moet idd volgende zijn

Wilde ik je net nog complimenteren met die track van Sophie Zelmani, zeg je dit over Jeff Mangum

Ik vind Heart Of Gold wel mooi, maar het hoort voor mij niet bij de top van de Neil Young nummers. In vergelijking met iets als Ambulance Blues of op Harvest het titelnummer in ieder geval, dat zijn tracks die mij veel meer aangrijpen.

Dit eigenlijk ook om maar even aan te geven dat ik ook meelees...

Ik lees niet mee maar heb wel een mening. Maar daar ga ik jullie maar niet mee lastig vallen.

30. Neil Young - Like A Hurricane (1976)
[039][080][037][030][078]


Album: American Stars 'n Bars
T2000: 146 | MuMe: 20
Het kwam tot nu toe maar één keer voor dat Like a Hurricane boven Heart of Gold stond. Dat was eind 2010 en toen was het ook al 30 om 36. Like a Hurricane is wat mij betreft zijn beste worp. Met agressief gitaarspel, iedere noot is als een kanonskogel.

29. America - A Horse With No Name (1972)
[023][071][054][039][033]


Album: America
T2000: 223 | MuMe: 457
Deze heeft mij altijd al getrokken. America kon wat de Eagles ook konden. Country-achtige pop maken die ook nog eens erg aanstekelijk is. Het debuut is er ook eentje die veel te weinig aandacht krijgt.

28. Supertramp - Fool's Overture (1977)
[051][032][038][029][042]


Album: Even in the Quietest Moments
T2000: 64 | MuMe: 131
Tijdens de T2000-chat kreeg dit nummer het hoogste gemiddelde en is volgens de chatters aldaar dus het beste nummer uit de T2000. Supertramp is een band met weinig haters heb ik gemerkt. Niet iedereen vind het even goed, maar ik ken maar weinig mensen die dit echt verschrikkelijk vinden.
Live haalt Hodgson er altijd een orkest bij en zo had hij het ook altijd bedoeld, maar de gewone album-versie is al prachtig genoeg. Jammer dat live-versies van Supertramp altijd van YouTube af gehaald worden, maar probeer ooit eens de versie van Munich ’83 te kijken.

27. Depeche Mode - Enjoy The Silence (1990)
[064][058][043][037][023]


Album: Violator
T2000: 174 | MuMe: 15


Dave Gahan is nooit een technisch goede zanger geweest, maar dat compenseert hij ruimschoots met zijn showtalentjes. Als een (shirtloze) Mercury loopt hij over het hele podium en zweept het publiek op. Ondersteund door een uitstekende gitarist (Martin L. Gore), toetsenist (Alan Wilder) en bassist (Andrew Fletcher) maken ze er toch een schitterende show van. Geloof mij niet, geloof dit filmpje.

26. Pink Floyd - Echoes (1971)
[027][014][010][008][009]


Album: Meddle
T2000: 232 | MuMe: 228


Of het nou wel of niet gescheven is voor 2001 (zoek maar op “A Floyd Odyssey”) doet er niet zoveel toe. Wat er wel toe doet is dat dit het meest ambitieuze en meest gestoorde nummer uit mijn lijst is (samen met iets van Sigur Rós waarschijnlijk). Dit is letterlijk een buitenaards goed nummer.
De live-versie van Gilmours solo-tour in Gdansk is wellicht zelfs het beste live-nummer ooit. Het is ook de laatste officiële opname van Richard Wright (hij stierf een week voor de release van dit nummer). De Pompeii-versie is goed, maar kan echt niet op tegen deze perfecte versie.

Wooow! Wat komt er ineens een hoop goede muziek voorbij. En dan bedoel ik écht goede muziek! There Is a Light..., The Scientist, Conversation 16, How to Disappear Completely. En als klap op de vuurpijl Black en Enjoy the Silence ook nog.

Edit: Like a Hurricane is trouwens oom een ijzersterk nummer. Een van de bewijzen dat er in de jaren '70 wel degelijk goede muziek werd gemaakt

25. Sigur Rós - Viðrar Vel Til Loftárása (1999)
[022][067][XXX][XXX][XXX]


Album: Ágætis Byrjun
T2000: XXXX | MuMe: 307
Het wordt wel een MuMe-verantwoord rijtje zie ik nu. Dromerig, meeslepend, mooi, prachtig, aangrijpend, beladen, rustig. Het is maar een kleine selectie van wat dit onbeschrijfbaar mooie nummer met je kan doen.

