Ik vind eigenlijk alleen Matt Berninger leuk, en die heeft ook heel veel luisterbeurten nodig gehad.

1. Matt Berninger - One More Second
2. Godford - Downtown
3. Pangaea - Like This
4. Loods - Cold Hands, Warm Heart
5. SONIKKU feat. LIZ - Sweat [SOPHIE Remix]

Da's nou net het enige nummer in deze finale dat mij volstrekt niet aanstaat.

Ik was wat sceptisch, maar uiteindelijk is het toch wel een fijne finale geworden.

Lenker's solo-werk had even tijd nodig om te groeien, maar doet me uiteindelijk veel meer dan haar werk met Big Thief. Van SONIKKU krijg ik heel veel zin om uit te gaan en de hele nacht te dansen (there's just sweat... dripping down the walls ) en ook Pangaea is frisser dan de meeste dance-tracks die dit jaar de finale hebben gehaald. Met BC,NR & Kairon;IRSE! staan er bovendien 2 rock-bands die ver boven het 2020-rock-maaiveld uitsteken in de finale.

Wel jammer dat Pain Everyday de finale niet heeft gehaald, die had hier moeiteloos #1 gescoord. Enlacing haalt toch niet helemaal het (belachelijk hoge) niveau van de 3 andere singles van de nieuwe plaat.

Iets minder dan vorige maand, maar prima finale dus.

01. SONIKKU feat. LIZ - Sweat [SOPHIE Remix]
02. Adrianne Lenker - Zombie Girl
03. Black Country, New Road - Science Fair
04. clipping. - Enlacing
05. Pangaea - Like This

06. Kairon;IRSE! - Psionic Static
07. Godford - Downtown
08. Loods - Cold Hands, Warm Heart
09. Ela Minus - dominique
10. Goat Girl - Sad Cowboy

11. Working Men's Club - Valleys
12. Matt Berninger - One More Second

sinds je mod bent doe je wel net alsof je te goed bent voor ons

Ja ik ben nu meer business (lees: BeatSense) hè

Ik kom ooit terug

Misschien moeten we de finale dan maar integraal Beatsensen?

Science Fair is misschien wel de sterkste BCNR. Op Sunglasses en Athens, France na dan x

1. Black Country, New Road - Science Fair
2. SONIKKU feat. LIZ - Sweat [SOPHIE Remix]
3. Ela Minus - dominique
4. Adrianne Lenker - Zombie Girl
5. clipping. - Enlacing

Amen!

Stop de klok!

De uitslag zal naar de presentator gestuurd worden

En dan is het tijd om aan de finale te beginnen. Met alvast dank aan de 29-koppige jury van deze maand: 123poetertjes, aerobag, arcade monkeys, Arno, ArthurDZ, AstroStart, Choconas, Dance Lover, dumb_helicopter, Edgar18, Gretz, Gyzzz, herman, hoi123, JoaMuse, Johnny Marr, Koenr, Mausie, panjoe, Ploppesteksel, SBube, Simon77, stardust_be, stoepkrijt, Teunnis, Titmeister, VladTheImpaler, wibro & yeahyeahyeah.

En uiteraard nog speciale dank aan aerobag voor de organisatie en het samentellen van de lijstjes.

12. Kairon;IRSE! - Psionic Static (23 punten, 10 keer genoemd)
(genomineerd door aerobag)



Het enige nummer dat door niemand op nummer 1 is gezet en daardoor enigszins logischerwijs op de laatste plaats geëindigd. Kairon;IRSE!, uit Seinäjoki, Finland, was in juni ook al goed voor een finaleplek, waarin ze tiende werden. In 2017 haalden ze dan weer de halve finale met het nummer Sinister Waters I. De ceremoniemeester van dit topic besloot dat er nog wel een nummer van de band mee mocht doen, en kijk, weeral mogen ze bij de finale aanschuiven. Dat is dus 2 op 2 dit jaar. Al kunnen ze helaas opnieuw geen potten breken in de finale.

Kairon;IRSE! brengt een mix tussen progrock, postrock en My Bloody Valentine. Doorheen hun carrière hebben ze tussen deze genres gezweefd en Psionic Static lijkt vooral naar de shoegaze te neigen, met psychedelische chaos en soundscapes. Ik ben zelf wel overtuigd hierdoor. Gezien de band nog steeds een grote onbekende voor me blijft, ben ik zeker benieuwd naar wat ze nog meer hebben uitgebracht.

