewoon net niet goed genoeg. Vier platen zouden nog tot klokslag middernacht strijden om de laatste twee plekjes in mijn Top 10. Uiteindelijk bleken twee ervan zo goed dat de voormalig nummer 8 in de problemen leek te komen. Uiteindelijk heeft die het nog net gered. Alle elf platen waren voor mij bijzonder genoeg om toch nog een speciale vermelding te krijgen.


Andy Stott - Luxury Problems



Met Andy Stott maakte ik (zoals met heel veel artiesten) voor het eerst kennis in de Song van het Jaar competitie met het openingsnummer Numb. Het deed me verrassend weinig. Het paste helemaal in mijn straatje en users waar ik het vaak mee eens ben waren erg enthousiast. Ik heb het meerdere keren geprobeerd, maar ik kon er niks mee. Toch maar het album gepindakaasd en ik las ook ergens dat een koptelefoon werd geadviseerd. Op vol volume in het donker en het werkte direct! Stott maakt geen hap-slik-weg-techno, nee dit is hele diepe dub techno wat zeker niet iedereen zal bevallen. De hele diepe bassen (vandaar dat het alleen werkt met een goede koptelefoon) en bijzonder vocalen van operazangeres Alison Skidmore maken dit tot een zeer eigenzinnig werkje.

Asaf Avidan - Different Pulses



Asaf heeft een zeer bijzonder jaar achter de rug. Hij is al een aantal jaren bezig, maar dit jaar brak hij pas door dankzij een remix van Duitse producer Wankelmut. Een wereldwijde nummer 1 hit en dat vlak voor hij met zijn solodebuut komt. Helaas had het grote publiek daar geen belangstelling voor, maar - mede dankzij het enthousiasme van aERodynamIC - kreeg hij op deze site wel veel nieuwe fans. Met Different Pulses komt Asaf Avidan met een zeer fris geluid. Het karakteristieke stemgeluid zal bij veel mensen in het verkeerde keelgat schieten, maar voor anderen is het juist een enorm pluspunt. Ik wil toch de vergelijking met de hype van het jaar, Alt-J, maken. Natuurlijk zit er veel verschil tussen de twee, maar beiden proberen folk in een moderner jasje te stoppen. Of beter gezegd, Alt-J probeert het, Asaf Avidan doet het gewoon. Het klinkt nergens geforceerd hip, de Ennio Morricone-gitaartjes en de modern klinkende percussie passen hem perfect.

Fresku - Maskerade



In het leven kan er niet genoeg gelachen worden. Vandaar dat het album dat dit jaar mij het meest heeft doen grinniken zeker wel een plaatsje in deze lijst verdient. Het is nog nooit gebeurd dat ik Op De Hoogte aanzet en er geen glimlach op mijn gezicht tevoorschijn kwam. Fresku heeft een natuurlijk gevoel voor entertainen. Zowel in zijn meer serieuze nummers als de humoristische tracks weet hij volledig je aandacht te grijpen. Je neemt hem zijn grammaticale fouten niet kwalijk. Met het titelnummer als opener grijpt Fresku je meteen bij de keel. Hij stelt zich direct kwetsbaar open, waardoor je het hele album lang veel sympathie voor hem hebt. Dat is de kracht van dit album. Al begint hij nog zo flauw te doen, je kan niet boos worden op Fresku. Maskerade is een heerlijk gevarieerd album, met sterke serieuze (Maskerade en Keuzes), cynische (Sitcom) en humoristische (Op de Hoogte) tracks. De paar missers worden hierdoor gemaskeerd.

Goat - World Music



World Music ontdekte ik pas op 29 december, maar maakte tot het laatste moment nog een kans op een plek in mijn Top 10. Goat maakt zeer bijzondere muziek. Ik hoor o.a. West-Afrika, Scandinavië en Zuid-Amerika. Ik hoor de hypnotiserende perscussies van Can, de psychedelische gitaren van Hendrix en de funk van Fela Kuti. Maar bovenal een dikke klodder psychedelica. Er valt nog veel meer te vinden in deze plaat, dat is aan de toekomstige luisteraars om zelf te ontdekken. Toen ik een verzamelplaat kocht met Afrikaanse psychedelica was ik eigenlijk op zoek naar deze muziek, daar kwam ik dus wel pas een jaar later achter. Wat ook erg knap is van deze Zweedse band is dat ze stiekem heel erg catchy zijn. Ik hoor veel originele en aanstekelijke riffs. Ook zijn er genoeg funky baslijntjes aanwezig. Als je interesse hebt in Afrikaanse muziek en van Fela Kuti en Can houdt is dit absoluut een aanrader!

