Ik heb even de finale van vorig jaar verwerkt met de volgende progressieve punten telling (en dus een top 32 stemmen).
50-48-45-42-40-38-36-34-32-30-28-26-24-22-20-18-16-15-14-13-12-11-10-9-8-7-6-5-4-3-2-1

Eindstand 2020 met progressieve puntentelling, tussen haakjes de eindstand zoals die werkelijk was en daarachter de puntentelling zoals die werkelijk was in het oude systeem.

2020

1. The Cure - A Forest 3601 (1) 2746
2. Arcade Fire - Rebellion (Lies) 3537 (2) 2736
3. The Smiths - There Is A Light That Never Goes Out 3484 (3) 2686
4. Radiohead - Street Spirit (Fade Out) 3463 (4) 2650
5. New Order - Blue Monday 3330 (5) 2576
6. Radiohead - Paranoid Android 3271 (6) 2529
7. The Beatles - A Day In The Life 3251 (10) 2475
8. The Smiths - How Soon Is Now? 3197 (7) 2528
9. Talk Talk - Living In Another World 3178 (8) 2520
10. Arcade Fire - Neighborhood #1 (Tunnels) 3165 (9) 2486
11. Pearl Jam - Black 3119 (15) 2355
12. Kate Bush - Wuthering Heights 3083 (11) 2404
13. Radiohead - Exit Music (For A Film) 3013 (14) 2366
14. dEUS - Instant Street 2998 (12) 2384
15. Depeche Mode - Enjoy The Silence 2980 (13) 2372
16. Nina Simone - Sinnerman 2953 (17) 2278
17. Nick Cave And The Bad Seeds - Jubilee Street 2883 (16) 2321
18. Sigur Rós - Untitled #8 2810 (24) 2155
19. Prince & The Revolution - When Doves Cry 2799 (19) 2212
20. Nick Drake - Northern Sky 2743 (21) 2180
21. Sufjan Stevens - Chicago 2739 (20) 2189
22. Radiohead - Let Down 2715 (25) 2154
23. Echo & The Bunnymen - The Killing Moon 2694 (18) 2239
24. The The - Uncertain Smile 2688 (22) 2172
25. Curtis Mayfield - Move On Up 2635 (23) 2156
26. Marvin Gaye - Inner City Blues (Make Me Wanna Holler) 2579 (26) 2099
27. Songs: Ohia - Lioness 2563 (27) 2024
28. Simple Minds - New Gold Dream (81-82-83-84) 2459 (29) 1957
29. Bill Withers - Ain't No Sunshine 2425 (28) 2020
30. DJ Shadow - Stem / Long Stem 2317 (30) 1880
31. Archive - Controlling Crowds 2218 (31) 1785
32. Kendrick Lamar - King Kunta 2101 (32) 1758

Niet heel veel verschil dus. Je ziet wel dat de love/hate-nummers Black en Untitled #8 flink stijgen. En gek genoeg A Day in the Life.

Nou inderdaad, helpt ons meteen uit de droom dat Kendrick het slachtoffer geworden is van een nadelige puntentelling.

Ik ben voor iedere aanpassing die King Kunta vorig jaar op 1 had laten eindigen, de rest is ongepast.

Ik heb even de finale van vorig jaar verwerkt met een ladderachtige finale, je geeft een top 16 door met de volgende progressieve punten telling
40-37-34-30-28-26-24-22-20-18-15-12-10-8-5-3

Eindstand 2020 met ladder finale (top 16) en prog. pt telling , tussen haakjes de eindstand zoals die werkelijk was en daarachter de puntentelling zoals die werkelijk was in het oude systeem.

