Reacties en feedback zijn trouwens altijd welkom, want het wordt een behoorlijk eenmanstopic op den duur. Het is vrij jammer dat ik alleen de lijst bespreek, moest iemand zich geroepen voelen om vanaf nummer 1250 mee naar beneden te bespreken zou dat top zijn.

Ik ga in ieder geval een hele reeks van jouw reviews gebruiken om de hiaten op te vullen voor de ontknoping van 2013.

Ik kijk nog altijd mee hoor!

En ik ben ook nog steeds een trouwe lezer. Als ik nog eens iets te melden heb, dan lees je het wel

Maar keep up the good work, want je hebt een erg prettige en originele schrijfstijl!

Ik ben nog altijd trouw lezer. En zql beloven wat vaker iets neer te zetten. Dat vond ik zelf namelijk ook altijd erg fijn.

En je reviews gaan inderdaad gebruikt worden.

1250 ♫ [1870] John Lennon - Instant Karma (1970)
Het beste nummer van Lennon solo? Voor zover ik zijn solonummers ken wel. Het refrein heeft daar de grootste verdienste maar ook de rest van het nummer heeft al serieus wat schwung.
Cijfer: 8,2

1249 ♫ [1636] Green Day - Basket Case (1994)
Mijn interesse voor Green Day is serieus aan het afnemen. Tot twee jaar geleden vond ik ze nog geweldig en zou ik Jesus Of Suburbia en dit Basket Case nog meer dan een 9 gegeven hebben. Nu is de sleet er behoorlijk ingekomen, ik begin me te storen aan het geblaat van Armstrong en ook de eenvoudige rechttoe-rechtaan rock doet het niet meer voor mij. Ik ben dit, en bij uitbreiding de volledige band, beugehoord.
Cijfer: 7 (toch nog degelijke cijfers uit een vorm van nostalgie)

1248 ♫ [0762] The Undertones - Here Comes The Summer (1979)
Kort, maar krachtig. Het zal vast niet de origineelste beschrijving van deze knaller zijn, maar ik kan het moeilijk anders zeggen. Punk die behoorlijk in de buurt komt van pop, getuige het meeschreeuwbare refrein, en bovendien nog eens erg lekker klinkt. Zo heb ik het graag.
Cijfer: 8,5

1247 ♫ [0975] Al Green - Tired Of Being Alone (1971)
Speels, relaxt, en ook behoorlijk puik. Die keren dat Al vervaarlijk de hoogte in gaat had voor mij niet gehoeven, maar er komt toch een erg warme gloed uit de stem en de muziek gedwarreld. Gezellige muziek.
Cijfer: 8

1246 ♫ [1112] Madrugada - Step Into This Room And Dance For Me (2001)
De stem doet me behoorlijk aan Nick Cave denken, of dit aan mij ligt of niet laat ik even in het midden. Er hangt een donker-verlaten-steegsfeertje waarin ik me niet volledig kan onderdompelen. Net waneer het nummer op gang lijkt te komen hebben ze er genoeg van, en zo blijf ik wat op mijn honger zitten. Madrugada lijkt me een band die in Nederland stukken populairder is dan in Vlaanderen en eigenlijk rouw ik daar niet om, want ze hebben me nog nooit positief kunnen verrassen.
Cijfer: 5,3

1245 ♫ [1475] Bill Withers - Use Me (1972)
Het scherpe riffje blijkt toch over onvoldoende karakter te bezitten om me het hele nummer lang te boeien. Aangezien het nummer niet zo gek lang duurt kunnen we besluiten dat dit niet meteen tot mijn favorieten behoort.
Cijfer: 6

1244 ♫ [-------] Brainbox - Summertime (1969)
Qua chauvinisme hebben de Belgen de Nederlanders niets te leren. Maar in dit geval kan ik er niet bij hoe dit niemendalletje in de lijst geraakt, het kan bijna enkel maar uit chauvinistische redenen zijn. Ik hoor niks dat er positief uitschiet, enkel matige melodie, matige zang, afgeleefde instrumentatie en een saaie gitaarsolo.
Cijfer: 3,5

1243 ♫ [0427] Morphine - Cure For Pain (1993)
Dat begin is echt fenomenaal, het is alsof ineens alle zorgen van je af vallen. De saxofoonsolo kan het niveau die heerste niet evenaren, maar de achteroverleunende sfeer komt daarna weer terug. Machtige stem heeft die Mark Sandman ook.
Cijfer: 8,9

1242 ♫ [1232] Bob Dylan - Don't Think Twice, It's All right (1963)
Rustig en eenvoudig nummer. Een grote klassieker hoor ik hier, in tegenstelling tot andere Dylan songs, niet in. Al heeft het genoeg elementen (de mondharmonica bv.) om me te boeien. Niet de beste song van het album.
Cijfer: 7,1

1241 ♫ [-------] Pearl Jam - Present Tense (1996)
Mijn favoriete Pearl Jam album is (o verrassing) Ten, veel van hun andere platen heb ik ook al beluisterd maar die behalen dat niveau toch weer niet, bij sommige platen krijg ik soms naar het einde toe tamelijk veel goesting om iets anders op te leggen (vooral Binaural is behoorlijk matig). No Code is dan weer een prima album, Eddie en de zijnen houden het erg beheerst, snedige rock blijft uit, maar leveren toch kwaliteit.
Cijfer: 7,5

Nou... gitarist Jan Akkerman is een (aantal?) keer uitgeroepen tot beste gitarist ter wereld destijds. Dat het Nederlands is, zal ongetwijfeld een boost zijn, maar Brainbox is meer dan een chauvinistisch bandje. Drummer Pierre van van der Linden zou later, samen met Akkerman, overstappen naar Focus, wat dan weer één van de grootste internationale muzikale exportproducten geweest is.

Dat snap ik. Ik vond het ook maar een depressieve boel, totdat ik ze live zag. Geweldig!

Kan er voor mij nog net door, maar meer dan een 6 zou het ook niet krijgen. Ik vind het erg ouderwets klinken en nergens krijg ik het gevoel dat ik meer wil horen van die band. Ik veronderstel inderdaad dat dit nummer erg bekend is in Nederland waardoor er door een soort vlaag van bekendheid al snel voor gestemd wordt.

Beste gitarist wilt naar mijn mening nog niets zeggen, indien er met de hele band geen sterk nummer naar voren wordt gebracht. Lijkt me trouwens een vrij vaag gegeven, want volgens mij geeft elk muziekmagazinetje de naam waardig een soort van poll uit met beste gitarist e.d. of heeft Akkerman de prijs gewonnen bij een echt bekend magazine of ander medium?

Verder vind ik Hocus Pocus van Focus zowat het meest kippenvelcreërende (in negatieve zin dan) en tenenkrommende nummer dat in deze lijst staat.

Focus moet wel een van de beste bands zijn die Nederland heeft voortgebracht. Misschien moet je eens naar het nummer Sylvia luisteren, jij vind waarschijnlijk het jodelen niks.

