Dit is misschien wel de moeilijke top die ik tot nu toe gemaakt heb in de Greatest Hits. Voornamelijk omdat veel nummers zo gelijkend zijn. Wat overigens geen verwijt is. In tegendeel. Of ik dit in de toekomst vaak zal op zetten? Geen idee. Maar wel met plezier geluisterd voor deze editie.

1. Freddie King - Same Old Blues
2. Albert King - As The Years Go Passing By
3. B.B. King - You Upset Me Baby
4. B.B. King - The Thrill is Gone
5. B.B. King - Troubles, Troubles, Troubles

6. Freddie King - Me and My Guitar
7. Albert King - Travelin' Man
8. Freddie King - Pack it Up
9. B.B. King - 3 O'Clock Blues
10. B.B. King - Sweet Little Angel

11. Freddie King - Big Legged Woman
12. B.B. King - Sweet Sixteen
13. Freddie King - Hideaway
14. Albert King - Born Under A Bad Sign
15. Freddie King - Yonder Wall

1. B.B. King: Troubles, Troubles, Troubles (The Blues, 1958)*
2. Freddie King: Have You Ever Loved a Woman (Freddie King Sings, 1961)
3. B.B. King: You Done Lost Your Good Thing Now (My Kind of Blues, 1961)*
4. Albert King: Breaking Up Somebody's Home (I'll Play the Blues for You, 1972)
5. Freddie King: Hide Away (Let's Hide Away and Dance Away, 1961)
6. Albert King: Born Under a Bad Sign (Born Under a Bad Sign, 1967)
7. B.B. King: The Thrill is Gone (Completely Well, 1969)
8. Albert King: Oh Pretty Woman (Born Under a Bad Sign, 1967)
9. B.B. King: 3 O'Clock Blues (Singin' the Blues, 1957)
10. Freddie King: Big Legged Woman (Texas Cannonball, 1972)*
11. Freddie King: Same Old Blues (Getting Ready, 1971)
12. Albert King: Travelin’ Man (I Wanna Get Funky, 1974)*
13. B.B. King: Sweet Sixteen (The Great BB King, 1960)
14. Albert King: The Hunter (Born Under a Bad Sign, 1967)*
15. Freddie King: Me and My Guitar (Texas Cannonball, 1972)*

Het is even worstelen (veel luisteren), maar uiteindelijk viel het op volgorde zetten me reuze mee.

01 As the Years Go Passing by (Born Under a Bad Sign, 1967)*
02 The Thrill is Gone (Completely Well, 1969)
03 Everybody Wants to Go to Heaven (Lovejoy, 1971)
04 Don't Answer the Door (Blues Is King, 1967)
05 Born Under a Bad Sign (Born Under a Bad Sign, 1967)
06 Don't Throw Your Love on Me So Strong (The Big Blues, 1962)
07 Me and My Guitar (Texas Cannonball, 1972)*
08 Laundromat Blues (Born Under a Bad Sign, 1967)
09 Same Old Blues (Getting Ready, 1971)
10 You Upset Me Baby (Singin' the Blues, 1957)
11 Paying the Cost to Be the Boss (His Best - The Electric BB King, 1968)
12 Big Legged Woman (Texas Cannonball, 1972)*
13 You Done Lost Your Good Thing Now (My Kind of Blues, 1961)*
14 Breaking Up Somebody's Home (I'll Play the Blues for You, 1972)
15 Going Down (Getting Ready, 1971)

Het gaat lekker met de lijstjes!

Nog ongeveer twee uur te gaan voordat de deadline bereikt is. Mocht je nog een top 15 willen indienen, laat deze dan vóór 20.30 hier achter.

Heb de afgelopen wel chill dit beluisterd, maar nog te weinig voor een eindoordeel. Wel heerlijke muziek, thuogh. Big up .

Ontzettend lastig om hier een volgorde in aan te brengen en nog lastiger: om platen geen punten toe te kennen. Albert is veruit mijn favoriet van de drie Kings, maar de nummer 1 positie in mijn lijst gaat toch naar B.B. 