2020

1. The Cure - A Forest 1986 (1) 2746
2. Radiohead - Street Spirit (Fade Out) 1912 (4) 2650
3. Arcade Fire - Rebellion (Lies) 1880 (2) 2736
4. The Smiths - There Is A Light That Never Goes Out 1879 (3) 2686
5. The Beatles - A Day In The Life 1798 (10) 2475
6. Pearl Jam - Black 1771 (15) 2355
7. New Order - Blue Monday 1770 (5) 2576
8. Radiohead - Paranoid Android 1744 (6) 2529
9. Kate Bush - Wuthering Heights 1618 (11) 2404
10. The Smiths - How Soon Is Now? 1600 (7) 2528
11. Arcade Fire - Neighborhood #1 (Tunnels) 1598 (9) 2486
12. Nina Simone - Sinnerman 1577 (17) 2278
13. Talk Talk - Living In Another World 1563 (8) 2520
14. Radiohead - Exit Music (For A Film) 1528 (14) 2366
15. Sigur Rós - Untitled #8 1499 (24) 2155
16. Depeche Mode - Enjoy The Silence 1452 (13) 2372
17. dEUS - Instant Street 1451 (12) 2384
18. Prince & The Revolution - When Doves Cry 1380 (19) 2212
19. Nick Cave And The Bad Seeds - Jubilee Street 1334 (16) 2321
20. Nick Drake - Northern Sky 1323 (21) 2180
21. Radiohead - Let Down 1320 (25) 2154
22. Sufjan Stevens - Chicago 1293 (20) 2189
23. Songs: Ohia - Lioness 1268 (27) 2024
24. The The - Uncertain Smile 1228 (22) 2172
25. Simple Minds - New Gold Dream (81-82-83-84) 1175 (29) 1957
26. Marvin Gaye - Inner City Blues (Make Me Wanna Holler) 1139 (26) 2099
27. Curtis Mayfield - Move On Up 1132 (23) 2156
28. Echo & The Bunnymen - The Killing Moon 1096 (18) 2239
29. DJ Shadow - Stem / Long Stem 1035 (30) 1880
30. Archive - Controlling Crowds 1011 (31) 1785
31. Bill Withers - Ain't No Sunshine 970 (28) 2020
32. Kendrick Lamar - King Kunta 818 (32) 1758

Hier zie je wel iets meer effect op de eindstand vergeleken met alleen maar een progressieve puntentelling....de love/hate platen profiteren hier meer.

De puntentelling uit voorbeeld één vind ik niet zo progressief. Die uit het tweede voorbeeld is beter en ligt ook meer in lijn met het spel zoals we dat het hele jaar spelen. Als je toch alle tweeëndertig liedjes punten wil geven dan zou je de puntentelling uit de reguliere rondes kunnen extrapoleren naar een model dat passend is voor de finale.

Mijn gevoel is dat de hoge(re) posities van bijv. Pearl Jam, Sigur Ros en Nina Simone ook meer in lijn zijn met de gespeelde jaargang. Dit zijn liedjes die vaak hun ladders winnen, maar in de huidige finaleopzet wat achterblijven doordat een deel van de spelers ze minder waardeert. Won Sinnerman dit jaar niet een ladder waar ook A Forest of Street Spirit in meespeelde?

Maar wat je ook verzonnen had vorig jaar ...The Cure had toch gewonnen

O.b.v. deze probeersels is The Killing Moon wel de ultieme middle of the road plaat. Die had vast een lage standaarddeviatie vorig jaar.

Ja, 32e in de love/hate....Rebellion (Lies) was 31e

Als ik deze uitslagen zo zie kan ik me overigens niet voorstellen dat er enig ander nummer dan Shook Ones op nummer 32 staat dit jaar. Denk dat Kunta nog wat meer een allemansvriend was, en nog steeds eindigde het echt op iedere manier onderaan.

Archive 30e i.p.v. 31e - nog even verder proberen graag!

Zonder gekheid: van mij mag de finale wel gewoon blijven zoals hij is. Leuk dat er per traditie nog een hele sloot deelnemers bijkomt die we de rest van het jaar niet zien, maar hen niet ten minste dwingen 32 liedjes op volgorde te zetten in plaats van alleen even met een vluchtige blik er (bijvoorbeeld) 16 favorieten uit te pikken, doet wat mij betreft geen recht aan de inzet van het trouwere deelnemersveld.

Ik omarm overigens het huidige stemsysteem in de reguliere ladders. Is dat inconsistent? Zeker. Alleen, naast dat ik de traditie van de finale wel mooi vind zoals-ie nu is, zit er voor mij toch wel een principieel verschil tussen de ladders als benadering van een zo eerlijk mogelijke stemming en de finale als daadwerkelijk zo eerlijk mogelijke stemming over het eindproduct.