Hocus Pocus

Dat gejodel maakt het zo leuk

Verder een 3.5 voor de beste versie van Summertime vind ik wel heel karig

Dat komt bij jou sowieso niet als een verrassing.

Maar het geeft wel aan dat dit nummer (of in ieder geval de bandleden) aardig bekend zijn wereldwijd en derhalve dus ook wereldwijd op steun kunnen rekenen. Waarmee het argument "louter uit chauvinistische redenen" geen hout snijdt voor mij.

In 1973 Akkerman was chosen 'Best Guitarist in The World' by the readers of the UK magazine, Melody Maker.
Niet eens een Nederlands blad en volgens mij ook internationaal één van de grootste muziekbladen destijds (in de jaren '70 een oplage van ca. 250.000 per week).

P.S. Ik waardeerde dit nummer overigens al lang, voordat ik wist dat dit een Nederlandse band was.

Summertime op zichzelf is overigens een megaklassieker, ontelbaar keren gecoverd, waaronder dus door Brainbox. Zelf vind ik de versie van Brainbox niet zo interessant, er zijn heel veel mooiere versies naar mijn mening.



Dat valt overigens best mee, zeker aangezien op MuMe ook een groot aantal jongeren meestemt.

Wilt niets zeggen, ik ken als Belg ook genoeg nummers uit de jaren '60, '70 en '80 van Belgische makelij die doordat ze zo ontzettend vaak gedraaid worden op de radio en tv-shows iedereen ze kent.

1240 ♫ [-------] Yusef Lateef - Love Theme From "Spartacus" (1961)
Dit is het soort muziek dat ik niet direct tot mijn favoriete zou rekenen maar dat me toch voldoende kan vermaken zodat ik er een positief tekstje over neerpen. Een dartelende piano gaat in contrast met een scherp blaasinstrument, ik lees ergens dat het een hobo is (alhoewel ik veel uren in de muziekacademie heb doorgebracht slaag ik er nog altijd niet in om al die blazers van elkaar te onderscheiden, het verschil tussen een piccolo en een tuba gaat nog net). Het nummer is tegelijk ontspannend en met een gevoel van spanning, zonder noch mossel noch vis te worden.
Cijfer: 8

1239 ♫ [1876] Okkervil River - For Real (2005)
Ik heb me voorgenomen om alle albums van Okkervil River eens te gaan beluisteren. Daar ben ik nog niet klaar mee, eigenlijk heb ik enkel Down The River Of Golden Dreams en hun laatste (matige) album. Dit nummer lag mede aan de basis van die beslissing, want zo leuk als dit kom je zelden tegen. Ik weet niet goed hoe ik het moet beschrijven, maar dit is echt uitzonderlijk goed. Onbeschrijflijk goed is misschien wat te veel eer, al zit het erg puik ineen en krijgt het me meteen op de hand.
Cijfer: 9

1238 ♫ [1019] Neil Young & Crazy Horse - My My, Hey Hey (Out Of The Blue) (1979)
Een grote meneer, dat is wel het minste wat je kan zeggen. Als je alle goede nummers van hem gaat opnoemen ben je voor een tijdje zoet, ik waardeer hem zowel in zijn langere, met solo volgestouwde nummers, als in kleine eenvoudiger nummers zoals dit. Hier heb ik dan ook niks op aan te merken.
Cijfer: 8,5

1237 ♫ [-------] Bruce Springsteen - Backstreets (1975)
Die intro maakt het zowat het beste nummer op Born To Run, of nee wacht nu ga ik toch wat overdrijven, Born To Run zelf is nog een paar klassen beter. Niettemin is die piano intro om van te smullen. Het is niet alleen zeer ritmisch, er komt ook veel gevoel uit. Daarna kakt het een beetje in, aan gevoel geen gebrek in de zang van Bruce maar ik mis toch een goeie melodie. De rest van het nummer kan niet tippen aan die piano.
Cijfer: 7,5

1236 ♫ [1638] Gazpacho - Tick Tock (2009)
Een overkoepelende sfeer hoor ik er niet in, maar bij vlagen passeert er wel erg goeie muziek. Soms komt het dicht bij kerkmuziek, soms is het geluidsbehang, soms is het zeer mooi. 22 minuten muziek en ik maak er mij vanaf met een vrij kort stukje tekst.
Cijfer: 7

1235 ♫ [-------] Les Poppys - Non, Non, Rien N'a Changé (1971)
Dit heb ik al wel eens eerder gehoord, erg aanstekelijk en ook nog eens warm en gezellig. Alleen is het mij een raadsel wat die verlepte elektrische gitaar daar op het einde nog de gemoedelijke sfeer komt vergallen. Eentje die je niet te vaak moet horen maar die voor één keer wel erg goed binnenkomt.
Cijfer: 8,3

1234 ♫ [-------] Bobby Womack - Across 110th Street (1972)
Erg aanstekelijk refrein, voor de rest weet het me niet echt mee te voeren. Uit dat refrein, dat stuk waarin Womack de titel zingt voor alle duidelijkheid, komt emotie gevlogen, ik krijg spontaan een ‘wow-wat-goed’ gevoel. Bij de rest van het nummer blijf ik er onbewogen bijzitten.
Cijfer: 7

1233 ♫ [0699] Small Faces - Tin Soldier (1967)
The Small Faces, ik ken ze van naam, maar ik kon me er niet direct muziek bij voorstellen. Ik verwacht me aan wat psychedelische 60’s popmuziek en ik krijg min of meer gelijk. De nadruk ligt hier wel op de pop. Een eenvoudige songsstructuur ligt aan de basis van dit prima nummer.
Cijfer: 8

1232 ♫ [1613] The Nits - Bauhaus Chair (1988)
Alle Nederlandse muziek afkraken is allerminst mijn bedoeling, het is een jammerlijk toeval dat er in 2 opeenvolgende tientallen twee Nederlandse klassiekers (toch?) de revue passeren die me niet kunnen bekoren. Ik hoor hier een glad en kleinschalig liedje waarvan de melodieën me niet kunnen boeien. Kwalijk gevolg daarvan: het blijkt erg saai. Een geluk bij een ongeluk dat het niet lang duurt.
Cijfer: 5

1231 ♫ [1808] Edwin Starr - War (1970)
Ondanks de boodschap, vind ik dit niet zo’n goed nummer. De tekst snijdt hout, maar de muziek vind ik wat te eentonig en kan me niet doen swingen. Goeie zanger, dat wel.
Cijfer: 6,5

Moet je doen! Top!

Laatste album is idd wat minder maar alles daarvoor is heerlijk.

