Kijk, dit is al een erg mooi rijtje. The Cave is dit jaar geloof ik wel genomineerd, dus dat komt wel goed met die MuMe Top 2000. En 58 is ook een erg mooie notering in de Radio 2 Top 2000.

Alweer een goeie uptdate Chevy met 5 sterke nummers

Inderdaad. Best leuke dingen af en toe - Renée en Heaven zijn prachtig - maar maak er nu toch eens een béétje een feest van

Talk Talk- Renee

235. The Nits - Nescio (1983)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Omsk
T2000: 747 / MuMe: 380


The Nits, wellicht de beste Nederlandse band. Nescio was het pseudoniem van Jan Hendrik Frederik Grönloh, een Nederlandse schrijver. Een nummer dat verschillende geniale facetten kent, echter steeds begeleid op die heerlijke pianoloopjes. Het is een volstrekt uniek nummer wat vanaf begin tot eind die onderhuidse spanning heeft. En laat ik daar nou net enorm van houden.. mysterieuze nummers die je grijpen.
Neem nou iets als "I came to a hotel with double rooms and showers. And nobody nobody's knocking". Het heeft iets tragisch. Diezelfde persoon die eerst van een brug sprong, zit nu eenzaam in z’n kamer. Dan opeens gaat de telefoon. Een onbekende die hallo zegt.

De paralellen met een David Lynch-film zijn er. Het verklaart voor mij een hoop.

234. Dire Straits - Tunnel Of Love (1980)
[203][182][191][202][168]


Album: Making Movies
T2000: 609 / MuMe: 421
Uit de tijd dat ik de top 2000 door spitte. Via WMP had ik één of andere tool gedownload. Hierdoor kon ik de tekst meelezen. Ja, en dat is dan wel even andere koek als je Jan Smit, Robbie Williams (Feel/Angels) en Backstreet Boys gewend bent. Want iedereen kan vinden van hem wat je wilt, maar dat hij geen goed tekstschrijver was, maakt niemand mij wijs. De tekst, geïnspireerd op de kermis bij zijn woonplaats (Newcastle); Spanish City in Whitley Bay. Op deze kermis hoorde hij veel rock ’n roll en dit is wat hem inspireerde muzikant te worden.
8 minuten lang, en vrolijker en speelser hebben ze nooit meer geklonken dan op Making Movies. De teksten rollen zo lekker van je tong en ja, dat outro is wel meesterlijk goed. Wie goed luistert tijdens het tussenstukje hoort ook waarom Pick Withers (t/m Love Over Gold) zo’n goede drummer is.

233. Cat Stevens - Father And Son (1970)
[178][146][102][091][137]


Album: Tea for the Tillerman
T2000: 460 / MuMe: 598
Cat Stevens is een onderschatte artiest. Want wat kon deze man mooie muziek maken. Father and Son is simpel, maar effectief. Niet slijmerig of goedkoop, wel een heerlijke zondagochtendplaat.

232. The xx - Intro (2009)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: xx
T2000: XXXX / MuMe: 665
Wanneer ik precies the xx opgepikt heb, weet ik niet precies. Wel weet ik dat ik het eerst heel lang links heb laten liggen, omdat het me niet zo boeiend leek. Toen ik echter de film Project X keek (met dit als slotnummer) wist ik niet hoe snel ik dit album moest opzoeken. Het album viel wat tegen, omdat het toch vooral allemaal variaties op elkaar zijn, maar dit nummer blijft geweldig.

231. Sigur Rós - Untitled (Vaka) (2002)
[177][160][192][XXX][XXX]


Album: ( )
T2000: XXXX / MuMe: 345
Duidelijk een MuMe-rijtje, want ook deze staat (hoog) in onze eigen lijst. September 2010 (volgens de berichtgeving op MuMe) moet een historisch moment zijn geweest, omdat dit de eerste keer geweest is dat ik dit soort muziek beluisterd heb. Geen liedjesmuziek, maar muziek vanuit een onbeschrijfbaar gevoel van binnen. Het is voor mij onmogelijk uit te leggen waarom een Jonsi mij kan raken met zijn gekke taaltje.

Ah de eerste overlappen met mijn lijst (Yusuf en xx, al staat de 1e Untitled er ook niet ver buiten)

Intro en Vaka!

