Tijd voor weer wat langer materiaal.

17. Platinum (Part II)

Het tweede stuk uit de titeltrack van het gelijknamige album uit 1979.
Eigenlijk een iets beter uitgewerkt neefje van zijn eerdere disco single Guilty.
Het album nam hij trouwens op met hetzelfde Amerikaanse studioteam.

Platinum zelf heeft namelijk weer oor voor Oldfields gitaarwerk,
ook al danst de track soepel om een gelijkaardige discobeat heen.

18. Taurus II

Tot vigils spijt wellicht kom ik nu al aanzetten met Taurus II,
het opus magnus van Oldfields geplande comeback album Five Miles Out.

Voor mij iets te fragmentarisch opgebouwd om te scoren als compositie.
Maar dat zijn muzikale collage opnieuw vol lekkers zit, staat buiten kijf.

De echte comeback kwam een jaar later met Moonlight Shadow en Crises.

Ook wel op YouTube te vinden als je goed zoekt.

wow!

Dan moet je hem enkel (als eerste) nog wel even aanvinken op 45 cat

Heb ik snel even gedaan, net als Heaven's Open.

Waarom ze nog niet aangevinkt waren? Heeft wellicht te maken met die Michael ipv Mike.
Van Heaven's Open heb ik de 12" single trouwens wel (sprak dazzler blinkend van trots).

ik moet het enkel met de 7" en de cd-single doen. Dat is precies het verschil van die paar jaartjes leeftijdsverschil vrees ik en ik bv wel weer alle Songs of distant Earth cd-singles in huis heb

p.s. Taurus II zal je waarschijnlijk mee (of tegen) vallen, inderdaad veel te fragmentarisch (nu verklap ik natuurlijk wel weer het 1 en ander)

Ik heb bijna al mijn Oldfield 7" en 12" singles nochtans gekocht in de periode tussen 1995 en 2005.
Het heeft meer met een doorgedreven snuffelverslaving op beurzen en in tweedehandswinkels te maken.

16. Musica Universalis




Een erg mooi nummer van het Music of the Spheres album uit 2008. Oldfield gaat hier op de klassieke toer en dat doet hij goed. Heel het album is trouwens de moeite waard.

15. Clear Light




De Top 15 duiken we in met een nummer van zo'n beetje mijn grootste Oldfield favoriet Songs of Distant Earth. Een erg mooi "modern" nummer met allerlei snufjes maar zoals vrijwel altijd is daar de gitaar van Oldfield die je op je gemak stelt.

Met alle respect geluisterd naar de drie laatste post Virgin composities.

The Top of the Morning
Musica Universalis

Ik schud meewarig het hoofd bij de twee bovenstaande.
Ze bevestigen opnieuw mijn gevoel dat Mike het "kwijt" is geraakt.
Melig tot aardig, maar veel meer bak ik er niet van.

Clear Light

Blijft mooi, Songs of Distant Earth blijft ook bij mij een favoriet.
Met uitzondering van Amarok zijn beste plaat na Crises en Discovery.
Al hebben (zo zal blijken) Islands en Heaven's Open zo hun momenten.

15. Music from the Balcony

Mike krijgt (terecht zo bleek de afgelopen 20 jaar) nogal eens het verwijt
om zichzelf voortdurend te herhalen. Muzikaal ontwikkelt hij zich niet echt.
Ik vind dat hij dat op de instrumentale plaatkant van Heaven's Open wel deed.

In Music from the Balcony flirt Oldfield overduidelijk met jazz elementen.
Een zwaar onderschatte compositie die hij samen met Simon Phillips inblikte.

16. The Wind Chimes

Ik vond dit een verfrissing. Oldfield die met het element "lucht" aan de slag gaat.
Je hoort nog de technieken die je ook kon horen in The Killing Fields... filmisch dus.
En met Simon Phillips op drums en in co-productie (een gouden jaren 80 tandem).

Dat hij daarna nog een Part I verzon (een eigenhandige bewerking van het thema)
had misschien commerciële doeleinden. Het werd de b-kant van de Islands single,
maar werd toch ook aan het album toegevoegd. Het past ook wel als ouverture.

Het album zou eigenlijk The Wind Chimes heten, naar de begeleidende videofilm.
Maar die geraakte uiteindelijk pas in 1988 klaar en was op zich al een reden dat dit album
met bijna een jaar vertraging in de winkels lag. Een vandaag trouwens hopeloos gedateerde video.

14. Mirage




Het album QE2 doet uiteraard ook mee in deze lijst. Een studio versie kon ik niet vinden dus jullie moeten het doen met deze live versie opgenomen in Montreux. Een straf is dat overigens niet. Zie de mannen eens los gaan na een minuut of 2

13. Incantations (Part 1)




Mike Oldfield kwam na 3 albums ineens met iets nieuws! In plaats van 2 nummers van 1 plaatkant per nummer kwam hij aanzetten met een dubbel lp met daarop 4 nummers van elk een plaatkant. Het was ook heel lang het langste album wat hij uitgebracht heeft. Het was niet zo succesvol als het eerste trio. Voor Oldfield waarschijnlijk een teken dat hij het iets anders moest aanpakken met ook korte nummers op het album repertoire. Was het album dan ook minder? Nee dat valt wel mee. Misschien wat minder magisch als geheel maar zeker goed voor een dikke voldoende. Dit is part 1 (die blijkbaar niet geheel op youtube staat) en ik kan hierbij verklappen dat dit eerste deel niet het slechtste en niet het beste nummer van deze plaat is.

13. In High Places

Die zat bij mij niet in het (7") singles overzicht en mag dus hier aandraven.
Met synthesizers die zo iel klinken als de helium in Richard Bransons luchtballon.