1230 ♫ [-------] Madrugada - Strange Colour Blue (1999)
Ik heb het in een zeer recent verleden al eens aangehaald, Madrugada is tot nu toe mijn band niet. Ook dit nummer kan daar niet veel aan veranderen. Het begon nochtans veelbelovend maar de stem is mijn grootste struikelblok. Die klinkt eerder saai en mat. De rest van het nummer is ook niet levendig genoeg om me verder te boeien.
Cijfer: 5,3

1229 ♫ [1207] Nick Cave And The Bad Seeds - Oh My Lord (2001)
Nick Cave kan ik altijd wel waarderen, ik heb nu al zijn bekendste albums met de Bad Seeds geluisterd en een slechte plaat zit daar niet tussen. Soms wordt het mij na een uur wat te veel, maar 7 minuten grauw getrappel kan ik zeker smaken. Een pluspunt van deze uitstekende donkere pianoballad is dat Cave het beste voor het laatst houdt, de klimmende gitaar op het einde vind ik weergaloos, nog beter dan zijn (ook al prima) vocale prestaties.
Cijfer: 8,4

1228 ♫ [1549] The Velvet Underground - Sweet Jane (1970)
Sweet Jane is tot op heden het enige nummer van VU die ooit de Tijdloze 100 heeft gehaald. Zonde. Ik ben fan van VU maar hiermee heb ik nooit veel opgehad. De versie op Spotify mist dan ook nog eens de snedigheid die de originele versie wel heeft. Ik baseer mijn punten op de originele versie want ik vind het vreemd dat er op Spotify zo’n gezapige rusthuisversie te vinden is. Sweet Jane mist de spanning en de originaliteit die andere VU nummers zo goed maken. Dit is niets meer dan een gewoon rocknummer.
Cijfer: 6,6

1227 ♫ [-------] The Boxer Rebellion - The Runner (2011)
The Cold Still prijkt redelijk hoog op mijn ‘nog te beluisteren’ lijst, een eerder nummer uit de ladder kon me enorm bekoren en sowieso is het muziek die in mijn straatje moet liggen. Toch is er na beluistering van dit voorheen onbekende nummer toch wat plaats voor ontgoocheling. Pas op, slecht is het niet: het is goed uitgevoerd, de instrumentatie en samenzang zijn dik in orde. Maar er komt geen klik, de melodieën boeien me niet en het is alsof de emotie voor mijn voeten neervalt, zonder mijn oren te bereiken.
Cijfer: 6,6

1226 ♫ [1172] The Serenes - Back To Wonder (1993)
Dit nummer is zowat de definitie van degelijkheid. Het enige negatieve dat ik hierbij kan bedenken is het gebrek aan iets echt positiefs, iets wat dit nummer een uitschieter maakt, wat me de conclusie doet trekken dat dit gewoon een oerdegelijk nummer is met fijne melodieën en goeie gitaarpartijen. Een goed, maar niet memorabel nummer.
Cijfer: 7,5

1225 ♫ [1423] Foals - Spanish Sahara (2010)
Van Foals ken ik het nieuwe album, superlatieven zouden voor die plaatwat te veel eer zijn, maar het is toch eentje die er mag wezen. Onlangs heb ik me dan ook eens blind (voor een prikje) het debuutalbum aangeschaft. Nooit spijt gehad van die blinde aankoop want Antidotes is zonder meer geweldig. De enige plaat van de heren die ik nog niet ken is diegene waar deze parel opstaat. Want wat een magnifiek nummer is dit. Ik kende dit al langer, maar nog steeds wordt ik weggeblazen. Het eerste deel heeft een briljante opbouw, zijn hese stem is ongelooflijk goed. Voor het tweede deel is het moeilijk om de juiste woorden te vinden, zo’n overdonderende schoonheid. Dringend is de plaat beluisteren.
Cijfer: 9,7

1224 ♫ [-------] The Rolling Stones - Jumpin' Jack Flash (1968)
We gaan verder met een van de beste nummers van de stones. Of nog beter gezegd, een van de beste intro’s van de stones. Want deze intro klinkt zoals een intro moet klinken. De intro-perfectie wordt hier bereikt. Maar het blijft niet bij een ronduit geniale intro, het nummer op zich is ook geweldig, zo energiek hoor je ze niet vaak. Tot in de fijnste details briljant. Dansen! Dansen!
Cijfer: 10

1223 ♫ [1739] Jackson C. Frank - Blues Run The Game (1965)
Toen zijn vorige nummer in de ladder passeerde ben ik gestuit op het levensverhaal van Jackson C. Frank. Dat verhaal in het achterhoord houdende krijgt dit nog een extra emotionele laag mee. Hoe mooi kan een folksong met enkel een stem en een gitaar worden? Pure klasse dit.

When i'm not drinking, baby,
You are on my mind,
When i'm not sleeping, honey,
When i ain't sleeping, mama,
When i'm not sleeping
Well you know you'll find me crying

Cijfer: 9

1222 ♫ [1197] Dick Dale And His Del-Tones - Misirlou (1962)
Pulp Fiction is een van mijn favoriete films, maar dit kletterende deuntje heeft naderhand wel wat van zijn glans verloren. Ik heb het nu ook al zo vaak gehoord.
Cijfer: 6

1221 ♫ [0506] The Sound - I Can't Escape Myself (1980)
The Sound staat wel behoorlijk vaak in de lijst heb ik het gevoel. Waar ik eigenlijk bij elk vorig nummer dezelfde tekst kon copy-pasten. Iets in de aard van ‘donker maar niet pikdonker’ was telkens het verdikt. Al hun nummers klonken wat hetzelfde. Tot ik deze hier hoor, want deze klinkt beduiden anders. Nog kwaliteitsvoller, en ik ervaar deze ook nog donkerder. De uitbarstingen middenin het nummer hadden wat langer mogen doorgaan, dat is mijn enige punt van kritiek. Voor de rest is dit een erg intrigerend nummer.
Cijfer: 8,5

1220 ♫ [-------] Midnight Oil - Beds Are Burning (1987)
Ik ken dit nummer doordat mijn zus er ooit (ook al weer een jaar of 5/6 geleden) voor haar Engelse les een bespreking over moest maken. De tekst ging over het milieu en dus was het geschikt om erover te praten. Nu ik ernaar luister hoor ik ook veel verwijzingen naar de aboriginals, de oorspronkelijk bewoners van Australië. Het nummer heeft meer dan een catchy refrein, de sfeer en de flow zitten ook goed. En ik ben het, na nu toch al een respectabel aantal luisterbeurten op de teller, nog niet beugehoord. Toch ook wat jeugdsentiment dit.
Cijfer: 8,3

1219 ♫ [1198] Earth And Fire - Seasons (1970)
Earth And Fire ken ik niet, op het eerste gezicht meende ik Earth Wind & Fire gelezen te hebben, maar spoedig kwam ik erachter dat ik naar een Nederlandse band aan het luisteren was. Best een puik nummer. Pretentieloos met fijne riffjes en melodietjes. En ook de mooie wending op het einde laat ik niet onvermeld.
Cijfer: 8

