Ultieme catharsis dat nummer, in mijn verbeelding zie ik Charli zo door de straten van een in lockdown gegane stad alles van zich af dansen met Visions als soundtrack, voor ze de rest van de dag weer gewoon alleen in haar kamer gaat zitten. Wat jij Teunnis?

Ze deed me nooit veel maar van deze versie ben ik toch wel behoorlijk onder de indruk.

1. Blue Hawaii - Not My Boss!
2. SAULT - Free
3. Eartheater - Volcano
4. Metz - A Boat To Drown In
5. Charli XCX - Visions [Appleville Mix]

stop de stembussen! De uitslag is verstuurd naar Teunnis, het ligt nu helemaal in zijn handen..

Interessante benadering, maar nee, het enige opwindende aan het nummer is wat mij betreft dat Charli haar kleren uittrekt. Want het moet gezegd, ze is wel een prachtige verschijning.

Dat zullen we zo horen, hoe ik daar over denk.

Mijn dank aan alle stemmers deze maand. Ik noteer een top-5 van:

aerobag, arcade monkeys, Arno, ArthurDZ, AstroStart, Choconas, Cervantes, dumb_helicopter, Edgar18, Gretz, Gyzzz, herman, hoi123, inquestos, jassn, JoaMuse, Johnny Marr, Koenr, Mausie, panjoe, Ploppesteksel, Simon77, stardust_be, stoepkrijt, Teunnis, Titmeister, VladTheImpaler, wibro en yeahyeahyeah

Dat zijn er 29 in totaal. Helemaal top weer

Interessante benadering, maar nee

12. Blue Hawaii - Not My Boss! (25 punten, 10 keer genoemd)
(genomineerd door Mausie, nummer 1 van: JoaMuse, Mausie)



We starten de maandfinale met een oude bekende. Ook in de vorige maandfinale stond Blue Hawaii. I Felt Love haalde toen net het linkerrijtje. Nu staan ze onderaan het rechterrijtje. Het duo Ra (Raphaelle Standell-Preston) en Ag (Alex Kerby) ontstond in Montreal, waar ze samen feestjes organiseerden en ook romantische gevoelens voor elkaar kregen. herman wist al te verklappen dat deze liefde geen stand hield. In 2013 maakte ze samen een break-upalbum, toepasselijk getiteld Untogether. Daarover vertelden ze destijds het volgende: "We didn’t even talk about it too much. Even when we were in the same city it was separate. Every other night one of us would go in and work on the album a bit." De liefde hebben ze niet hervonden, maar muziek samen maken kunnen ze nog steeds. Dit nummer (en ook I Felt Love) komt van de nieuwe mixtape - alleen fysiek te verkrijgen op cassette, zoals echte hippe muzikanten tegenwoordig beaamt - Under 1 House. Opnieuw een toepasselijke titel, want Under 1 House is voor een deel geschreven en opgenomen in een houten hut op het platteland van Quebec. Zelf vinden ze dit hun beste nummer. Ra heeft daar het volgende over te zeggen: "Not my boss is a song about money and the dominance it can have over our lives. It’s a proclamation to liberating ourselves from the shackles and binds of the patriarchy. Not my boss is a snappier way of saying “fuck Milton Friedman, fuck disaster capitalism, my abundance is constructed of a multitude of events and feelings, I am worth more than dollars and cent." Had van mij wel wat hoger mogen eindigen.

