Lastig om zo'n nummer blanco te beoordelen, zonder in het achterhoofd te hebben wat je verder nog van ze kent. Maar goed, dat zal nog wel vaker voorkomen denk ik zo. Uiteindelijk een wat nietszeggend nummer, waarbij ik geen behoefte heb het nog een keer te horen.

6,2

Omdat ik het excel-bestand, waaruit ik werk, helemaal willekeurig de nummers heb laten rangschikken, zitten we de komende dagen met de wat minder bekende tracks.

Ik zal een bekendere track laten voorgaan, zodat de mensen hier meer een Saga-ijkpunt hebben. Ik dacht aan Don't Be Late (Chapter 2), maar nu is dan wel de verrassing van de volgende song er af. Misschien een ander. Ik denk erover na.

Positief is in ieder geval dat deze meter aanleiding is geweest om de eerste 6 albums weer eens op shuffle te zetten. Kijken hoe die hernieuwde kennismaking bevalt.

De nadruk ligt ook veel op die oudere songs, maar op één of andere manier had mijn scriptje ervoor gezorgd dat de eerste 5 songs allemaal na 2000 waren. Maar ik kijk wel wat voor mouw ik eraan kan passen.

4 - Nietszeggend nummer met vervelend refrein, zit nog een leuke solo in.

Ik durf bijna niet te zeggen, dat dit toch echt één van mijn lievelingsnummers is.

Ik vind dit nummer wel een hele goeie gelijk. Het heeft de sfeer van Behaviour en The Beginners guide en het rockt lekker. Viel ook niet uit de toon op deze verzamelaar The Works. Zegt al genoeg over de kwaliteit van deze song.

7.5

Mij maakt de volgorde niet uit hoor, ben ook wel benieuwd naar het nieuwere werk.

7,5

Kende het nummer niet. Klinkt best lekker. Sowieso vind ik het gitaargeluid heerlijk. Refrein is me iets te gezocht. Ze willen héél erg graag maar daardoor wordt het 'm juist net niet. Maar slecht is het ook zeker niet. Cijfer; 6,8

De respons is geweldig. Ik mis alleen nog een stem van mijzelf, Sir Spamalot en musicborst. Mochten ze niet geïnteresseerd zijn hoor ik het ook graag.

Zoals het nu gaat kunnen we bijna een song per dag doen.

Rustaagh....
Ik heb hem gisteren al geluisterd, de halve plaat overigens. Wilde vandaag nog eens luisteren want ik had twee dagen was mij verteld!

Ik ben een Saga noob, ik heb tijd nodig, maar ga rustig verder hoor, er kunnen / mogen toch ook stemmen na afloop binnen komen?

Ik vind twee dagen nog steeds helemaal prima hoor.
Ik merkte alleen dat bijna alle stemmen binnen een dag al waren gegeven.
Ben zelf een enorme voorstander van wat rust.

En stemmen kunnen altijd naderhand worden gegeven, omdat ik de formules in mijn excelbestand zo heb geschreven dat het gemiddelde en aantal stemmen direct wordt berekend als ik iets invul.

Ik weet niet wat een noob is, ik lees dat vaker op internet. Dat heeft toch met gamen te maken?

Edit: voordeel dat als je The Works aan het doorspitten bent, je wel al gelijk een heleboel hits tot je kunt nemen. De beste verzamelplaat van de band, wat mij betreft.

Mijn stem is overigens 7,5

Lekker gitaarwerk. Door het vertrek van Gilmour werd Saga meer gitaar- dan synth-gericht en dienden de toetsen meer een ondergeschikte rol. Voor liefhebbers van melodieuze rock is er weinig aan de hand. Voor liefhebbers van symfonische rock lijkt dit totaal niet op wat de band in de begindagen maakte.
Omdat The Works één van mijn eerste platen was (samen met Behaviour, Heads or Tales, Wildest Dreams en Beginner's Guide) was dit wel de sound die ik gewend was. Dankzij datzelfde The Works leerde ik ook de symfonische kant kennen, en wilde ik wel meer. Saga was mijn introductie tot symfonische rock. Maar deze song blijft een hoog nostalgische waarde voor mij hebben, en ik zing deze graag uit volle borst mee.

Mijn excuses, maar drukke laatste week voor de bouwvakantie (twee weken, joepie!), dus vanaf volgende week ga ik meer tijd hebben, meer nachtrust hebben, meer kunnen lezen, meer kunnen genieten van de stapel cd's...

Gotta Love It, ik herinner me dat nummer niet maar daar hebben we deze topic voor. Goed en haast typisch Saga nummer, hoewel het refrein met mijn wenkbrauwen speelt. Een zeven / zeuven.

Oké, zoals gezegd ben ik amper bekend met Saga en daarom 2x The Works geluisterd en ik moet zeggen dat viel nog niet mee. Een grote Saga fan zal ik zeker niet worden.
Maar goed, dit is gebaseerd op één verzamel en het 2e deel vond ik wel beter klinken dan cd1. Ik weet niet of de nummers op chronologische volgorde staan, anders is er zeker nog hoop voor de toekomst!
Gerelateerd aan de rest van de cd,

Gotta love it: 5,0

Nu is iedereen geweest. Morgenochtend bereken ik een gemiddelde en post ik een nieuwe song.