1218 ♫ [1609] Rage Against The Machine - Bombtrack (1992)
Als ik dit nummer hoor moet ik altijd direct aan twee mannen in konijnenpak denken die een teddybeer in elkaar rossen. Waarom? Daarom. Die scene ademt ook het gevoel uit die ik altijd krijg als ik naar Bombtrack en bij uitbreiding naar heel het oevre van RATM luister. Een ongelooflijke energiestoot die gepaard gaat met de drang om alles aan diggelen te meppen. En daar hou ik wel van, maar laat ik nu maar naar het volgend nummer gaan voor ik mijn toetsenbord aan gort heb geslaan.
Cijfer: 9

1217 ♫ [1139] Gil Scott-Heron - The Revolution Will Not Be Televised (1970)
Het enige wat dit nummer enigszins interessant maakt is de tekst, en die is ook niet van zo’n hoog niveau. Muzikaal stelt het bitter weinig voor, de tekst kan het net niet tot een voldoende tillen.
Cijfer: 4,8

1216 ♫ [0879] Prince - The Cross (1987)
Ervan uitgaande dat ik de tekst niet zo interessant ga vinden, Prince is meen ik Jehovah getuige en een lied met The Cross als titel wijst dan op onderwerpen waaraan ik geen boodschap heb, richt ik me dan maar volledig op de muziek. Het begint rustig als een ballad en gaandeweg komt er wat meer schwung in de zaak, met ronkende gitaren en een gospelkoor. Redelijk nummer, een middenmotor binnen zijn oeuvre.
Cijfer: 7,2

1215 ♫ [1115] Echo & The Bunnymen - Lips Like Sugar (1987)
Het soort 80’s muziek die in de lijst alom present is en waar ik niet zo warm van wordt. Het kabbelt maar wat door zonder me te ergeren, maar me raken of zelfs maar boeien? Nee, toch niet.
Cijfer: 5

1214 ♫ [1672] Lamb - Gorecki (1996)
Ik heb de Tijdloze 100 al eens aangehaald tijdens mijn besprekingen en ik kan niet anders dan dat weer te doen. Door die lijst waar het tot een jaar geleden in stond, heb ik het nummer leren kennen en uiteindelijk leren waarderen. Het duurde een tijdje vooraleer ik volledig in die dromerige wereld gezogen werd. Want dat is wat Lamb hier doet, een eigen wereld scheppen die je volledig bedwelmd. Topnummer dat jammerlijk uit de lijst der lijsten is gesneuveld.
Cijfer: 9,3

1213 ♫ [-------] The Box Tops - The Letter (1967)
Al vanaf het begin zit de vaart er goed in. Het instrumentale stuk op het einde had wat langer mogen duren want nu is het wel een erg kort blokje muziek.
Cijfer: 7,3

1212 ♫ [-------] The Pogues - If I Should Fall From Grace With God (1988)
Ik moet eens een album van The Pogues gaan beluisteren want elk nummer van hen die ik hoor is puur genieten. Zo ook nu weer. Een heerlijk opgewekt feest waarin het onmogelijk blijkt om niet me je voeten mee te tikken. Ik moet eraan denken dit op te leggen als het weer St. Patricks Day is.
Cijfer: 8,5

1211 ♫ [1436] Madness - My Girl (1979)
Een band die me niet erg aantrekt. Our House vind ik eerder vervelend en de weinige andere nummers die ik ken willen me ook niet boeien. De zang in My Girl vind ik behoorlijk vlak, en ook de instrumentatie klinkt wat stijf. Ondanks de opzwepende melodieën komt er weinig beweging in de zaak en dat komt vooral door de zang.
Cijfer: 5

Hoe kan je nou niet vrolijk worden van Madness?

Misschien wil zijn vriendje graag alleen televisie kijken?

1210 ♫ [1750] Queensrÿche - Silent Lucidity (1990)
Ik had Queensrÿche in mijn hoofd als een band die vooral lange saaie zielloze (prog)rockmuziek maakte. Ik ken bitter weinig van deze band en of deze analyse juist is daar zal ik me niet over uitspreken. Ik kan enkel zeggen dat ik dit nummer nog vrij goed kan verteren. De eerste minuten klinken behoorlijk mooi. Daarna kakt het wat in als er gesproken stemmen en speciale trucjes over worden gegooid, en dan heb ik het wel gehad met dit nummer.
Cijfer: 6,6

1209 ♫ [-------] Neutral Milk Hotel - The King Of Carrot Flowers Pt. One (1998)
Bij mij heeft het niet zolang geduurd vooraleer ik de stem van Jeff Mangum ging waarderen. Ik lees dat veel mensen In The Aeroplane Over The Sea als een groeialbum beschouwen maar bij mij was het vanaf de eerste keer raak. 4,5* na een eerste luisterbeurt en die score staat er nu nog. Dit is de opener van het album, er zullen nog mooiere nummers volgen maar dit is ook al niet mis. Een vrij eenvoudig nummer bestaande uit een gitaar en een stem (al doe ik dit unieke stemgeluid wat te kort met deze simpele vermelding). Mangum gooit al eens keer zijn strot volledig open. Verder zit er nog niet zoveel exceptioneels in , maar emotie is wel aanwezig.
Cijfer: 8

1208 ♫ [-------] Sufjan Stevens - The Transfiguration (2004)
Van Sufjan Stevens ken ik minder dan me lief is. Illinoise vind ik een erg wisselende plaat. De ene keer vind ik er geen bal aan, een andere keer ga ik ervan zweven. En het is dan dat ik telkens weer het besluit neem om meer van de man te gaan luisteren, maar het is er nog niet van gekomen. Dit nummer kende ik nog niet maar de melodie doet me af en toe wat aan Chicago (vanop Illinoise) denken. Op het nummer is weinig aan te merken, prima zang en mooi sfeervol.
Cijfer: 7,7

1207 ♫ [1165] Bob Dylan - Sad Eyed Lady Of The Lowlands (1966)
Ik ben een Dylan liefhebber aan het worden. Tot een jaar of twee geleden vond ik er geen bal aan. Nu ken ik hordes uitstekende nummers van de man. Dit nummer duurt dan wel dik 11 minuten, het verveelt me geen seconde. De sfeer doet me nog het meest denken aan een rit met de fiets op een zonnige dag door een landelijk dorp in de tijd dat de mensen nog reden met auto’s die ze met een hendel in gang moesten draaien. En ik die daar met een boerenpet door rijd terwijl het platteland me toelacht. Vraag me niet waarom, ik krijg het beeld gewoon voor mijn ogen terwijl ik hiernaar luister.
Cijfer: 8,5

1206 ♫ [0487] The Doors - Soul Kitchen (1967)
Niet direct het beste nummer van een album dat in mijn top 10 staat, het zou eigenlijk best het minst goede nummer van de plaat kunnen zijn. Los van de album context vind ik het niet zo’n hoogvlieger. Vooral het eerste deel niet, de solo en uithalen van Jim maken veel goed.
Cijfer: 8,1