Overigens is de puntenverdeling tussen de nummers die punten krijgen ook niet per se 'progressief'. 't Is meer dat het van oudsher tot een rond getal optelt.

En nog even voor Edgar

Ik heb even de finale van vorig jaar een 3e keer verwerkt met nu een wat progressievere punten telling (en dus een top 32 stemmen).
80-75-70-64-58-53-48-44-40-38-35-33-30-27-23-20-16-15-14-13-12-11-10-9-8-7-6-5-4-3-2-1

Eindstand 2020 met progressieve puntentelling, tussen haakjes de eindstand zoals die werkelijk was en daarachter de puntentelling zoals die werkelijk was in het oude systeem.

Je ziet eigenlijk 4 nummers erg profiteren, Beatles, Pearl Jam, Nina Simone en Sigur Ros...de top 4 uit de love/hate van vorig jaar.... en the Cure met een nog grotere overmacht winnen.

2020

1. The Cure - A Forest 4884 (1) 2746
2. Arcade Fire - Rebellion (Lies) 4702 (2) 2736
3. Radiohead - Street Spirit (Fade Out) 4669 (4) 2650
4. The Smiths - There Is A Light That Never Goes Out 4630 (3) 2686
5. The Beatles - A Day In The Life 4436 (10) 2475
6. New Order - Blue Monday 4421 (5) 2576
7. Radiohead - Paranoid Android 4349 (6) 2529
8. Pearl Jam - Black 4280 (15) 2355
9. Arcade Fire - Neighborhood #1 (Tunnels) 4144 (9) 2486
10. Talk Talk - Living In Another World 4129 (8) 2520
11. The Smiths - How Soon Is Now? 4119 (7) 2528
12. Kate Bush - Wuthering Heights 4042 (11) 2404
13. Nina Simone - Sinnerman 3966 (17) 2278
14. Radiohead - Exit Music (For A Film) 3929 (14) 2366
15. dEUS - Instant Street 3867 (12) 2384
16. Depeche Mode - Enjoy The Silence 3838 (13) 2372
17. Sigur Rós - Untitled #8 3831 (24) 2155
18. Nick Cave And The Bad Seeds - Jubilee Street 3691 (16) 2321
19. Prince & The Revolution - When Doves Cry 3662 (19) 2212
20. Nick Drake - Northern Sky 3566 (21) 2180
21. Sufjan Stevens - Chicago 3548 (20) 2189
22. Radiohead - Let Down 3539 (25) 2154
23. The The - Uncertain Smile 3408 (22) 2172
24. Songs: Ohia - Lioness 3343 (27) 2024
25. Curtis Mayfield - Move On Up 3315 (23) 2156
26. Echo & The Bunnymen - The Killing Moon 3309 (18) 2239
27. Marvin Gaye - Inner City Blues (Make Me Wanna Holler) 3273 (26) 2099
28. Simple Minds - New Gold Dream (81-82-83-84) 3194 (29) 1957
29. Bill Withers - Ain't No Sunshine 3002 (28) 2020
30. DJ Shadow - Stem / Long Stem 2945 (30) 1880
31. Archive - Controlling Crowds 2871 (31) 1785
32. Kendrick Lamar - King Kunta 2584 (32) 1758

Ik was me er eigenlijk niet van bewust dat A Day in the Life zo love/hate was. Dat verrast me, als er nou een nummer was dat me een allemansvriend leek...

Komt door de dissonantie, denk ik.
Ik vind dat heerlijk. Misschien moet het voor sommige mensen "mooi" klinken? Ik gis maar wat.
In ieder geval heeft het iets dwars. Dat zorgt voor love/hate-gehalte.

Ik ben op zich geen voorstander van gekunstelde ingrepen om de eindlijst te willen veranderen, maar zolang Black mee profiteert zal ik niet al te moeilijk doen

100% eens met Casartelli. Wijze man.

