1. Tinashe - Talk to Me Nice
2. Caroline Polachek - Blood and Butter
3. Sofia Kourtesis - Si Te Portas Bonito
4. Irène Drésel - Glam
5. Four Tet - Three Drums
6. Brutalismus 3000 - DIE LIEBE KOMMT NICHT AUS BERLIN
7. JPEGMAFIA x Danny Brown - SCARING THE HOES
8. Sofia Kourtesis - How Music Makes You Feel Better

Dank voor de fraaie presentatie

1. Brutalismus 3000 - DIE LIEBE KOMMT NICHT AUS BERLIN
2. DJ Koze - Wespennest
3. Four Tet - Three Drums
4. Irène Drésel - Glam
5. JPEGMAFIA x Danny Brown - SCARING THE HOES
6. hemlocke springs - sever the blight
7. Sofia Kourtesis - Si Te Portas Bonito
8. Caroline Polachek - Blood and Butter

Fraaie winnaar, dito presentatie. Dit was mijn lijstje, waarbij vooral de top 4 erbovenuit steekt en alleen nr. 12 achterop hinkt.

1. Irène Drésel - Glam
2. hemlocke springs - sever the blight
3. JPEGMAFIA x Danny Brown - SCARING THE HOES
4. Brutalismus 3000 - DIE LIEBE KOMMT NICHT AUS BERLIN
5. Sofia Kourtesis - Si Te Portas Bonito
6. Tinashe - Talk to Me Nice
7. DJ Koze - Wespennest
8. Four Tet - Three Drums
9. Caroline Polachek - Blood and Butter
10. Ana Frango Elétrico - Electric Fish
11. Sofia Kourtesis - How Music Makes You Feel Better
12. Lankum - Go Dig My Grave

Mooie lijstje geworden idd.

is er een playlist van het hele jaar?

Goeie! Kan ik vanavond wel even maken.

Uiteindelijk de verwachte, maar meer dan terechte winnaar. Ik weet nog goed wanneer Wespennest bij mij binnenkwam; ik was in de auto onderweg naar mijn broertje om hem te helpen met zijn huis slopen. Lang niet zo'n muzikale euforie gevoeld.

pauljojo bedankt voor de strakke organisatie en geweldige presentatie!

Mijn lijst:

1. DJ Koze - Wespennest
2. Brutalismus 3000 - DIE LIEBE KOMMT NICHT AUS BERLIN
3. JPEGMAFIA x Danny Brown - SCARING THE HOES
4. Sofia Kourtesis - Si Te Portas Bonito
5. Irène Drésel - Glam
6. Four Tet - Three Drums
7. Sofia Kourtesis - How Music Makes You Feel Better
8. Lankum - Go Dig My Grave

9. Tinashe - Talk to Me Nice
10. Caroline Polachek - Blood and Butter
11. Ana Frango Elétrico - Electric Fish
12. hemlocke springs - sever the blight

Puike finale, leuke presentatie, en een terechte winnaar! Het zegt denk ik genoeg over de kwaliteit van de finale dat ik mijn eigen nominatie op 5 heb gezet.

1. DJ Koze - Wespennest
2. Ana Frango Elétrico - Electric Fish
3. JPEGMAFIA x Danny Brown - SCARING THE HOES
4. Tinashe - Talk to Me Nice
5. Four Tet - Three Drums
6. Sofia Kourtesis - Si Te Portas Bonito
7. Lankum - Go Dig My Grave
8. hemlocke springs - sever the blight

9. Sofia Kourtesis - How Music Makes You Feel Better
10. Brutalismus 3000 - DIE LIEBE KOMMT NICHT AUS BERLIN
11. Caroline Polachek - Blood and Butter
12. Irène Drésel - Glam

Yes... https://open.spotify.com/playlist/12HkJw7J1HTnGpmCq4Gt8n?si=2c3241ba288e4182

Rest mij nog wel een groot woord van dank en een diepe buiging richting de andere hulpvaardige jongelui die mee hebben geholpen bij dit topic. Ik geniet eigenlijk altijd van jullie maandpresentaties. De users die wel eens een laddertje berekenen, sluiten en opzetten, dank! Dat helpt. Ook dank voor de fantastische muziek die ik weer heb leren kennen dit jaar door al jullie nominaties. Ik denk niet dat ik zonder dit topic hip-hop was gaan waarderen en dat geldt nog wel voor wat andere (sub)genres en artiesten.

Nogmaals heel erg bedankt voor het op je nemen van de organisatie pauljojo! Het was alweer een superleuke finale om mee te maken - een mooie kers op de taart in het allerleukste topic op Musicmeter waar ik ieder jaar schatten aan nieuwe muziek ontdek. Wat dat betreft ook bedankt aan iedereen die meespeelt!