24. Radiohead - Paranoid Android (1997)
[009][007][041][XXX][XXX]


Album: OK Computer
T2000: 152 | MuMe: 1
Als alles over OK Computer gezegd is, dan is ook alles over Paranoid Android wel gezegd. Een vage mix van stijlen met aan het einde diezelfde zeurstem waar ik het eerder ook al over had. Dit soort nummers gaan mijn pet te boven, hoe bedenk je zoiets?

23. The Smiths - How Soon Is Now? (1985)
[028][099][XXX][XXX][XXX]


Album: Meat is Murder
T2000: XXXX | MuMe: 4
Hier is weer die jankgitaar. Eigenlijk een in- en intriest nummer over zijn homoseksualiteit, maar je zou het ook gewoon in z’n algemeenheid kunnen trekken. Een zwart schaap in hun oeuvre. Eigenlijk een zwart schaap in de hele muziekwereld. Maar wel een verdomd mooi schaap.

You say that’s going to happen now
Well when exactly do you mean
See I've already waited too long and all my hope has gone

22. Talk Talk - Living in Another World (1984)
[021][065][123][XXX][XXX]


Album: The Colour of Spring
T2000: XXXX | MuMe: 129
Een ingenieus popnummer, dat is dit zeker. Er gebeurt van alles en eigenlijk is elk onderdeel van dit nummer weergaloos. Net zoals bij Paranoid Android sta ik hier ademloos naar te luisteren. Hollis’ passie is hier ongeëvenaard. Die personeelslijst van dit album is dan ook belachelijk lang.

21. The Waterboys - Don't Bang the Drum (1985)
[017][199][XXX][XXX][XXX]


Album: This Is The Sea
T2000: XXXX | MuMe: 132
Man, alleen al dat intro. Je weet wat er komen gaat.. even wachten.. spanning wordt steeds verder opgevoerd.. nog even wachten.. ja.. volume iets hoger.. nog iets hoger.. komt ‘ie.. huh, nu alweer een minuut voorbij?.. nog één uithaal.. BAM!
Ik weet niet of je dit ook powerpop mag noemen, maar ik doe het gewoon. Woooeeeehoooooehooooeeee!

Don't bang the drum
Don't bang the drum
Don't bang the drum
Don't bang the drum..

Hé waarom staat Tim Friese-Greene daar bij 'additional personnel'. Die was toch gewoon lid van de band?

Ik weet natuurlijk nog niet wat er allemaal in je top 10 zal staan, maar alles wat ik in je laatste update voorbij zie komen had ik eerlijk gezegd niet zo hoog (en zo dicht op elkaar) verwacht. Je hebt meer smaak dan ik dacht

Wellicht dat dit er iets mee te maken heeft?
"He was only an occasional player on Talk Talk's live tours, and did not wish to appear in the band's promotional photo sessions or music videos."

Muziek waardoor jij je mening over de 70s gaat bijstellen.

Hmm, interessant, daar wist ik niks van. Op Wikipedia wordt ie ook consequent niet als een volwaardig bandlid gezien.

Dus toch! Ik wist het wel.
Stairway to Heaven is al voorbij geweest. Als je meer nummers van dat niveau hebt kunnen vinden komt het vast goed.

Leuk om te weten dat jij altijd staat tijdens het luisteren van muziek.

Ik ben trots op je Chevy, sinds we de top 50 in zijn gedoken, alleen nog maar toprijtjes gezien. Vooral Conversation 16 doet me goed, ook mijn favoriete National-nummer.

Zitten, dat is voor luie mensen

En verder ga ik ook nog wat met lof strooien. Er staan een hele hoop mooie nummers in je top 100. Waaronder mijn eigen nummer 1!

Vroeger danste men ten minste nog...

A long long time ago
I can still remember how that music used to make me smile
And I knew if I had my chance
That I could make those people dance
And maybe they'd be happy for a while.

Het is wel allemaal lekker MuMe-fähig hier maar gemiddeld genomen prima in orde. Sowieso voor Fool's Overture. Vind lang niet alles van Supertramp goed, maar dat nummer is echt buitencategorie.

