menu

Genres / Soul, Funk en R&B / Kent / Ace Essentials

zoeken in:
avatar van thelion
37. Wederom een serie van 3
The Heart of Southern Soul (1995)

(afbeelding)
The Heart of Southern Soul Volume 2 (1995)

(afbeelding)
The Heart of Southern Soul Volume 3 (2002)

(afbeelding)

Er zijn zo van die plaatsen die je direct met een bepaald muziek genre of sub genre associeert om er eens een paar te noemen; Seattle = Grunge, Manchester = Brit-pop en Trip-hop, Detroit = Techno & Motown, Nashville = Country en Volendam = Palingsound.
Vraag aan een beetje Soul liefhebber naar Muscle Shoals en zijn ogen zullen gaan stralen Muscle Shoals = Southern Soul de heilige graal van de Southern Soul durf ik wel te stellen.
Muscle Shoals is maar een klein stadje in het noorden van Alabama, maar de betekenis voor de Soul muziek van deze plaats is van groot belang. Hier gebeurde het namelijk dat begin jaren 60 zwarte en blanke muziekkanten samen gingen werken de rassen scheiding was nog de normaalste zaak van de wereld en de k.k. klan floreerde zeker in het diepe zuiden van de V.S. en toch vonden 2 werelden elkaar in een muziek studio in Muscle Shoals.
Dat dit gebeurde komt mede doordat Muscle Shoals aan de doorgaande we ligt tussen Memphis en Atlanta en ook de zuidelijke route Nashville Memphis voert door Muscle Shoals en om de een of andere onverklaarbare reden kwamen hier de werelden van de "zwarte" R&B / Gospel / Soul (Memphis), "blanke" Country (Nashville) en de Blues invloeden uit Atlanta samen en resulteerden in wat men later Southern Soul is gaan noemen. De basis voor de typerende "sound" (o.a. bekend van het F.A.M.E. label) werd begin jaren 60 gelegd in Muscle Shoals. In het begin beperkte de roem en faam van Muscle Shoals zich alleen op locaal gebied (het zuid-oosten van de V.S.) maar in de loop der jaren breide dit gestaagd uit in de 2e helft van de jaren 60 was wel duidelijk geworden dat er vanuit de driehoek Memphis-Nashville-Atlanta een heel erg sterke vibe uitging. Ook muziekanten uit andere delen van de V.S. trokken richting "The Shoals" zodat de sound zich steeds verder verspreide en uiteindelijk via de "Northern Soul" de grote plas over stak en daar door Dusty haar befaamde album Dusty Springfield - Dusty in Memphis (1969) heeft op genomen.

Op deze 3 verzamelaars staat het beste van wat er in de Southern Recording Studio's is opgenomen van begin jaren 60 tot midden jaren 70. Grote namen, minder grote namen en kleine namen ze staan er allemaal op en natuurlijk ook weer een aantal niet eerder uitgebrachte nummers.
70 nummers die de essentie van de Southern Soul zeer goed bloot leggen. Er zijn veel verzamelaars die zich specifiek richten op de Southern Soul, maar deze 3 behoren wel tot de betere die te krijgen zijn mede door de grote zorg waarmee ze zijn samen gesteld en de zeer informatieve boekwerkjes.

Wellicht zijn deze 3 schijfjes niet de perfecte introductie tot de Southern Soul daarvoor kan ik aanraden Southern Soul Showcase: Cryin' in the Streets (2005) en 2 boxen die we later nog tegen gaan komen, maar om er wat verder in te duiken zijn deze 3 zeer geschikt.

En dan toch nog even iets noemen wat niet van Kent / Ace afkomstig is maar van History of Soul
Wil je je echt verdiepen in de ontstaans geschiedenis van de Southern Soul dan zijn deze 2 albums essentieel Where Southern Soul Began 1954-1962 (2013) en Where Southern Soul Began Volume 2 1955-1962 (2013) deze zijn voor de echte connaisseurs en beslaan alleen de vroegste Southern Soul uit de tijd dat de term nog helemaal niet bestond. Overigens zijn alle uitgaves van dit label zeer de moeite waard als je er echt diep in wil duiken.

avatar van thelion
36. Pied Piper Presents a New Concept in Detroit Soul (2013)

(afbeelding)

Northern Soul was meer dan Motown (zij hebben het "groot" gemaakt), maar er was meer veel meer.
King Records zijn we al tegen gekomen op nr.39 en met de verzamelaar van Atlantic begon ik deze lijst en dan nu weer één en we gaan er nog meer tegen komen.
Deze Pied Piper is wel een bijzondere want de dames en heren van Kent zijn hier uitgegaan van de verzamelaar van Northern Soul dus heel veel niet eerder uitgebrachte nummers allemaal gelieerd aan Giant Records en label uit Detroit waaronder ook a.o. Kapp, Karate en Ruby Records vielen, zoals ik al eerder heb geschreven was er destijds een wildgroei van labels die allemaal wel op de een of andere manier met elkaar in verbinding stonden.
Dus wat hebben we hier dan, Northern Soul van voornamelijk totaal onbekende artiesten voor het grote publiek uit de periode 1965-1968 met heel veel obscure en zeer gezochte nummers die nu voor het eerst op cd zijn verschenen en het leeuwendeel zelf voor het eerst in wat voor vorm dan ook gereleased zijn. Wederom een mooie inkijk in de schatkamers van de verschillende labels / maatschappijen in verbluffend goede geluidskwaliteit.

Niet echt wat je noemt een instapper in het genre, maar een zeer vakkundig samengestelde verdieping met de nadruk op de verborgen obscuriteiten. Wil je een goede introductie in het genre dan kan je beter nog even bij nr. 50, of niet van Kent / Ace maar voor een schappelijke prijs een leuke (niet volledige zie mijn mening bij het album) 4 cd box dan kan ik A Complete Introduction to Northern Soul (2008) aanraden.

avatar van thelion
35. Moaning, Groaning, Crying (2004)

(afbeelding)
Galaxy Records is een label dat viel onder het grotere Fantasy Records uit San Fransisco. Fantasy bracht al hun Soul, Blues en Funk uit op Galaxy.
Aangezien ze bij Galaxy een vast team van producers, textschrijvers en studio muziekanten hadden is er een behoorlijke "crossover" tussen de verschillende genre's.
Deze verzamelaar is een bloemlezing van de Soul & R&B die tussen 1966 en 1969 bij Galaxy werd uitgebracht.
Soul met een behoorlijk funky inslag erg dansbaar allemaal en de Blues is ook nooit ver weg in de rustigere nummers. We hebben hier dus "Northern Soul" uit San Fransisco met vroege (West-coast) Funk invloeden, lekkere dansbare Soul met een rauw randje is wel een goede omschrijving van de 26 nummers op dit album.
Natuurlijk weer een aantal nummers uit de archieven die niet eerder uitgebracht zijn en voornamelijk de minder bekende namen die hier acte de presence geven, aangevuld met een zeer informatief boekwerkje over de West-coast Soul & Funk scene is dit wederom een zeer geslaagde release die de nadruk legt op de ontwikkeling van de "Black" music in het hippie domein dat San Fransisco in die tijd was.