Mijn lijstje met stukjes:

1. Caroline Polachek - Blood and Butter
Tja, wat kan ik zeggen over het sterkste werk van mijn favoriete popartiest? In het afgelopen jaar heb ik geleerd dat Carolines muziek stukken polariserender is in mijn omgeving dan ik van te voren had verwacht. Vrienden en huisgenoten hebben me actief gevraagd om Blood and Butter uit te zetten wanneer ik het langs liet komen, wat ik misschien ook wel enigszins begrijp nu de teller op 75 speelbeurten staat binnen een jaar. Het moet wel het etherische element van haar muziek zijn, waar Caroline hier scheutiger mee is dan ooit. Ik noem de uithaal in het couplet (alleen Caroline Polachek kan melodieën maken die in zichzelf al genoeg zijn om je naar de stratosfeer te transporteren); ik noem de klaterende klanken van de akoestische gitaar in het refrein; ik noem het feit dat het haar lukt om van alle instrumenten een fucking doedelzak nog hemels te laten klinken. En dan is er nog die legendarische melodische waterval die het nummer uitgeleide doet - het kan er allemaal wat te dik bovenop liggen voor sommigen wat betreft zweverigheid, maar voor mij is het een rechtstreeks inkijkje in het hopelijke hiernamaals, een kunstwerkje van eindeloze pracht en wat mij betreft de winnaar van het Song van het Jaar-topic.

2. Four Tet - Three Drums
Nostalgie in muziek is een interessante zaak. Je moet het uitbrengen van je muziek goed plannen als je invloeden van vroeger wil incorporeren. Als je te laat bent, ben je de zoveelste wagon in de hypetrein van een alweer opgerakeld geluid. Vroeg zijn is misschien nog erger - ik bid tot God dat we nog een paar jaar mogen wachten voor de eerste Mumford & Sons trommelfolkpopgroepen weer om de hoek komen kijken. Ik denk dat de controverse van Three Drums in dit topic dan ook een kwestie van timing is: de haters zijn misschien gewoon niet klaar voor het feit dat Moby wel degelijk een paar absolute bangers op zijn naam heeft staan, en dat het opnieuw verkennen van de weelderigheid van jaren '90 downtempo muziek eigenlijk een heel goed idee is. Want ja, Three Drums is niets minder dan weldadig. Hoe Hebdens synthtapijten zich over de spanne van vijf minuten steeds verder uitvouwen, steeds ruiziger worden, steeds meer larger than life, om vervolgens weer op te lossen in een kalme oceaan vol rustgevende geluiden - het is een masterclass in elektronische muziek, en misschien wel het sterkste nummer in zijn al indrukwekkende oeuvre. Omarm de nostalgie, mensen!

3. Tinashe - Talk to Me Nice
Tinashe bezit samen met FKA twigs de zeldzame gave om mij als gecertificeerde homoseksueel te laten begrijpen wat nou de aantrekkingskracht is van dat hele heteroseksuele gebeuren. Werkelijk alles aan dit nummer is zo zwoel en verleidelijk dat ik er rode oortjes van krijg, maar op een extreem verfijnde manier. Zoiets als sexyheid is een relatief lastige emotie om echt mee uit te blinken binnen de muziek, omdat het bijna per definitie niet te in-your-face kan zijn. Daarom is het extra knap wat Tinashe hier doet. Oh Superman-achtige koortjes, het bedwelmende synthmotief, de vocal samples erdoorheen die nét een beetje snijden, de Vespertine-achtige drumpatronen: spannender en toch uitnodigender ga je het niet krijgen. Verdient absoluut een podiumplek wat mij betreft.

4. Sofia Kourtesis - Si Te Portas Bonito
Tegen de tijd dat het duidelijk wordt waar mevrouw Kourtesis eindigt in de finale van dit topic, heb ik haar eindelijk live mogen meemaken op Primavera. Na mijn kaartje voor het festival verkocht te hebben, was één van de belangrijkste redenen om last minute toch weer eentje op de kop te tikken toch wel het optreden van Kourtesis, en dan specifiek dit nummer. Hoe moet het zijn om in een warme crowd vol mensen te zijn en de eerste stuwende beats van dit liedje te horen, die warme synths en die vederlichte zanglijn in het refrein? Ik kan me niet anders voorstellen dan dat het een extatische ervaring gaat worden: dit hemelse nummer behoort tot de top van wat de housemuziek aan de wereld te bieden heeft, en in een finale vol sterke dance is dit toch wel de allersterkste deelnemer in dat vlak.

