Janken! Eigenlijk toch helemaal niet zo'n leuk spelletje dit.

A Fortune In Lies
A New Beginning
A View from the Top of the World
At Wit's End
Breaking All Illusions
Illumination Theory
In the Presence of Enemies - Part 2
Scene Eight: The Spirit Carries On
The Glass Prison
The Shadow Man Incident

Géén The Best of Times, As I Am en Take The Time ?!?!?!?!

A Change of Seasons*
A Fortune in Lies
In the Name of God*
Learning to Live*
Peruvian Skies
Pull Me Under
Scarred*
Space-Dye Vest
Under a Glass Moon*
Voices

A New Beginning
A View From The Top Of The World
At Wit's End
Breaking All Illusions
Illumination Theory
In The Presence Of Enemies Pt 2
Octavarium
Stream Of Consciousness
The Great Debate
The Shadow Man Incident

De eerste 5 waren snel gekozen, maar daarna is het toch wel lastig afstrepen hoor.

A New Beginning
Breaking All Illusions
Illumination Theory
Scene Eight: The Spirit Carries On
The Shadow Man Incident
Learning to Live*
Scarred*
Voices
At Wit’s End
A Fortune in Lies

A Change of Seasons*
A Fortune in Lies
A New Beginning
A View from the Top of the World
At Wit’s End
Peruvian Skies
Scarred*
Scene Eight: The Spirit Carries On
The Shadow Man Incident
Voices

Was Grafmat al op de hoogte hiervan?

In weerwil van wat ik eerder beweerde, was A New Beginning wel een fijn en vrij compact nummer en hadden A View from the Top of the World en Breaking All Illusions ook hun momenten. Tussen het 'nieuwe' materiaal zaten ook wat wel echt matige nummers, waardoor bijvoorbeeld een In the Name of God (vond ik indertijd al een zwakkere broeder op Train of Thought) de dans net ontspringt.

At Wit’s End
Illumination Theory
In the Presence of Enemies Pt.2
Metropolis - Part One: 'The Miracle and the Sleeper'
Octavarium
Panic Attack*
Scene Eight: The Spirit Carries On
Scene Six: Home
The Count of Tuscany
The Shadow Man Incident

oké deze kunnen moven:


A Change of Seasons*
A Fortune in Lies
A New Beginning
A View from the Top of the World
Honor thy Father*
Illumination Theory
In the Name of God*
Scene Eight: The Spirit Carries On
Scene Six: Home
Voices

Ik hoop morgen 6 uurtjes over te hebben
Spijtig dat Scene Eight al zo vaak voorbij komt.

A New Beginning
At Wit’s End
Breaking All Illusions
Honor thy Father
Octavarium
Panic Attack
Scene Eight: The Spirit Carries On
Scene Six: Home
The Shadow Man Incident
Voices

pffffffff....tis omdat het moet.......
here we go:

A Change Of Seasons
A Fortune in lies
A View From Top Of The World
At Wit's End
In The Name Of God
The Spirit Carries On
In The Presence Of Enemies Pt2
Metropolis Part One The Miracle And The Sleeper
Stream Of Consciousness
The Shadow Man Incident

A Change of Seasons*
A Fortune in Lies
A New Beginning
At Wit’s End
Breaking All Illusions
Illumination Theory
In the Presence of Enemies Pt.2
Peruvian Skies
Scene Eight: The Spirit Carries On
Stream of Consciousness

Nouja, deze dan maar. Je moet toch wat. Typisch dat 'Another Day' de tweede ronde had gehaald. Als er dan tóch een single van 'Images & Words' een hit had kunnen worden, dan zou dat niet 'Pull Me Under' geweest zijn, maar dit deuntje. Maw: Met afstand het minste nummer van 'Images & Words'.

A New Beginning
A View from the Top of the World
Another Day*
At Wit’s End
Breaking All Illusions
Illumination Theory
In the Presence of Enemies Pt.2
Peruvian Skies
The Root of All Evil*
The Shadow Man Incident

Lastig en tijdrovend
Op een paar nummers na is Dream Theater nog redelijk onbekend voor mij en het is nu ook niet een band waar je heel makkelijk instapt als een nummer gemiddeld 12 minuten duurt Maar ik heb me niet verveeld met deze afspeellijst. Helaas wordt één van de fijnste ontdekkingen w.m.b. (At Wit's End) door bijna iedereen genoemd. Maar die komt dan wel in een eigen playlist terecht.

Onderstaand de 'minste' tien voor mij.