Als deze "sound" bevalt kan ik ook aanraden;
Get Your Lie Straight (2004) waarbij de nadruk op de echte Funk licht en het Blues werk van Galaxy is verzameld op Diggin' Gold (2004).
Meer San Fransico / California Soul (niet Galaxy gerelateerd) is te vinden op Golden State Soul (2000) en voor het betere Funkwerk Golden State Funk (2007)

avatar van jeroentjuhh
Mooie, interessante verhalen weer Lion, mijn complimenten !

avatar van thelion
34. We blijven bij de Northern Soul nu met een serie van 4
Northern Soul's Classiest Rarities (2001)

(afbeelding)
Northern Soul's Classiest Rarities 2 (2005)

(afbeelding)
Northern Soul's Classiest Rarities 3 (2008)

(afbeelding)
Northern Soul's Classiest Rarities Volume 4 (2010)

(afbeelding)

Aangezien ik al behoorlijk wat over Northern Soul heb geschreven bij een aantal van de voorgaande albums heb ik hier eigenlijk weinig meer over te melden dan;
Geweldige verzameling van Northern Soul in al zijn verschijningsvormen uiterst dansbaar en omdat het zo als de titel al vermeld om Rarities gaat staan deze 4 schijfjes vol met obscuur materiaal dat veelal voor het eerst op cd uitgebracht is (de originele 45's zijn ware collectors items).
Deze 4 verzamelaars zijn een ware schatkamer voor de liefhebber.

avatar van thelion
jeroentjuhh schreef:
Mooie, interessante verhalen weer Lion, mijn complimenten !


Mooi....... Feedback, ik was even bang dat ik hier puur voor mijzelf bezig was.

Thanx

avatar van thelion
33. En nog meer Northern Soul, maar nu dan van HET Northern Soul Label bij uitstek Motown.
Finders Keepers (2013)

(afbeelding)
Satisfaction Guaranteed! (2014)

(afbeelding)

Goed, iedereen die dit topic een beetje volgt (niet bijster veel heb ik zo het idee) weet geloof ik wel wie en wat Motown was / is. Zo niet lees dit boek maar eens, ach wie heeft er in deze vluchtige tijd nog ruimte om een boek te lezen, nou ja klik dan maar hier op.

Zo als ondertussen wel bekend is doen ze bij Kent / Ace niet aan "Hits" verzamelaars (en da's maar goed ook) dus deze 2 albums bevatten geen bekende hits.
Sinds een aantal jaren mogen de dames en heren van Ace de donkere kamers van de Motown archieven afstruinen om zorgvuldig samen gestelde verzamelalbums en heruitgaves samen te stellen, geen idee wat voor bedrag ze daarvoor hebben betaald aan Universal (waar tegenwoordig alle Motown rechten liggen), maar ik denk dat het behoorlijk is.

Deze 2 verzamelaars geven een schitterende inkijk in die donkere, stoffige archieven 1 deel volledig door "The Motown Girls" en het andere door "The Motown Guys" gevuld.
Het overbekende Motown geluid is hier natuurlijk zeer nadrukkelijk aanwezig de hit formule van Holland / Dozier / Holland stond en staat nog steeds als een huis.
Bij Motown werkte het als volgt er werd een nummer geschreven en dat werd door verschillende artiesten onafhankelijk van elkaar opgenomen en een wijze dictator (Berry Gordy) besloot welke opname op single zou worden uitgebracht alle andere opnames werden verwezen naar het archief waar ze soms nog wel eens uitkwamen om op een studio album van de betreffende artiest terecht te komen, maar het over grote deel zag nooit meer het daglicht. Tot nu dan (de eerlijkheid gebied mij te zeggen dat voordat ze van Ace de kelders in mochten er ook al een aantal mensen van Universal door de krochten hebben gestruind en 4 zeer sterke dubbel cd's hebben samengesteld met niet eerder uitgebrachte nummers (zie de tips aan het eind van dit bericht).

2 albums die de kwaliteit van het "rest" materiaal blootleggen van wat is opgenomen op 2648 West Grand Boulevard in Detroit.
Mooi om te horen is dat de "kleinere" namen eigenlijk niets onder doen voor de boegbeelden van Motown, op deze 2 albums is er ook een mooi evenwicht gevonden tussen grote en kleine namen.

Ben je al bekend met Motown dan zijn deze 2 schijfjes een mooie en rijke aanvulling, zo niet dan kan je ze ook gewoon als instapper gebruiken want "The Sound" sounds the same.
Tot nu toe zijn dit de enige 2 verzamelaars met diversen artiesten van Motown werk bij Ace, maar de lijst van heruitgaves met bonus materiaal is al behoorlijk lang, te lang om ze hier allemaal te noemen maar de volgende wil ik toch even onder de aandacht brengen.
Marv Johnson - I'll Pick a Rose for My Rose (2011) album van Marv dat voor het eerst op cd verschenen is aangevuld met 15 bonus tracks (5 nooit eerder uitgebracht)
The Contours - Dance with the Contours (2011) verzamelaar van deze 6 heren met alleen maar niet eerder uitgebrachte nummers.
The Satintones - Sing! (2010) alle vroege Talma & Motown opnames van dit Gospel georienteerde collectief.
The Monitors - Say You! (2011) hun enige album aangevuld met singles b-kantjes en archief materiaal alles voor het eerst op cd.