Grizzly Bear - Shields



Grizzly Bear was een van de weinige (voor mij) bekende namen die niet teleurstelde. Bij Sigur Rós, The xx en GY!BE waren de verwachtingen en stuk hoger dan het resultaat. Hier komen ze de verwachting precies na. Net als bij Veckatimest was ik in het begin nog niet helemaal overtuigd, maar bleven de nummers in mijn hoofd zitten en werden ze ook almaar beter en beter. Een typische groeiplaat dus. Terwijl ik groeiplaten meestal associeer met moeilijke muziek, is dit popmuziek met een toegankelijk folkrock-randje. De kracht zit hem erin dat die ogenschijnlijk simpele nummers zo ontzettend sterk in elkaar zitten dat ze maar niet willen vervelen. Grizzly Bear beheerst het songwriting tot bijna in perfectie. De laatste drie afsluiters zijn een hoogtepunt op dit gebied. The Beatles en The Beach Boys moeten hier gewoon voor onder doen.

Het Zesde Metaal - Ploegsteert



Dit album stond om 2 voor 12 nog op plaats 10, maar heeft het dus uiteindelijk net niet gered. Het Zesde Metaal had een stroeve start bij mij (voorprogramma Roosbeef, maart 2009) en pas meer dan drie jaar later was er de ommekeer. Ik hoorde dat het titelnummer van dit album over wielrenner Frank Vandenbroucke ging, maar ik verstond er geen zak van. Dus zocht ik de tekst op en toen viel het kwartje ineens. Het accent van Wannes Cappelle is helemaal niet zo onverstaanbaar. Daarna luisterde ik Ge Zwiegt met tekst en dat was nog vele malen mooier dan het titelnummer. Die tekst is zo ontzettend tijdloos, ik denk dat ik dat nummer over twintig jaar nog steeds regelmatig ga luisteren. De andere teksten zijn ook van een enorm hoog niveau. De muziek is op de juiste momenten zeer bescheiden of juist aanwezig - lekkere outro's bij Verhus en Benauwd. Akattemets moet ik binnenkort ook maar eens proberen (iemand met een link naar de songteksten?).

Joey BadA$$ - 1999



Zonder twijfel verdient Joey Bada$$ de titel talent van het jaar. Deze 17-jarige jongen uit Brooklyn doet haast de hele Odd Future-hype vergeten. Muzikaal is het niet helemaal te vergelijken met OF. Op deze mixtape rapt hij met een heerlijk flow op beats van o.a. MF DOOM en J Dilla. De ene keer is de productie lekker loom, de andere keer is het wat meer jazzy. Beiden stijlen passen Joey Bada$$ perfect. Ook de rest van de PRO ERA crew laat zich af en toe van hun beste kant horen. Op de twaalf minuten durende afsluiter Suspect krijgt elk lid een verse en het plezier druipt er vanaf. Benieuwd of er volgend jaar een regulier album uit deze hoek komt.

Killer Mike - R.A.P. Music



De combinatie Killer Mike en El-P bleek een schot in de roos te zijn. De futuristische en agressieve producties van New Yorker El-P versterken de boodschap van de conceptuele en politiek getinte raps van Zuiderling Killer Mike. Op Reagan komt de kracht van deze combinatie het sterkst naar voren. De dreigende pianoklanken en synths van de intro zetten meteen een gruizig sfeertje neer, vervolgens komt met de stem van Reagan het concept en gaat Killer Mike lekker boos rappen. Dan komt de tweede verse en gaat Killer Mike echt los op Reagan en haalt hij het heden en de toekomst erbij. De beats worden dan ook agressiever en futuristischer. Killer Mike en El-P voelen elkaar dus heel goed aan en dat is over het hele album te horen. Net iets te wisselvallig voor de Top 10.

Locked Groove - Rooted EP



Locked Groove is mijn onontdekte parel van 2012. Deze Belgische producer laat oude tijden herleven. Vooral het titelnummer doet denken aan de warme techno van Carl Craig in de jaren '90. Vooral de synths in dit nummer zijn werkelijkwaar briljant. Op de andere twee tracks van deze EP laat Locked Groove zien dat hij een zeer uitgebreid klankenpalet heeft. Waar de opener nog warm was is Drowning een gortdroge techno-stamper. De afsluiter Change laat juist weer die techno een beetje los en klinkt een stuk dieper dan de andere twee tracks. Een producer om de komende jaren zeker in de gaten te houden!

P.O.S - We Don't Even Live Here



P.O.S levert met We Don't Even Live Here het ultieme Vrijdag! Dansen Dansen!-album af. De agressieve punk-sound van Never Better zijn ingeruild voor heerlijke electronische beats. Nog steeds een beetje agressief, maar op een andere manier. Zoals niels94 bij het album zegt: "Lekker in het rond springen en andere mensen aan de kant beuken omdat je boos bent op de samenleving". Dat is precies het gevoel dat bij deze plaat hoort. Enthousiast boos worden. En switch naar electronische beats vind ik een geweldige zet, want productioneel heeft alleen El-P het beter gedaan (op het gebied van hiphop).