11. This Is The Kit - This Is What You Did (28 punten, 10 keer genoemd)
(automatisch genomineerd via Maak Kennis Met, nummer 1 van: Gretz)



This Is The Kit oftewel This Is Kate Stables. Ik had er niet eerder van gehoord, maar het schijnt dat ik gewoon wat vaker naar BBC6 moet luisteren. Ze zijn daar namelijk groot fan. Sterker nog, niemand minder dan Elbow's frontman Guy Garvey was degene die This Is the Kit in zijn radioshow op BBC6 introduceerde. Haar debuutalbum werd geproduceerd door John Parish en op haar derde album werkte ze nauw samen met Aaron Dessner, die onder meer de productie verzorgde. Heb ik nou zo liggen slapen of is This Is the Kit een typische artiestenartiest? Als ik kijk naar de hoeveelheid stemmen hier en op RateYourMusic vermoed ik vooral het laatste, maar op Spotify heeft ze dan wel weer flink wat plays. Anyway, een hele aangename ontdekking, waarvan het nieuwste album - inclusief This Is What You Did - aan mijn lijstje met te beluisteren albums is toegevoegd.

10. Isabella - Mind Tear (28 punten, 9 keer genoemd)
(genomineerd door Arno, nummer 1 van: Arno, hoi123)



Isabella deed net als Blue Hawaii ook mee in de vorige maandfinale en ook Isabella doet het nu net wat minder. Vorige maand werd Mnesia zevende. Waar Mnesia wel heel erg kaal, experimenteel en industrieel was, daar is Mind Tear iets conventioneler. Een knoertharde technotrack, die ik heel goed zie werken in een club of festival. Deze twee nummers (of eigenlijk gewoon het hele album) tonen aan dat Isabella een behoorlijk wijd pallet aan klanken heeft. Overigens staat haar album nu al een tijdje op Spotify, maar heeft pas één nummer de 1.000 plays gehaald. Blijkbaar zit heel de wereld te slapen. Behalve wij op het superieure MusicMeter. Wellicht speelt ook mee dat echte techno-diehards geen Spotify gebruiken. Ik kan het gehele album aanraden trouwens!

Terechte twaalfde plek voor Blue Hawaii wat mij betreft. Ik weet niet wat het is, maar die maatschappelijke teksten uit de pen van die Standell-Preston klinken voor mij echt tenenkrommend oppervlakkig en makkelijk, en deze verklaring maakt het niet beter. “Dit is eigenlijk een middelvinger naar het patriarchaat en neoliberalisme” is wel een heel ambitieuze verklaring voor die basic tekst van Not My Boss - omarm gewoon dat je dancepop maakt, óf kom met wat minder nietszeggende teksten, voel ik dan. Ik vond I Felt Love dan ook verreweg het leukste van haar dat tot nu toe is voorbijgekomen.

/hatermodus

9. Llewellyn - Synergy Bar (30 punten, 9 keer genoemd)
(genomineerd door panjoe, nummer 1 van: panjoe, stoepkrijt)



Jet moet dit niet te verwarren met Jamie Trott a.k.a. Llewellyn, die maakt voornamelijk zweverige new age dingen - of is dat een pleonasme?. Llewellyn is trouwens een Welsche (achter)naam, maar onze Lewellyn komt uit Duitsland. Onze Llewellyn is ook wat minder bekend dan die Jamie Trott, zo heeft hij in totaal twee stemmen op RateYourMusic en nog niemand heeft deze single daar toegevoegd. Toch is hij niet een totale onbekende. Llewellyn is namelijk een alias van Martin Enke, die vooral bekendheid heeft treft met een andere alias: Lake People. Onder die kap maakt hij typische Duitse tech house. Ik vind het weinig spannend op het eerste gehoor. Llewellyn is er dan weer voor de vrolijkere disco. Deze track maakte hij nadat hij helemaal geïnspireerd raakte door een set in Berghain van Gerd Janson. Hij wilde de sfeer van die avond recreëren en dat leidde tot deze ontzettende vrolijke track genaamd Synergy Bar.