Universal is zelf ook al op ontdekkingsreis geweest en daar hebben ze A Cellarful of Motown! (2002), A Cellarful of Motown! Volume 2 (2005), A Cellarful of Motown! Volume 3 (2007) en A Cellarful of Motown! Vol.4 (2010) uit samen gesteld 4 dubbel cd's met voornamelijk niet eerder uitgebrachte nummers. Verder heeft Universal ook de 4 cd box A Complete Introduction to Tamla Motown (2009) uitgebracht hiervan zijn cd 3 (alleen maar live opnames) en 4 (B-kantjes) zeer de moeite waard. Deze box kan ook zeer goed dienen als mooie instapper want op cd 1 staan de Hits en op cd 2 de Northern Soul classics (de populaire nummers in de Northern Soul scene in het Verenigd Koninkrijk).

De beste verzameling van Motown werk is natuurlijk de 4cd box Hitsville USA: The Motown Singles Collection 1959-1971 (1992) die aangevuld kan worden met Hitsville USA: The Motown Singles Collection 1972-1992 (1993).

En voor de echte adept is er nog de serie The Complete Motown Singles alle singles A+B kant in chronologische volgorde met deze 14 boxen met in totaal meer dan 160 cd's heb je alle 45's uit de Detroit periode 1959-1972 kost wat maar dan heb je ook wat.

Voor die gene die zich afvragen of ik zo gek ben dat ik ze alle 14 heb...??? Ja zegt de gek.
Overigens geld dat voor alle albums die ik in dit topic bespreek of waar ik naar link.


Note: het boek waar ik naar link is zeer de moeite waard als je je wil verdiepen in Motown.

avatar van 50tracks
Super overzicht thelion

avatar van thelion
32. Respect: Aretha's Influences and Inspiration (2009)

(afbeelding)
Als je de tracklist van deze verzamelaar bekijkt denk je in eerste instantie het is wel van alles wat en de samenhang is ver te zoeken. Als je dan naar de titels kijkt denk je hé er zit een soort van patroon / verbindende factor in. Die verbindende factor is Aretha Franklin alle nummers zijn door "The Queen of Soul" gecoverd. Aretha stond niet echt bekend om haar songschrijvers kwaliteiten en ze heeft bij mijn weten ook niet bijster veel zelf geschreven wel aardig wat nummers in co. writership met anderen, maar helemaal zelfstandig heeft ze maar weinig betekend.
Coveren kon ze als de beste door haar kenmerkende stem gaf ze elk nummer een eigen geluid mee het Aretha geluid.
Op deze verzamelaar dus 24 originele opnames, de meeste bekend (neem ik aan) en een paar wat minder bekende, het album is eigenlijk wel een mooi overzicht van de Soul, R&B & Gospel van begin en midden jaren 60, beetje onsamenhangend dat wel, maar aan de andere kant zorgt de diversiteit er wel voor dat het een mooi inkijkje is waar uit Aretha haar nummers koos.
Wat ik wel heel erg jammer vind is dat het geen dubbel album is met op cd 2 dan de versies van Aretha (zal wel met de rechten van Aretha's werk temaken hebben, ik ken maar 1 nummer van Aretha dat op een album van Ace of Kent staat). Zelf heb ik wel een eigen gebrande cd er bij met de uitvoeringen van Aretha. Je hoort dan heel goed dat Aretha de nummers naar haar hand zet alsof het eigen composities betreft.
De originelen doen in de meeste gevallen niets onder voor de versies van Aretha en in dat opzicht is dit dan ook een meer dan gemiddelde verzamelaar van 60 Soul & R&B aangevuld met wat oudere Blues & Gospel.

Toch is het een beetje vreemde eend in de bijt, omdat verzamelaars bij Ace meestal opgehangen worden aan Song Schrijvers, Producers, Labels, Studio's, Geografische gebieden of aan de artiest zelf, maar soms pakken ze een soort van thema om een verzamelaar samen te stellen. Bij dit soort verzamelaars gaat het dan voornamelijk om de kracht van de tracklist en dat zit bij deze wel goed.

Meer thematische verzamelaars die ook een sterke tracklist hebben;
Change Is Gonna Come (2007) de strijd tegen de rassenscheiding.
Does Anybody Know I'm Here? (2005) en A Soldier's Sad Story (2003) de Vietnam oorlog

avatar van thelion
31. Allen Toussaint - What Is Success: The Scepter and Bell Recordings (2007)

(afbeelding)
Allen Toussaint groot textschrijver en componist uit New Orleans die heel veel op zijn conto mag zetten, zijn nummers kom je in alle uithoeken van de populaire muziek tegen natuurlijk in de Soul & Blues, maar ook in de Pop en Rock.
Dit album bevat alle nummers van het album Allen Toussaint - Toussaint (1970) aangevuld met niet eerder uitgebrachte versies van nummers uit de late jaren 60. Dit album is dus niet zo als de titel wellicht suggereert een best of, maar dit zijn alleen maar opnames die hij heeft gemaakt voor het Scepter and Bell Label en bij dat label zat Allen onder contract tussen 1968 en 1971.

Dus wat we hier eigenlijk hebben is een expanded versie van zijn 1970 album Toussaint, maar omdat dat album niet chronologisch op deze cd staat, maar gehusseld en gelardeerd is met nummers die het album niet hebben gehaald is het toch meer een soort van deelverzamelaar van Toussaint zijn carriere (eind jaren 60 begin jaren 70).
Het is allemaal broeierige Southern Soul met in de hoofdrol de piano en soms een funky inslag op o.a. Everything I Do Gonh Be Funky en We the People.

Mooi tijdsdocument, maar wil je een volledig carriere overzicht van Allen Toussaint dan kan ik aanraden Allen Toussaint - The Complete Warner Recordings (2004) niet van Ace maar van Rhino en voor zijn schrijvers en producers kwaliteiten voor anderen is Allen Toussaint - Everything I Do Gonh Be Funky (2011) een mooi overzicht.

avatar van thelion
30. Cracking the Cosimo Code (2014)