5. Lankum - Go Dig My Grave
Ik ben erg blij dat dit nummer de finale heeft gehaald, niet alleen omdat het mijn nominatie is, maar ook omdat we tussen alle bangers wel even wat ouderwetse zwartgalligheid kunnen gebruiken. Ik herinner me een comment van een Lankumfanboy die aangaf dat deze band zo uitblinkt omdat de muziek ervan tegelijkertijd eeuwenoud als compleet hedendaags klinkt. Geen nummer laat dat zo goed zien als Go Dig My Grave: terwijl de eerste helft nog vrij trouw blijft aan het antieke folkliedje waar het op gebaseerd is, klinkt de tweede helft als duivelse folkdronerij waar nog maar heel weinig hedendaagse folkgroepen zich aan gewaagd hebben. Wat de twee helften wel gemeen hebben is hun verstikkende duisterheid. Dit nummer laat als geen ander zien hoe je júist zonder gitaarsolo's en tekstuele symboliek over oceanen van bloed en huilende doodshoofden etcetera verontrustend uit de hoek kan komen. Veel genoegdoenendere herrie dan de glijdende violen over de kakafonie van elektronisch gepiep in de laatste minuten heb ik nog niet gehoord, en als jullie dat wel hebben, verwijs me er aub naar door.

6. hemlocke springs - sever the blight
Afgelopen jaar was voor mij het jaar van hemlocke springs. Binnen een jaar je debuutsingle uitbrengen en de wereld rondtouren met Doja Cat is niet niks, en het zal me niks verbazen als ze nog veel meer succes voor zich heeft. Tot sever the blight was het de speelsheid van haar muziek die haar onderscheidde van de rest, maar met dit nummer is ze plotseling met een compositorisch meesterwerkje op de proppen gekomen. De akkoordenprogressie hier is om je vingers bij af te likken, en de eindeloos charmante zangstijl die ze eerder op girlfriend liet horen blijkt ook bijzonder goed aan te sluiten bij het meer theatrale geluid van dit nummer. Rete-intelligente en verslavende pop van een artiest die gok ik één van de beste popalbums van dit decennium gaat uitbrengen met haar debuut.

7. JPEGMAFIA x Danny Brown - SCARING THE HOES
De consistentie van de laatste plaat van Peggy en Danny is één van de sterkste punten ervan, maar zorgt er ook voor dat ik minder snel naar individuele nummers teruggrijp. Nu ik wat meer naar het titelnummer heb geluisterd in de context van dit topic, begin ik steeds meer te geloven dat al deze individuele nummers op minder interessante platen wel degelijk de uitschieters waren geweest. We worden hier getrakteerd op een beat die compleet uniek is binnen zelfs Peggy's discografie, laat staan binnen de hiphop. Bovendien sluit de sardonische rapstijl van Danny de meer rechtstreekse agressie van Peggy echt perfect aan. Absoluut een geval van artiesten die in hun samenwerking nog beter zijn dan de som der delen.

8. Brutalismus 3000 - DIE LIEBE KOMMT NICHT AUS BERLIN
Ik weet niet of dit duo eventuele beschuldigingen van gimmickschap helemaal kan ontwijken, maar als ze raak schieten is het meteen ook bijzonder raak. Dit nummer voelt voor mij een beetje als de blauwdruk voor alles wat ze sinds hun debuutalbum hebben uitgebracht: tegelijkertijd overstuurd als catchy, retedansbaar en een productie om je vingers bij af te likken. Het moment waarin de beat kneiterdroog in komt vallen na het eerste refrein laat zien hoe dit nummer verdient om in de bovenste regionen van deze lijst te staan.

9. Ana Frango Elétrico - Electric Fish
Dat ik dit nummer uit de punten moet laten spreekt wel voor het feit dat dit wat mij betreft in de breedte de sterkste finale in tijden is. Electric Fish is namelijk al heel vaak voorbij gekomen in mijn afspeellijsten, zeker in de afgelopen maanden nu de zomer om de hoek is komen kijken. Vier minuten aan sexy, warme en queer funkcapriolen, waarin de basgitaar voor de verandering misschien wel de show steelt. Luister nou hoe die baslijn rond 2:50 uit het refrein komt kruipen - soms denk je dat na zestig jaar popmuziek iedere melodie wel gedaan zou moeten zijn, en bewijzen deuntjes zoals deze je toch weer helemaal ongelijk. Moge Ana de Elektrische Kip nog heel veel van dit soort liedjes maken.

10. DJ Koze - Wespennest
De waarschijnlijke winnaar van deze editie, en je hoort mij niet klagen. Wespennest is extreem verfijnd opgebouwd zonder klinisch te worden; het is bezwerend maar bouwt wel degelijk op naar een heerlijke climax wanneer de wespen losgelaten worden, en het heeft een verslavend contrast tussen de koele zang van Sophia Kennedy en de warme instrumentatie. Het is kortom gewoon een Heel Goed Nummer, en valt alleen maar buiten de punten omdat het van mij nog nét iets meer uit de bocht had mogen vliegen om de it-factor te krijgen. Duitse kwaliteit stelt nooit teleur.