20. Amazing Stroopwafels - Oude Maasweg (1982)
[033][043][048][078][085]


Album: Mooi Weer
T2000: 103 | MuMe: XXXX
Eén van de weinige, zo niet de enige, constante stijger. Na Golden Earring, Marco Borsato, Jan Smit en The Nits is dit de vijfde en laatste Nederlandse act in mijn lijst. Een mooi nummer zoals ik er in ieder geval geen ander ken.
Behalve de naam is namelijk alles goed aan dit. Het eerste Engelse couplet, de gitaarsolo, het even schitterende Nederlandse couplet. En dan is het nummer eigenlijk alweer voorbij. Zo blijf je wel hongerig naar het nummer.

19. Porcupine Tree - Lazarus (2005)
[044][XXX][XXX][XXX][XXX]


Album: Deadwing
T2000: XXXX | MuMe: 384
Van alle nummers is dit misschien nog wel de meest hartverwarmende. Als een moeder die tegen haar kind van 8 zegt: “het komt wel goed, schatje”.

18. Keane - Somewhere Only We Know (2004)
[037][045][153][XXX][XXX]


Album: Hopes and Fears
T2000: 268 | MuMe: 1461


Ik ben iemand die muziek graag beleeft. Ik ben niet iemand die stil kan zitten en maar luistert. Het leukste vind ik nog meezingen. En daar is dit nummer uitermate geschikt voor. Zie het filmpje, daar doen ze het met duizenden tegelijk. Dat is dan ook een wens van mij, een concert van Keane in Engeland.

17. Fleetwood Mac - Go Your Own Way (1976)
[015][015][016][017][018]


Album: Rumours
T2000: 81 | MuMe: 38
Eén van de meest constant platen in mijn lijst. Of je nou één van de vele live-versies pakt (van eind jaren ’70 tot de recente concerten van Buckingham) of gewoon het origineel van Rumours dit nummer is een evergreen die niet kapot kan. Hiervan ga ik echt stuiterend door de kamer.

En is het toeval dat na Keane een nummer komt wat zij gecoverd hebben? Ja.

16. Crowded House - Four Seasons In One Day (1991)
[038][076][XXX][XXX][XXX]


Album: Woodface
T2000: 832 | MuMe: 1760
Toen ik een keertje mijn lijst geplaatst had hier op MuMe waren er een aantal mensen zo attent mij erop te wijzen dat dit nummer veel beter is dan Weather With You. Nu is het zeker niet zo dat ik deze daarom zo hoog heb staan, maar het bleef me toch bij. Four Seasons in One Day is het perfecte, korte popliedje.

15. Deep Purple - Child in Time (1970)
[016][010][009][006][006]


Album: In Rock
T2000: 4 | MuMe: 94
Deze had je van tevoren natuurlijk ook op kunnen schrijven. Bombay Calling, m’n neus. Dat nummer mag niet eens de voeten kussen van dit magistrale nummer. Openend met de beroemde noten van Bombay Calling, even shinen voor Ian Gillan en dan gaat het los. De stuwende bas van Glover, het gitaarspel van Blackmore, de virtuoze toetsenpartijen van Lord, het drumwerk van Paice. Alle bandleden even goed, alle bandleden geniaal.
MKII is ongeëvenaard.

14. Toto - Africa (1982)
[010][011][003][003][003]


Album: Toto IV
T2000: 62 | MuMe: 1504
Buiten de overgang Jan Smit > The Cult waarschijnlijk de grootste overgang. Daar waar Child in Time en Deep Purple nog op veel steun kunnen rekenen hier, worden Africa en met name Toto vaak aan de kant geschoven. Voor sommigen heeft dat te maken met één of andere Toto-gang van een paar jaar terug, maar de meesten kunnen gewoon geen meesterwerk waarderen als het recht voor hun neus neergelegd wordt.
Je kunt niet houden van ballads (I’ll Be Over You, Pamela), maar dan zijn er altijd nog de rockers (Gypsy Train, Child’s Anthem, Don’t Chain My Heart). Of je gaat iets meer prog (Hydra, Dune). Aan de andere kant heb je ook wat meer funky nummers, zoals Could This Be Love en Can't Stand It Any Longer. Natuurlijk kan het allemaal je ding niet zijn, maar Toto heeft in de loop der jaren een aardig breed muziekpallet opgebouwd.