(afbeelding)
Cosimo Vincent Matassa geboren in New Orleans, arrangeur maar vooral zeer invloedrijk producer waarvan de naam eigenlijk even bekend behoord te zijn als die van Phill Spector of Rick Rubin maar dat om de een of andere vreemde reden helaas niet is.
Al op zijn 18e begon hij in 1945 zijn eigen studio (achter de kruideniers zaak van zijn ouders) aan Rampart Street in The French Quarter (het muzikale en uitgaans Mekka van New Orleans). Niet geheel verwonderlijk dat dan ook vanaf het begin de deur platgelopen werd door toen nog jonge artiesten die later wereld faam zouden krijgen en aan die wereld faam heeft Cosimo zeer zeker bijgedragen Fats Domino (The Fat Man is een productie van Cosimo (een van de vroegste Rock n Roll nummers)), Little Richard (Tutti-Frutti is een productie van Cosimo), Dr. John, Lee Dorsey en Ray Charles kwamen veelvuldig bij Cosimo langs, ook werkte hij veelvuldig samen met collega arrangeurs / producers Dave Bartholomew (de man die Fats Domino zijn wereld hit Blue Berry Hill bezorgde) en Allen Toussaint (de man die voor een groot deel verantwoordelijk is voor de New Orleans Soul Sound). Ik geloof dat we wel kunnen stellen dat er een behoorlijke potentie voor succes daar aan Rampert Street zat.
Cosimo heeft "The New Orleans Sound" eigenhandig bedacht Bluesy / Jazzy (Dixieland) georienteerde R&B en Soul met een prominete rol voor gitaar en piano met een nadrukelijk op de voorgrond tredende zang. Toussaint heeft er wereld faam mee gemaakt Cosimo heeft het bedacht.
Cosimo zat niet alleen in de R&B en Soul hoek maar ook in de Rock n Roll en Rock heeft hij zijn sporen verdiend hij was o.a manager en vaste producer van Jimmy Clanton (bekend van Just a Dream en Go Jimmy Go beiden van Cosimo's hand)
De rij mensen waarvoor hij nummers heeft geproduceerd in de periode 1945-1980 is lang heel lang maar een kleine greep uit die lijst laat zien wat een veelzijdige producers Cosimo was Dr. John, Lee Dorsey, Ray Charles, Fats Domino en Little Richard had ik al genoemd, maar ook Eddie Bo, Barbara Lynn en Aaron Neville behoorden tot zijn clientele.
Deze Cracking the Cosimo Code is een mooi overzicht van Cosimo's nalatenschap en een eerbetoon aan zijn werk. Helaas is Cosimo Vincent Matassa eerder dit jaar op 11 september overleden op 88 jarige leeftijd waarmee een essentiele en zeer invloedrijke grondlegger van The New Orleans Sound is heen gegaan.

Meer producties van Cosimo zijn te vinden op The Big Beat, the Dave Bartholomew Songbook (2011)

avatar van thelion
29. Darrow Fletcher - Crossover Soul: 1975-79 L.A. Sessions (2012)

(afbeelding)
Darrow Fletcher velen zullen denken (al betwijfel ik of er uberhaupt veel mensen dit bercht gaan lezen) Darrow wie....????
Darrow Fletcher is een van de zo velen vergeten nooit doorgebroken soulzangers uit de jaren 60.
Geboren op 23 januari 1951 in Inkster Michigan en zingen was zijn lust en zijn leven, op zijn 14e nam hij al zijn eerste single op (The Pain Get's a Little Deeper) werd opgepakt door radio & televisie stations in Chicago waardoor hij een beetje bekend werd aldaar, maar de volgende 3 singles konden het "succes" van zijn debuut niet evenaren. Hij veranderde van platenmaatschappij maar ook dat mocht niet baten. Na wederom van label gewisseld te zijn kwam daar in 1968 eindelijk groot lokaal succes in Chicago met de single What Good Am I Without You waardoor hij ook met de groten op het podium kon staan tijdens de vele Soul-Revue's zo kwam hij in contact met oa. Stevie Wonder, BB King, en Jimmy Ruffin.
Ondanks zijn grote populartiteit in Chicago wist hij nooit door de grenzen van die stad heen te breken zelfs niet met zijn single The Way of Man. Wederom een label wissel maar weer bleeft het echte succes uit dit kwam omdat hij nooit bij een groot major label onder contract heeft gestaan het was altijd een sub label van een major of erger nog een sub label van een sub label.
Hij bracht nog een aantal singles uit in begin jaren 70 maar ook allemaal zonder veel succes.
In 1975 kwam hij in contact met niemand minder dan Ray Charles die wel wat in Darrow zag en hem naar L.A. haalde waar hij een aantal nummers voor Ray's Crossover Records opnam door allerlij geharrewar kwam het nooit tot iets constructiefs uit die opnames en ze bleven dus op de plank liggen. Hij heeft in de periode 1975-1979 een aantal opname sessies voor Crossover Records gemaakt die nu dus voor het eerst allemaal op cd zijn verschenen op deze geweldige verzamelaar.

Half de jaren 70 was de echte soul al aan het verdwijnen en voerde disco-soul de boven toon. Darrow laat horen dat er ook zeker nog echte soul opgenomen werd. Het is soul met een funky inslag maar grijpt zeer zeker terug op de hoogtijd dagen van de soul in de jaren 60.

Darrow's vroege werk is verzameld op Darrow Fletcher - The Pain Gets a Little Deeper (2013)

avatar van Reijersen
Lezen? Zeker!
Sterker nog. Ik zoek de platen als ik even tijd heb er bij en zet ze aan. Als de klanken dan tot mij komen lees ik je berichtje er bij.

Edit: al begrijp ik je gevoel dat je het voor jezelf doet wel. Heb ik ook bij Souled Out en mijn Ranglijst.

avatar van thelion
Reijersen schreef:
Lezen? Zeker!
Sterker nog. Ik zoek de platen als ik even tijd heb er bij en zet ze aan. Als de klanken dan tot mij komen lees ik je berichtje er bij.


goed om te weten dat er users zijn die de albums ook daadwerkelijk een luisterbeurt gunnen

Ik schrijf de berichten juist als ik het album draai.......

avatar van jeroentjuhh
Ik lees al je berichten hier Lion en vind het uitermate interessant. Ik heb alleen weinig tijd om muziek te luisteren helaas.
Ga vooral door met dit topic!

avatar van thelion
28. Garland Green - The Very Best of Garland Green (2008)