8. Carne Doce - Hater (32 punten, 14 keer genoemd)
(genomineerd door Koenr)



Hater is het enige nummer in deze maandfinale dat door niemand op #1 is gezet. Toch belandt het netjes in de middenmoter, dus van haters zal weinig sprake zijn. Dit zoete/smakelijke vlees komt (uiteraard) uit Brazilië. Daar schijnen ze behoorlijk populair te zijn, maar internationaal gezien is dit zo ongeveer hun eerste succes. Ik kan alleen maar informatie in het Portugees over ze vinden. Ook op Spotify en sites als Genius staat alles in het Portugees. Dus haal ik mijn kennis over de Spaanse taal uit de diepe krochten van mijn hersenpan en speel ik af en toe vals met Google Translate. Opgericht in 2014 maakte ze al gauw naam en faam in hun thuisland. Pas in 2019 zijn ze voorzichtig gaan proberen voet aan land te zetten in Europa door middel van een heuse internationale tour. Die internationale tour behelsde Portugal. Alleen Portugal. Dit jaar hebben ze weer een nieuw album, waar ook dit Hater op staat. Op Interior onderzoekt de band nieuwe emoties en geluiden. Ja, zo lust ik er ook nog wel een paar. De single Hater gaat "over afgunst, wrok en, uiteraard, over haat, en daarom ook over het gebrek aan eigenliefde, over het verlangen naar de ander. Een tegenstrijdige vorm van identificatie en herkenning." Jahaa, dat zijn nog eens teksten!

7. SAULT - Strong (34 punten, 13 keer genoemd)
(genomineerd door yeahyeahyeah, nummer 1 van: yeahyeahyeah, herman)



SAULT kennen we in dit topic voornamelijk van Wildfires, dat in juni er met de maandtitel vandoor ging.
Daar ging bij mij het vuur eigenlijk nog niet echt van branden. Van Monsters werd ikzelf al een stuk enthousiaster, maar die kwam niet verder dan de 15e plek in juli. Daarna heb ik beide albums van dit jaar een kans gegeven en daar zit een hoop moois tussen, moet ik zeggen. Enfin, ze zitten dit keer met twee nummers in de maandfinale. En dan is de grote vraag natuurlijk: gaan die elkaar in de weg zitten? Dat lijkt voor Strong wel een beetje het geval. In de ladderrondes nog twee keer een hoger stempercentage dan Free, maar nu moet Strong het hoofd buigen. Vrij ruim zelfs. Ik had het liever andersom gezien, maar een mens kan niet alles hebben.

Mijn volledige top 5 in het rechterrijtje

Nu even een pauze, ik moet ook nog aan het werk vandaag. Rond 18.00 uur gaan we weer verder.

De persen zijn gesloten!

De mail-in stemmen zijn ondertussen ook gearriveerd, dus we kunnen weer verder!

6. Eartheater - Volcano (36 punten, 11 keer genoemd)
(genomineerd door stardust_be, nummer 1 van: aerobag, Cervantes, Gyzzz, Ploppesteksel, stardust_be)



De derde en laatste artiest die voor de tweede maal op rij in de maandfinale staat. En ook Eartheater presteert net wat minder; van een vierde plek naar de zesde plek. Opnieuw aan #1-noteringen geen gebrek. Alexandra Drewchin staat onder contract bij PAN Records en dat is eigenlijk wel een garantie voor bijzondere muziek (o.a. Yves Tumor en Arca waren labelgenoten). Bij Eartheater heb ik altijd last van conflicterende gevoelens. Deze vrouw maakt mij bijzonder in de war, en daar houd ik van. In 2018 maakte ik kennis met haar tijdens Le Guess Who? in Tivoli, Cloud Nine. Het werd één van de meest indrukwekkende en verwarrende shows ooit. Een soort kruising tussen een concert en een stripact. Wat dat betreft is de nieuwe hoes sprekend. Een hoog wtf-gehalte, een préséance waar je bang van wordt - zeker als je hebt gezien dat ze minstens een kop groter is dan jijzelf - maar tegelijkertijd ook enorm fascinerend. Voor haar nieuwe album ging Drewchin tien weken naar het Spaanse Zaragoza, met "cayennepeperrode en vuurgele droge vlaktes".