11. Godford - Downtown (26 punten, 8 keer genoemd)
(genomineerd door Arno, nummer 1 van: AstroStart, Arno)



Van dit nummer had ik na ronde 1 de indruk dat het op weg was naar een straffe prestatie in de finale. Ook in de tweede ronde moest het clipping. maar net laten voorgaan. Dan valt een 11de plek toch een beetje tegen. Uiteindelijk wist het toch te weinig mensen te overtuigen, want het is het minst genoemde nummer in deze finale. Downtown levert lieflijke synthpop, Een nummer dat fijn voorbijglijdt, laidback en nostalgisch, maar toch niet te licht uitvalt of in een niemendalletje veranderd.

Over Godford zelf valt nog niet veel te zeggen. Het gaat om een anonieme Franse producer, die verder niet zo geïnteresseerd lijkt om zijn gezicht te laten zien, of om heel bekend te worden met zijn muziek. Wel zou hij al de wereld rondgetoerd hebben, dus zo onbekend is hij dan ook weer niet. Hij wisselt Parijs af met het Franse platteland, om zo vanuit verschillende werelden muziek te kunnen maken. Van een dualiteit wil hij echter niets weten, want zijn album heet niet voor niets Non Binary Place. In een interview gaf hij aan te dromen van een plek waar iedereen gewoon kan doen waar die zin in heeft, zonder dat er labels of oordelen aan te pas komen . Moesten mensen ineens een label beginnen plakken op zijn muziek, dan doet hij net zo lief iets anders.

Vedere oordelen en labels zal ik dan maar achterwege laten. Wel kan nog even de aandacht op de videoclip gevestigd worden. Zoals Arno al eerder liet weten speelde actrice Garance Marillier ook mee in het clipje van Fangs Out van Agar Agar en in de Belgisch/Franse (gore) horrorfilm Grave. Gelukkig gaat het er in de videoclip een stuk harmonieuzer aan toe dan in de film.

10. Goat Girl - Sad Cowboy (28 punten, 13 keer genoemd)
(genomineerd door Choconas, nummer 1 van: Choconas, stoepkrijt)



Toen ik voor het eerst iets van Goat Girl hoorde beschouwde ik het bandje zowat als het Britse antwoord op Courtney Barnett. Hun eerste singles werden toen met klem gepusht door de (vooral Britse) muziekpers. Het overtuigde me niet helemaal, maar ik ging er wel vanuit dat we met een nieuwe grote naam te maken hadden. Desondanks is de band al vlug van mijn radar verdwenen en kwam ik ze slechts zeer sporadisch nog tegen. Dit is eigenlijk die eerste keer in jaren dat ik weer met mijn neus vol op hun bestaan wordt geduwd. Dat ligt dan vooral aan mij zo te zien, want als ik wat online rond snuister hebben ze de afgelopen jaren best hun deel van de aandacht mogen opstrijken.

Goat Girl is een Brits, vrouwelijk kwartet. Ze tekenden in 2016 bij Rough Trade. Niet geheel onlogisch, gezien ze zeer geïnspireerd lijken door de eerdere bands die dat label voortbracht. Dik vier jaar later zijn ze aan hun tweede album toe. On All Fours zal uitkomen eind januari. Sad Cowboy is de eerste single. Die lijkt er toch wat op te wijzen dat ze meer in hun mars hebben dan ik aanvankelijk dacht. We hebben (cliché alert) te maken met een groeier. Eerder deze maand was ik nog niet zo overtuigd, maar nu ik dit nummer voor de finale een paar keer zit te beluisteren wordt het altijd maar beter.

Het nummer begint als opgewekte, rammelende indierock. Hoe meer het lied vordert, hoe meer ze dit stramien overstijgen. Er komen synths in tevoorschijn, het geheel wordt opgevuld met mysterieuze klanken die het een wat meer spacy atmosfeer geven.

9. Working Men's Club - Valleys (31 punten, 10 keer genoemd)
(genomineerd door Mausie, nummer 1 van: JoaMuse)



Wat zou een Song van het Jaar finale zijn zonder synthpop. Daarnet hadden we Godford, nu is het aan Working Men's Club. Zij zorgen voor een iets duisterder inslag, al zitten er ook wel wat kwiekere ritmes in. Op hun titelloos debuutalbum mengt het trio uit Yorkshire dansbare synths met postpunk. Op deze single Valleys ligt de focus vooral op dat eerste. Mij doet het wat aan Blur denken op een manier die ik verder niet zo goed kan uitleggen.