1205 ♫ [1498] Can - Oh Yeah (1971)
Van mij zou dit een halfuur mogen doorratelen. Vanaf het moment dat de groove je volledig meevoert is tijd van geen belang meer. Geweldige drums ook. Ik ga het album eens checken.
Cijfer: 8,5

1204 ♫ [0494] Miles Davis - So What (1959)
Ik zal wel niet de enige zijn waarbij Kind Of Blue de eerste jazzplaat was. Erg veel jazzplaten heb ik nog niet op mijn palmares, een kenner van het genre ben ik langs geen kanten, maar toch is er jazz die ik kan waarderen. Mijn mening hierover is voorzichtig positief. Ik krijg niet de neiging om te gaan zappen, maar ik kan me ook niet onderdompelen in de muziek, het slaagt er niet in om me te betoveren. Daarom ben ik maar voorzichtig positief en niet uitgesproken positief.
Cijfer: 7,4

1203 ♫ [0890] Creedence Clearwater Revival - Bad Moon Rising (1969)
CCR is een van die bands waarbij ik gewoon telkens mijn commentaar zou kunnen copy pasten. Een eigen geluid hadden ze wel, iets wat ik nog het best zou kunnen beschrijven al snedige sneltreinrock. Maar mij hebben ze nooit echt kunnen bekoren, daar beklijft het te weinig voor.
Cijfer: 6,6

1202 ♫ [1397] Sigur Rós - Festival (2008)
Með Suð Í Eyrum Við Spilum Endalaust is een album dat ik op de twee poppy nummertjes (Vid Spilum Endalaust en Inni Mer Syngur Vittleysyngur) na niet zo goed ken. Ik zie dat ik het ooit bestemd heb maar ik kan me de meeste nummers niet voor de geest halen. Festival begint eerder saai. Het klinkt uitgesponnen en behoorlijk oninteressant. Tot plots die breuk komt en ze alle registers opentrekken. Me echt overtuigen doet dit nummer niet, het gooit maar wat met kiezeltjes terwijl andere SR nummers me volledig knock-out slaan, maar van dat tweede deel kan ik wel weer erg genieten.
Cijfer: 7,5

1201 ♫ [1147] Explosions In The Sky - With Tired Eyes, Tired Minds, Tired Souls, We Slept (2001)
De ingetogen, beheerste stukken vind ik hier duidelijk de beste. Op bepaalde momenten zijn er erg hoge klanken bij betrokken die naar irritant gaan leunen. Ook is er halverwege een uitzinnige climax die me niet zo bevalt. Maar de beheerste stukken, en zo zijn er voldoende, zijn erg mooi.
Cijfer: 8,2

1200 ♫ [-------] Vampire Weekend - M79 (2008)
Vampire Weekend kan ik al jeugdsentiment gaan noemen. Het is enerzijds nog maar 3 jaar geleden dat ik volledig hooked was aan die 4 sympathieke kerels uit Brooklyn, anderzijds is de muzikale evolutie die ik heb doorlopen in die 3 jaar wel erg lang. Vampire Weekend zal bij mij altijd op een voetstuk blijven staan, ik draai hun 2 eerste platen nog geregeld en kan niet wachten tot die nieuwe eraan komt. Het hele nummer lang wordt de vrolijkheid naar je gezicht gesmeten. Voor nummers te vinden die nog opgewekter en fleuriger zijn dan de doorsnee song op het debuut van Vampire Weekend heb je een straffe lantaarn nodig.
Cijfer: 9,3

1199 ♫ [1869] Orbital - The Box (1996)
Een groot contrast met het vorig nummer. De sfeer is hier veel killer, dramatischer en afstandelijker. Maar tegelijk is het intrigerend en weet het me de hele tijd te boeien.
Cijfer: 8

1198 ♫ [1634] Kasabian - Fire (2009)
Mijn vroegere leraar Frans was grote fan van Kasabian, hij had het ook te pas en te onpas (niet dat er een tijd dat het niet past om over muziek te praten maar soit) over de band. Ik kon zijn enthousiasme nooit volledig delen. Een fan zou ik me niet noemen. Toch hebben ze een geweldig nummer, en laat dat nummer nu net aan de beurt zijn. Het begint al stuwend, je voelt dat er iets zit aan te komen. Een explosie komt er dan ook op tijd aan. En wat voor eentje.
Cijfer: 9

1197 ♫ [1171] The Feelies - The Boy With The Perpetual Nervousness (1980)
Dit ladderjaar was een slagveld voor The Feelies, een grote zonde. Ik ben grote fan van de wervelwinden die deze mannen ooit eens op de wereld loslieten. Opzwepend gejengel van een zeer hoog niveau.
Cijfer: 8,7

1196 ♫ [1732] Porcupine Tree - Russia On Ice (2000)
Nu heb ik hier 13 minuten naar zitten luisteren, en weet ik niet goed wat te vertellen. Ik heb wat technische hoogstandjes gehoord, maar ik kan niet zeggen dat deze muziek mij geraakt heeft. Het was interessanter dan de stilte, maar daar blijft het ook bij.
Cijfer: 6,3

1195 ♫ [1231] Van Morrison - Cyprus Avenue (1968)
Bij Van Morrison heb ik vaak het gevoel dat zijn nummers te lang duren. Ook zijn magnus opum, Astral Weeks vond ik wat te lang en te veel van hetzelfde. Hier heb ik dat veel minder, mijn aandacht blijft erbij. Die strijkers die doen denken aan vogels zijn een goede toevoeging.
Cijfer: 8

1194 ♫ [1085] Bruce Springsteen - Lost In The Flood (1973)
Een nummer van het debuut van Bruce. Ik ben geen Springsteen adept maar ik kan veel van zijn nummers waarderen. Als ik Lost In The Flood volgens kwaliteit zou gaan situeren binnen zijn oeuvre zou ik ergens in de onderste regionen van de middenmoot uitkomen. Het heeft wel wat, maar meeslepend wordt het niet, een gevoel van warmte (zoals bij zijn betere nummers) kan hij hier ook niet uitdragen.
Cijfer: 6,6

1193 ♫ [1296] The Veils - Under The Folding Branches (2006)
Van The Veils ken ik maar een album, het alom gewaardeerde Nux Vomica. Daar komt ook deze ballad vandaan. Een tamelijk onopvallend en anoniem nummertje dat de zanger met zijn stem toch een eigenzinnig randje meegeeft. Goed voor een ruime voldoende, al zie ik niet meteen een reden om nog meer van The Veils te gaan opsnorren.
Cijfer: 7

1192 ♫ [0460] Motörhead - Ace Of Spades (1980)
Hell Yeah. Ondertussen is dit een evergreen geworden. Een maatstaf voor alle adrenalinestoters. Agressieve muziek zoals ik die graag hoor.
Cijfer: 8,5

1191 ♫ [1522] The Magnetic Fields - All My Little Words (1999)
Een lieflijk, vredelievend nummer. Zo zacht als fluweel. Ik heb niet meer inspiratie dan ‘wel aardig voor een keertje’.
Cijfer: 6,9

1190 ♫ [0730] Radiohead - Weird Fishes/Arpeggi (2007)
In Rainbows ervaar ik altijd als een soort luchtbel waar je volledig ingezogen wordt. De muziek kruipt onder je huid. Elk nummer op In Rainbows verdient van mij het maximale cijfer. De opbouw in dit nummer is meesterlijk, zeker met dat getokkel en het drumwerk. Dan valt alles ineens stil, om daarna weer op een prachtige manier te ontwaken. Nog een speciale vermelding voor die baslijn in het tweede deel.
Ooit wist ik over dit nummer het volgende te vertellen.