Van Kendrick is het niet zo moeilijk om de verklaring te vinden waarom. Een kleine hoeveelheid "ultieme fans", maar door de meerderheid van wie deelneemt aan dit spelletje niet echt gesmaakt tegenover alle nummers uit de jaren '70, '80, soms iets ouder en soms iets nieuwer die hier de revue passeren en die ze ook al langer kennen en hun een nostalgisch gevoel heeft.

Hip hop is ook iets minder populair in de lage landen dan bijvoorbeeld in Amerika waar het echt volledig 100% mainstream geworden is, maar de meeste radio's blijven hier hip hop negeren, of het moet de hitradio's al zijn, maar dat wordt hier niet opgelegd. De meeste mensen hier (en ter uitbreiding ook van middeloude generatie (gen Y, babyboomers en misschien gen X) zijn meestal into 70s/80s/90s muziek), en er heerst nog te veel de mythe dat muziek vandaag niet meer mooi kan zijn, wat ik eigenlijk goed begrijp als je inderdaad afgaat op wat toen een hit was, en wat vandaag een hit is. Alsook dat de goede muziek van vandaag een stuk complexer is en per definitie meer love or hate it zal zijn.

Er is gewoon qua deelnemers niet die basis om een hip hop nummer naar een mooie plaats te loodsen in zo een finale. Maar het feit dat al de finale haalt (door een kleine maar groot genoeg deel v/d deelnemers) is ook al mooi. Zelf ben ik ook niet de grootste hip hop fan, maar ik ben ook niet tegen hip hop, en wil het wel eens wat meer luisteren.

Hoe je het ook draait of keert met de uitslag, de basis is er gewoon niet voor een goede uitslag in de finale. En dat heeft niets te maken met dat het nummer niet goed maar simpelweg dat de gemiddelde deelnemer of de meerderheid er niet warm voor te maken is.

En over de muziek van vandaag. Je kan het wiel niet drie keer uitvinden natuurlijk. Het wordt één keer uitgevonden. Je kan wel het wiel innoveren of experimenteren met dat wiel, maar dat het wiel al rijdt en dat we kunnen fietsen, dat is al decennia zo. Maar dat betekent niet dat we niet meer moeten fietsen omdat we het al kunnen.

De muziek van vandaag blinkt vooral uit in een overgroot aanbod, differentiatie en specialisatie. Nu is er veel meer muziek aan bod. Het is makkelijker dan vroeger om een publiek te vinden, om uw muziek beschikbaar en toegankelijk te maken, en vooral om zelf muziek te maken. Tegenwoordig kan met al een metalalbum maken met enkel en alleen een laptop. Doordat iedereen zijn stijl wat zoekt, en daarop focust, is er veel minder "consensus" dan vroeger, waarbij je vroeger toch meer afhankelijk werd van wat uiteindelijk een hit werd, en werden die groepen gevolgd, waardoor je vroeger de factor herkenbaarheid over een groter deel v/d populatie werd gedragen. De markt van de herkenbare liedjes en hitjes is verzadigd geraakt met eenvoudig maar makkelijk in het oor liggende electropopliedjes, net zoals superheldenfilms nu ook de blockbusterfilms domineren. Dat is misschien een spijtige evolutie, maar dat is één v/d verklaringen waarom dat je nu niet het gevoel heb dat er nieuwe tijdloze albums/muziek gecreerd wordt, terwijl dat evengoed wel zo kan zijn, maar ze simpelweg niet voldoende beluisterd worden, door verzadigheid van de markt en de differentiatie/specialisatie van de muziekindustrie, waardoor je eigenlijk heel vaak per definitie al op een nichemarkt stort, althans voor rockmuziek is dat al zo vandaag. En het moeilijker is voor een consensusalbum/groep om op te staan. Plaats Radiohead 20 jaar later en ze gingen het veel moeilijker gehad hebben bijvoorbeeld om dezelfde status op te bouwen, ook al zou hun traject exact hetzelfde zijn.