Valleys is “the most honest song on the album”, dat gaat over “growing up in a small town and trying to escape”, legt de 18-jarige (jawel, deze knaap mag pas net autorijden) zanger-gitarist Sydney Minsky-Sargeant uit. Dit klinkt misschien even origineel als een vis in een aquarium, toch vind ik het nummer best fris klinken, vooral met dank aan de details die ze er in de tweede helft van het nummer aan toegevoegd hebben.

In de eerste ronde eindigden ze nog derde, maar hun halve finaleladder sloten ze zowaar winnend af. In de finale eindigen ze dan weer aan de onderkant van de middenmoot.

8. Loods - Cold Hands, Warm Heart (33 punten, 12 keer genoemd)
(genomineerd door Mausie, nummer 1 van: Mausie, wibro)



Bij Working Men's Club werd het al voorzichtig dansbaar, hier kunnen we de benen pas echt beginnen losgooien. Net als het vorige nummer is ook deze genomineerd door Mausie (die was on fire met zijn nominaties deze maand). Loods haalde slechts op de valreep de finale, maar kan daarin wel nog aardig zijn mannetje staan.

Op het paspoort van DJ Loods staat de naam Elliott Struck. Geboren en getogen in Newcastle, Australië, daarna verhuisde hij naar Londen om er zijn carrière als DJ uit te bouwen. De Australische DJ trok vorige zomer bescheiden de aandacht met de track Walking Away. Over deze Cold Hands, Warm Heart heb ik niet zoveel info kunnen bijeenrapen. Behalve dan dat het werd uitgebracht in juli, hoe kan het eigenlijk ook anders met zo'n zomerse sfeer. Het is een bubblegum track met een leuke dynamiek en aanstekelijke vibe. Je kan er weinig tegen hebben zou ik denken.

7. Adrianne Lenker - Zombie Girl (35 punten, 11 keer genoemd)
(automatisch genomineerd, nummer 1 van: arcade monkeys)



Ineens moeten we toch stoppen met dansen, want op dit liedje zou dat een beetje bizar lijken. We gaan over naar een artiest die bij mij helemaal niets verkeerd kan doen. Toen de dieren nog spraken, corona nog gewoon slecht bier was en we naar live optredens konden gaan, maakte ik me op om naar Adrianne Lenker in de Charlatan in Gent te gaan. We schrijven januari 2019, eigenlijk nog niet zo gek lang geleden, ook al lijkt het jaren terug.

Ik verwachte hoop en al een man of twintig. Big Thief begon een naam te worden, maar het aantal mensen die enkel voor de zangeres naar Gent zouden afzakken, dat schatte ik niet zo hoog in. Toen ik er aankwam (en stardust_be tegen het lijf liep) was ik dan ook zwaar verbaasd toen de zaal moeiteloos vol liep. Eigenlijk heb ik de Charlatan zelden zo vol en enthousiast geweten (voor concerten dan weliswaar, de feesten hou ik even buiten beschouwing). Dan was nog niet eens iedereen aanwezig want de lieve mevrouw voor mij filmde het hele optreden voor iemand die er niet bij kon zijn, waardoor ik Adrianne de hele tijd door een smartphoneschermpje heb mogen gadeslaan. Je zou live optredens na al die maanden gaan romantiseren, maar eigenlijk stond het gewoon bol van frustraties. Ok bon, Zombie Girl van Adrianne Lenker daar ging het over.

Lenker blijft immer productief. Ze bracht in drie jaar tijd vier prachtplaten uit (zowel solo als met Big Thief) en nadat corona er voor zorgde dat de tour van Big Thief vroegtijdig tot een einde kwam, ging Lenker in een hutje in het bos zitten om een nieuwe solo plaat in elkaar te knutselen. Daar kwamen zelfs twee nieuwe platen uit voort, eentje met Songs en eentje met Instrumentals. Ze was nu toch bezig nietwaar.