Cijfer: 10

1189 ♫ [1893] Tim Buckley - Once I Was (1967)
Waar ik Jeff nog steeds schromelijk overschat vind, begin ik Tim beter te waarderen. Voor deze besprekingenreeks moest ik ook niet veel van de man weten, maar dit nummer is echt wel goed. Het straalt een erg zorgeloze sfeer uit. Ik waan me direct op een zonnig en rustig strand, met een verfrissend briesje.
Cijfer: 8,2

1188 ♫ [-------] Band Of Horses - Is There A Ghost (2007)
Dit soort muziek kan ik altijd wel smaken. Ongecompliceerde en weinig prentieuze indierock. Band Of Horses is een band waar ik eens wat meer van moet gaan beluisteren. The Funeral vind ik geniaal, en ook dit is lang niet mis.
Cijfer: 8

1187 ♫ [0891] Françoise Hardy - Tous Les Garçons Et Les Filles (1962)
Ik ben nooit goeie maatjes geweest met het chanson. Dit begint me ook vlug te vervelen. Oninteressante instrumentatie met een lauw melodietje.
Cijfer: 5

1186 ♫ [0488] The Smiths - Stop Me If You Think You've Heard This One Before (1987)
Een van de zovele nummer van The Smiths in de lijst. De intro vind ik behoorlijk zwaar klinken , maar verder is het een vrij simpel popnummer, al zorgt de stem van Morrissey wel voor een wat pessimistischer randje. Ik heb er niets op aan te merken.
Cijfer: 8

1185 ♫ [1696] The Shirelles - Will You Still Love Me Tomorrow (1960)
Dit nummer ken ik al langer. Het is een erg toegankelijk nummer dat me nergens erg raakt maar me ook niet gaat vervelen. Het vriendelijke melodietje wordt dan ook nog wat opgefleurd met die strijkers. Een nummer dat erg leuk is om eens te beluisteren maar me dus zoals gezegd niet ontroert en reden geeft om meer van de groep (zouden ze nog andere nummers hebben?) te luisteren.
Cijfer: 7

1184 ♫ [1352] Jethro Tull - Thick As A Brick (1972)
Ik ken gelukkig het album al, dus moet ik hier nu geen 43 minuten zitten luisteren. Thick As A Brick is een interessante reis die zonder moeite de hele tijd weet te boeien. Er zit genoeg variatie in, nergens kreeg ik het gevoel dat het toch wel tijd wordt om af te ronden.
Cijfer: 8

1183 ♫ [1725] Faith No More - Digging The Grave (1995)
Easy vind ik een fijn nummer, voor de rest hebben ze me nog niet overtuigd. Hier komen ze weer met een rechttoe-rechttaan rocknummer dat af en toe wel een aardig stukje heeft, maar jammer genoeg kampt met een gebrek aan emotie. Hier hoor ik ook al niet waarom Faith No More al die aandacht waard is.
Cijfer: 5,8

1182 ♫ [1849] Shearwater - Rooks (2008)
Ik ken hun prima album van vorig jaar, voor de rest had ik nog niet de tijd genomen. Daar komt niet direct verandering in, ik ben hier niet zo van onder de indruk. Van die hoge stem moet ik niets hebben. En ook mist er emotie in dit nummer, het klinkt wat te geforceerd. Arrie wist het vorig jaar erg goed te beschrijven.

Cijfer: 6

1181 ♫ [0985] The Waterboys - Peace Of Iona (2003)
The Waterboys maken best fijne nummers, maar de klik is er nog niet gekomen. De intro is hier erg mooi. Daarna zangt het weer wat in, de zang kan me niet bekoren en het geheel is wat te gezapig. Ik blijf geduldig wachten tot er weer iets interessants gebeurd maar jammer genoeg eindigt het nummer vooraleer het zover is. Zeer mooie intro, dat wel.
Cijfer: 7,2

1180 ♫ [1138] A Tribe Called Quest - Can I Kick It (1990)
Al bij al een goed nummer. De cohesie tussen flow en instrumentatie zorgt voor een vrij hoog niveau. Relaxt maar tegelijk ook wat onderliggende spanning.
Cijfer: 8

1179 ♫ [1194] Archive - Again (2002)
Het is er nog nooit van gekomen om een volledig album van Archive te beluisteren. Ik heb ook nog nooit een nummer van Archive gehoord dat me wegblies. De meeste nummers zijn wel goed te noemen, maar missen allemaal iets dat soms moeilijk te beschrijven valt. Ook zijn er nummers van de band waar ik van in slaap sukkel. Dit is eentje van de eerste categorie. Ik hoor een kwalitatief geheel, maar ik mis sfeer.
Cijfer: 7

1178 ♫ [1116] Lloyd Cole And The Commotions - Jennifer She Said (1987)
Van deze groep ken ik enkel Rattlesnakes. Na een eerste kennismaking met dit nummer moet ik zeggen dat dit me stukken minder bevalt dan voorgenoemde. Het klinkt veel te gekuist , van de zang moet ik niets hebben en de melodie is op het irritante af.
Cijfer: 4

1177 ♫ [1149] The Gathering - Eléanor (1995)
Dit doet me aan Within Temptation denken. En dat is geen goed teken. Ik zie dat ik niet de enige ben die deze associaties maakt, want als deze band ook nog eens uit Nederland blijkt te komen zijn er gelijkenissen te over. Het tweede stuk (vanaf dat die zangeres stopt met klagen of m.a.w. gewoon zwijgt) valt wel te pruimen. Hier is het muzikaal veel interessanter dan in dat eerste deel. En die zang is gewoon vreselijk.
Cijfer: 4,5

1176 ♫ [0880] The Byrds - Goin' Back (1968)
Tijd voor wat psychedelica. Zwierige muziek wordt gecombineerd met wazige en op het eerste gehor behoorlijk oninteressante zang. Na een minuut of twee begin ik wat in de sfeer te komen en ga ik het beter waarderen. Bij een tweede luisterbeurt kan ik beginnen genieten van dit nummer. Het is moeilijk om een goed adjectief tevoorschijn te halen voor de sfeer te omschrijven. Ik lees ergens het woord melancholie, maar ik vind dit niet echt passen, al is het ook zeker niet vrolijk.
Cijfer: 8,2