A Fortune in Lies
A New Beginning
Caught In a Web*
In the Name of God*
In the Presence of Enemies Pt.2
Panic Attack*
Scarred*
Stream of Consciousness
The Shadow Man Incident
Under a Glass Moon*

A Fortune in Lies
A New Beginning
Another Day*
At Wit's End
Breaking All Illusions
Illumination Theory
Octavarium
Panic Attack*
The Root of All Evil*
The Shadow Man Incident

Kom nu pas binnenvallen dus laat 'm maar aan me voorbij gaan. Geen ramp want ik heb een haat-liefde verhouding met het Droom Theater. Moet zelfs bekennen dat het zomaar meer dan 10 jaar geleden kan zijn dat ik uit eigen wil iets van ze op de draaitafel heb gelegd Misschien haak ik in de finale nog wel aan..

TIJD VOOR DE FINALE VAN GREATEST HITS VAN DREAM THEATER!
https://www.overdrive.ie/wp-content/uploads/2021/01/dream-theatre-3.jpg

Er werden 16 lijstjes met 10 afvallers ingeleverd na het 6 uur luisteren naar de geweldige muziek van Dream Theater! En toch hoop ik dat jullie nog niet verzadigd zijn, want we gaan nu op naar de finale!
Dat kan alleen niet met 30 nummers. De 10 meest genoemde nummers vallen onherroepelijk af. Dat zijn deze nummers:

A New Beginning (13 keer genoemd)
The Shadow Man Incident (13 keer genoemd)
At Wit’s End (13 keer genoemd)
A Fortune in Lies (11 keer genoemd)
Scene Eight: The Spirit Carries On (10 keer genoemd)
Illumination Theory (10 keer genoemd)
Breaking All Illusions (9 keer genoemd)
A View from the Top of the World (8 keer genoemd)
In the Presence of Enemies Pt.2 (8 keer genoemd)
Voices (7 keer genoemd)



Hiermee hebben we de traditie (hoewel de betreffende user zelf zijn behoefte ook al nuanceerde) dan wel gedeeltelijk gevolgd, maar ook zeker niet helemaal. Alles van na 2009 (dus alles met Mangini als drummer, daarom gun ik hem nog een foto waarop hij te zien is) is dan wel meedogenloos weggestemd, maar in de periode van 2003 tot 2009 valt de schade nog best mee. En dat het debuutalbum uit de laten jaren ’80 met Charlie Dominici als zanger zijn enige troef zou verliezen is niet geheel onverwacht, maar dat Metropolis Part 2: Scenes From a Memory en Awake ook troeven zouden verliezen had ik niet verwacht. Maar de kiezer heeft altijd gelijk toch?

Dus dit is de finalelijst:

A Change of Seasons*
Another Day*
Caught In a Web*
Honor thy Father*
In the Name of God*
Learning to Live*
Metropolis - Part One: 'The Miracle and the Sleeper'
Octavarium
Panic Attack*
Peruvian Skies
Pull Me Under
Scarred*
Scene Six: Home
Space-Dye Vest
Stream of Consciousness
The Count of Tuscany
The Glass Prison
The Great Debate
The Root of All Evil*
Under a Glass Moon*

Kies uit deze 20 geweldige nummers de 10 beste en maak daar een top 10 van! Toelichtingen worden op prijs gesteld!
Hier hebben jullie voor tot vrijdag 20 uur. Daarna zal ik de top 20 van Dream Theater gaan presenteren. Succes en geniet ervan!


Aangepaste Spotifylijst! Nog maar 3 uur en 50 minuten lang, we hebben ruim twee uur aan muziek geëlimineerd!

1. A Change of Seasons*
2. Metropolis - Part One: 'The Miracle and the Sleeper'
3. Learning to Live*
4. Scarred*
5. Under a Glass Moon*
6. Caught In a Web*
7. Space-Dye Vest
8. The Great Debate
9. The Count of Tuscany
10. Pull Me Under

1. Metropolis - Part One: 'The Miracle and the Sleeper'
2. Scene Six: Home
3. A Change of Seasons*
4. Octavarium
5. In the Name of God*
6. The Glass Prison
7. The Count of Tuscany
8. Learning to Live*
9. Space-Dye Vest
10. Under a Glass Moon*

Top vijf was eitje… daarna werd het lastiger…

1. Octavarium
2. Metropolis - Part One: 'The Miracle and the Sleeper'
3. Scene Six: Home
4. Space-Dye Vest
5. The Great Debate
6. Under a Glass Moon
7. The Glass Prison
8. The Root of All Evil
9. Panic Attack
10. In the Name of God

Pittig, maar zoiets, ongeveer dan:

1. Honor thy Father*
2. Learning to Live*
3. The Count of Tuscany
4. Under a Glass Moon*
5. The Glass Prison
6. Octavarium
7. Scene Six: Home
8. Pull Me Under
9. In the Name of God*
10. Panic Attack*

Dat Mangini er helemaal uit ligt heeft niets met zijn kunnen te maken, maar met de algehele kwaliteit van de muziek die ze leverde toen hij onderdeel was van de band. Dat is over het algemeen minder dan de begin periode van DT. Pas de laatste twee albums waar hij nog aan mee heeft mogen werken raken weer het niveau aan. Wat mij betreft dan. Want de hoeveelheid fans die zo enorm blij waren dat Portnoy weer terug is, is volgens mij enorm. En dan leveren ze zo'n middelmatig album af. Gelukkig hebben we nog het ouderen werk .

