1. Holden - A Break in the Clouds
2. Fairmont - Gazebo
3. Nathan Fake - Outhouse
4. Nathan Fake - The Sky Was Pink [Holden Remix]
5. Petter - Some Polyphony
6. Kate Wax - Dust Collision
7. Extrawelt - Soopertrack
8. Petter - Modern Eternity
9. Holden - Lump
10. Holden - Blackpool Late Eighties

Zo'n 15 jaar terug de eerste handvol release op BC compleet grijsgedraaid, mn. A Break In The Clouds en Outhouse, wat een openbaring die nummers. The Sky Was Pink, Gazebo en Soopertrack kwamen er al gauw achteraan.

Met The Inheritors ging de interesse er wel wat vanaf. Geweldig album, maar wat daarna kwam heb ik nooit echt veel gedraaid.

Enige echte gemis in de finale is Petter's All Together en Margot's Voci Giaga (al doet Blackpool Late Eighties er wel een beetje aan denken). Sowieso heeft Margot wel een paar geweldige releases (Waldorf, El Suonone) gehad, maar niet allemaal op BC.

Al tien lijstjes

Moeilijk, moeilijk, schrappen gaat van au...

1. Nathan Fake - The Sky Was Pink [Holden Remix]
2. Petter - Some Polyphony
3. Extrawelt - Soopertrack
4. Misstress Barbara - Barcelona
5. The MFA - The Difference It Makes
6. Holden - A Break in the Clouds
7. Holden - Renata
8. Fairmont - Gazebo
9. Nathan Fake - Outhouse
10. Holden - The Caterpillar's Intervention

1. Holden - Renata
2. James Holden & The Animal Spirits - Each Moment Like the First
3. Holden - The Caterpillar's Intervention
4. James Holden & The Animal Spirits - The Animal Spirits
5. Holden - Blackpool Late Eighties
6. Extrawelt - Soopertrack
7. Holden - Lump
8. James Holden & The Animal Spirits - Thunder Moon Gathering
9. Petter - Modern Eternity
10. Nathan Fake - The Sky Was Pink [Holden Remix]

Tot deze week was ik me er nooit zo van bewust dat James Holden een platenlabel heeft dat Border Community heet, weer wat geleerd. De drie albums van Holden kende ik al wel, net zoals Soopertrack en Some Polyphony, dus de helft van de finalelijst had ik al eerder gehoord. Uiteindelijk is het duidelijk James Holden boven voor mij, The Animal Spirits en The Inheritors zijn hier favoriet. De leukste ontdekking is evenwel Dust Collision van de mij onbekende Kate Wax.

01. Holden - Renata
02. James Holden & The Animal Spirits - Each Moment Like the First
03. Holden - The Caterpillar's Intervention
04. James Holden & The Animal Spirits - The Animal Spirits
05. Holden - Blackpool Late Eighties
06. Petter - Some Polyphony
07. Kate Wax - Dust Collision
08. James Holden & The Animal Spirits - Thunder Moon Gathering
09. Holden - Lump
10. Extrawelt - Soopertrack

Iconisch platenlabel, veel kwaliteit. Mijn absolute nr. 1 Luke Abbott - Brazil mist hier zelfs......

1. Nathan Fake - Outhouse
2. Holden - Blackpool Late Eighties
3. Nathan Fake - The Sky Was Pink [Holden Remix]
4. Extrawelt - Soopertrack
5. The MFA - The Difference It Makes
6. Holden - Renata
7. Holden - A Break in the Clouds
8. Fairmont - Gazebo
9. Kate Wax - Dust Collision
10. Holden - The Caterpillar's Intervention

De lijnen zijn gesloten! De volgende veertien users dank ik voor het inzenden van hun top-10 in de finale:

andré, Brunniepoo, Choconas, Dance Lover, Edgar18, EttaJamesBrown, GrafGantz, Gyzzz, herman, hoi123, panjoe, -SprayIt-, Teunnis en wendyvortex.