Nescio is inderdaad erg tof, Making movie's is ook een leuk album, komt Les Boy's nog (want die heb ik aangevinkt)?
Sigur Rós , tja heeft mij nooit kunnen boeien, XX dan weer wel.
Cat tja
Tot nu toe is deze top best wel boeiend, dus op naar de volgende worp.

Nescio De schrijver.

The xx en Sigur Rós zijn uiterst genietbaar.

Les Boys (zonder apostrof ) komt niet. Sowieso vind ik Making Movies een 'minder' album. Romeo en Juliet heeft in de allereerste lijst nog bij de laatste 5 plekken gestaan, maar is vrij ver van een positie in mijn lijst nu. Solid Rock en Expresso Love zijn in hun live-versies dermate beter dat ik het origineel een stuk minder ben gaan vinden. Skateaway is dan weer een nummer wat ik erg ben gaan leren waarderen.

Les Boys is voor mij niet meer dan een aardige afsluiter van een album waar ik eens in de zoveel tijd veel plezier aan heb, maar toch niet de eeuwigheidswaarde van het debuut of Love Over Gold heeft. Gezien de schamele 4 stemmen voor dat nummer ben ik ook zeker niet de enige.

't Is net zoals On Every Street een album dat live voor mij een stuk beter uit de verf komt.

Zie bv.: YouTube - Dire Straits - Les Boys
(From 1980 Arena Documentary with intro from their manager Ed Bicknell)

En voor wat betreft de andere nummers:
YouTube - Dire Straits - Solid Rock [Dortmund live '1980]
YouTube - Dire Straits - Romeo & Juliet (Live At Wembley '88 Mandela)
YouTube - Dire Straits - Alchemy Live 1983 - Tunnel Of Love (Spc X Drive II XD e2) (Spc Heavy Logic II)

230. The Allman Brothers Band - Ramblin' Man (1973)
[075][020][011][012][012]


Album: Brothers and Sisters
T2000: 1952 / MuMe: XXXX
Door bands als Sigur Rós en Pink Floyd word ik weerhouden van hetgeen wat ik graag nog zou willen doen. Dat is meer van dit soort rockbands ontdekken. Geen zware kost, gewoon ongecompliceerde voetjes-van-de-vloerrock. Southern Rock is altijd al een onderbelicht genre geweest en uit dat genres wat leuke bands ontdekken lijkt me geen verkeerd voornemen.
Ramblin’ Man is van na de dood van Gregg (die we later nog tegenkomen, overigens) en de tijd dat Whipping Post (#248) en Blue Sky (#135) in mijn lijst stonden, zijn inmiddels al voorbij. Zelfs Jessica (#130) is eruit en het is toch eigenlijk wel jammer dat een nummer dat ooit 11e stond nu nota bene op de rand van verdwijnen staat. Maar dat zie ik zo gauw niet gebeuren, want dit is een heerlijk nummer. Vroeger luisterde ik de tekst en spoelde dan door op m’n iPod. Inmiddels vind ik de solo misschien nog wel het leukste gedeelte van het nummer.

229. Crowded House - She Goes On (1991)
[194][194][XXX][XXX][XXX]


Album: Woodface
T2000: XXXX / MuMe: XXXX
Crowded House is ook een band in de lift. Een mierzoet nummer, zoals alleen Crowded House dat kon. Wie houdt van het lieflijke kleine gebaar moet deze eens beluisteren.
En het zal nog tot diep in de top 100 duren, voordat we ze weer tegenkomen!

228. The Cure - Homesick (1989)
[174][145][XXX][XXX][XXX]


Album: Disintegration
T2000: XXXX / MuMe: XXXX
Wat betreft Disintegration is het wel duidelijk waar ik van hou. Dat ik zonder uitzondering de beste nummers op deel 2 van de plaat vind staan, zegt wel genoeg. Smith en zijn band houden het het beste bij neerslachtige nummers. Dit nummer is de ultieme bekroning op het meesterlijke trio Same Deep Water As You-Disintegration-Homesick. Just one more...