5. Metz - A Boat To Drown In (37 punten, 11 keer genoemd)
(genomineerd door Arno, nummer 1 van: arcade monkeys, Simon77, VladTheImpaler)



Metz heeft al drie keer eerder meegedaan (in 2012, 2015 en 2017) zonder al te veel succes. Met hun langste nummer ooit worden ze nu wel echt opgepikt hier. Metz is een driekoppige band uit Ottowa, Canada. Hun debuutalbum kreeg goeie reacties, maar daarna heb ik ze weinig meer genoemd zien worden. Al kan dat natuurlijk ook aan mij liggen. Wat ik ook niet heb gemerkt, maar nu wel lees, is dat niemand minder dan Steve Albini hun derde album uit 2017 heeft opgenomen. En ze staan onder contract bij Sub Pop, ook geen kleine spelers. Het lijkt erop dat ze met dit nieuwe album een tandje hebben bijgeschakeld, wat ze misschien wel een grotere doorbraak kan gaan opleveren. De prachtige foto op de hoes is trouwens geschoten door de vader van de zanger.

Iig mijn bottom 2 eruit

Hopen op de Takeshinoten en Charli voor de topposities.

4. Takeshi's Cashew - Sterndüne (Kosmodr∞m) (39 punten, 12 keer genoemd)
(automatisch genomineerd via Maak Kennis Met, nummer 1 van: jassn, Titmeister, wibro)



Wat mij betreft de grootste verrassing in de uitslag van deze maandfinale.* Gelukkig voor Takeshi's Cashew tellen voor de punten van de lovers en krijg je geen minpunten van haters, want net als een nog te bespreken nummer heeft dit nummer een hoog love/hate-gehalte. Ze noemen het zelf "psychedelic cosmofunk from Vienna!" De bandleden van Takeshi's Cashew deden alle vijf mee aan Takeshi's Castle, een tv-programma dat zo chaotisch en onoverzichtelijk was dat het heerlijke cult-tv was. Volgens eigen zeggen ontmoeten ze elkaar tijdens de finale van de show, waar ze een visioen hadden dat ze een band moesten vormen. Waarschijnlijk complete lariekoek, maar wel erg vermakelijke lariekoek. Zo moet je volgens mij ook naar hun muziek luisteren. Het is een beetje waanzin al die stijlen door elkaar ("desert guitars, downtempo-techno beats, bagpipes and Kraut-like eternity") en een beetje teveel van het goede, maar neem het niet te serieus. Dat doen ze zelf ogenschijnlijk ook niet. Inspiratie specifiek voor dit nummer kwam van Tinariwen en King Gizzard and the Lizard Wizard. Dan weet je dat ook weer.

* EDIT: Terugkijkend naar de scores in de ladders, dan is het juist eerder een kleine teleurstelling.

3. Hikaru Utada - Darenimo Iwanai (44 punten, 16 keer genoemd)
(automatisch genomineerd via Maak Kennis Met, nummer 1 van: Johnny Marr, Koenr)



De Japanse Hikaru Utada is een veteraan in het vak. Utada werd door The Japan Times genoemd als "the most influential artist of the decade". Binnen de Japanse muziekscene bedoelden ze dan. Al op haar vijftiende kwam ze met haar debuutsingle en dat was meteen een dik succes: meer dan twee miljoen keer verkocht. Het album wat er snel op volgde is nog steeds (ruim) de best verkochte cd in Japan ooit. Toen was ze zestien. Zestien, zeg ik u! Een kleine tien jaar (en vele successen) later opnieuw een indrukwekkend record: Flavor Of Life zette het wereldrecord aantal (legale) downloads. Ondertussen natuurlijk ruimschoots ingehaald, maar het zegt wel iets over haar populariteit in en buiten Japan. De voorgenoemde muziek is wel allemaal een stuk minder spannend dan deze nieuwe single. Darenimo Iwanai is uitgebracht voor een reclamecampagne van Suntory. Vooral bekend in Japan om zijn whisky, maar blijkbaar produceren ze ook bronwater. De reclame is helaas niet te vinden, maar ik stuitte wel op een making of: Making of [中文/日語字幕] - YouTube. Helaas geen Engelse ondertiteling, dus heel veel hebben we er niet aan. De saxofoon doet me trouwens sterk denken aan de muziek van Destroyer.