Het was tot het laatste lijstje heel spannend om de winst. Verder zijn de verschillen wel relatief groot: nummers die duidelijk achterbleven en nummers die duidelijk er bovenuit staken.

20. Nathan Fake - The Sky Was Pink (0 punten, 0 keer genoemd, 2 keer geëlimineerd, startlijst)

Oei, nul punten. Dat zien we toch niet zo vaak in de finalerondes in dit topic. De remix is natuurlijk ook de grotere broer, die niet alleen hier, maar eigenlijk overal altijd wegloopt met de faam en waardering. Ik vermoed dat er veel hetzelfde in staan als ik: het is een prachtig nummer, maar slechts de fundering van wat het meesterwerk zou worden.

19. Nathan Fake - Charlie's House [Apparat Remix] (6 punten, 3 keer genoemd, 1 keer geëlimineerd, 2 keer genomineerd)]

Weer Nathan Fake, maar dit keer juist wél een remix. Charlie's House komt van hetzelfde (sterke) album als The Sky Was Pink en werd onder handen genomen door een producer die later nog veel bekender zou worden onder de naam Moderat (in samenwerking met Modeselektor). Alhoewel, in 2006 was Apparat ook al heel goed bezig met zijn samenwerking met Ellen Alien, een legendarische live-EP en dus deze remix. Deze remix kennen de meesten waarschijnlijk van het remixalbum van James Holden, At the Controls. Van dat album gaan we nog wel meer nummers tegenkomen.

18. Kate Wax - Dust Collision (12 punten, 4 keer genoemd, 1 keer geëlimineerd, 2 keer genomineerd)

Qua wereldwijde bekendheid is Kate Wax duidelijk de kleine speler van deze finale. Dust Collision heeft net aan dertigduizend plays op Spotify. Op MusicMeter is ze relatief bekender, waarschijnlijk mede doordat Luc Mast, a.k.a. luc011190, groot fan was/is. Zie ook dit goede verhaal. Ik kwam er trouwens deze week pas achter dat Aïsha Devi, een artiest die ik ergens in 2019 leerde kennen, niemand minder is dan Kate Wax!

17. Holden - Idiot (14 punten, 3 keer genoemd, 2 keer geëlimineerd, startlijst)

De eerste keer dat we de grote baas tegenkomen. James Holden had lange tijd geen rechten over de naam James Holden, vandaar dat zijn werk eerst uitgebracht werd onder de naam Holden. Dan weet u dat ook weer. Ik heb dit verhaal trouwens niet geverifieerd, dus wie weet praat ik complete onzin. Idiot komt van het debuut(studio)album van Holden en staat ook op het eerder genoemde At the Controls.

16. James Holden & The Animal Spirits - Thunder Moon Gathering (22 punten, 5 keer genoemd, 2 keer geëlimineerd, 3 keer genomineerd)

We nemen een stap in het puntenaantal en komen aan bij de middenmoot. Opnieuw eentje van Holden, dit keer wel onder volledige naam, maar met The Animal Spirits. The Animal Spirits is het groepje muzikanten wat hij in de loop der jaren bij elkaar had verzameld: Marcus Hamblett (kornet), Étienne Jaumet (saxofoon) en Tom Page (drums). Al deden er nog wel wat meer artiesten mee - zoals op dit nummer Liza Bec op de mizmar - maar ik weet niet zeker of die ook behoorden tot The Animal Spirits.

15. James Holden & The Animal Spirits - The Animal Spirits (24 punten, 6 keer genoemd, 1 keer geëlimineerd, 4 keer genomineerd)

Nog meer Animal Spirits. Dit keer het titelnummer. Ik vond het verrassend dat dit album net zoveel finalisten wist te leveren als het veel bekendere The Inheritors en meer dan het debuutalbum van Holden. Maar ook wel terecht, want ondanks dat The Inheritors duidelijk het superieure album is, komen de nummers van het laatste album veel beter tot hun recht in hun eentje. Veel beter in vergelijking met The Inheritors bedoel ik dan, want ook The Animal Spirits is wel echt een albumbelevenis. Op dit nummer trouwens weer Liza Bec, maar dit keer op een tenorblokfluit. En net vergeten te benoemen, maar gelukkig ook hier meespelend: Lascelle Gordon op percussie. Ja, het is een bonte verzameling op The Animal Spirits.