(afbeelding)
Garland Green zal bij velen een naam zijn die laten we zeggen niet echt bekend is (of het moet van zijn enige echte (bescheiden) hitje Jealus Kinda Fellow zijn).
Garland Green geboren in 1942 te Dunleith, Mississippi het gezin verhuisde in 1958 naar Chicago waar Garland na het doorlopen van de Highschool zich stortte op een studie Piano en Zang aan het gerenommeerde Chicago Conservatory of Music. We hebben hier dus nu eens niet te maken met een artiest die al van jongs af aan via de kerk met muziek bezig was, maar met een klassiek geschoolde zanger / pianist. Om in zijn levensonderhoud te voorzien trad hiij op in clubs en deed mee aan talenten jachten, de prijs die hij won bij een van die talenten jachten was dat hij het voorprogramma mocht verzorgen bij een concert van Lou Rawls and Earl Hines in de Sutherland Lounge. Dat optreden van green werd opgemerkt door Joshie Jo Armstead die veel "connecties" had met invloedrijke textschrijvers en producers en goed bevriend was met het duo Nick Ashford en Valerie Simpson (i.d.d. het duo dat jaren later wereldfaam verwierf met Solid) maar in de jaren 60 al een begenadigd songschrijvers duo was. Op uitnodiging van Ashford en Simpson nam Garland het een en ander op in Detroit. Uit die opnames komt zijn eerste single Girl I Love You die bij Gamma Records werd uitgebracht in 1967. Met de single kreeg Green behoorlijk wat locale bekendheid en werd ondergebracht bij Revue Records een sub label van het machtige MCA concern. Via MCA werden 4 singles landelijk uitgebracht, Green verhuisde naar het grotere sub label Uni Records van MCA en daar werd in 1969 Jealus Kinda Fellow uitgebracht dat een landelijke hit werd het nummer reikte tot de 5e positie in de U.S. Billboard R&B Singles en bleef op nummer 20 steken in de U.S. Billboard Hot 100. Helaas bleef in de jaren er na het succes uit en in 1971 verliet Garland noodgedwongen MCA om terecht te komen bij Cotillion Records een sub label van Atlantic Records ook hier zonder enig succses en dus werd Garland ook hier de deur gewezen. In 1973 kwam hij tercht bij Spring Records waarvoor hij 5 singles opnam, wederom een label wissel nu naar RCA geen kleine jongen, maar ook de dames en heren van RCA zegden het vertrouwen al snel op in Garland. In 1979 vertrok Garland naar California en tekende bij het kleine onafhankelijke Ocean-Front Records een contract, voor dit label werd een album opgenomen dat door niemand minder dan Lamont Dozier werd geproduceerd, maar ook hier bleeft erkenning uit. Ocean-Front ging failliet en Green bleef muziek maken en probeerde het ook gereleased te krijgen maar ving overal bot. Jaren later in 2011 vind Garland eindelijk weer onderdak bij een klein en obscuur label te weten CDS Records en zo waar komt er in dat zelfde jaar na bijna 30 jaar radiostilte kwam er weer een nieuw album uit Garland Green - I Should've Been the One (2011)

Op deze verzamelaar hebben ze veel van zijn opnames uit de periode 1969-1983 die hij bij alle verschillende labels en maatschappijen heeft opgenomen verzameld, een heel erg mooi en gedegen carriere overzicht van Garland Green. De man die eind jaren 60 op het punt van doorbreken stond, maar in de loop der tijden steeds verder weg is gezakt in de vergetelheid.
Met deze release en zijn album uit 2011 zal hij wel niet uit de vergetelheid raken, maar voor de liefhebber is zijn nalatenschap nu wel mooi bijeen gebracht.

De verzamelaar The Real Thing (2009) geeft een goed beeld van wat Ashford, Simpson en Armstead aan song schrijvers kwaliteiten in huis hadden het is niet alleen Soul, maar ook redelijk wat pop.

avatar van Mb.
Mb.
thelion schreef:
We hebben hier dus nu eens niet te maken met een artiest die al van jongs af aan via de kerk met muziek bezig was, maar met een klassiek geschoolde zanger / pianist.


Toch hoor je dat niet. Garland zingt met meer bezieling dat menig soulzanger. Ik heb deze verzamelaar van Kent ook in de kast staan en ik kan beamen dat het een goed overzicht geeft van het werk dat de soulman heeft uitgebracht. Jealous Kinda Fella heeft meer dan 1 miljoen exemplaren verkocht, dat is toch niet slecht. Jammer dat hij dat succes niet meer wist te evenaren. Just My Way Of Loving You vind ik zijn mooiste.

avatar van thelion
27. James Carr - The Complete Goldwax Singles (2001)

(afbeelding)
James Carr iedereen kent zijn evergreen The Dark End of the Street een schoolvoorbeeld van een Deep Southern Soul nummer.
James Carr geboren in 1942 te Coahoma Mississippi en muziek word hem met de paplepel ingegoten, vader Baptisten predikant en moeder lokaal bekend Gospel zangeres. Dus net als bij veel van zijn tijdgenoten liggen Carr's muziekale roots in de kerk. In 1964 tekende hij een contract bij Goldwax waar voor hij 2 albums op nam James Carr - You Got My Mind Messed Up (1967) en James Carr - A Man Needs a Woman (1968) tijdens de opnames van die albums is er best veel opgenomen veel van dat materiaal is al op de extended versies van de albums gezet (beiden ook bij Ace / Kent uitgebracht) als je de albums nog niet hebt, maar van plan bent ze aan te schaffen koop dan zeker de heruitgaves het extra materiaal is zeer de moeite waard.
Carr stortte midden jaren 70 totaal in en raakte zwaar aan de antidepressiva om pas begin jaren 90 weer met nieuw werk te komen, hij heeft echter nooit meer het nivo van de late jaren 60 gehaald.

Deze verzamelaar laat goed horen dat Carr niet alleen een goede Deep Soul zanger was, maar zeker ook met de Bluesy- en Northern Soul overweg kon. Alle opnames op dit album zijn gemaakt voor Goldwax in de periode 1964-1970

Als je op zoek bent naar een totaal overzicht van Carr's carriere dan is James Carr - My Soul Is Satisfied: The Rest of James Carr (2004) een aanraader hierop staan veel alt. versies en ook werk uit de jaren 90, ook James Carr - A Man Worth Knowing: The 1990s Goldwax & Soultrax Recordings (2006) is de moeite waard al is het bij deze wel zo dat dit specifiek op zijn latere werk gericht is.

avatar van thelion
26. Hard to Handle (2012)