2. SAULT - Free (45 punten, 13 keer genoemd)
(genomineerd door Choconas, nummer 1 van: AstroStart, Choconas, inquestos)



Daar is dan de tweede van SAULT. Misschien is dit nog wel een grotere verrassing dan de Takeshinoten, maar dan vooral omdat ik eerder Strong had verwacht. Dat de muziek van SAULT potentieel maandwinnend is, zagen we al in juni. Free is in vergelijking iets conventionelere neo-soul, maar nog steeds vind ik dat je dit gerust genreherdefiniërend mag noemen. Google zegt dat dat geen woord is, maar ik vind van wel. De mannen en/of vrouwen doen nog steeds hard hun best om anoniem te blijven, al lijkt het nu wel zeker dat Dean Josiah Cover a.k.a. Inflo de productie doet en Cleo Sol de zang. Goed mogelijk dat er op de achtergrond nog wat lui aan meewerken. Zo zou het me niks verbazen als iemand als Danger Mouse hier een duit in de zak heeft gedaan. Of misschien ook wel niet. Anyway, door naar waar het deze maand écht om draaide...

1. Charli XCX - Visions [Appleville Mix] (57 punten, 17 keer genoemd)
(genomineerd door Teunnis, nummer 1 van: ArthurDZ, dumb_helicopter, Edgar18, Teunnis)