14. Misstress Barbara - Barcelona (25 punten, 5 keer genoemd, 3 keer geëlimineerd, 3 keer genomineerd)

De grootste verrassing voor mij. Ik had nog nooit gehoord van Misstress Barbara. Ze heeft op deze site ook alleen maar één EP staan, zonder stemmen. Maar als ik Spotify mag geloven is ze pas daarna een stuk succesvoller geworden, met nummers met meer dan een half miljoen plays. Haalde maar nipt de finaleronde, maar doet het daar behoorlijk goed. Als ze het niet zo moeilijk had in de tweede ronde, was dit nummer zelfs een plekje hoger geëindigd, want het eindigde in gelijke punten met én werd even vaak genoemd als de volgende.

13. The MFA - The Difference It Makes (25 punten, 5 keer genoemd, 2 keer geëlimineerd, startlijst)

Eén van de eerste echte oudjes van Border Community. The MFA, ook wel The Mother-Fucking Allstars, zijn twee mannen - Alastair Douglas en Rhys Evans - waar weinig over bekend is. In 2004 en 2005 kwamen er wat singles, waaronder deze, vervolgens was het vijf jaar wachten op de volgende single en daarna niks meer. Maar wat zie ik nu, ze zijn vorig jaar weer teruggekeerd! Zelf zeggen ze er het volgende over:



Euh, volgens mij was dat al precies de beschrijving van hun oude muziek. Ik zal zo eens de EP van vorig jaar opzetten.

Overigens, niet onbelangrijk om te melden, The Difference It Makes was het openingsnummer van James Holden zijn mixalbum uit 2003, Balance 005. Een album dat je kunt beschouwen als zijn tweede doorbraak (van vele) en dus voor veel mensen de eerste kennismaking met Border Community.

12. James Holden & The Animal Spirits - Each Moment Like the First (25 punten, 6 keer genoemd, 0 keer geëlimineerd, startlijst)

We blijven nog een laatste keer hangen op 25 punten. En ook voor de laatste keer een nummer van James Holden & The Animal Spirits. Geen verrassing dat dit het hoogste nummer van het album is, want naast dat dit een single was, is het ook van begin af aan het meest geliefde nummer van dat album geweest. Ook het nummer wat het meest op zijn werk van The Inheritors lijkt. Hier speelt dan ook alleen Tom Page op de drums mee. Echt een klassieke Holden, met de hypnotiserende zelfgebouwde en -geprogrammeerde modular synths. Daarover later meer.

11. Petter - Modern Eternity (29 punten, 7 keer genoemd, 2 keer geëlimineerd, 3 keer genomineerd)

Modern Eternity haalt dan niet de top-10 (en is in punten heel ver verwijderd van de winnaar), maar het mag wel met de eer strijken dat het de hoogst genoteerde nummer is dat niet in de startlijst stond. Wat dat betreft kan ik mezelf ook wel een klopje op de schouder geven met het samenstellen van de startlijst. Of misschien is het eerder dat er gewoon duidelijke consensus bestaat over wat de prijsnummers van het label zijn. Anyway, Petter Nordkvist uit Noorwegen is een vaste klant bij Border Community. Holden vond hem in de begindagen zelfs zo tof, dat hij besloot maar liefst drie nummers van Petter toe te voegen aan het eerder genoemde mixalbum Balance 005. Dit nummer stond daar niet tussen, wel onder meer het niet op Border Community uitgekomen These Days en wellicht het beste Border Community-nummer dat in de finale ontbreekt - herman verwees er ook al naar - All Together.