1175 ♫ [0244] Suzanne Vega - Marlene On The Wall (1985)
Grote fan van Suzanne Vega ben ik niet, Luka vind ik maar een matig nummer en veel verder reikt mijn kennis niet. Dit is daarentegen wel de moeite. De instrumentale stukken zijn gelukkig erg beperkt, want ik hou hier vooral van de zang en de melodie.
Cijfer: 8

1174 ♫ [1693] Amy Winehouse - Rehab (2007)
Laat ik positief beginnen: de arrangementen en de muzikale omlijsting, ik bedoel vooral de blazers, die zijn erg goed gedaan. Maar toch is dit een van de minste nummers van Winehouse. Het is hier vooral het refrein dat mij stoort en ook de stem doet het hier niet. Bij Valerie of Back To Black kan ik erg genieten van de stem, maar hier komt het iets te veel in de buurt van gezaag.
Cijfer: 7

1173 ♫ [0965] The Clash - Spanish Bombs (1979)
Het beste nummer van een album dat ik op 5* heb staan. Er zijn 23 songs die dat op hun palmares kunnen schrijven, en Spanish Bombs behoort tot dat clubje. Wat daarvoor zorgt is de heerlijk uitgelaten sfeer. Ik krijg sterk de neiging om op tafel te springen en te dansen tot ik er bij neerval. Dit nummer ademt gewoon zorgeloosheid en vrijheid uit. Het nummer is ook af. Compleet perfect. Elke toevoeging of wijziging zou een vermindering van de kwaliteit betekenen. Dit nummer heeft stijl en is tegelijk reuze aanstekelijk, echte buitenklasse dit.
Cijfer: 10

1172 ♫ [1857] Coldplay - Fix You (2005)
De zang verpest dit nummer behoorlijk, die is me echt wat te hoog. Dat gitaarmotiefje en de samenzang op het einde creëren wel sfeer en krikken het niveau wat op, maar voor mij blijft het een behoorlijk overschat nummer.
Cijfer: 6

1171 ♫ [1291] The Verve - Sonnet (1997)
Ik ben geen fan van The Verve. The Drugs Don’t Work is weinig memorabel, Bittersweet Symphony is gewoonweg irritant. Dit nummer mist mijn gevoelige snaar ook al. Irritant is het niet, oninteressant wel. Sonnet wordt getekend door een saaie melodie en een saaie zang.
Cijfer: 5

Maar het is natuurlijk wel andersom. Within Temptation lijkt me beïnvloed door The Gathering.

1170 ♫ [1968] Björk - Hunter (1997)
Ik ben nooit een erg grote fan geweest van Björk, heb ook nooit ver in haar discografie gesnuffeld. Hier verrast ze me. En dan in positieve zin. De donkere sfeer palmt je helemaal in. De cello’s (ja toch) maken het helemaal af. Ik las ergens dat het bij dit nummer lijkt alsof ze niet meer vanuit de koptelefoon zingt, maar gewoon in je hoofd zit en de muziek daar maakt. Daar kan ik het enkel mee eens zijn. Magistraal nummer.
Cijfer: 9,3

1169 ♫ [1927] Bloc Party - Like Eating Glass (2005)
Toen ik me meer in alternatieve muziek ging interesseren was Bloc Party een van de bands die meteen mijn aandacht trokken. Ik haalde mijn muzikale invoer in de dagen vooral van Studio Brussel en daar wordt Bloc Party veel naar je oren gesmeten. Like Eating Glass heb ik pas leren kennen als ik hun debuutalbum Silent Alarm volledig ben gaan luisteren, iets waar ik een tijdje mee heb gewacht, in eerste instantie luisterde ik bijna geen volledige platen. Maar ik wijk af, het openingsnummer van Like Eating Glass toont goed uit waarom ik fan ben geworden van de band, een mix van hyperkinetische instrumentatie en catchy melodieën. Klonken ze nu nog maar zo fris.
Cijfer: 9

1168 ♫ [1663] Belle And Sebastian - Lazy Line Painter Jane (1997)
Ik dacht eerst dat ik naar een liedje uit de sixties zat te luisteren, maar het blijkt Belle And Sebestian te zijn. Ik weet niet zo goed wat ik van de band moet vinden, ik ken ze ook niet zo goed. Mijn plan om ze te gaan bekijken op BKS en ze zo wat beter te leren kennen gaat niet door maar ik ben toch ook nog niet voldoende getriggerd om in hun discografie te gaan duiken. De nummers die ik van hun ken (bijna allemaal door de mumeladder) vind ik van wisselend niveau. Dit is wel aardig, het heeft een fijne vrolijke en zorgeloze vibe. Tel daar nog eens de puike zang bij op en je hebt een goed nummer.
Cijfer: 8,1

1167 ♫ [1759] dEUS - Theme From Turnpike (1996)
Ik ben al fan van dEUS sinds jaar en dag. In a Bar, Under The Sea heeft het ondertussen tot mijn top 10 geschopt. Toen ik mijn moeder dit nummer eens liet horen wist ze volgend citaat op te merken ‘ze waren zeker stomdronken’. Ik denk dat dan weer niet, volgens mij wisten Barman en co heel goed wat ze deden toen ze dit hypnotiserende nummer schreven. Dat hypnotiserende karakter vind ik de voornaamste troef. Het nummer maakt me wat loom maar weet me volledig mee te nemen.
Cijfer: 9

1166 ♫ [1639] Yes - Close To The Edge (1972)
Het is mij tijdens de besprekingen nu al vaker opgevallen dat ik over de langste nummers zowat het minst te melden heb. Deze ellenlange brei van geluid doet me (op de zang rond minuut of 5-6 na) dan ook helemaal niets. Zonde van de tijd.
Cijfer: 4,2

1165 ♫ [0905] Thin Lizzy - Whiskey In The Jar (1973)
En dan gaan we nu over naar een all-time favourite. Ik ken dit nummer van de soundtrack van Breaking The Waves, mijn vader had die op cd en draaide hem behoorlijk vaak. Buiten T. Rex en Child In Time werd ik ook door die soundtrack ook fan van dit nummer. We beginnen met een wazige intro om dan opeens met beide voeten op de grond te komen. Wat dan volgt is een nummer dat rockt, maar toch een behoorlijke rust behoud. De wat schorre zang is ook fantastisch, en de gitaarsolo is een van de beste ooit. Een gevaarlijke uitspraak, maar ik sta er wel volledig achter. Die solo heeft een gevoel, een emotie die maar weinig solo’s kunnen opbrengen.
Cijfer: 9,7