Africa is echt een buitenklasser, een hors categorie. Ik ken eigenlijk alleen Musghanga die ‘enigszins’ erop lijkt. David Paich keek ooit eens een documentaire op TV met iets van Afrika en bedacht zich hoe het daar moest zijn en bouwde daar zijn nummer omheen.

13. Crowded House - Don't Dream It's Over (1986)
[013][021][033][054][049]


Album: Crowded House
T2000: 1053 | MuMe: 1029


Ik heb dit altijd al hun beste nummer gevonden. Het was ook niet voor niets het laatste nummer dat ze speelden tijdens hun allerlaatste concert in Sydney. Neil houdt het dan ook absoluut niet droog. Niemand van de band eigenlijk. Uiteindelijk zou het allemaal weer goed komen, weten we nu, maar dat maakt de versie niet minder mooi.
Schitterend ook hoe het publiek het aan het einde oppakt.

Potver als ik dat hoesje zie van de Stroopwafels ben ik toch wel erg benieuwd naar Kolen uit Polen

Don't Dream It's Over Prachtig nummer inderdaad!

Zeker. Ook Don't Bang the Drum, How Soon Is Now? en Enjoy the Silence zijn hier favorieten.

12. Pink Floyd - Shine on You Crazy Diamond (Parts I-V) (1975)
[003][003][005][002][002]


Album: Wish You Were Here
T2000: 7 | MuMe: 33
Je hebt twee soorten nummers. Die nummers waarbij de muziek om de tekst heen gebouwd wordt en die nummers waarbij de tekst meer één van de vele elementen uit het nummer is. Deze valt uiteraard in de laatste categorie. Het duurt bijna 9 minuten, voordat het eerste woord eruit is. Pink Floyd had er dan ook een handje van om geen woord te veel te gebruiken.

You were caught on the crossfire of childhood and stardom, blown on the steel breeze.
Come on you target for faraway laughter, come on you stranger, you legend, you martyr, and shine!

Het grootste gemis in de MuMe Finale is met afstand dit nummer.

11. Sigur Rós - Untitled (Popplagið) (2002)
[014][030][213][XXX][XXX]


Album: ( )
T2000: XXXX | MuMe: 150


De titel betekent ‘popsong’. Populair is die zeker bij mij.
Ik denk dat ik ergens in 2011 gezegd heb dat ik ervan overtuigd was dat Sigur Rós ooit in mijn top 10 zal staan. Nu is 11 natuurlijk nog geen top 10, maar dit nummer wordt per keer beluisteren beter. De spanning wordt steeds opgevoerd. Steeds sneller, steeds harder. Met uiteindelijk die gestoorde climax. Wat een baas is die drummer. Vanaf 6:45 één van de meest epische outro’s, als het niet al de meest epische is.
Een schitterende trip zo met die lichtshow, toont veel gelijkenissen met Echoes wat dat betreft.

10. Radiohead - Street Spirit (Fade Out) (1995)
[048][051][067][073][183]


Album: The Bends
T2000: 125 | MuMe: 3
Een all-time stijger die ik over het hoofd gezien heb. Het nummer dat de tunnel zonder licht aan het einde voor moet stellen, mocht afgelopen jaar mijn MuMe Finalelijstje voor het eerst aanvoeren. Dit nummer leerde ik kennen door het allereerste Top 2000-boek. Radiohead, die naam had ik wel eens gelezen, maar nog nooit wat van gehoord. En toen kwam het dat jaar ook nog eens voor het eerst (en laatst) binnen in de top 100.
Een nummer dat steeds mooier wordt, een nummer dat steeds meer onder je huid kruipt, een nummer dat terecht mijn top 10 mag openen.

Immeeeeeeeeeeeeerse your soul with looooooooooooooove!

Street Spirit

Je had er ook bij moeten zijn bij Sigur Rós in Paradiso, Chevy. Dat eindigde met Untitled #8 en dat was ronduit indrukwekkend. Terwijl het niet eens een favoriet van me is, maar die uitvoering, wow!

Ik ga in februari en ondanks wat iedereen zegt over het concert in Paradiso verwacht ik, nee EIS ik, een minstens even goede show in de HMH!