Om meer in de geest van James Holden te komen ga ik nu even een pretsigaret opsteken. James Holden staat er bekend om zijn werk knetter-, maar dan echt knetterstoned te maken. Dus nu even een pauze.

Ik ben te oud voor nachtwerk, dus ik zie morgenochtend de ontknoping wel

10. Holden - Lump (43 punten, 7 keer genoemd, nummer 1 van hoi123 en panjoe, 1 keer geëlimineerd, startlijst)




Verder met de zoveelste keer James Holden. Het is weinig verbazend dat hij hofleverancier is en niet zo'n beetje ook; de helft van de finalisten is van zijn hand (en dan tel ik zijn remix van The Sky Was Pink mee). Lump komt van zijn debuutalbum en is ook een duidelijk hoogtepunt op zijn mixalbum At the Controls. Vooral die gestoorde vocal sample is krankzinnig geniaal. We nemen trouwens een hele flinke sprong in het puntenaantal en komen ook nu ook het eerste nummer tegen dat één of meerdere keren op #1 is gezet. Wat dat betreft is de top-10 overduidelijk. Wat zou Border Community dit kunnen copy-pasten voor een hitverzamelaar. Wellicht wat ongemakkelijk voor James Holden om dan vijf keer zichzelf te selecteren.

9. Holden - The Caterpillar's Intervention (44 punten, 8 keer genoemd, 1 keer geëlimineerd, startlijst)




Voor het eerst in deze finale een nummer van het tweede album van James Holden, The Inheritors. Een gestoord geniaal album van de beste man. Ik ben dan ook enigszins verbaasd dat hij niet in mijn top-10 staat. Ik zet het meteen recht. Op The Caterpillar's Intervention is duidelijk te horen dat James Holden voor een veel ingewikkelder geluid gaat dan op zijn werk van hiervoor. We maakten hier ook kennis met Etienne Jaumet, de saxofonist. Dit keer geen #1-noteringen, maar wel vier keer podium voor de tussenkomst van de rups.

Tussenkomst van de rups toch, niet uitvinding!?

Verder ga zo door met je zeer onderhoudende presentatie!

Zo hé, ga ik daar even af als een gieter.

8. Holden - A Break in the Clouds (45 punten, 8 keer genoemd, nummer 1 van herman, 0 keer geëlimineerd, startlijst)




A Break in the Clouds is de allereerste uitgave van Border Community. Het contrast met The Caterpillar's Intervention is enorm. Al was dat op zijn beurt weer een (kleiner) contrast met zijn werk dáárvoor. James Holden zijn eerste doorbraak was met zogeheten progressive trance. En in sommige kringen wellicht nog steeds dé periode van James Holden. Als ik de verhalen mag geloven heeft hij behoorlijk wat teweeg gebracht binnen de trance scene. Maar ook dit A Break in the Clouds was voor veel mensen hét punt waarop ze enthousiast werden, zie bijvoorbeeld onze eigen herman. Een nieuw geluid binnen de techno scene.

A Break In The Clouds had ik toch wel een stukje hoger verwacht...


Die viel me niet mee eigenlijk. Die tweede EP vond ik destijds wel leuk, maar wel duidelijk minder dan degene die hier in de finale staat.

7. Fairmont - Gazebo (46 punten, 9 keer genoemd, 1 keer geëlimineerd, startlijst)




Fairmont verloor twee nummers in ronde 2, maar zijn grootste succes is en blijft Gazebo. Jacob Fairley, zoals Fairmont echt heet, komt uit Toronto. Hij brengt zowel onder zijn echte naam als onder dit alias ook wel werk uit op andere bekende labels, zoals Kompakt. Gazebo is trouwens in 2019 nog eens opnieuw uitgebracht met een aantal remixes, onder andere van Patrice Baumel. Volgens mij heeft dat nog flink wat extra royalties opgeleverd. Overigens kunnen die remixes allemaal bij lange na niet tippen aan het origineel. En ook niet uitgebracht door Border Community, dus lekker links laten liggen.