Daardoor krijgen oudere mensen het gevoel dat de tijd stil is blijven staan, dat er geen goede muziek weer wordt gemaakt, maar dat is niet zo. Maar tijden veranderen wel, en dit verklaart wel het gevoel dat ze hebben. En ouderen kunnen misschien wat minder goed overweg met een laptop of hebben te weinig tijd/zin om zelf op zoek te gaan naar muziek. En zullen liever de tijd die ze hebben, dan spenderen aan het zoeken naar muziek die ze al kennen en het naar boven halen v. herinneringen, wat hun goed recht is.

De derde puntentelling die El Ninjo voorstelt lijkt mij de meest faire. De meeste users hier willen een top 32 blijven insturen, en daar sta ik ook wel sympathiek tegenover, maar ik vind wel dat hoge noteringen relatief meer moeten meewegen dan staartnoteringen.

Overigens heb ik niet de illusie dat in welk systeem dan ook de hiphop en electronic niet onderaan eindigen. Er is nu eenmaal maar een klein groepje - weliswaar actieve en uitgesproken - liefhebbers van die genres actief in dit topic; de (grotendeels) stilzwijgende meerderheid heeft er niks mee. Die meerderheid is nu eenmaal groter in de finale dan bij een willekeurige reguliere ladder.


Mij niet; zowel classic rock, als prog krijgt nochtans veel 'haat' hier. Nou is Beatles niet echt classic rock, en zeker geen prog, maar ADitL is wel een duidelijke precursor voor beide. Ik denk dat nummers als Eleanor Rigby of Here Comes the Sun veel minder haat zouden krijgen (ook minder liefde, dat terzijde).

Is het niet gewoon zo dat ADITL enerzijds love is want enige nummer van "de grootste en beste popgroep aller tijden" en anderzijds hate want uitgekauwde en doodgedraaide 60's meuk?

Het is echt een uitstekend nummer maar ik heb het 500+ keer gehoord in mijn leven. Ik hoef niet meer zo nodig.

Ach, er zijn wel meer uitgekauwde nummers in de finale. Black, A Forest, Streetspirit.
Voor mij zijn die veel meer uitgekauwd.

Dan moet je toch echt eens de MTV Unplugged versie van Black (nog) eens beluisteren/bekijken. Dan praot 'ie weul and'rs.

Grootste gedeelte van de finale heb ik inmiddels ontzettend veel gehoord. ADITL is dan nog een Bietels-track die je zelden op de radio hoort dus dat valt m.i. heel erg mee.

Tsja, het verschil is wellicht dat ADITL al doodgedraaid was toen al die andere doodgedraaide nummers nog gemaakt moesten worden. Love/Hate is dan ook een collectief concept, niet individueel.

A Day In The Life was nooit een single en daarom ook nooit een hit. Ik denk dat het de top 40 meestgedraaide Beatleplaten op de radio ooit niet eens zal halen. Meer een latere fan favorite en relatief bekender als individueel nummer jaren nadat de band gestopt was. Maar ik denk dat bijvoorbeeld All You Need Is Love, Let It Be, Yesterday en Hey Jude ook nu nog aanzienlijk vaker langskomen, maar in de jaren '60 was dat verschil vermoedelijk immens. In de top 2000 is het nummer met een neergang bezig. Blackbird en Here Comes The Sun lijken daar duidelijk de moderne klassiekers die nu veel beter scoren dan in de vroege jaren. En dat voelt bij beide ook zo, je hoort ze vaker als vroeger. A Day In The Life staat niet meer bij de eerste 300, terwijl het ooit nummer 49 was. Als de top 2000 langer had bestaan denk ik dat ADITL in de jaren '80 of '90 juist in opkomst was geweest. Het stond volgens mij zelden of nooit in de top 100 allertijden.

Ik ruil 'm graag een keertje voor Norwegian Wood, Here Comes The Sun, Come Together, I Am The Walrus of Penny Lane in de finale om er maar eens een paar te noemen dat wel. ADITL stijgt bij mij dit jaar overigens wel. En ik had hem meestal erg laag. Maar ik ben een beetje in een beatlebui de laatste tijd (en bijvoorbeeld helemaal niet in een Smithsstemming dus die staan lager dan normaal)

I Am the Walrus

Of beter nog, Strawberry Fields Forever

Tomorrow Never Knows

For No One In My Life

Wild Honey Pie