Gotta Love it krijgt gemiddeld een 6,22 met 11 stemmen. Een terechte score, me dunkt.

1. Gotta Love It (6,22 / 11)

De song van vandaag is Don't Be Late (Chapter 2).

Na het vertrek van Peter Rochon en de niet-zo-fijne samenwerking met Greg Chadd zat Saga nog steeds zonder keyboardspeler. Op Images at Twilight hadden Jim en Michael dit proberen op te lossen door zelf veel partijen in te spelen, maar het zou fijner zijn om weer een toetsenist te hebban á la Peter Rochon.

Deze vonden ze in de jonge en enthousiaste Jim Gilmour die ze Daryl zijn gaan noemen om verwarring met Jim (Crichton) te vermijden. De liefde was gelijk raak, en samen met producer Paul Gross ging de band nogmaals de Phase One studios in voor een nieuwe plaat, die de vorige platen moest toppen.

De werkwijze van Paul Gross was onveranderd. De nummers werden zoals altijd opgebouwd vanuit niets. Eerst de drums, dan de rest en dan maar stapelen en stapelen. Er is geen enkel Saga-nummer waar zoveel op elkaar is gestapeld als op Don't Be Late, met name het eindstuk kent vele lage keyboards. Ian Crichton (gitarist) zei ook altijd: ik ben een gitarist in een keyboardband. Naast keyboards is Jim Gilmour ook een klassiek getrainde zanger. Zijn bijdragen op Silent Knight zitten in de backing vocals, maar op Don't Be Late zal hij samen met Michael de leadvocals doen. Dat om-en-om zingen zal ook een Saga-trademark worden, met name op de Chapters.

Nog een kleine verduidelijk over de Chapter 2 die achter de songtitel staat. Jim Crichton had een vernuftig plan. Om op elke plaat twee chapters te zetten van een lang science-fiction-verhaal, zou hij een puzzel creëeren die Saga boeiend moest houden. Iedereen wilde immers die chapters compleet hebben. En het werkte, want we hebben het er in 2020 nog steeds over. Het verhaal zelf, is vaag gehouden, zodat de luisteraars er zelf iets van kunnen maken.

Don't Be Late begint met een typische Steve Negus-disco-beat op de hihat, en na het intro komt een typische Ian-riff en zal het eerste stuk van het nummer ontploffen in een eindstuk dat zijn gelijke niet kent. Als dit geen progressieve rock is, dan weet ik het echt niet meer. Oordeel zelf.

Omdat deze song ook op single is verschenen (6 minuten) is er ook een promo-video van. Leuk, want dan kunnen we walrus-snor van Mike zien. Ook zien we de stijl van Gilmour. Hij speelde achterstevoren, zodat hij niet met zijn rug naar publiek zou staan, en kon met zowel zijn linker- als rechterhand soleren.

Tja, wel wat suf als we Saga's beste op dag 2 al gehad hebben.

Elders op MusicMeter hadden we het al even over de wereldhits die Saga gescoord had... of nouja, wereldhitjes... of nouja, in thuisland Canada, de VS en Duitsland dan toch. Nou hoorde een Duitse vriend van mij een tijdje terug Don't Be Late. Hij keek mij met een vies gezicht aan: "Scorpions?". Tja, vast te jong.

Enfin, wellicht gaat uit dit topic blijken dat Don't Be Late niet eens Saga's beste is. Met mijn beperkte kennis van de band is-ie dat vooralsnog wel.

9,0

Ik hoop je nog te kunnen verrassen met wat progrock-anthems als Tired World, Will It Be You, Framed?, Pitchman, Once Upon a Time, Corkentellis, Giant, Images, Six Feet Under, etc.

Maar wie weet, zitten er ook leuke 'gewone' popsongs tussen die niet téveel Arenarock-ish zijn.
Wat dat betreft best wel een veelzijdige band.

Wereld nummer! Echt te gek. Ook al heb ik 'm inmiddels iets te vaak gehoord wellicht. Alles wat Saga interessant dan wel boeiend maakt voor mij komt in dit nummer perfect samen. Heerlijk vernuftig keyboard- drum en gitaarwerk. Daarbij opgeteld de fijne zang van Sadler. Veel beter gaat het niet worden wat Saga betreft ben ik bang. Cijfer; 9,5

Humble Stance of Tired World misschien?

Wie weet

9

Het is nog wat vroeg om dit nummer te betitelen als hun beste, maar het is wel een klassieker in hun oeuvre. Maar laat ik nog wat ruimte houden voor een nog beter nummer:

Don't Be Late: 9

Don't Be Late: 7

Auch, die video, die kledij, die snor van Michael Sadler maar ook... een prachtig drumstel (ik let daar op) en een klassieker van jewelste van Saga met een geweldige eindspurt. Hoe "progressief" het ook moge bedoeld zijn, dat speelse blijft erin en dat vind ik geweldig. Live is dit één van de hoogtepunten.

Don't Be Late: 9

Het 'bekenste' nummer van Saga en terecht. Alles zit hierin wat Saga zo goed maakt. Wordt elk concert live gespeeld. Publieksfavoriet nr. 1.

9.5

Oké, ik begrijp dat dit de beste is van Saga?!

Don't Be Late: 7,0

Ik ken nog betere... Maar een beetje tegengas is goed. Want anders hebben we alleen maar 9's straks.