6. Nathan Fake - Outhouse (59 punten, 10 keer genoemd, nummer 1 van Dance Lover en wendyvortex, 0 keer geëlimineerd, startlijst)




Outhouse was de tweede single van Border Community en mist net de top-5. Outhouse stond op James Holden zijn al veelvuldig gememoreerde mixalbum Balance 005. Op het album wordt het voorafgegaan door hetzelfde nummer, maar dan de Fluffy Mix. Samen vormen ze een behoorlijk hoogtepunt en het verbaast me daarom niets dat Outhouse het hier zo goed doet. Dit is het langste nummer van alle finalisten met bijna elf minuten. Al is sowieso het merendeel van de finalisten erg lang, met het gemiddelde zo rond de zeven en een halve minuut.

5. Holden - Renata (61 punten, 10 keer genoemd, nummer 1 van Choconas en Edgar18, 0 keer geëlimineerd, startlijst)




We stormen de top-5 in met Renata, de tweede single van The Inheritors. En de eerste en enige keer dat we een heuse videoclip tegenkomen. Dat The Inheritors een megawaanzinnig interessant project zou worden stond eigenlijk vooraf al vast. Ik citeer mezelf even van vlak voor Renata uitkwam:


Toen Renata uitkwam zag ik dat het goed zou komen. Hoe al die modulaire loopjes over elkaar heen lopen: smullen! Renata is niet helemaal representatief voor het album, het is eigenlijk het enige nummer daarvan dat goed geschikt is voor techno-dj-sets. Een nummer dat het tegenwoordig erg goed doet in de MuMeLadder Top 2000 en De Witte Trui. En recent nog enorm wist te stunten in de Variant 2 Top 2000. En ja, ik weet dat ik daar nog de top-16 moet bekend maken

4. Petter - Some Polyphony (63 punten, 9 keer genoemd, 2 keer geëlimineerd, startlijst)




Ik moet mijn woorden van zojuist direct terugnemen: dat was niet de enige keer dat we een videoclip tegenkomen. Ik weet alleen niet zeker of de videoclip hierboven wel echt een officiële videoclip is. Bovendien is het ook nog eens een ingekorte versie. Ondanks dat de titel van de YouTube-video zegt "[Extended Music Video]". Wel is het een geniale clipje voor het nummer. Volgens mij leerde ik het ook zo kennen. Superlatieven schieten te kort voor dit nummer. Alweer een hoogtepunt op James Holden zijn mixalbum At the Controls. Geniale shizzle, At the Controls. Gaat dat horen voor wie dat nog niet heeft gedaan.

3. Holden - Blackpool Late Eighties (65 punten, 10 keer genoemd, nummer 1 van Brunniepoo en EttaJamesBrown, 0 keer geëlimineerd, startlijst)




De vorige drie nummers kwamen allemaal net te kort voor het podium. Blackpool Late Eighties grijpt dus net naar het brons en dat was dan ook het maximale; de top-2 was duidelijk een klasse apart. Voor mijn gevoel de afsluiter van The Inheritors, ware het niet dat er nog een zelfspelende schmaltz volgt op het album. Blackpool Late Eighties moet precies klinken zoals het klinkt: James Holden schreef dit nummer met zijn herinnering aan Blackpool als klein kind in gedachten. Het is het meest kalmerende nummer van deze finale en heeft dus ook in de finale een heel ander fanbase dan iets als Lump. Toch gewoon dezelfde artiest en nummers van opeenvolgende albums. Wat is het toch een briljante artiest... Wisten jullie trouwens dat James Holden een wiskundige is? En die knappe kop gebruikt hij ook om zelf zijn (indrukwekkende) apparatuur te maken. En om zelf modules te programmeren. Ik weet nog wel dat hij optrad in Muziekgebouw 't IJ en dat na afloop van het concert mensen nog uren zaten te staren naar zijn machinerie. Oké, uren is misschien wat overdreven, maar mensen zaten het te inspecteren alsof zojuist de monoliet van 2001: A Space Odyssey was verschenen. Ik ook, trouwens.