14. Discovery

Stevige titeltrack van de Oldfield plaat met het meeste jeugdsentiment.
De snipverkouden Barry Palmer weet hier vocaal de beide vuisten te ballen.

12. Foreign Affair




Op twaalf vinden we waarschijnlijk de grootste hit van Oldfield die nooit op single is verschenen. Het kan toch niet anders dan dat dit een gigantische hit zou zijn geweest. Maar ja wat niet is dat niet is. Van het zeer succesvolle Crises album met Maggie in de hoofdrol. Aan de ene kant een heel simpel liedje maar er zitten zo veel muzikale details in. Een beetje een apart clipje waarin het geluid van de albumversie over een live opname is heengeplakt.

Ik stel voor dat ik de volgers van dit topic de cover versie van Sylver bespaar.

Als ik me niet vergis is de tekst van het nummer van Maggie Reilly.

Ja klopt door hun samen geschreven.

11. Tubular Bells (Part Two)




De elfde plek is natuurlijk een wat ondankbare. Maar in deze Top 25 zitten alleen maar winnaars dus fans van TB wees niet boos, teleurgesteld of verdrietig.

11. Incantations (Part I) betoverend werkstukje en in zijn totaliteit het beste deel van de vier

12. Ommadawn (Part II) korte, maar heerlijke b-kant van zijn derde (met On Horseback als toetje)

Door dit topic Musica Universalis weer eens beluisterd. Een van de betere van Oldfield. .

10. Taurus I




We duiken de Top 10 in met een zeer mooie live versie van Taurus I. Een normale studio versie zoals die op QE2 staat was helaas niet te vinden. Of helaas is niet helemaal het goede woord want deze live versie is van zeer goede kwaliteit. Zowel geluidstechnisch als het muzikale gebodene. Zoals wellicht bekend bestaat er ook nog een 2de deel (op Five Miles Out) en zelfs een 3de (Crises) maar zo goed als het eerste deel werd het nooit meer.

09. Crises

Listen to Crises - Mike Oldfield - online music streaming - musicmp3.ru



Het soms echt een crime om een goede versie te vinden van Oldfield's werk op youtube. Het zijn veelal de lange nummers die het af laten weten. Daarom heb ik een link naar een volledige streaming (20 min) en de video linkt naar het 2de gedeelte van dit toch best heel erg goede nummer!

Crises, crises – You can't get away!

09. Hergest Ridge (Part I) - Deze blijft voor mij toch de minste van de drie eerste meesterwerken.

10. Amarok - Onverwacht sterk intermezzo tussen twee geflopte albums.
Nogal fragmentarisch (en de finale vind ik wat minder) maar het is zo'n avontuurlijke plaat.

08. Platinum Part One: Airborn




Het eerste deel van het kwartet Platinum nummers wat de eerste helft van de gelijknamige lp vormde. Na een soort van stemmig intro van anderhalve minuut gaat het nummer een versnelling hoger en komen de verschillende instrumenten uit verschillende hoeken. Het lijkt ook wel een beetje sprookjesachtig. Wat mij betreft een erg boeiend nummer waarin een hele hoop voorbij komt in slecht 5 minuten. Erg sterk!

07. Hergest Ridge (part one)

Listen to Hergest Ridge - Mike Oldfield - online music streaming - musicmp3.ru



Het is weer lastig om een goede link te vinden. In ieder geval is de streaming versie sowieso de juiste. Hergest Ridge heb ik op 5 sterren staan en dat zegt toch wel genoeg. Dit album doet de perfectie naderen. De titel van het album en dus ook de twee nummers is vernoemd naar een berg die zo tegen Wales aan ligt. Het album kwam in Engeland op nummer 1 binnen. Hij verstootte hiermee zijn vorige album Tubular Bells van de eerste plaats. Iets wat nauwelijks nog vertoond was. Oldfield was in die periode een zeer grote jongen.

Een van de meest subtiele nummers van Oldfield. Ik vind eigenlijk best jammer dat Mike, op incantations en de eerste kant van platinum na, niet verder is gegaan met deze minimal meets prog-stijl.

07. Poison Arrows - De enige albumtrack die een plaatsje in mijn top 10 verdient *

08. Tubular Bells (Part II) - gek van de eerste vijf minuten en het stuk tussen de caveman en de hornpipe.


* Ik merk nu dat ik niet zo goed geteld heb en mis Foreign Affair in mijn top 25.
Hij mag erin in ruil voor Celt. De plaats doet er eigenlijk dan ook niet echt meer toe.

06. The Lake




Het prijsnummer van Discovery. Samen met To France zorgt het er voor dat dit album boven de middelmaat uit stijgt. The Lake begin ik steeds meer te waarderen. Tot een paar jaar geleden sloeg de vonk niet echt over maar de laatste jaren is het gelukkig toch helemaal goed gekomen. Het filmpje laat een zeer fijne live versie zien/horen.

Wat staat er in de Top5? Hebben de twee (o.i.d.) volgers van dit topic een idee?

Tubular Bells (Part I) en Ommadawn (Part I) ongetwijfeld.
Ik zou daar Incantations (Part III) nog aan willen toevoegen.

Waarschijnlijk ook een wat recenter werkje en misschien nog een lied.

Hier komt mijn nummer 6.

06. Taurus I - Voor mij absoluut het beste uit de periode 1979-1982, samengebald in 10 minuten.

Ben gewoon niet zo bekend met al het werk van Mike Oldfield, vigil. Zou niet zomaar kunnen raden wat jij in de top-5 zet. Maar volg dit topic wel en het is straks een prachtig 'naslagwerk' om 's mans muziek meer te ontdekken.
En er zullen vast wel meer mensen dit topic volgen.