Ik had al een shortlist gemaakt van mijn top 10 en die is bijna helemaal overeind gebleven na de afvalronde. Dat is dan wel weer leuk nieuws. En maakt dit een makkelijkere opgave.


Heb de band leren kennen na de release van Octavarium en ben toen langzaam hun oudere werk gaan ontdekken. Systematic Chaos was bij release eentje die een beetje langs mij heen ging. Maar dat maakte niet uit want ik was helemaal opgegaan in Six Degrees, Train of Thought en Octavarium. Metropolis Part 2 heeft een aardige impact gemaakt maar tegelijkertijd ook flink wisselende ervaringen geleverd. Mijn waardering ging steeds verder omlaag met de loop der tijd. De albums daarvoor kan ik zeker wel waarderen, afgezien van het debut, maar hebben eigenlijk nooit dezelfde impact weten te maken als de periode van 2002-2009. Bedenk me nu dat het eigenlijk wel weer eens tijd is om hun hele oeuvre aan een herbeoordeling te wagen.

Black Clouds was voor mij wel weer een schot in de roos en dat album weet mij nog altijd goed te boeien. Heb de heren in die tijd helaas nooit live gezien. Helemaal de tour met Opeth samen stond hoog op mijn wensenlijstje, maar door omstandigheden (vrienden waarmee ik zou gaan en de kaartjes regelde gingen toch niet vanwege Opeth (vonden ze te extreem ofzo...)) is dat er dus niet van gekomen. Helaas. Tot op de dag van vandaag baal ik daar nog steeds van. Gelukkig had ik de cd's nog (en die van Opeth kwamen rond die tijd ook in huis). DT was in die jaren samen met Porcupine Tree verantwoordelijk voor mijn groeiende liefde voor de Prog. Een genre wat ik zonder hun zeker niet zo had ontdekt en verkent. Waardoor ze ook voor altijd mijn waardering zullen hebben.

Het vertrek van Portnoy was een verrassing. En muzikaal ging het voor mij daarna ook wel achteruit. Na 2 middelmatige albums kwam het absolute dieptepunt met The Astonishing. Mijn liefde voor DT raakte daardoor ook aan een dieptepunt. En is er eigenlijk nooit echt meer bovenop gekomen. Sowieso heb ik veel andere bands leren kennen die ondertussen veel interessantere muziek maakte. Zodoende ben ik eigenlijk steeds minder DT gaan luisteren. Heb ze in die jaren wel een aantal keren live gezien en dat was altijd wel strak. Maar eigenlijk het steeds duurder wordende prijskaartje niet waard, Het waren vooral oude mannen die opgaan in hun spel maar weinig show maken. Portnoy kwam toen zelf nog met zijn Shattered Fortress tour, die veel toffer was (duidelijk een betere showman). En sindsdien laat ik de concerten lekker aan mij voorbij gaan. ook omdat Labrie qua zang het gewoon niet meer is live.

Met Distance over Time en A View from the Top of the World leverde ze wel weer twee lekkere albums af die voor mij het niveau haalde van voor Portnoys vertrek. En ik kreeg enigzins een sprankje hoop dat ze nog wel wat moois zouden leveren. Vermaak me nog steeds met die albums en heb zelfs de earbooks in huis gehaald. Voor mijn gevoel begon de band eindelijk weer wat frisser, energieker en speelser te klinken. Alsof er nieuw vuur gevonden was. Maar Portnoy kon zijn eigen kindje toch niet achterlaten (of zijn zijn andere projecten gewoon niet succesvol genoeg geweest) en hij kwam weer terug. Nu de band weer compleet is krijgen we een uitgeblust en herhalend album.

De band zal altijd een speciaal plekje voor mij hebben, maar ik volg ze niet meer zo actief als vroeger. De impact die ze toen hebben gehad op mijn muzikale ontwikkeling zullen ze ook niet meer gaan hebben natuurlijk. Hopelijk vinden ze nog wat vuur om wat vermakelijks af te leveren. Maar ik verwacht niet dat nieuw werk nog in dit soort lijstjes terug zal komen.
Zoals eerder gezegd baal ik nog steeds dat ik de tour met Opeth niet heb gezien. Helemaal gezien Opeth hun eigen evolutie hebben ondergaan en ik daar ook wat van vind. Maar die tijd gaat niet meer terugkomen. Live laat ik ze tegenwoordig ook lekker aan mij voorbij gaan. Hun beste tijd is geweest en dat is prima. Nu gewoon lekker genieten van hun hoogtijdagen.