1164 ♫ [0510] Siouxsie And The Banshees - Spellbound (1981)
Voor Siouxsie ben ik ook altijd wel te vinden. Het is niet van een uitzonderlijk niveau, maar is toch goed genoeg om me te kunnen boeien. Die ritselende gitaar tilt het tot een prima song.
Cijfer: 8

1163 ♫ [-------] The National - Mistaken For Strangers (2007)
In eerste instantie had ik niets met The National. Ik kende enkel de hits van High Violet en die vond ik alle aandacht niet waard. Nog steeds vind ik netgenoemde plaat behoorlijk overschat maar heb ik geleerd dat ik meer heb met de vroege periode van The National. Alligater en Boxer heb ik beide op 4,5* staan. De drums zijn hier fantastisch. Ik kan volgend stuk volledig beamen

Cijfer: 9

1162 ♫ [1167] The Stooges - No Fun (1969)
Niet het beste nummer van deze invloedrijke band, maar toch ongelooflijk straf. Dat gitaardeuntje is briljant, net zoals de rest van het nummer.
Cijfer: 9,3

1161 ♫ [1594] The Byrds - Wasn't Born To Follow (1968)
We eindigen met een redelijk nietszeggend nummer, ik zal de fans hier wel mee tegen de schenen schoppen maar ik hoor hier weinig in. Saaie en veilige psychedelica. Het zal allicht een klassieker zijn, of ongelooflijk invloedrijk, maar ik val er van ervan in slaap.
Cijfer: 4

Wasn't Born To Follow heb ik ook een tijd lang minder geworden. Bij het nummer ontbreekt de catchyheid die een Mr. Tambourine Man wel hebt. Maar zelf vind ik het nu wel een erg mooi nummer, er zitten erg mooie zanglijnen ingestopt.

Wasn't Born To Follow moet zowat één van de mooiste nummers zijn die ik ken. Die zanglijnen, inderdaad, maar ook dat heerlijk zorgeloze, zonnige sfeertje en dat rare middenstuk vind ik ongelooflijk. Die 4.5 steekt dus wel een beetje

Ellen... lange... brei... van geluid.
Misschien dat het helpt om het nummer niet als psychedelisch te zien? Het album is, net zoals de betere Beatles-albums, heel divers. Terwijl het toch onmiskenbaar bij elkaar past.

Ik begrijp niet zo goed wat je bedoelt, het is niet zozeer de psychedelica of het experimentele stukje dat me stoort. De melodie, het totaalplaatje, dat vind ik niet zo veel voorstellen. En dan denk ik niet dat het iets uitmaakt om het als psychedelisch te zien of niet. Het album ken ik niet.

1160 ♫ [1657] Crowded House - Fall At Your Feet (1991)
Het beste van Crowded House? Dat zou zo wel eens kunnen. Ik zie me niet meteen fan worden van de groep . Op dit moment ben ik dat verre van. Maar waar zowat al hun andere nummers 1 pot saaiheid zijn, kan het eerste deel van dit lied me wel bekoren. Als het refrein de eerste keer passeert klinkt het ook zeer mooi. Maar daarna begin ik het dan weer wat moe te worden. Het stukje:

The finger of blame has turned upon itself
And I'm more than willing to offer myself
Do you want my presence or need my help
Who knows where that might lead

zou beter geklonken hebben indien er wel wat pit achter zat. Maar dat is hier niet het geval.
Cijfer: 6

1159 ♫ [1004] Long John Baldry - (Walk Me Out In The) Morning Dew (1980)
Klinkt wat zoutloos en zielloos. De fijne gitaarsolo trekt het geheel een beetje recht want voordien en nadien ontbreekt het wat aan kracht.
Cijfer: 6,2

1158 ♫ [1212] Cat Stevens - Morning Has Broken (1972)
Hier is mijn moeder erg grote fan van. Muziek zo zacht als fluweel. Toch heeft het me een iets te hoog ‘samenhorig rond het kampvuur’ gehalte. Iets te lieflijk.
Cijfer: 6,4

1157 ♫ [-------] The Rolling Stones - Tumbling Dice (1972)
Tijd voor een van mijn favoriete nummers. Mijn favoriete nummer op Exile on Main St., een plaat die mijn top 10 siert. De groove is ten eerste ongekend, het duivels plezier spat er vanaf. De avontuurlijke rock n roll die ze hier laten horen is eigenlijk nooit geëvenaard. Komt nog even bij dat dit zowat de warmste muziek ooit gemaakt moet zijn. In de context van de plaat komt dit stuk genialiteit nog beter tot zijn recht maar ook als apart nummer staat dit als een huis.
Cijfer: 10

1156 ♫ [1099] Nick Cave And The Bad Seeds - Fifteen Feet Of Pure White Snow (2001)
Nick Cave moet het vooral hebben van zijn sfeer. Duister, maar bij dit nummer ook een tikkeltje hoopvol. Cave heeft daarboven ook een rots van een stem waar je volledig ingezogen wordt. De climax op het einde maakt het af.
Cijfer: 9

1155 ♫ [-------] R.E.M. - Radio Free Europe (1983)
Ik heb R.E.M. altijd al een wat overschatte band gevonden. De muziek die ze maakten is wel degelijk, maar al die aandacht verdient het mijns inziens niet. Bij dit nummer zit ik met dat gevoel. Niet dat het slecht klinkt, maar dit is voor mij het soort fris getrappel dat ik dagelijks op de radio hoor, wel eens kan waarderen, maar niet tot werelderfgoed moet uitgeroepen worden.
Cijfer: 6,5

1154 ♫ [-------] The Beach Boys - Heroes and Villains (1967)
Wouldn’ It Be Nice is briljant, Good Vibrations irritant en de rest van The Beach Boys is dan weer gewoon genietbaar. Heroes And Villains duurt erg lang vergeleken met andere nummers van deze band. De sfeer doet (zoals bij zowat alle nummers van de Beach Boys) denken aan de zee, aan de zomer, aan de zon, aan een zeebries, aan golven en aan alles wat daar nog bij komt kijken. Genietbaar is dus het woord dat ik er het best bij zou plaatsen. Zowel de melodie als het gemijmer tussendoor.
Cijfer: 7,7

1153 ♫ [0218] Underworld - Rez (1994)
Een trip. Zo voelt het aan. Er gebeurt niet erg veel, maar toch krijgt de muziek me volledig mee. Ik race mee op het tempo van de beat terwijl de tijd voorbij vliegt.
Cijfer: 8

1152 ♫ [1635] Bruce Springsteen - Highway Patrolman (1982)
Met enkel akoestisch getokkel en zijn verhalende stem weet Bruce toch een warme sfeer neer te zetten. Mooi folknummer.
Cijfer: 8

1151 ♫ [1219] Tindersticks - Tiny Tears (1995)
Ik moet eens een album van Tindersticks gaan checken, door de ladder begin ik fan te worden van de groep. Van die donkere stem krijg ik kippenvel, en de arrangementen hebben me ook al altijd weten te ontroeren.
Cijfer: 8,5