herman ik pas nog snel wat aan

Ok, net op tijd. Wat heb je aangepast?

Braziliaanse toestanden hier.

Okay, nu echt geen nieuwe lijstjes/aanpassingen meer, anders blijf ik bezig

Oeps, ik was al lang klaar, vergeten dat te melden.

Gal zou trots zijn op mijn spontaniteit.

EDIT: ze staat wel erg weinig op mijn lijstje. Sorry Gal, ik heb je tekort gedaan.

Okay, uiteindelijk hadden we 15 fijnproevers in de finale. Heel blij mee, want zo bekend is deze stroming nou ook weer niet op MusicMeter.

We trappen af met een gedeelde laatste plaats:

19. Caetano Veloso - Tropicália
19. Nara Leão - Lindonéia
Beide 6 punten en door 3 deelnemers genoemd. Wel leuk om te beginnen met - mag ik aannemen - de naamgever van de stroming. Dit is tevens de opener van Veloso's solodebuut. Het heeft trouwens niets te maken met Beck's gelijknamige nummer van Midnite Vultures, ruim 30 jaar later. Wel grappig is dat die Tropicalia en Veloso met andere nummers op de Red Hot + Rio 2-verzamelaar zijn terug te vinden.

Nara Leão was in den beginne geen tropicalia-artiest wellicht, maar zij stond wel duidelijk open voor de invloeden ervan, getuige dit Lindonéia, de opener van haar selftitled album uit 1968.

18. Caetano Veloso - Alegria, Alegria
3 puntjes meer maar heeft dit Alegria, Alegria, het nummer waarmee Veloso in 1967 hoge ogen gooide tijdens het Braziliaans songfestival. Al waren anderen dan weer niet zo gecharmeerd van het gebruik van de elektrische gitaar. Het is blijkbaar losjes gebaseerd op Chico Buarque's A Banda, die link had ik zelf nooit gelegd. Het staat net als Tropicalia op zijn solodebuut. Andere nummers van hem in de finale komen van latere albums.

17. Gal Costa - Divino Maravilhoso (15 punten, 5 keer genoemd)
Gal Costa deed het hier verrassend goed vind ik. Dit nummer van haar debuut zit vol gekte en energie, het is denk ik ook wel mijn favoriete nummer van die plaat. We zien er nog wat terug.

16. Gal Costa - Cinema Olympia (21 punten, 4 keer genoemd)
Dit nummer is de opener van Costa's tweede soloalbum, dat een paar maanden na de eerste uitkwam. Ik ken het nog niet, maar daar ga ik snel verandering in brengen. Het nummer is trouwens geschreven door Veloso.

15. Gilberto Gil - Bat Macumba (22 punten, 5 keer genoemd)
14. Gal Costa en Caetano Veloso - Baby (23 punten, 5 keer genoemd)
Twee nummers die sommigen wellicht kennen in de uitvoering van Os Mutantes, want zij namen beide nummers op op hun debuutalbum uit 1968. Bat Macumba werd geschreven door Gil en Veloso, Baby door Veloso alleen. Je zou van deze heren nog een prachtige verzamelaar kunnen samenstellen met muziek van hen door anderen uitgevoerd.

Goed bezig Herman. Ik leer veel.

13. Gilberto Gil - Domingo No Parque (27 punten, 6 keer genoemd)
Gilberto Gil is ook een sleutelfiguur, de beroemde verzamelaar bevat behoorlijk wat nummers van zijn hand. Maar solo is dit de laatste van hem in deze finale. Het nummer doet me qua gekte wel wat denken aan Os Mutantes en dat is niet zo gek, want zij zijn in feite de begeleidingsband hier.

12, Tom Zé - Quero Sambar Meu Bem (34 punten, 8 keer genoemd)
Tom Zé is voor mij eigenlijk de grote onbekende in dit gezelschap, maar niet voor motel matches die dit nummer bovenaan plaatste. Het staat op zijn debuutalbum Grande Liquidação uit 1968. Wel aardig om te vermelden is dat Zé gaandeweg in de vergetelheid raakte en stopte met optreden, totdat ene David Byrne hem ontdekte en hem een platencontract aanbood. Daarna heeft hij nog zijn meeste platen uitgebracht.