Van Lenker weet je eigenlijk wel wat je mag verwachten, en met iets radicaal nieuws komt ze uiteraard niet aanzetten, maar toch is het allemaal zo fantastisch mooi. De sereniteit en melancholie die uit haar muziek voortkomt, het pakt me toch altijd wel. Ik ben daarnaast nog eens een sucker voor teksten met existentiële inslag dus ook op dat vlak kan ik mijn hart wel ophalen.

Oh, emptiness
Tell me 'bout your nature
Maybe I’ve been getting you wrong
I cover you with questions
Cover you with explanations
Cover you with music

6. SONIKKU feat. LIZ - Sweat [SOPHIE Remix] (35 punten, 14 keer genoemd)
(genomineerd door Teunnis, nummer 1 van: Koenr, Teunnis)



Het linkkerrijtje wordt geopend door SONIKKU en LIZ, in een remix van SOPHIE. Daarmee is dit misschien wel de verrassing deze finale. Het had geen haar gescheeld of deze stond er niet in. SONIKKU versloeg Julia Jacklin slechts op basis van het aantal eerste plaatsen. SONIKKU is de alias van de Londense dj Tony Donson, actief bij het door Cocteau Twins opgestarte label Bella Union. Hij verhuisde op zijn 18de naar Londen (dat is na dj Loods, al de tweede deze maand) en was eerst stagair, maar slaagde er in om zich op zijn dj-carrière te storten. Zijn ambities liggen niet enkel bij het dj’en, zou zou hij ook werken aan een liveset. Maar wanneer we die gaan mogen bewonderen, wie zal het zeggen?

Donson ontmoette vorig jaar de Engelse producer en songwritster SOPHIE (nu woonachtig in LA), die prompt zijn single Sweat remixte. Voor hem blijkbaar een onwezenlijke ervaring, gezien hij een grote bewonderaar is van SOPHIE. Ze maakte er een euro-dance nummer van, geschikt voor de meest zweterige hoeken van de nachtclub (de titel van het nummer verraadt al best veel). Vergeleken met het origineel klinkt de remix meer alsof het in een blikken doos is opgenomen, maar daardoor klinkt het net wel wat dwingender en scherper.

5. Pangaea - Like This (37 punten, 11 keer genoemd)
(genomineerd door herman, nummer 1 van: Dance Lover, herman, panjoe, Ploppesteksel)



Ik associeerde dit aanvankelijk met Pangea, waarna ik terugdacht aan lessen aardrijkskunde uit het vijfde middelbaar waarna het angstzweet me uitbrak. Gelukkig heeft het daar allemaal niets mee te maken. Pangeae is de alias van Kevin McAuley, een Britse dj die resideert in (u raadt het al) Londen.

Jamie XX is fan en jullie duidelijk ook. Ik ben zelf het type dat zich niet zo vaak op een dansvloer waagt, en ik moet er eerlijk in zijn dat dit helemaal mijn kopje thee niet is. Dus daarom laat ik jullie maar aan het woord:

Een lekker klinkende brok gelukzaligheid (Arno), erg fris en old skool tegelijk (Mausie). Fijnste ontdekking van de maand (panjoe), het leukste dancenummer dat dit topic in tijden heeft voortgebracht (hoi123). Literally the soundtrack to stumbling around a festival in the dark looking for your tent but feeling amazing (youtuber Maxwell White). Titmeister moest er dan weer door aan de Vengaboys denken en dat was uiteraard positief bedoeld. Daardoor moest ik voor het eerst in jaren nog eens aan de Vengaboys denken en nu zit ik al een kleine week met We Like to Party in mijn hoofd, waarvoor oprechte dank!

Ach, de Vengaboys zijn toch een onderschat stukje Neerlands muziekexport. Er staat mij het moment op het netvlies gegrift dat ik een hele "club" in het donkere hart van Afrika - waar ik de enige Nederlander was - los zag gaan op de Vengaboys... En We're Going to Ibiza is recenter nog debet geweest aan het einde van de politieke carrière van de Oostenrijkse vice-kanselier...

4. Ela Minus - dominique (40 punten, 14 keer genoemd)
(genomineerd door yeahyeahyeah, nummer 1 van: Gyzzz, yeahyeahyeah)



Van deze artieste had ik voor het begin van het jaar nog nooit gehoord, maar gezien ze het hier dit jaar in dit topic al aardig bont heeft gemaakt, is ze nu ook geen onbekende meer. Voor een korte biografie kan ik al naar eerdere finaleprestaties verwijzen, want ja, 2de in mei, 7de in juli, 8ste in augustus en nu dus 4de in november. Haar tweede beste prestatie dit jaar met andere woorden. Al die nummers staan op haar plaat Acts of Rebellion. Of 4 nummers van eenzelfde plaat in de finale een record is in dit topic weet ik niet zeker (ik kijk even uit mijn ooghoeken naar Gretz).