227. Led Zeppelin - Whole Lotta Love (1969)
[124][092][087][108][109]


Album: Led Zeppelin II
T2000: 91 / MuMe: 142


Niemand, maar dan ook niemand die van gitaarsolo’s houdt, kan om Page heen. Wat die man uit zijn gitaar tovert, is werkelijk ongekend. En dat allemaal met zo’n stoïcijnse blik alsof het allemaal vanzelf gaat. Whole Lotta Love werd live vaak opgerekt als jam/medley, tot ver over de 20 minuten soms.
Nu gaat dat mij een beetje te ver, maar kijk dat filmpje. Spoel desnoods naar 5:15. Dat is nou de pure rock die ik een beetje mis de laatste tijd. Ondanks dat Robert Plant er behoorlijk.. fout uit ziet.

226. Earth Wind & Fire - Fantasy (1977)
[172][156][105][087][090]


Album: All 'N All
T2000: 326 / MuMe: XXXX
Play that funky music, white boy!
James Brown, Stevie Wonder, Curtis Mayfield, Isaac Hayes. Een stuk lekkere funk gaat er bij mij weer in. Nog zo’n genre waar mensen mij waarschijnlijk niet mee associëren, maar waar ik zeker wel van hou. Wat dat betreft zijn de vele filmpjes van het Montreux (Jazz) Festival op YouTube wel echt een goudmijn. Inmiddels ben ik ook alweer een kwartier bezig met dit stukje, omdat ik steeds meer leuke filmpjes tegen kom.

Nou vooruit, deze krijgen jullie ook nog van mij:


Al vanaf die eerste noot komt een massale YEAAAAAAAAH! vanuit het publiek. Dan weet je meestal genoeg: deze shit gaat goed worden!

Dance! Boogie Wonderland!

Heerlijke gevarieerde lijst Tjeffie. In mijn updates

Fantasy

Leuk om te volgen. Chevy!

Toppers tot nu toe: The Cure - The Funeral Party en Talk Talk - Renée

Ah, Crowded House. Die band zou in mijn top 250 ook wel een paar keer voorkomen, maar dan vooral met nummers van Together Alone. Vind ik veruit hun beste album, jammer dat jij het maar een 3.5 gegeven hebt!

Hear hear! Al staat het allerbeste CH-nummer toch op Woodface...

Hoi Chevy. Ik ga meekijken. Omdat ik veel liedjes ken. Dat scheelt. Fijne avond nog.

Maar heet je echt Tjeffie? En ik maar denken dat het Sjeffie was

225. Talking Heads - The Great Curve (1980)
[109][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Remain in Light
T2000: XXXX / MuMe: 370
Afsluiten met Fantasy en openen met The Great Curve. Nee, mensen, blijf nog maar even staan. We dansen rustig door. The Great Curve is met afstand het lekkerste nummer dat ik ken van deze band. Hoe die zangpartijen op een gegeven moment door elkaar lopen, schitterend.

The world moves on a womans hips
The world moves and it swivels and bops
The world moves on a womans hips
The world moves and it bounces and hops

224. Billy Joel - Piano Man (1973)
[182][168][170][074][070]


Album: Piano Man
T2000: 36 / MuMe: 688


Ook nu kan ik weer een heel verhaal gaan houden over de Top 2000 en hoe ik dit nummer en Goodnight Saigon (#46 in 2010) ben gaan leren waarderen. Dit is er zo eentje voor laat op de avond. Van links naar rechts.
Sorry, Neil, maar dit is toch echt het beste mondharmonica-intro ooit.

Wat betreft het filmpje: die versie met Elton John? Nee, doe toch maar die recente waar het publiek zo leuk meezingt. Oh, die sterke versie in Wembley (1984)! Nah, doe toch maar gewoon een simpele. Old Grey Whistle Test, het is net alsof je echt in het café naar hem aan het luisteren bent.

223. Bonnie 'Prince' Billy - I See a Darkness (1999)
[XXX][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: I See a Darkness
T2000: XXXX / MuMe: 458
Ik dacht ik zoek is op hoe die vent eruit ziet. Toch maar geen filmpje bij dit nummer.
Zelden krijg je je beeld dat je hebt van een artiest bevestigd. Vaak heb je niet eens een beeld van de artiest, want je hebt genoeg aan de stem.
Dit soort lo-fi ben ik sinds, ik Songs: Ohia ontdekt heb, liefhebber van geworden.