(afbeelding)
Op nr. 47 kwamen we al een deel tegen uit de Black America Sings Serie .
Nu dan weer een nu allemaal nummers die overbekend zijn in de originele uitvoering van Otis Redding.
De artiesten die de nummers gecoverd hebben hebben stuk voor stuk een eigen twist aan het nummer gegeven. De covers zijn ook echt opgenomen als cover en dus niet als keuze materiaal voor een single (verschillende artiesten die hetzelfde nummer opnamen waarna er door het management van het label werd bepaald welke opname het beste was en op single verscheen). Ik licht er even een paar uit; Buddy Miles versie van Give Away None of My Love is net even funkier, I've Been Loving You Too Long van William Bell gaat even diep als het origineel maar nu met meer koper begeleiding, James Carr weet I Can't Turn You Loose nog net even op tekrikken zo dat het een lekkere Northern Soul stamper word en Lou Rawls zet Fa-Fa-Fa-Fa-Fa-Fa (Sad Song) in een lekkere jazzy / bleusey versie neer, Etta James laat met haar krachtige stem en sterke koper arrangementen I Got the Will evolueren tot Northern Soul stamper die tegen de Funk aanschuurd en Clarence Carter's Just One More Day word door de combinatie van Carter's stem met strijkers en nadrukelijk aanwezig koper een zeer gladde (niet negatief bedoelt) versie. Aretha's Respect is overbekend natuurlijk.
Ook heel interessant aan dit deel is dat er in tegen stelling tot de voorgaande delen hier op ook niet eerder uitgebrachte nummers staan o.a. Irma Thomas versie van Security die lekker up-temp is, Mitty Collier's I'm Missing You en A Year A month and A Day van Arthur Conley. Leuke extra is ook het nooit eerder uitgebrachte Loving You By the Pound van Otis Redding zelf.

Dit is een erg sterk cover verzamel album waaruit duidelijk blijkt dat coveren in de Soul echt wel op hoog nivo gebeurde en soms nog steeds gebeurt.

Vorige maand is deel 5 in deze serie uitgekomen en ook die is zeer de moeite waard eveneens met een aantal niet eerder uitgebrachte nummers er op Bring It on Home (2014).

avatar van thelion
25. Clarence Carter - The Fame Singles Volume 1 1966-70 (2012)

(afbeelding)
Clarence Carter blind geboren in 1936 te Montgomery Alabama. In 1961 vormde hij samen met school vriend Calvin Scott (eveneens blind) het duo Clarence & Calvin en onder die naam brachten ze I Wanne Dance But I Don't Know How uit op het Fairlane label zonder succes ook de singel I Don't Know (School Girl) werd niet opgemerkt. In 1962 namen ze de naam The C & C Boys aan en stonden ze onder contract bij Duke Records waarvoor ze 4 singles opnamen wederom zonder veel succes. In 1965 namen ze Step By Step op in (jawel daar zijn ze weer) The F.A.M.E. Studio's in Muscle Shoals en natuurlijk was Rick Hall niet te beroerd om de heren onder zijn hoede te nemen. Helaas kreeg het duo in 1966 een zeer ernstig auto ongeluk waardoor Calvin Scott niet meer instaat was om zich nog bezig te houden met muziekale activiteiten. Carter ging solo verder en onder de leiding van Rick Hall en zijn team begon het succses te komen eerst met de single Tell Daddy (Etta James antwoorde met Tell Mama, waar Carter als textschrijver bij vermeld word, echt waar heb het net even gecheckt op mijn exemplaar van Etta James - Tell Mama (1968). Eind 1967 stapte Carter over van F.A.M.E. naar Atlantic, maar bleef zijn nummers in The Shoals opnemen en er volgden hits als Slip Away, Too Weak To Fight en Back Door Santa allemaal Top 10 in de Billboard R&B Charts en Billboard 100. In 1970 Trouwde hij met Candi Staton, Staton maakte deel uit van het tour gezelschap weermee Carter eind jaren 60 door de V.S. tourde. Het huwelijk hield 3 jaar stand. Zijn grootste hit Patches uit 1970 was een million seller, maar ook Snatching It Back en The Feeling Is Right gooiden hoge ogen.
In 1971 begon het wat minder te gaan met de carriere van Carter waardoor hij in 1972 Atlantic verliet en weer terug kwam bij F.A.M.E. in 1975 kwam hij bij ABC terecht, maar door de algehele malaise in de Soul-wereld want ondertussen waren Funk en Disco de leidende genre's geworden bleef het succes voor Carter ook uit. Carter maakt nog steeds muziek die op zeer kleine schaal bij erg obscure labels word uitgebracht en hij geeft soms ook nog live optredens.

Clarence Carter was (en is hopelijk nog steeds) begiftigd met een zeer warme stem die uitermate geschikt is voor "Southern" Soul.
Op dit album zijn zo goed als al zijn opnames voor het F.A.M.E. Label in de periode 1966-1970 verzameld.
Bij F.A.M.E. onder leiding van Rick Hall wisten ze wel wat ze deden geweldige arrangementen met invloeden uit de Gospel / Country en Blues met als basis SOUL ja met hoofdletters geschreven.
De instrumentatie van de nummers past zeer goed bij Clarence zijn stem. Het is niet "echt " Southern Soul in de zin dat het "Deep" Soul is, daar is het allemaal wat te uptempo / opgewekt voor. Om maar eens een hele vreemde omschrijving voor deze opnames van Clarence Carter te geven: Het is bij vlagen Northern-Soul die met de bezieling van Southern-Soul is geproduceerd de blazers sectie geeft de up-tempo nummers een drive mee waar je U tegen zegt, maar ook in de "Diepe" nummers komt het koper goed uit de verf.

Zijn reguliere albums uit deze periode hebben ook een zekere Blues inslag die op deze opnames wat verder is terug gedrongen, waardoor de ware soul meer de overhand heeft gekregen.

Carter heeft erg veel opgenomen voor F.A.M.E. Records en wat hier opstaat is maar een klein deel gelukkig is er ook al Clarence Carter - The Fame Singles Volume 2 1970-73 (2013) met meer uit de F.A.M.E. Studio's en voor de Vinyl fanaten is er ook nog Clarence Carter - Slip Away the Ultimate Clarence Carter 1966-1971 (2014) alleen in beperkte oplage op vinyl te krijgen met een aantal niet eerder uitgebrachte nummers er op.

avatar van thelion
24. L.C. Cooke - The Complete S.A.R. Recordings (2014)

(afbeelding)
En dan het bewijs dat de dames en heren van Ace / Kent beschikken over geweldige schatgravers kwaliteiten.

Lang geleden in de tijd dat Soul nog in de kinderschoenen stond was er een begenadigd vocalist die luisterde naar de naam Sam Cooke hij zou in de komende jaren uitgroeien tot een icoon in de Soul-geschiedenis, helaas op 11 december 1964 in een hotel in Los Angeles werd hij vermoord door Bertha Franklin onder zeer dubieuze omstandigheden. De toen pas 33 jarige legende was niet meer.
Maar de legende had een broer L.C. Cooke genaamd (ben er nog steeds niet achter waar L.C. voorstaat) en die was met een zelfde passie en overtuiging bezig met Gospel en Soul als Sam en meestal ook samen met Sam.