11. Sofia Kourtesis - How Music Makes You Feel Better
In een topic als deze probeer je nummers natuurlijk op hun losse kwaliteiten te beoordelen, maar ik ben een zondaar en kan mezelf toch niet ontrekken aan een beetje vergelijking. Dan kom ik op superoneerlijke oordelen uit, want hoewel dit nummer wel degelijk ongelooflijk warm en extatisch is - iets met xtc en een tropische dansvloer enzo - wordt het op ieder aspect net ingehaald door de andere dance/elektronica in deze finale. Three Drums is nóg iets warmer, Si Te Portas Bonito is euforischer, Wespennest is net opzwepender. Tel daarbij op dat het de enige dubbelaar is in dit twaalftal, en dan zou ik misschien dus toch dit nummer aanwijzen als dat ene dancenummer te veel, ondanks het feit dat hij niet op m'n laatste plek staat. Maar bijzonder sterk blijft het wel. Team Si Te Portas Bonito > Madres > How Music Makes You Feel Better > El Carmen overigens.

12. Irène Drésel - Glam
Ook deze Drésel is weer een schoolvoorbeeld van hoe techno tot een kunstvorm verheven kan worden. Het lijkt wel alsof er een team van veertig internationale techno-experts heeft nagedacht over het ontwerp van het ideale technonummer, en Glam er als resultaat uitgerold is. Ieder detail in dit nummer is perfect uitgedacht, en daardoor klinkt het geheel zowel dansbaar als bijzonder verfijnd. Het zorgt er alleen ook voor dat het geheel net wat ziel mist, waardoor het in een verzameling van zulke sterke finalisten niet tot de uitblinkers behoort.

Omdat Lankum in de finale stond heb ik toch even meegedaan. Mijn smaak was, naast mijn Top 2, verder niet erg vertegenwoordigd en mijn Top 8 leek uiteindelijk bijna omgekeerd met de uitslag.
Voor liefhebbers van folkdrones en/of gitzwarte klaagzangen: Lankums zangeres Radie Peat speelt ook in ØXN en dit album is zo mogelijk nog sterker, duisterder en bloedstollender dan Lankums laatste: een langdurige Go Dig My Grave-uitvaarthymne van drie kwartier.

1. Lankum - Go Dig My Grave
2. Brutalismus 3000 - DIE LIEBE KOMMT NICHT AUS BERLIN
3. Irène Drésel – Glam
4. Four Tet - Three Drums
5. JPEGMAFIA x Danny Brown - SCARING THE HOES
6. Sofia Kourtesis - How Music Makes You Feel Better
7. Caroline Polachek - Blood and Butter
8. hemlocke springs - sever the blight

Mijn lijstje

1. DJ Koze - Wespennest
2. Ana Frango Elétrico - Electric Fish
3. Sofia Kourtesis - Si Te Portas Bonito
4. Irène Drésel - Glam
5.Four Tet - Three Drums
6.Caroline Polachek - Blood and Butter
7.Brutalismus 3000 - DIE LIEBE KOMMT NICHT AUS BERLIN
8. Tinashe - Talk to Me Nice

Gezien de stemming tijdens Primavera was niet meegestemd, maar dit was mijn oordeel geweest:

1. Lankum - Go Dig My Grave
2. Brutalismus 3000 - DIE LIEBE KOMMT NICHT AUS BERLIN
3. JPEGMAFIA x Danny Brown - SCARING THE HOES
4. hemlocke springs - sever the blight
5. Caroline Polachek - Blood and Butter
6. Ana Frango Elétrico - Electric Fish
7. Sofia Kourtesis - Si Te Portas Bonito
8. Tinashe - Talk to Me Nice
9. Sofia Kourtesis - How Music Makes You Feel Better
10. Four Tet - Three Drums
11. DJ Koze - Wespennest
12. Irène Drésel - Glam

Weinig recht om iets te zeggen over de uitslag, want heb niet bijster veel meegestemd dit jaar. Op zich een mooie finale, maar Wespennest vind ik toch een weinig bijzonder winnaar als je het vergelijkt met vorige jaarwinnaars.

Go Dig My Grave wat mij betreft het enige iconische nummer in de finale met de allure van een jaarwinnaar. Dat heeft Danny Brown & JPEGMAFIA ook wel, maar wat mij betreft is Burfict! beter.

Verder ook wel opvallend dat Jeff Rosenstock niks gescoord heeft hier. Will U Still Love U toch wel het absolute nummer van het jaar.