222. Kent - Livräddaren (1997)
[168][164][184][XXX][XXX]


Album: Isola
T2000: XXXX / MuMe: XXXX
Livräddaren opent met de beroemde woorden Jag räddar ditt liv. Als ik de Engelse versie mag geloven betekent het nummer iets van Lifesavers. Zweeds vind ik een heerlijke taal en ik dus ook uiteraard voor het origineel. Een album dat ik heb leren via het rock album v/d week-topic hier en er staat zelfs een tweede notering hoger in deze lijst. Inmiddels ken ik al 6 albums van ze en ze hebben heel wat goede albums afgeleverd.

221. U2 - One. (1991)
[080][136][127][139][100]


Album: Achtung Baby
T2000: 17 / MuMe: 269
Ik heb U2 altijd wel een goede band gevonden, maar toch vooral met nummers die het net niet zijn. Dat gezegd hebbende heb ik in de loop der tijd wel 5 keer U2 in mijn Top 250 gehad. Deze altijd wel als hoogste en na een mooie stijging, doordat ik de live-versie in Slane Castle leerde kennen, nu dus toch weer flink gezakt. Ik hoorde vandaag weer eens de versie met Mary J. Blidge en wat daar precies mis mee zou moeten zijn, snap ik ook nog steeds niet.

The Great Curve is mijn favoriet van de Talking Heads. Piano Man vind ik dan weer een vrij vervelend nummer...

Oldham is juist zéér sexy, vooral in z'n clips. Hater. Mooie positie, though. Je zou Smog ook 'ns moeten proberen, als je lo-fi fancy vindt.

Guided By Voices is ook een lo-fi aanrader. Vooral de knotsgekke albums Bee Thousand en Alien Lanes.

Verder is The Great Curve ook mijn favoriete Talking Heads, voor een groot stuk ook door het heerlijke doorelkaargezang.

En als je wil weten wat er mis is met de Mary J. Blidge-versie van One, moet je ze maar eens achter elkaar luisteren en goed letten op Bono's stem.

Guided by Voices is leuk, maar ook erg onvergelijkbaar met Bonnie 'Prince' Billy en Songs: Ohia. Geen folk, maar schetsmatige pop. Ik zie in Chevy nog niet direct een GBV-fan, eerlijk gezegd. Dan lijkt me Smog (zeker de latere platen) een betere suggestie. Een plaat als The Lioness lijkt me niet echt onder lo-fi vallen, trouwens...

Klopt en klopt wel, lo fi> Mount Eerie, Smog, Mountain Goats.

De een houdt van mooie voluptueuze vrouwen, de ander houdt van kale mannen met een lipbedekkende snor en een Lincoln-baard. Ieder z'n eigen smaak, zullen we maar zeggen.

Smog en Guided by Voices ben ik bekend mee, maar wat ik ken heeft nog niet bepaald de indringendheid die ik zoek. Guided by Voices staat overigens al een tijdje in mijn Spotify-lijst (90s nog beluisteren). Smog staat niet op Spotify zie ik nu, dus ik denk toch dat ik in de war ben met een andere band. Zal straks eens wat opzoeken van die band.

Klopt ook wel, het is een term die ik vaak bij dat soort albums tegenkom. Slowcore is ook zo'n term die ik vaak tegenkomen (o.a. ook Red House Painters en Low).

Live had 'ie anders prachtige nagellak, als je van voluptueuze vrouwelijkheid houdt. En hij heeft ook nog 'ns sexy dansmoves, heb je deze versie van je song al gehoord?

Ik denk dat je Guided by Voices niets gaat vinden, trouwens. Te korte liedjes, denk ik. Fragmentjes.

Maar, leuk, dat zulk soort muziek je bevalt. Leuk, chef.

Volgens mij zei ik tegen Chevy bij het bespreken van de MuMeladder nog, I See a Darkness lijkt me nou echt een nummer voor Chevy, en ja hoor, hij staat in je lijst

ik heb niet zoveel met Kent en zeker niet met Will Oldham, de andere 3 nummers zijn wel sterk

Twee geweldige Johnny Cash covers.

Tja, ik ben de laatste tijd zelf redelijk dol geworden op die band, dus ik promoot 'm op dit moment een beetje waar ik maar kan. Ik dacht, nu de term 'lo-fi' toch gevallen is

Maar inderdaad, de meeste van hun liedjes hebben kop noch staart, en dat is toch iets wat chevy (ik weiger je tsjeffie ofzoiets te noemen!) niet zo graag heeft. Dus nevermind me!