Kan het kloppen, dat internationaal gesproken, bands/artiesten uit de UK het beter doen dan die uit de VS? Ik bedoel niet qua aantallen cd/lp-verkopen, maar in artistiek opzicht?

Interessant item. Bedoel je dit over verschillende decenia ?

Ik denk dat het ook wel uitmaakt over welke genre's het gaat.

Welke bandjes jij leuker vindt klinken dus?

Nee dat kan nooit kloppen. Hoe is dat dan aangetoond?

Daar ben ik ook wel naar benieuwd. Wees eens specifieker? Bedoel je dat er meer invloedrijke bands uit de UK komen?

(wat niet klopt)

Ik merk het al; zal morgen mijn stelling proberen toe te lichten - ben nu tired.

Ik ben er klaar voor...

De naam van de topic zegt het al voor een groot deel: bands - dus solo-artiesten en/of eendagsvliegen doen NIET mee in deze topic; daarvoor zou dan de topic 'British- vs Anglo-American solo-artists' moeten aangemaakt worden, zodat bijv. een Elvis Presley, Frank Sinatra, Madonna, Tim Hardin, Michael Jackson etc.etc. kunnen participeren - kijk: dan weet ik zelfs dat min of meer vaststaat dat de balans doorslaat naar Anglo-American-Solo-Artists.

Maar in deze topic gaat het om BANDS.....

En dan met name tijdens hun bestaan cq. succesperiode(s) van het eerste uur!

Jaren zestig: ROLLING STONES, BEATLES - the doors, the jimi hendrix experience, jefferson airplane

Jaren zeventig: LED ZEPPELIN, DEEP PURPLE, QUEEN, PINK FLOYD - .....????????????????

Enzovoorts. Dus mijn stelling is: UK-bands zijn/waren succesvoller in artistiek en commercieel opzicht, dan US-bands in artistiek en commercieel opzicht. Ook internationaal gezien.....

(Heb popmuziek gestudeerd en ook popjournalistiek; maar dit wil niet zeggen dat daardoor mijn persoonlijke mening het zwaarste telt) Wie houdt van discussie,.... be my guest!

Wie succesvoller waren is natuurlijk makkelijk na te gaan en een redelijk saai uitgangspunt voor een topic, succes=plaatverkoop en uitverkochte stadions! Daar kun je misschien wiki al over raadplegen.
Over wie invloedrijker ofzoiets waren kun je al langer discussieren. Ik ben geneigd te zeggen dat daarin de balans iets doorslaat naar de UK bands, zoals Beatles, Pink Floyd, Sex Pistols, Who, Sabbath, Bowie (of mag die niet?), Roxy Music, etc.. Alhoewel de VS natuurlijk ook enorm invloedrijke bands heeft voortgebracht, zoals de VU en de Stooges bijvoorbeeld.

Kijk, en daar ga je al. Doe voor de gein eens hetzelfde voor de jaren 90 t/m vandaag de dag, dan valt het kwartje opeens de andere kant uit.

GrafGantz: je hebt gelijk dat vanaf begin jaren negentig de balans doorsloeg naar de bands uit de US, mede dankzij toepassing van marketing in de muziekbusiness (Josh Homme was 1 van de muzikanten van het 1e uur die marketing toepaste bij het ontwikkelen van een sound/vorming band).

Orbit: Jij hebt gelijk voor wat betreft het doorslaan van de balans iets richting de UK bands!

Ray Manzarek (quote 1968): ''I think in the future that bands who are artistiqually the best, will be the most succesfull commercial too.''

Het juiste antwoord is: beste solo-artiesten komen uit de USA en de beste bands komen uit de UK, en dan over-all, van zeg maar 1952 tot heden.....

Misschien moet ik de discussie verleggen naar welke bands hebben een meer unieke/eigen sound en welke bands liften op de mainstreamsound van de zgn. 'moral-majority' qua aantallen fans die hit/idool-gevoelig zijn.... Is dit een makkelijk uitgangspunt, of nog niet. Simpeler uitgedrukt: waar komen qua aantal als basis de artistieke bands vandaan & vanwaar als uitgangspunt de commerciele bands?