L.C. heeft een stem die bijna identiek aan de van Sam is, soms is het heel erg moeilijk te geloven dat het niet Sam is die je hoort maar L.C.
Begin jaren 60 zaten L.C. en Sam vaak samen in de studio van S.A.R. Records (Sam's eigen label) en heeft L.C. ook redelijk wat opgenomen.
En dan nu na ruim 50 jaar zijn dan eindelijk alle (bekende) opnames op cd verschenen. Bijna alle nummers zijn geschreven door Sam speciaal voor zijn broer dus de nummers passen L.C. als een maatpak.
L.C. was of is nog steeds (81 jaar ondertussen) en vrolijke vent want de nummers zijn bijna allemaal lekker up-tempo met een positieve vibe.
Alles stond onder productieve leiding van Sam en zijn team van S.A.R. Records.

Na de dood van Sam bleef dit album in wording "op de plank liggen" L.C. had ook even geen zin meer in om nog met muziek bezig te zijn, later heeft hij nog wel geprobeert om de draad weer op te pakken door deel uit te maken van The Upsetters (de vroegere begeleidings band van Little Richard) maar het kwam allemaal niet meer echt van de grond en uiteindelijk vond hij het wel best.
Hij is ook niet van plan om nog op te gaan treden of andere promotionele acties te gaan doen voor zijn debuut album, zo als hij zelf in een interview met Esquire heeft gezegd "don't think I'll be doing anything to promote the album, I'm just glad it's coming out. I'm 81. I have no regrets. I can still remember everything and everyone. All things considered? I know one thing for certain: I'm a very lucky man."

Zie hier het hele interview Exclusive: The Lost Legendary Voice of Sam Cooke's Brother - Esquire er staan een aantal leuke / interressante wetenswaardigheden in.

Zeer essentiële uitgave die alleen al uit geschiedkundig oogpunt in iedere zichzelf respecterende Soul collectie aanwezig dient te zijn.

avatar van Reijersen
Je gaat hard thelion. Goed bezig.

avatar van thelion
Reijersen schreef:
Je gaat hard thelion.

Wellicht te hard om alles bij te kunnen luisteren
Voor vandaag hou ik er mee op. Waarschijnlijk volgend weekend verder.

avatar van Reijersen
thelion schreef:
(quote)

Wellicht te hard om alles bij te kunnen luisteren
Voor vandaag hou ik er mee op. Waarschijnlijk volgend weekend verder.


Ja, dat zeker. Maar ik kan ook niet alle albums even goed terugvinden hoor

avatar van thelion
23. Irma Thomas - Time Is on My Side (1983)

(afbeelding)
Irma Thomas geboren Irma Lee in 1941 te Ponchatoula, Louisiana in zo als bij velen van haar generatie begon het allemaal in het koor van de Baptisten kerk. Op haar 13e deed ze haar eerste auditie voor Specialty Records, maar daar kwam niets vruchtbaars uit. Echter was ze wel zeker zeer vruchtbaar op haar 19e had ze al 4 kinderen uit 2 huwelijken na de scheiding van haar 2e man heeft ze zijn naam (Thomas) gehouden.
Irma werkte als serveerster in New Orleans en zong in de clubs waar ze werd opgemerkt door Tommy Ridgley via wie Irma bij het kleine locale label Ron Records terecht kwam daar werd haar eerste single (You Can Have My Husband but) Don't Mess with My Man in 1960 uitgebracht en was een redelijk succes. Irma ging naar het grotere Mint Records waar Allen Toussaint zich over Irma ontfermde met als gevolg dat Irma's ster ging reizen mede door de singles It's Raining en Ruler of My Heart werd ze een bekende en niet alleen in de regio New Orleans. Mint Records werd overgenomen door Imperial Records waarbij Irma haar grootste successen had Wish Some Would Care (de B kant is tegenwoordig bekender Breakaway), en het nummer dat Irma definitief op de kaart zette Time Is On My Side. In die periode werkte ze samen met o.a. de eerder genoemde Toussaint maar ook met Randy Newman en Jeannie Steely.
Half de jaren 60 had Irma al behoorlijk wat succes, maar dat succes zette niet door, tijdgenotes als Aretha Franklin, Etta James en Dionne Warwick maakten wel de overstap naar het grote (blanke) publiek Irma bleef zeer gewaardeerd, maar brak nooit echt door. Eind jaren 60 stapte ze over naar Chess Records waar haar single Good To Me (Otis Redding cover) nog éénig succes had maar daarna ging het berg afwaards met haar carriere. Ze verhuisde naar California en kwam bij allerlei kleine obscure labels terecht en haar successen uit midden jaren 60 waren alleen nog herinneringen. Begrijp mij niet verkeerd het materiaal dat ze in de jaren 70 opnam is zeker erg goed, maar het vond niet zijn weg naar het publiek. Eind jaren 70 keerde ze terug naar Louisiana waar ze haar eigen club opende the Lion's Den.
The Soul Queen of New Orleans zo als ze midden jaren 60 werd genoemd heeft nooit het grote succes gekend dat een aantal van haar generatie genoten wel hebben gekend, maar haar muzikale erfenis is er niet minder om.
Op deze verzamelaar staat alleen werk uit de jaren 60 en is totaal niet volledig (ze hadden er beter een dubbel cd van kunnen maken). Wat hier opstaat is naar mijn bescheiden mening wel het beste van wat Irma in de jaren 60 heeft opgenomen. Een mengeling van New Orleans Soul met Motown invloeden en in de ballades zijn de Southern Soul invloeden ook nooit ver weg.