Verdeling van mijn lijst: 7x Albert, 4x B.B. en 4x Freddie

1. The Thrill is Gone
2. Blues Power
3. I'll Play the Blues for You
4. Born Under a Bad Sign
5. As the Years Go Passing by
6. Hummingbird
7. Same Old Blues
8. Big Legged Woman
9. Me and My Guitar
10. Travelin’ Man
11. Going Down
12. Paying the Cost to Be the Boss
13. Sweet Sixteen
14. Everybody Wants to Go to Heaven
15. The Hunter

De lijnen zijn gesloten. De presentatie zal rond 21.00 beginnen.

Hoe komt het eigenlijk dat die alle drie King heten?

B.B. en Freddie heten daadwerkelijk King van achter. Albert nam deze naam als artiestennaam aan toen hij zijn eerste platen opnam. Het is niet helemaal zeker / duidelijk wanneer of waarom hij dit gedaan heeft. Zelf claimt hij hij dat al jaren deed vóór zijn doorbraak, anderen claimen dat het te maken kan hebben met het feit dat B.B. zojuist was doorgebroken en die achternaam zou wel eens goed kunnen uitpakken...

De waarheid zal ergens in het midden liggen.

Er is verder geen familielink, al wordt dat wel vaak gedacht.

Zo, we hebben weer wat bijgeleerd.

FINALE: THE GREATEST HITS OF... THE KINGS OF THE BLUES

https://cdn-az.allevents.in/banners/78ce8de011d96e60ecf5d80d5d30643a

Draai de lichten terug, schenk een glas whiskey in en voor de liefhebber: steek er een sigaar bij op, want het is tijd om te beginnen met deze blues finale!  

Dank voor jullie deelname. De lijsten hebben gezorgd voor een zeer interessant resultaat.
Paar weetjes over de finale:

- Iedere plaat heeft punten gekregen in de finale
- Geen enkele plaat heeft de magische 100 punten grens weten te bereiken
- Er zijn vijf verschillende nummers die een nummer 1 notering hebben gekregen

De volledige top 30 zal voorbijkomen; dat is toch wel het minste wat ik kan doen voor deze drie bluesmannen. Laten we beginnen...

30. Freddie King - Yonder Wall (My Feeling for the Blues, 1969)

Uit de startlijst.

De originele versie, Look on Yonder Wall, werd opgenomen door Memphis Jimmy in de jaren 40 en sindsdien is het door talloze artiesten gecoverd. Bij de liefhebbers van de moderne bluesrock is de versie van Joe Bonamassa uit 2010 (album: Black Rock) wellicht het bekendst.

In de finale kunnen we toch wel stellen dat dit nummer de grote verliezer is. Slechts één keer in een toplijstje en dan ook nog op de 15e plek.

Aantal punten: 1
Aantal keren genoemd: 1
Aantal nr. 3 noteringen:
Aantal nr. 2 noteringen:
Aantal nr. 1 noteringen:

29. Albert King - The Hunter (Born Under a Bad Sign, 1967)

Genomineerd in ronde 1.

Opvallend dat dit nummer op zo weinig steun kon rekenen in deze finale nadat het in ronde 2 geen enkele tegenstem kreeg. Een van de meeste gecoverde nummers van Albert en zelfs nog een hitje voor Ike en Tina Turner. Geschreven door Booker T. en The Hunter wordt gezien als één van de bekendste nummers van Albert.

De plaat doet het nét iets beter dan Yonder Wall in deze finale, maar met slechts 3 punten is het verschil met de rode lantaarn minimaal.

Aantal punten: 3
Aantal keren genoemd: 2
Aantal nr. 3 noteringen:
Aantal nr. 2 noteringen:
Aantal nr. 1 noteringen:

28. B.B. King - Sweet Little Angel (Singin’ the Blues, 1957)

Genomineerd in ronde 1.

B.B. King weet ook met één van zijn platen de 10 punten grens niet te bereiken en daarmee zijn de onderste drie platen in deze top 30 zijn mooi verdeeld over alle drie de Kings.

B.B. hoorde de versie van Robert Nighthawk en wilde het nummer dolgraag zelf ook opnemen. Het nummer heette echter Sweet Black Angel, maar hier was B.B. niet van gecharmeerd en hij veranderde Black naar Little.