Soap&Skin - Narrow



Soap&Skin a.k.a. Anja Franziska Plaschg bracht op 19-jarige leeftijd een overweldigend (maar ietwat onevenwichtig) album uit . Ik heb wel eens gelezen dat de muziek een beetje kitsch is en dat kan ik ergens ook wel begrijpen, maar op de een of andere manier stoor ik me door geen moment aan. Misschien komt het doordat ze Oostenrijks is en dat kitscherige natuurlijker klinkt. In ieder geval is ze een zeer bijzondere muzikante; een soort van duistere, gestoorde Tori Amos/Regina Spektor/dame met piano. De pianoklanken klinken meestal niet echt opbeurend en zo wel, dan wordt dat wel gestoord daar uit het niets komende electronica-klanken. Op momenten beangstigend, maar toch ook zeer fascinerend. Narrow is een stuk minder onevenwichtig dan haar debuut Lovetune for Vacuum, maar duurt ook een stuk korter (soort van mini-album).

Morgen nadat de uitslag van onze eigen top 2012 lijst bekend is zal ik hier de tien beste albums van het jaar plaatsen. Drie harde gitaarplaten, drie hiphoppers en vier keer dance (alhoewel je geen enkele artiest in de plaatselijke discotheek zal horen).

Studio Albums

1.



2.



3.



4.



5.



6.



7.



8.



9.



10.

Verzamel / Heruitgave

1.



2.



3.



4.



5.



6.



7.



8.



9.



10.

1. Änglagård - Viljans Öga



Over de populariteit van dit album maak ik geen illusies: dit is iets voor de selecte groep liefhebbers van avantprog. De Zweedse groep Änglagård had al een uniek geluid, met Viljans Öga is hun volmaakte plaat gemaakt. Met rustige gedeelten die doen denken aan kamermuziek uit begin 20e eeuw, met grimmige gedeelten waar King Crimson trots op zou zijn.


2. Rhys Marsh and The Autumn Ghost - The Blue Hour



Intens melancholische indierock met wonderschone melodieën en (blazers)arrangementen. Rhys Marsh, een Brit woonachtig in Trondheim, noemt zelf als inspiratiebronnen Nick Drake, David Sylvian en Scott Walker.


3. Barock Project - Coffee in Neukölln



2012 bracht prima progalbums van usual suspects zoals Big Big Train, Beardfish, Echolyn, RPWL en Archive. Het meest verfrissende album in het genre kwam echter van een onbekend kluppie uit Italië. Barokke muziek in de positieve zin van het woord.


4. Patrick Watson - Adventures in Your Own Backyard



Dit heeft geen introductie nodig, lijkt me. Patrick Watson overtreft zijn eerdere werk.


5. Lucas Santtana - O Deus Que Devasta Mas Também Cura



Opgewekte en gedetailleerde pop met electronica, afrobeats en bossa. Zo'n plaat die eigenlijk altijd lekker valt.


6. Minotaur Shock - Orchard



7. Susanne Sundfør - The Silicone Veil



8. Ian Anderson - Thick as a Brick 2



9. John Talabot - fin



10.Lagartija - Particelle

Mooi overzicht Lion van de (Soul) heruitgaves van dit jaar. Mijn top 7:

1. Hard to Handle: Black America Sings Otis Redding
2. More Sounds From the South 1968-75: At the Crossroads of Rock, Country and Soul
3. Memphis Boys, the Story of American Studios
4. Clarence Carter, the Fame Singles (Vol.1)
5. Hall of Fame, gems from the Fame Vaults
6. Nobody Wins, Stax Southern Soul
7. Paul Kelly, Hot Runnin' Soul

Meest gedraaide in 2012: Candi Staton - Evidence, the Complete Fame Records Masters (2011)

Normaal:

01.


02.


03.


04.


05.


Mix:

01.


02.


03.


04.


05.

Top 10 Verzamel

01




02




03




04




05




06




07




08




09


]

10

Alt-J is geen verrassing, maar met zo'n overmacht, dat had ik ook niet verwacht.

Ja, dat was het enige album dat Pokémon 2.B.A. Master (1999) op plaats 1 van de rotatielijst kon houden op Pokémondag. Verder vrij voorspelbare, witte top 10, maar ik ben blij met de plaatsen van Frank en Kendrick. Had Frank wel wat hoger verwacht eigenlijk, net als EL-P, die maar op 53 staat. Fiona Apple staat ook schrikbarend laag. Had ik misschien toch op 1 moeten zetten. Sorry, Angelo.