9. Pharaoh’s Dance

41 punten, 10 keer genoemd.
Nummer 1 van: -

De tweede deelnemer van Bitches Brew. Tien keer genoemd maar liefst, maar wel vrij veel lage plekken.

8. Milestones

45 punten, 8 keer genoemd.
Nummer 1 van: -

Een nummer dat ik zelf hoger had ingeschat omdat het - in vergelijking met de meeste andere deelnemers - direct een hele pakkende melodie heeft. Maar goed, bij mij kwam het nummer ook niet verder dan een tiende plaats...

7. Bitches Brew

46 punten, 7 keer genoemd.
Nummer 1 van: -

En met het titelnummer op de zevende plek is Bitches Brew uitgespeeld. Niet vaak genoemd, maar wel gemiddeld hoge noteringen, waaronder tweede plekken van Teunnis en schrijver dezes.

6. Right Off

51 punten, 10 keer genoemd.
Nummer 1 van: vigil, Brunniepoo

Mijn eigen favoriet, en sinds kort ook die van vigil. A Tribute to Jack Johnson staat vaak in de schaduw van de twee veel bekendere voorgangers, dus ik ben blij dat de A-kant het zo goed gedaan heeft.

5. All Blues

60 punten, 10 keer genoemd.
Nummer 1 van: Minneapolis, Choconas

A Kind of Blue had nog twee ijzers in het vuur en de eerste daarvan vinden we op plaats 5. Het nummer kreeg weliswaar twee eerste plekken en nog enkele hoge noteringen, maar al met al is het net te weinig voor het podium.

3. Générique

64 punten, 8 keer genoemd.
Nummer 1 van: Johnny Marr

Voor mij eigenlijk de grote verrassing van deze finale, dit tweede korte nummer van Ascenseur pour L'Échafaud. Slechts acht keer genoemd, maar dat waren onder andere één toppositie en vier tweede plekken.

3. Shhh / Peaceful

64 punten, 11 keer genoemd.
Nummer 1 van: -

Die derde plek is ex aequo met de hiermee onttroonde winnaar van de Artiesten K.O. Evenveel punten als Générique, maar gemiddeld veel lagere waarderingen. Opvallend ook dat het nummer geen enkele eerste plek wist te scoren.

2. In a Silent Way / It's About That Time

65 punten, 12 keer genoemd.
Nummer 1 van: Teunnis, Rudi S

In de Artiesten K.O. nog tweede, maar nu één plekje hoger Shhh / Peaceful. De meeste stemmen, maar relatief weinig hoge (ondanks twee eerste plekken).

1. So What

93 punten, 12 keer genoemd.
Nummer 1 van: aERodynamIC, Superbitch, Barney Rubble, Marco dB, west, Titmeister

Een weinig verrassende winnaar. Voor mij hét jazznummer en ook het nummer waarmee mijn eigen jazzontwikkeling begon. Zes eerste plekken, en een afgetekende voorsprong maken So What tot een meer dan verdiende winnaar.

En de totale uitslag:

22. Someday My Prince Will Come
21. Footprints
20. Solea
19. Florence sur les Champs-Élysées
18. Blue in Green
17. Flamenco Sketches
16. Spanish Key
15. Concierto de Aranjuez (Adagio)
14. Mademoiselle Mabry (Miss Mabry)
13. Yesternow
12. Filles de Kilimanjaro
11. Round Midnight ['Round About Midnight]
10. On the Corner / New York Girl / Thinking of ...
9. Pharaoh’s Dance
8. Milestones
7. Bitches Brew
6. Right Off
5. All Blues
4. Générique
3. Shhh / Peaceful
2. In a Silent Way / It's About That Time
1. So What

Dank allen voor het meespelen!

Was een leuke week, waarvoor dank!

Ik blijf er wel bij: losse nummers rangschikken is niet goed te doen voor mij. Albums zou een stuk makkelijker zijn. Maar desondanks toch leuk om eens te doen en anders naar zijn werk te luisteren. Ik heb heel veel jazz platen in de kast staan, maar van Miles het meest.

Bedankt Brunniepoo , heerlijk Miles weekje.
Door met Coltrane .

Grappig. Hier ook, maar dan via de light versie van Ronny Jordan begin jaren 90. Toen besloot is me eens in die grote naam te gaan verdiepen.

Bedankt voor de organisatie! Ik heb genoten.
Ik was trouwens verrast dat In a silent way zo favoriet was.

Makkelijker inderdaad. En mooiste hoes voor mij ook: Bitches Brew. Hoewel ik Birth of the Cool ook tof vind (staat nu toevallig op de schoorsteenmantel).

Brunniepoo, bedankt voor een mooi weekje Miles! Geijkte winnaar natuurlijk, verder een hele mooie top 5, al vind ik Générique daar wel verrassend. Jammer, maar niet onverwacht dat de prachtige afsluiter van Sketches of Spain hier weinig potten kan breken.

Ik vind Freddie Freeloader echt heel veel beter dan Flamenco Sketches en Blues in Green. Misscchien zelfs ook wel beter dan So What.

Mademoiselle Mabry een heel stuk te laag geëindigd, idem voor Bitches Brew.

Ik voelde mij nog een Miles Davis leek, met enkel de bekendste albums zoals Kind of Blue als opgedane kennis. Dus heb ik bewust niet meegedaan.
Wel leuk om met deze lijst Miles Davis verder te ontdekken.

Bedankt voor het heerlijke weekje Miles Davis, Brunniepoo

En nu vanaf So What naadloos over naar...