Its Charli, baby! Ha, wat een timing. Net wanneer ik weer eens een finale presenteer, wordt een persoonlijke favoriet en eigen nominatie (ruimschoots) de winnaar van de maand. Heerlijk! Ik zal proberen bondig te blijven terwijl ik jullie zo veel mogelijk achtergrondinformatie geef. Charlotte Emma Aitchison is hele lange tijd zoekende geweest. In 2008 - Charli was toen zestien - plaatste ze af en toe wat demo's op MySpace, waardoor ze een heel klein beetje opgepikt werd. In 2010 leverde dat haar een eerste contractje op. Over deze tijd zegt ze zelf het volgende: "I was still in school, I'd just come out of this weird rave scene, and I wasn't really sure what to make of that. And when I got signed I hated pop music; I wanted to make bad rap music." Een jaar later, in 2011, begon ze al op de radar van Pitchfork te komen. Maar ze bleef zoekende. Zo schreef ze het nummer I Love It, maar vond het eigenlijk maar niks. Een jaar later pakte Icona Pop het op en scoorde er een dikke hit mee (o.a. #1 in UK). Het leverde haar het eerste kleine beetje roem op, maar nog steeds had ze geen idee waar ze heen wilde. Ondanks dat werd haar debuutalbum begin 2013 toch redelijk ontvangen. Maar eigenlijk geen haan die er naar kraaide. Eind 2013 maakte ik pas kennis met haar, met de heerlijke oorwurm SuperLove. Ik dacht, dit wordt een knaller van een hit. Niet dus. Maar heel kort daarna kwam dan wel de echte doorbraak. Boom Clap werd in 2014 een megahit en niet veel later deed ze het dunnetjes over met Fancy. De wereld lag aan haar voeten, Charli was een popster in wording. Maar Charli deed eigenzinnig en ging samenwerken met Sophie. Je weet wel, Sophie van die rare muziek. Ze bracht de door Sophie geproduceerde EP, Vroom Vroom, uit. Een aardverschuiving vergeleken met haar recente hits. De reacties waren gemengd, maar stiekem begon haar carrière hier pas echt. Ze kreeg dankzij haar nieuwe gedurfde geluid een enorm fanatieke aanhang. Zelfs zo erg dat ze meerdere keren last had van fans (lees: enge stalkers) die haar thuis opzochten. In 2016 werd A. G. Cook - labelbaas van PC Music en goede vriend en muzikale broeder van Sophie - haar "creative director" en sindsdien zijn ze een twee-eenheid. En alles wat ze sindsdien aanraken veranderd in goud. Misschien niet de gouden hitparadesuccessen waar ze aan het begin van haar carrière heen leek te gaan, maar wel muzikaal goud. Charli kan niet meer zonder Cook en Cook kan niet meer zonder Charli. Twee geslaagde mixtapes, vele topsingles en twee fantastische albums verder en Charli en Cook zijn bezig PC Music naar grootse hoogten te brengen. De climax van een hele bijzonder twaalf maanden voor Charli en Cook kwam er op 12 september in de vorm van een digitaal "festival", alleen te streamen op Twitch. Het was typisch PC Music, maar dan wel op zijn allerbest. Een verwarrend optreden van Kero Kero Bonito, 100 Gecs met een set waarin ze hun teksten veranderde naar Ratatouille-verwijzing ("If a rat / In a hat / Could cook / Real good" ), Dorian Electra die creepy stond te doen in haar achtertuin, een bizar gebeuren van Fraxiom, een bijzonder geslaagd concept van digitaal moshpitten, de maestro himself met een schitterende versie van Oh Yeah en de ook door mij genomineerde Pumpkins-cover met een verbluffend mooie videoclip. En dan was er nog tijd voor een laatste artiest. Charli, de koningin van PC Music, mocht het bal afsluiten. En deed dat dus met wat nu de maandwinnaar is geworden. Een vernieuwde mix van albumafsluiter Visions, met daar nog aan vastgeplakt een compleet gestoorde tweede helft. Ze hebben niet ingehouden. Cook en co zijn met Appleville all-in gegaan en hebben wat mij betreft de inzet dubbel en dwars terugverdiend.

Afgelopen zaterdag was er opnieuw een livestream-event, dit keer volledig in Halloween-thema. Ik heb het helaas moeten missen en kan slechts fragmenten terug vinden. Jullie horen het van me als er weer zo'n parel tussenzit.

Charli. Forever.

Top gedaan Teun! En top winnaar!

De top-20 van de maand september:

1. Charli XCX - Visions [Appleville Mix]
2. SAULT - Free
3. Hikaru Utada - Darenimo Iwanai
4. Takeshi's Cashew - Sterndüne (Kosmodr∞m)
5. Metz - A Boat To Drown In
6. Eartheater - Volcano
7. SAULT - Strong
8. Carne Doce - Hater
9. Llewellyn - Synergy Bar
10. Isabella - Mind Tear
11. This Is The Kit - This Is What You Did
12. Blue Hawaii - Not My Boss!
13. Annie - The Streets Where I Belong
14. Still Corners - The Last Exit
15. Badge Époque Ensemble - Sing a Silent Gospel
16. Fleet Foxes - Can I Believe You
17. Wies - Maar Ik Doe Het Toch
18. Lava La Rue - G.O.Y.D.
19. Ichiko Aoba - Seabed Eden
20. Arlo Parks - Hurt

Queen Charli!! Madonna wie?

Top gedaan Teun

Top presentatie Teunnis!

In tegenstelling tot de eerdere nummers van haar dit jaar en ondanks de autotune, sloeg Visions wel aan bij mij. Doet me zelfs een beetje denken aan happy hardcore - en ja, dat is een positieve associatie terechte winnares dus wmb. Overigens paste die opmerking bij Takeshi - die ik stiekem wel op het podium had verwacht - beter bij Charli.

Teunnis bedankt voor de presentatie!