Ze is geboren in Bogota, Colombia, en woont nu in Brooklyn. In Colombia drumde ze in een hardcore punk band (Raton Perez), daarna studeerde ze in Boston voor jazzdrumster en nu maakt ze muziek die wat het midden houdt tussen Jessy Lanza en The Knife.

De tekst van Dominique is precies een dagboek. Ela Minus beschrijft een dag tijdens het maken van haar album Acts of Rebellion, al is een nacht een betere beschrijving. Want wat hier vooral naar voor komt zijn vervreemding en volledig ontregelde slaappatronen. Dit op de tonen van teruggetrokken maar evenzeer warme electronica.

Ga ik proberen te achterhalen zodra we de finale van de MuMeLadder + afterparty achter de rug hebben

3. clipping. - Enlacing (44 punten, 16 keer genoemd)
(genomineerd door Johnny Marr, nummer 1 van: Johnny Marr)



clipping. heeft naderhand ook geen introductie meer nodig, want dit zijn ware habitués in dit topic. Als ze deelnemen mag er eigenlijk alvast een plekje in de finale warm gehouden worden. Vorig jaar met hun album There existed an addiction to blood haalden ze met twee platen de finale van de grote finale. Met hun nieuw album Visions of Bodies Being Burned laten ze zich ook niet onbetuigd. Zo waren ze 14de in juni, wonnen ze de maand in september en deze maand haalden ze met Pain Everyday de 15de plek en deze Enlacing mag op de onderste trede van het podium plaats nemen. Dat ze hier graag geziene gasten zijn, wordt nog eens bewezen door het feit dat dit het meest genoemde nummer deze finale was.

In de eerste ronde moest clipping. nog Pangeae laten voorgaan, in de halve finaleladder werden ze dan weer niet geklopt en dat was wel een voorbode van deze uitstekende prestatie.

Ik vind clipping. een beetje hit and miss, maar dit is wel volledig raak. Het geheel is een wat onderkoelde track die langzaam aanzwelt en na een aantal keren luisteren toch wel aardig onder je kleren is gekropen. Ook qua tekst is het de moeite. Om de lyric site genius even te citeren ““Enlacing” posits Lovecraftian cosmic terror as the result of a psychedelic drift into nothingness, played as a smeary, cloud rap haze.” Ik zal niet doen alsof ik deze zin na een keer lezen volledig begrepen had.

Kendrick Lamar haalde met vier nummers van TPAB de finale (3x maandwinnaar). Lalalar staat ook al op vier, al moet daarvan het (debuut)album nog uitkomen.

Zijn er vast nog wel meer.

Spannend, de eindstrijd gaat tussen mijn nummer 1 en 2

Sowieso heb ik weinig reden tot klagen, want de nummers 3 en 4 waren mijn nummers 3 en 5...

2. Matt Berninger - One More Second (44 punten, 11 keer genoemd)
(automatisch genomineerd, nummer 1 van: dumb_helicopter, Gretz, SBube, Simon77, stardust_be, Titmeister)



Verschillende leden van The National besloten dit jaar hun vleugels uit te slaan. Aaron Dessner nam een plaat op met Taylor Swift. Drummer Bryan Devendorf was ook productief met zijn zijproject Royal Green. En ook frontman Matt Berninger besloot op zijn 49ste, na jaren platen maken met The National (en EL VY), na veel rode wijn te drinken, door het publiek te ploeteren en selfies te maken met Gretz dat het ook eens tijd werd voor een solo avontuur. Hij werd daarbij bijgestaan door producer Booker T. Jones (ja, dié Booker T. Jones) wiens orgel ook te horen is op One More Second.

Om wat droge feitjes af te rammen: Dit nummer is meegeschreven door Matt Sheehy (Lost Lander, Ramona Falls, EL VY), die akoestische gitaar speelt op het nummer. De achtergrondzang is dan weer afkomstig van Gail Ann Dorsey (vooral gekend van haar samenwerkingen met David Bowie). Het is de derde single van zijn solo-album, nadat hij eerder vorig jaar ook al een solonummer uitbracht met Phoebe Bridgers (en haar gitarist is ook op dit nummer te horen, the more you know..)