Greatest Hits of John Coltrane

https://www.selmer.fr/cdn/shop/articles/1136623-coltrane-5e0f2c2e2bf44.jpg

John Coltrane speelde niet zomaar jazz; hij evolueerde het genre keer op keer naar compleet nieuwe dimensies. Een meester op de saxofoon met een enorme drang om grenzen te verleggen, of het nu razendsnelle solo's waren of met diepe spirituele composities. Van zijn legendarische samenwerking met Miles Davis tot zijn baanbrekende album A Love Supreme; Coltrane maakte van muziek iets dat verder ging dan alleen geluid. Hij hield zich zelden aan de regels. Nee, hij herschreef de regels eigenhandig en inspireerde generaties om groter te denken en gedurfder te spelen. Puur je muzikale expressie najagen. Zijn nalatenschap blijft een monument voor grenzeloze creativiteit en de eindeloze mogelijkheden van muziek.

Voor de startlijst heb ik gekeken naar de MuMeLadder, de populairste albums op MusicMeter en de top songs volgens RateYourMusic. Ik denk dat het een mooi overzicht is, maar uiteraard ontbreekt er nog heel veel goddelijke muziek. Aan jullie de taak zijn tien beste nummers te noemen die nog ontbreken in de startlijst.

Startlijst (chronologisch):

Blue Train (1958)
Giant Steps (1960)
Naima (1960)
Mr. P. C. (1960)
My Favorite Things (1961)
Summertime (1961)
Africa (1961)
Olé (1961)
Out of This World (1962)
In a Sentimental Mood (met Duke Ellington) (1963)
Equinox (1964)
Wise One (1964)
Part I - Acknowledgement (1965)
Part II - Resolution (1965)
Part III - Pursuance / IV - Psalm (1965)
Ascension (Part 1) (1966)
The Father and the Son and the Holy Ghost (1966)
Kulu Sé Mama (Juno Sé Mama) (1967)
Sun Ship (1971)
Mars (1974)

Startlijst (alfabetisch):

Africa
Ascension (Part 1)
Blue Train
Equinox
Giant Steps
In a Sentimental Mood (met Duke Ellington)
Kulu Sé Mama (Juno Sé Mama)
Mars
Mr. P. C.
My Favorite Things
Naima
Olé
Out of This World
Part I - Acknowledgement
Part II - Resolution
Part III - Pursuance / IV - Psalm
Summertime
Sun Ship
The Father and the Son and the Holy Ghost
Wise One

Aan jullie dus de taak om tien nummers te noemen die hier ontbreken, waarvan jij vindt dat ze bij het beste van John Coltrane horen. De nummers die het meest worden genoemd, zullen zich aansluiten bij de startlijst voor de volgende ronde.

Deadline: maandag 28 april 20:00

Zou Casartelli, cosmic kid, DjFrankie of panjoe de naam van het topic aan willen passen? Bedankt!

Alabama
Moment's notice
Locomotion
Nature boy
I want to talk about you
Theme for Ernie
Dear lord

Wellicht vul ik nog wat aan, maar dit is wat ik zo snel mis.

Body and Soul
Cat Walk
Dakar
Jupiter
Moment's Notice
Nature Boy
Off Minor (+ Thelonious Monk)
Ruby, My Dear (+ Thelonious Monk)
Saturn
Vigil

Wendy snapt dingen met Monk. Ik ben voor (later dit weekend)

Zelfde verhaal als bij Miles. Ook hier heel veel van in de kast staan, maar albums zijn makkelijker te rangschikken

Bakai
But Not for Me
Dahomey Dance
Greensleeves
I'm Old Fashioned
I Want to Talk About You
It's Easy to Remember
Lush Life
Moment's Notice
Spiral

Inspiratieafspeellijstje:

https://open.spotify.com/playlist/0ZO0eKYWKZaJMwOIhpNoHB

Waarom zou je alleen het eerste deel van Ascension in de startlijst opnemen? Het is toch gewoon één stuk dat door de lengtebeperking van vinyl opgeknipt moest worden?

Edit: ik zie nu dat ze het stuk op Spotify ook weer opknippen, terwijl ze het op CD juist als één stuk aanbieden. Weird...

Mooi, van Coltrane ken ik iets minder dan van Miles, dus dit wordt ook een mooi weekje met hopelijk nieuwe ontdekkingen

The most obvious antecedent is Ornette Coleman's octet (or "double quartet") recording, Free Jazz: A Collective Improvisation, which—like Ascension—is a continuous 40-minute performance with ensemble passages and without breaks.

Ik dacht wel dat beide delen als apparte takes zijn opgenomen en op mijn LP heb ik een A en B kant
Op zich is er niets mis mee om ze te spliten , nomineren maar dan.

Off Minor (+ Thelonious Monk)
Ruby, My Dear (+ Thelonious Monk)
I want to talk about you
My little Brown book
Greensleeves
Blues Minor
Why was I Born? ( met Kenny Burrell)
Blues to Elvin
Spiral
Good Bait

Ik kies voor het rustiger werk

Cousin Mary
Every Time We Say Goodbye
I'm Old Fashioned
I Want to Talk About You
Lush Life
Om
Peace on Earth
Shifting Down
Spiral
The Night Has a Thousand Eyes

Ik zie nu dat inderdaad de eerste cd-uitgave het als één stuk heeft. Ik ga het aanpassen voor de volgende ronde: Ascension doet dus mee als één geheel.