9. Simon & Garfunkel - The Boxer (1969)
[008][048][210][XXX][XXX]


Album: Bridge Over Troubled Water
T2000: 120 | MuMe: 170
Hoe lieflijk dit nummer ook klinkt, dit nummer is een keiharde uithaal naar de critici. Dat niemand minder dan Bob Dylan dit nummer coverde geeft de status van dit nummer wel aan. Het lai lai lai-gedeelte is puur ontstaan, doordat Paul geen idee had wat hij moest zingen. Hij heeft dan ook vaak als zwaktebod gezien en dat is niet zelden af te lezen aan zijn lichaamstaal bij live-uitvoeringen.
Hoe simpel het lai lai lai (of lie la lie, zoals het vaak geschreven wordt) ook moge zijn, des te mooier zijn de coupletten. Het laatste couplet, wat eigenlijk één lange zin is, is wat mij betreft het hoogtepunt van de muziekwereld qua tekst.

In the clearing stands a boxer
And a fighter by his trade
And he carries the reminders
Of every glove that laid him down
Or cut him till he cried out
In his anger and his shame
"I am leaving, I am leaving"
But the fighter still remains


8. Dire Straits - Sultans Of Swing (1978)
[011][006][008][013][013]


Album: Dire Straits
T2000: 28 | MuMe: 265


Mijn meest gedraaide nummer ooit zou heel goed wel eens dit nummer kunnen zijn. Inmiddels al letterlijk meer dan duizend keer gehoord in de pak ‘m beet 5 jaar dat ik dit nummer nu echt ken. En nog altijd word ik verrast door dit nummer. Alleen al bij het origineel kan ik er zo 5 keer achter elkaar naar luisteren en steeds iets anders horen. Laat staan als ik daar nog één van de tientallen verschillende live-uitvoeringen bij pak (van de originele albumgetrouwe versies eind jaren ’70 tot de uitgesponnen live-versies van zijn solocarrière).

De beste versie blijft voor mij toch die van hun concert in Basel. Daar zit echt zoveel pit en emotie in, nog meer dan in de Alchemy-versie. Telkens als je denkt dat het niet beter kan, maken ze het toch nog een stukje beter. Extra elementen als piano en saxofoon (Chris White ) worden toegevoegd. Tijdens dat muzikale duel tussen Mark en Chris (White, dus) zie je pas hoeveel plezier ze in het spelen hebben. Hoe goed Pick Withers ook is, Chris Whitten (niet White dus..) laat even zien wie hier de beste drummer van Dire Straits geweest is.

Die snelle noten aan het einde is ook niet voor niets mijn favoriete muziekstukje ooit. Welke live-versie je ook pakt, het eindigt altijd met dat. Het is dan ook een essentieel van het onderdeel van het nummer en als je het weg laat, is het niet meer Sultans of Swing, zo zei Mark zelf ook ooit.

Vanaf 7 minuten, deze live-uitvoering, voor mij het hoogtepunt uit de rockgeschiedenis. Daar krijg ik zelfs na de 100e keer zo oneindig veel kippenvel van.

En dat terwijl hij normaal zo staat te swingen wil je zegggen


Objection! Dat is namelijk Terry Williams

Hoogtepunt uit de rockgeschiedenis? De rest van de top10 is dus rock-loos Wat een geweldige verrassing chevy. Ik was al helemaal blij Trentemoller en Emancipator aan te treffen. Komt er ook nog hiphop? Of het gehele oeuvre van Samson & Gert.

Ja, Samson & Gert mis ik tot nu toe wel in je top 250

Samson & Gert is leuk, maar met mate. Dat houdt het speciaal.
Nou, dat heb ik niet gezegd, hè.
Het nummer an sich is niet het beste, dat stukje wel.

En hiphop.. ik heb wel Atmosphere (Painting) in mijn lijst gehad en een nummer als Stan en La Tribu de Dana zitten er best dicht tegenaan, maar hebben voor mij toch te weinig eeuwigheidswaarde. Dichter in de buurt kom ik dan met wat meer cross-over platen, zoals Stem/Long Stem en Quiet Time (Archive)

Voor iemand die zo'n swingend album als Graceland gemaakt heeft, is het niet het podiumbeest dat je zou verwachten, inderdaad.

De versie van Simon & Garfunkel - Old Friends Live on Stage (2004) vind ik het mooiste. Daar komt het instrumentaal zo mooi tot zo'n recht. En ja, dat het publiek zo mooi meezingt (iets wat bij Central Park niet gebeurd en bij de 60s-livealbums al helemaal niet), speelt ook zeker mee.