Zonder de inbreng van de broertjes van The National maakt Berninger muziek die ook door The National gemaakt zou kunnen zijn. Helemaal los van zijn kompanen stond hij dan ook niet, want bassist Scott Devendorf speelt lekker bas op dit nmmer. Als ik iets van een vergelijking zou moeten maken zou ik zeggen dat het wat soberder aandoet dan The National.

Thema’s die uit het nummer naar voor komen, zoals liefde, angst en verlangen zullen geen vreemde thema’s zijn voor de fans van Berninger. Het is een nummer voor de liefhebbers van de conventionelere poprock songs maar toch zorgt dat orgeltje wel voor een meer onheilspellende sfeer.

AND THE WINNER IS:

1. Black Country, New Road - Science Fair (59 punten, 15 keer genoemd)
(automatisch genomineerd via RYM, nummer 1 van: 123poetertjes, aerobag, ArthurDZ, Edgar18, hoi123, VladTheImpaler)



Arno en Titmeister kunnen bij deze gaan aanschuiven bij het gokkantoor om hun winst op te strijken, want voor hen was deze uitslag al een maand geleden geen verrassing meer.

Het is pas vorige week (bij de 50 beste nieuwe bands van 2020 volgens Stereogum) dat ik een beeld zag van deze band. Ik was zeer verbaasd over hoe nerdy ze er uit zagen. Ik had een foto vol ruige kettingrokers verwacht maar eigenlijk zouden ze alle 7 (want ja, uit zoveel leden bestaat dit collectief) qua looks zo bij Vampire Weekend kunnen aansluiten.

Hun muziek is niet gebonden aan conventies. Qua tempo zit er geen lijn in, qua tekst ook niet. Het lijkt allemaal alsof ze het ter plekke zitten uit te vinden (niet geheel toevallig, want improvisatie maakte zeker in hun begindagen een belangrijk deel uit van hun werkethiek). Het linkt allemaal wel wat naar Slint of The Fall, maar eigenlijk doen ze toch vooral hun eigen ding. Persoonlijk vind ik Science Fair misschien wel het beste dat ze al op ons loslieten. Zeker het tweede deel van dit nummer is echt overdonderend.

In 2021 komt hun debuutalbum eraan. We moetens on niet blindstaren op de sound van eerdere song van het jaar toppers als Athen's France en Sunglasses. “We’ve Gone in a new direction and are writing with a new ethos” vertelde saxofonist Lewis Evans aan The Fader. Athen’s France en Sunglasses staan evenwel op dat nieuwe album, maar het zou dan om re-recordings gaan. Nog 64 nachtjes slapen en we weten hoe het zal klinken. Ik vermoed dat ik niet de enige ben in dit topic die zit af te tellen.

Ja, absoluut. Ik heb zelfs al blind de pre-order voor de LP eruit gegooid, dat heb ik nog nooit gedaan. BCNR heeft de energie en creativiteit van de betere '70/'80 experimentele post-punk bands, geweldige memorabele teksten en frisse composities waar je u tegen zegt. I'm loving it, geweldige maandwinnaar.

Bedankt voor je schrijfsels, ik heb met veel plezier meegelezen. Plek in de erelijst dubbel en dwars verdiend.

Erelijst der SvhJ presentatoren:
Januari: De Honorabele Hoi123
Februari: De Tintelende Titmeister
Maart: De Koesterende Koenr
April: De Chique Choconas
Mei: De Pientere (123)poetertjes
Juni: De Aesopische Aerobag
Juli: De Artisanale ArthurDZ
Augustus: De Hondstrouwe Honorabele Hoi123
September: De Terugkerende Teunnis
Oktober: De Achtenswaardige Arcade Monkeys
November: ???
December: ???

Wat een winnaar! Goed gedaan ook arcade monkeys! Snel door met november? Heb al wat potentiële kandidaten in het achterhoofd

Mooie finale, geweldige winnaar idd. Fijne presentatie ook, thanks arcade monkeys!

Yes, even wachten tot de automatische nomi's weer gevuld zijn en dan zal ik morgen weer het startschot geven voor de maand NOVEMBER