11. Gal‌ ‌Costa‌ ‌-‌ ‌Meu‌ ‌Nome‌ ‌É‌ ‌Gal (29 punten, 7 keer genoemd)
Het titelnummer van haar 2e album, dat vaak kortweg Gal wordt genoemd. Ik ken dit album dus nog niet, maar heb dit nummer de afgelopen week een keer of 5 gehoord en ga het steeds mooier vinden.

En we duiken de top 10 in:

10. Caetano Veloso - Alfômega (42 punten, 10 keer genoemd)
De afsluiter van Veloso's tweede soloalbum, uit 1969, geschreven door Gilberto Gil. De tekst lijkt te wijzen op een overlevering aan God, die onze bestemming bepaalt (en niet de politieke bazen, maar dat is eigen interpretatie).

9. Gal Costa - Tuareg (45 punten, 10 keer genoemd, de #1 van Koenr)
Dit nummer vond ik wel verrassend om te ontdekken. Het klinkt zeker in het begin eerder Afrikaans of Middenoosters en niet zozeer Braziliaans. Een verklaring schuilt wellicht in het feit dat het geschreven is door Jorge Ben, en Jorge heeft Afrikaanse roots (Ethiopische moeder). Nu begrijp ik ook waarom hij een album Africa Brasil heeft (ook ik leer bij). En Costa's stem past eigenlijk perfect bij dit alles.

8. Gal Costa - Não Identificado (48 punten, 8 keer genoemd, de #1 van Superbitch)
Omschreven door Superbitch als "een liedje over een UFO met stomende Braziliaanse ritmes, psychedelische toonclusters en een dwarsfluit." Het is de opener van Gal's solodebuut en haar hoogst genoteerde nummer in onze finale.

7. Caetano Veloso - Triste Bahia (53 punten, 10 keer genoemd)
Toen Veloso in 1969 werd verbannen uit Brazilië, trok hij naar Londen, alwaar hij een paar albums opnam. De meeste gelauwerde daarvan is Transa, dat hij in 1971 opnam. Snel nadat het uitkwam, kon hij terug naar Brazilië. Dit nummer is een ode aan zijn geboortegrond, de deelstaat Bahia, waar sowieso de meeste tropicalista vandaan kwamen. Het nummer zelf kan ik persoonlijk geen genoeg van krijgen, gaandeweg ontvouwt het zich van een ingetogen tot uitbundig nummer, al blijft het gevoelsmatig in mineur.

6. Os Mutantes - Panis et Circenses (55 punten, 10 keer genoemd, de #1 van ArthurDZ)
We kwamen al 2 nummers van Os Mutantes' debuut tegen in uitvoeringen van de originele schrijvers, maar er staan ook nog 2 nummers in de OM-uitvoering in de finale. Dit is de eerste van de twee en tevens de opener van het debuutalbum. Iemand die een beetje onderlegd is in klassieke talen begrijpt dat de titel staat voor 'brood en spelen', zoethoudertjes voor het volk in ruil voor politieke macht van foute machthebbers. Zo bedoelde de Romeinse dichter Juvenalis het ooit, en zo zou het ook een statement zijn tegen de politieke ontwikkelingen in Brazilië destijds.

https://thumbs.dreamstime.com/z/map-brazilian-road-transamazonica-br-eps-vector-84109855.jpg

5. Caetano Veloso - It's a Long Way (59 punten, 9 keer genoemd, de #1 van Gyzzz)

Nog een nummer afkomstig van Transa, dat Veloso in ballingschap opnam. Tijdens zijn ballingschap mocht Veloso wel naar Brazilië komen om de mis ter ere van het 40-jarig huwelijk van zijn ouders bij te wonen. Eenmaal daar werd hem door de autoriteiten gevraagd of hij niet soms een lied wilde schrijven voor de Transamazônica, een snelweg dwars door de Amazone die toen in aanbouw was. Hij weigerde, maar nam eenmaal in Londen alsnog dit nummer op. In hoeverre het nog maar over de snelweg (de 3e langste van Brazilië) gaat is nog maar de vraag...

Trouwens wel leuk dat hij het nummer opent met "Woke up this morning / Singing an old, old Beatles song" en een stuk verder op "It's A Long and Winding Road" in de tekst verwerkt.

4. Chico Buarque - Construçao (78 punten, 9 keer genoemd, de #1 van judgepaddy)

Ondanks dat het wellicht niet helemaal tropicalia is (waar ligt de grens eigenlijk, geen idee), is dit wel een bijzonder kritisch nummer. Buarque was uit zichzelf naar Italië vertrokken, omdat hij zich niet kon vinden in de politieke situatie. Eenmaal terug schreef hij dit Construçao, dat een aanklacht is tegen de uitbuiting van de arbeiders door de regering, die snel veel economische groei wilde bewerkstelligen.