Ik zeg fundatie artistiek: UK.
Fundament commercie in muziek als belangrijkste uitgangspunt: USA.

Persoonlijk ben ik geneigd bands met een eigen, opvallende, alsook beluisterbare (afwisselende arrangementen) muziek te prefereren boven die van de commerciele/marketing-aanpak; deze laaste getuigd eigenlijk van een puke-mentaliteit: 'It's all about the numbers, and not the game (lees: muziek).

en dat terwijl de twee grottste bands van dit moment uit de UK komen, en reette commercieel zijn (coldplay, muse)

Coldplay & Muse; reeds verouderd & product marketing voor belangrijk deel - ze zijn al over hun hoogtepunt heen in artistiek opzicht..........

Ik denk dat het heel erg per genre verschilt.

Een genre als hip-hop wordt absoluut gedomineerd door de VS. Hetzelfde geldt voor genres als soul en funk.

Als ik naar pop en rock kijk, ben ik zelf eerder geneigd naar de UK.
Een subgenre als progrock is zo Brits als het maar zijn kan, Yes, Jethro Tull, Pink Floyd, King Crimson, Moody Blues, Genesis... Brits, Brits, Brits..

Aan de andere kant heb je ook weer psychedelische rock met Jefferson Airplane, The Byrds, Grateful Dead, Jimi Hendrix Experience, The Doors en meer Amerikaanse bands uit de Woodstock-periode.

Dat is dan alleen al einde jaren '60.

Dat is ook het ingewikkelde van deze discussie. Welke decenia en welke stromingen.

Qua bands zeg ik ook eerder de UK. Maar dat komt waarschijnlijk ook omdat ik wat meer gecharmeerd ben van popmuziek uit dat land. Maar er kwamen ook wel heel memorabele dingen vandaan. Beatles, Stones, The Who, Kinks. Wow ! En best veel experimentele muziek natuurlijk.

Maar de oorsprong; De Blues, Stax, Motown,Country& Western, Rock' Roll, Jazz.
Kwam toch voornamelijk allemaal uit Amerika vandaan.
Dylan, Elvis...... We mogen toch stellen dat die wel wat teweeg hebben gebracht.

Lastig.

De beginperiode van de popmuziek (1955-1962) werd volledig door de VS gedomineerd. Met de komst van Beatles en British Invasion in het algemeen verschoof het zwaartepunt zich naar GB al kwam vanuit de VS een tegenreactie met o.a. Bob Dylan, Beach Boys, Jimi Hendrix, Doors en Velvet Underground en we mogen de soul niet vergeten.
In de jaren '70 was GB veeleer toonaangevend met hard-, glam- en progrock, de VS brachten vooral interessante singer-songwriters of solo-artiesten. Punk en new wave waren van Amerikaanse afkomst maar vanaf 1977 nam GB deze stromingen over. De jaren '80 waren bands uit GB duidelijk interessanter dan die in de VS waar ze zich aan de AOR vastklampten op enkele gelukkige uitzonderingen na (R.E.M. bv.). Begin jaren '90 kwam daar verandering in dankzij de grunge waardoor de VS dan weer toonaangevend werd. GB reageerde met Britpop, een eveneens boeiende stroming.

De meeste genres ontstonden in de VS (blues, rock'n roll, country, soul, dance) maar GB had wellicht de beste bands (Beatles, Rolling Stones, Pink Floyd, Led Zeppelin ...) waar dat VS eerder de beste solo-artiesten had (Elvis, Bob Dylan, Bruce Springsteen ...).

Neem bijvoorbeeld Britpop...

Madonna en Michael Jackson....

Het is inderdaad wel vaak zo dat mega grote bands uit het VK komen en solo uit VS. Waarom dat is weet ik ook niet, wat zou de grootste band ooit zijn uit Amerika? The Eagles of The Beach Boys? Die kunnen toch niet op tegen Stones, Beatles en Queen.