Aantal punten: 8
Aantal keren genoemd: 2
Aantal nr. 3 noteringen:
Aantal nr. 2 noteringen:
Aantal nr. 1 noteringen:

27. B.B. King - Paying the Cost to Be the Boss (His Best - The Electric BB King, 1968)

Uit de startlijst.

B.B. King telling it like it is! Hij is boos en wil het laten weten ook.

De derde grootste hit van B.B. (plek 39 in de hitlijsten) en uitgegroeid tot één van zijn absolute live-classics. Dit was dan ook één van de meest aangevraagde nummers voor zijn concerten.

Aantal punten: 12
Aantal keren genoemd: 3
Aantal nr. 3 noteringen:
Aantal nr. 2 noteringen:
Aantal nr. 1 noteringen:

26. Albert King - Laundromat Blues (Born Under a Bad Sign, 1967)

Uit de startlijst.

Even veel punten als Paying the Cost to Be the Boss, maar Laundromat Blues wist een 8e positie in één van de ingediende lijsten te behalen waar B.B. met zijn plaat niet hoger kwam dan plek 11.

De platen van Albert King worden aan de lopende band gecoverd, met name door zijn bewonderaars binnen het genre. Zo werd dit nummer opgenomen door onder andere Tab Benoit en Carey Bell.

In deze finale doet de plaat weinig opvallende dingen en is het al het tweede nummer van de legendarische LP Born Under a Bad Sign die voorbijkomt.

Aantal punten: 12
Aantal keren genoemd: 3
Aantal nr. 3 noteringen:
Aantal nr. 2 noteringen:
Aantal nr. 1 noteringen:

Geef mij maar weer de schuld

25. Freddie King - Have You Ever Loved a Woman (Freddie King Sings, 1961)

Uit de startlijst
B-kantje van de single You've Got to Love Her with a Feeling die het niet tot de finale wist te schoppen.

Clapton nam nog een zeer beroemde versie van deze plaat op met zijn toenmalige band Derek & The Dominoes. Vaak genoemd in lijsten als Freddie's beste nummer en één van zijn meest gecoverde nummers door amateurgitaristen.

Het eerste nummer dat we tegenkomen dat op een top 3 notering mocht rekenen van een van de deelnemers. Marco dB plaatste deze plaat op plek 2 en was daarmee ook meteen de enige die deze plaat in zijn/haar top 15 zette.

Aantal punten: 14
Aantal keren genoemd: 1
Aantal nr. 3 noteringen:
Aantal nr. 2 noteringen: 1
Aantal nr. 1 noteringen:

24. Albert King - Breaking Up Somebody's Home (I'll Play the Blues for You, 1972)

Uit de startlijst.

Albert zorgt voor een lastige situatie door betrokken te raken bij een dame die reeds een relatie heeft, maar wiens of wier schuld is dit nu eigenlijk….



Aantal punten: 16
Aantal keren genoemd: 3
Aantal nr. 3 noteringen:
Aantal nr. 2 noteringen:
Aantal nr. 1 noteringen:

23. Albert King - Don't Throw Your Love on Me So Strong (The Big Blues, 1962)

Uit de startlijst.

De grootste hit van Albert die mee deed aan de finale en zijn derde grootste hit overall. Zijn twee grootste hits (Cold Feet en That's What the Blues Is All About) werden keihard weggestemd in ronde 2.

Albert heeft het duidelijk zwaar te pakken, maar geheel wederzijds lijkt het niet te zijn (ah, vandaar de blues). Maar wacht maar...



Aantal punten: 19
Aantal keren genoemd: 2
Aantal nr. 3 noteringen:
Aantal nr. 2 noteringen:
Aantal nr. 1 noteringen:

4/8 Hier word ik niet vrolijk van

22. Freddie King - Pack It Up (Burglar, 1974)

Uit de startlijst

Het enige nummer van Burglar dat mee deed aan deze Greatest Hits en uiteindelijk zelfs 20 punten wist te pakken. Burglar was het voorlaatste studioalbum dat hij opnam en hij funkt er lekker op los.