Het nummer volgt eigenlijk een dag in het leven van een arbeider, die 's ochtends zijn gezin gedag zegt en (zoals toen blijkbaar wel vaker gebeurde) omkwam in een arbeidsongeval. In het nummer wordt de tekst 3 keer herhaald, maar steeds met andere beklemtoning. Eerst volgt er een feitelijke omschrijving, daarna wordt de gemoedstoestand van de arbeider meegenomen en tenslotte wordt de suggestie gewerkt dat een en ander wellicht een metafoor is voor zelfmoord. De muzikale omlijsting is schitterend, ik weet nog wel dat ik compleet onder de indruk was toen ik dit voor het eerst hoorde.

3. Novos Baianos - Preta Pretinha (81 punten, 11 keer genoemd, de #1 van Hedser)

Afkomstig van het album Acabou Chorare uit 1972. Dit album heb ik zelf nog niet zo lang geleden ontdekt en ken ik nog niet zo goed, maar dit nummer sprong er voor mij wel meteen bovenuit met nog 1 of 2 andere. Novos Baianos was zeker wel politiek geëngageerd, maar had een andere insteek dan de andere tropicalista, een positievere. Uit de review van Koen bij het album:

Wie nog niet overtuigd is: zet dit maar eens op tijdens een warme zomeravond de komende tijd... Veel beter wordt het niet.

2. Jorge Ben - Oba, La Vém Ela (81 punten, 13 keer genoemd, de #1 van Choconas en The Eraser

De opener van het album Fôrça Bruta (1970). Voor ik deze editie begon had ik het idee dat het aandeel Jorge Ben een stuk groter zou zijn, het is een van de allergrootste namen uit de Braziliaanse muziek. Hij schreef Mas Que Na Da, maar maakte ook een flinke reeks goede albums, daarbij steeds meebewegend met de tijdsgeest. Op de een of andere manier vind ik zijn stem altijd zeer prettig om naar te luisteren, en al helemaal als het liedje (een soort ingetogen samba) zo harmonieus is.

Wel leuk dat het enige solonummer van hem dat de finale haalt ook meteen 2e wordt.

1. Os Mutantes - A Minha Menina (91 punten, 11 keer genoemd, de #1 van EttaJamesBrown, dynamo d, Teunnis en herman)

Zowat 10 jaar geleden had ik dit nummer net ontdekt en was ik er helemaal idolaat van. Sowieso was ik helemaal weg van Os Mutantes. Achteraf was dit een enorme eye-opener naar de Braziliaanse muziek, want al het andere heb ik hierna ontdekt. Destijds schreef ik:
Os Mutantes is een Braziliaanse groep die psychedelische popmuziek maakt en inmiddels alweer ruim 40 jaar actief is. Dit komt van hun debuutalbum, wat zeker één van de pronkstukken van de Tropicalia-scene is. Die plaat staat vol met aanstekelijke liedjes en dit is zeker één van de betere. In de basis is het gewoon een zorgeloos jaren '60-popliedje (over de liefde), maar door de exotische percussie, het doo-wopritme, de fuzz-guitar, het handgeklap en de uitbundig (tweestemmig gezongen refreinen krijgt het zoveel extra. Kortom: vijf minuten geniale popmuziek. Het liedje is trouwens van de hand van Jorge Ben, die ook het immens populaire Mas Que Na Da schreef.
,

Zo, dat was een hele bevalling na een drukke week.

Nu tijd om de bedstee op te zoeken, maar eerst nog even de complete ranking:

https://ibb.co/7YZfN8C

Bedankt herman, top gedaan!

Nu herman de boel hier naar tropische temperaturen heeft opgestookt is het wel tijd voor een strandhuisje

Bedankt voor de organisatie, herman! Was een fijn weekje.

Ja kom, voor de dag ermee Gretz!

Bedankt herman voor deze muzikale ontdekkingstocht en informatieve finale. Zo steek je nog eens wat op.

Dank je wel voor mooie muziekweek, Herman!

Bedankt, Herman! Deze week nodigde zeker uit om dieper in het genre te duiken.

Gaaf om weer eens in die muziek te duiken. Dank daarvoor Herman. Cheers!

Fijn georganiseerd Herman, bedankt!!