Mooie kwalitatief goede verzamelaar die recht doet aan een zangeres die het grote commercieele succes nooit gekend heeft maar altijd met liefde,passie en overtuiging met muziek is bezig geweest en nog steeds is. Ze neemt nog steeds albums op haar laatste Irma Thomas - Simply Grand (2008) doet eigenlijk niets onder voor het recente werk van Mavis Staples, Soul met een goede stevige dosis Gospel.
Dit jaar is er ook het "Lost Album" Irma Thomas - Full Time Woman (2014) uitgebracht, de opnames voor dit album zijn gemaakt in de periode 1972-1974 voor verschillende labels die allemaal onder Atlantic hingen. de opnames zijn simpelweg kwijt geraakt in de archieven van Atlantic nu voor het eerst samen gebracht als 1 geheel, zeer de moeite waard.
Een gedegen overzicht van Irma's jaren 70 werk is Irma Thomas - A Woman's Viewpoint (2006)

avatar van Edgar18
Oei, ik moet nog een hoop bijlezen zeg!

avatar van thelion
22. Paul Kelly - Hot Runnin' Soul (2012)

(afbeelding)
Paul Kelly geboren 1940 Miami, Florida zette zijn eerste stappen op het muzikale podium in 1956 toen hij de leadzanger werd van het groepje van zijn broer Henry, Henry vertrok uit Miami voor zijn studie en Paul richtte met wat highschool vrienden de groep The Spades op. In 1960 verliet hij de The Spades die toen al The Valadeers heten om solo verder te gaan. Hij vond onderdak bij Dade Records waar hij het nummer I'll Sing Along With You opnam, maar dit werd echter nooit uitgebracht op single waardoor er een ruzie ontstond tussen Kelly en Dade Records met als gevold dat Kelly vertrok zonder contract en label. Hij werd opgemerkt door Clarence Reid en Kelly werd de leadzanger van diens groep The Delmiros waar mee hij meerdere opnames heeft gemaakt en ook veel live optredens heeft gedaan.
In 1965 ging hij weer solo, vond onderdak bij Lloyd Records daar werd zijn eerste solo single It's My Baby uitgebracht, zijn 2e single Chills and Fever werd opgemerkt door Atlantic en via via en met een berg omzwervingen kwam Kelly uiteindelijk in dat zelfde jaar in contact met Jerry Williams (a.k.a. Swamp Dogg) die hem mee nam naar "The Shoals" de drie hoek Memphis, Atlanta, Nashville waar hij natuurlijk bij de F.A.M.E. Studio's uit zou komen.
Voor F.A.M.E. heeft hij veel geschreven en ook wel het één en ander opgenomen.

Deze verzamelaar verzameld al zijn eigen opnames voor het F.A.M.E. Label. Het is duidelijke Southern Soul met een sterke instrumentatie die de typische Southern Soul invloeden herbergen. Grote hits heeft hij nooit gehad hoewel Stealing In the Name of the Lord toch wel een standerd is in de Southern Soul.

Wederom een mooi en gedegen overzicht van wat er zo al uit de F.A.M.E Studio's afkomstig was.
Southern Soul van hoog nivo met een strakke "Soulvolle" begeleiding bijna Funk door de nadrukkelijk aanwezig zijnde blazers. Ook Kelly's stem is er een om door een ringetje te halen (zuiver met een rafelig randje).

Mooi tijdsdocument uit de hoogtijd en nadagen van F.A.M.E. Records (1965-1971) van een niet al te bekende Singer, Songwriter die wel een duidelijk stempel op de F.A.M.E. "sound" heeft gedrukt, niet zo prominent als o.a. Jerry Williams, Dan Penn (al dan niet met Spooner Oldham) of Dan Greer, maar zeker een vormgever van "The F.A.M.E. Sound"

avatar van thelion
21. In the Naked City (2008)

(afbeelding)
Thema verzamelaar opgehangen aan "The Naked City", maar wat is eigenlijk The Naked City?
The Naked City staat voor het gebied waar "het" allemaal gebeurt tussen 22.00 uur en 06.00 uur. Elke grote stad heeft zo zijn eigen "Naked City" en op deze verzamelaar staan 24 nummers die verhalen over The Naked City.
Cultuur, Muziek, Theater, Eten, Drinken, Drugs, Hoop, Geloof, Liefde, Geweld het komt allemaal aanbod alles met bezieling en overtuiging gebracht door bekende en minder bekende namen.
De sfeer die alle nummers hebben en dus een verbindende factor vormt is Urban Night Life niet te omschrijven maar als je het hoort snap je waarschijnlijk wel wat ik bedoel.

Mooi samenhangend geheel en dat zou je wellicht na een vluchtige blik op de tracklist niet zeggen.
Sterk staaltje verzamelalbumsamenstellingskunde (verzin ik nu ter plaatse een nieuw woord, zo ja onthouden voor scrabble).

avatar van thelion
20. Weer maar eens een serie van 3
For Connoisseurs Only (2001)

(afbeelding)
For Connoisseurs Only Volume 2 (2005)

(afbeelding)
For Connoisseurs Only Volume 3 (2007)

(afbeelding)
De titel dekt de lading volledig "For Connoisseurs Only" wel met dien verstande dat ze Only wellicht beter weg hadden kunnen laten, want zo lijkt het allemaal wel erg elitair.
3 cd 77 nummers allemaal uit de archieven van Kent / Modern Records.

Modern Records opgericht in 1945 als blues label in Los Angeles ging al na 15 jaar failliet en werd over genomen door Kent Records (inc. alle artiesten en rechten, maar ook het volledige management verhuisde mee) waardoor Kent een behoorlijke back catalogue bezat met o.a. Etta James, Joe Houston, Little Richard en John Lee Hooker.
Kent was een van de "leading" labels aan de west kust en hadden een immense stal van artiesten en nadat ook Kent in de jaren 80 het hoofd niet meer boven water kon houden heeft Ace Records alles opgekocht waardoor Ace alle rechten en mastertapes heeft. Bij Kent was het in tegenstelling tot andere labels allemaal wel goed georganiseerd en het gehele archief is nu ondergebracht bij Ace. Ze hebben voor deze 3 cd's dus letterlijk hun eigen kelder uitgeplozen op zoek naar bijzondere opnames.
En die hebben ze gevonden van Ballades, Bluesy Soul, Funky Soul tot Northern Soul klassiekers en obscuriteiten het staat er allemaal op het enige dat ze buiten beschouwing hebben gelaten zijn de vroege Modern opnames.

Geweldige collectie van voornamelijk obscuur tot zeer opscuur materiaal waarbij de nadruk licht op Northern Soul, dat is niet zo verwonderlijk want Kent en Ace zijn samen zo'n beetje verantwoordelijk voor het ontstaan van Northern Soul.
Het merendeel van de nummers is dus ook redelijk up-tempo en je kan gerust stellen dat voor Northern Soul liefhebbers dit een ware schat kist is en het is zeker niet zo dat je een "connoiseur" hoeft te zijn om hiervan te kunnen genieten.

avatar van Reijersen
Niet tegen aan te luisteren dit

Gast
geplaatst: vandaag om 02:52 uur

geplaatst: vandaag om 02:52 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.