Aantal punten: 20
Aantal keren genoemd: 2
Aantal nr. 3 noteringen:
Aantal nr. 2 noteringen:
Aantal nr. 1 noteringen:

21. B.B. King - How Blue Can You Get (Blues in My Heart, 1962)

Uit de startlijst.

Dat 'echte' blues het niet vaak tot de hitlijsten heeft weten te schoppen, moge duidelijk zijn. De Billboard R&B Single Charts (en alle voorgangers en opvolgers van die lijst) is dan ook de lijst waar veel van de blues belandt. Dit nummer van B.B. wist het echter uiteindelijk nog tot plek 97 in de algemene Amerikaanse hitlijst te schoppen.

Aantal punten: 21
Aantal keren genoemd: 3
Aantal nr. 3 noteringen:
Aantal nr. 2 noteringen:
Aantal nr. 1 noteringen:

Jouw Albert nominaties hebben inderdaad wat klappen moeten vangen...

20. Albert King - Everybody Wants to Go to Heaven (Lovejoy, 1971)

Uit de startlijst.

Albert gaat lichtjes de filosofische kant op maar 'bluest' en 'funkt'' ondertussen goed door.



De enige plaat van Lovejoy die de finale bereikte, heeft zich nog nét in de top 20 weten te nestelen. Dit is het tweede nummer dat we tegenkomen met een top 3 notering in één van de ingediende lijsten. Justus18, dit maakt helaas 5/8....

Aantal punten: 23
Aantal keren genoemd: 3
Aantal nr. 3 noteringen: 1
Aantal nr. 2 noteringen:
Aantal nr. 1 noteringen:

5/11 is het inmiddels. Albert is mijn favoriet, maar overheerst mijn lijstje niet.

19. Albert King - Travelin’ Man (I Wanna Get Funky, 1974)

Genomineerd in ronde 1.

Behoorlijk kort, uptempo nummer en tekstueel een beetje een niemendalletje, maar mensen… die groove, dat ritme… dit is toch genieten?

Maar liefst zes keer genoemd, maar zelden een hoge notering. Travelin’ man reist daardoor niet veel verder dan tot plek 19.

Aantal punten: 24
Aantal keren genoemd: 6
Aantal nr. 3 noteringen:
Aantal nr. 2 noteringen:
Aantal nr. 1 noteringen:

Die heb ik dan weer niet: 5/12. Het gaat beter.

18. Albert King - Blues Power (Live Wire / Blues Power, 1968)

Uit de startlijst.

Enorm krachtig nummer van Albert waarin hij haarfijn uitlegt dat iedereen de blues ervaart, van een baby tot aan een bejaard persoon; we hebben allemaal de blues en hier kunnen we kracht uithalen. Die kracht geeft Albert hier aan mijn zijn heerlijke solo's. Je hoort Albert genieten (lachen, vreugdekreten) en je kan niet anders dan jezelf ruim tien minuten verliezen door dit sterk staaltje vakmanschap. Dit nummer is de titeltrack van zijn legendarisch live-album Live Wire/Blues Power dat onder andere door Eric Clapton, Stevie Ray Vaughan en Gary Moore genoemd werd als hun favoriete live-album aller tijden.

Dus ja… dit doet wel even pijn slechts een 18e plek en ondertussen al de zevende Albert die voorbijkomt. Ik voel een blues-song in me opkomen….

Aantal punten: 25
Aantal keren genoemd: 2
Aantal nr. 3 noteringen:
Aantal nr. 2 noteringen: 1
Aantal nr. 1 noteringen:

17. B.B. King - Don't Answer the Door (Blues Is King, 1967)

Uit de startlijst

Succesvolle plaat voor B.B. met plek 72 in de reguliere Amerikaanse hitlijst en een nummer 2 positie in de R&B-lijst. De tekst is lekker cheeky, suggestief en tegelijkertijd wantrouwend. Laat het maar aan B.B. over om de plaat overtuigend te brengen.



Aantal punten: 26
Aantal keren genoemd: 3
Aantal nr. 3 noteringen:
Aantal nr. 2 noteringen:
Aantal nr. 1 noteringen:

Ja, die had ik dus ook weer niet. Albert is Walking The Back Streets And Crying.