Anyway, weer een veel te lang verhaal dit. Dus tijd voor mijn lijstje.
Benieuwd wat de kiezer (die toch niet altijd gelijk heeft) hier bepaald voor de eindlijst.

1. Octavarium
2. A Change of Seasons*
3. The Glass Prison
4. Honor thy Father*
5. Pull Me Under
6. Space-Dye Vest
7. The Great Debate
8. Panic Attack*
9. The Root of All Evil*
10. The Count of Tuscany

01 Scarred*
02 Space-Dye Vest
03 Learning to Live*
04 Pull Me Under
05 Peruvian Skies
06 Caught In a Web*
07 A Change of Seasons*
08 Stream of Consciousness
09 The Glass Prison
10 Another Day*

Ik denk (en legian levert, hoewel enigszins lang van stof, een fijne n=1 ondersteuning), zonder al te veel waardeoordeel, dat Dream Theater toch wel bovengemiddeld een band is waar het voor de waardering nogal uitmaakt in welke fase / met welke albums je ingestapt bent. Bij mij was dat dus rond de eeuwwisseling (waarbij de discografie tot dan toe nog vrij behapbaar was), ik bleef aan boord rond Six Degrees of Inner Turbulence en Train of Thought en ben bij Octavarium uitgestapt.

Met die disclaimer: Awake is met afstand hun beste album en Scarred (net aan genomineerd en in ronde 2 langs het randje van de afgrond) het beste nummer daarvan, met Space-Dye Vest daar en hier er direct achteraan. Net aan de verkeerde kant van de afgrond in de nominatie-tiebreak wordt Blind Faith node gemist, waarmee mijn Six Degrees-vertegenwoordiging beperkt blijft tot The Glass Prison, de publiekstrekker waarom ik het vroeger altijd wel stoer vond om bij een spelletjesavond die plaat op te zetten (The Great Debate is natuurlijk wel apart, maar ik heb het nooit een echt leuk nummer gevonden). Images and Words is wat verziekt door de productie, maar openings- en slotnummer blijven overeind en dan mag de ballad die de blauwdruk is voor (te) veel volgende DT-ballads ook meedoen. De enige vertegenwoordiging van het toch echt heel degelijke Falling into Infinity en de ep completeren de lijst.

1. Metropolis - Part One: 'The Miracle and the Sleeper'
2. Learning to Live*
3. Scarred*
4. Space-Dye Vest
5. Under a Glass Moon*
6. A Change of Seasons*
7. Scene Six: Home
8. Octavarium
9. The Great Debate
10. Pull Me Under

Ongelooflijk dat Peruvian Skies in deze finale staat ten koste van bijvoorbeeld een Lines in the Sand van FII. Zelfde verhaal voor Another Day ten opzichte van Take the Time...

1. The Root of All Evil*
2. Another Day*
3. Caught In a Web*
4. Honor thy Father*
5. The Great Debate
6. Octavarium
7. The Count of Tuscany
8. In the Name of God*
9. Panic Attack*
10. Pull Me Under

Van mijn voorlopige top 12 sneuvelde precies de helft. Het prachtige Scene Eight, had mijn nummer 2 geweest en helaas sneuvelden uit de eerste helft van die top 12 ook de ontdekkingen At Wit's End en A View from the Top of the World.

Maar goed dat biedt weer kansen aan andere nummers om in de top 10 te komen. Gelukkig bleef mijn absolute nummer 1 wel binnenboord, maar ook daarmee ben ik niet helemaal op mijn plek in dit theater, zo lijkt het. Ontdekt in de Verrukkelijke 500 van Orinico Radio (die komend weekend zijn 18e editie beleefd) en alweer een jaar of wat een vaste waarde in de top 100 van mijn jaarlijkse allertijden lijst.

1. The Count of Tuscany
2. Pull Me Under
3. Metropolis - Part One: 'The Miracle and the Sleeper'
4. Another Day*
5. A Change of Seasons*
6. Scene Six: Home
7. The Glass Prison
8. Honor thy Father*
9. Space-Dye Vest
10. Octavarium

Nou deze keer ging een stuk gemakkelijk!....
Wat mij opvalt is dat iedereen tot op heden ze op volgorde zet (?).
Dat doe ik niet...Dit zijn ze voor mij in willekeurige volgorde:

Another Day
Caught In A Web
Learning To Live
Octavarium
Peruvian Skies
Pull Me Under
Scene six: Home
The Glass Prison
The Great Debate
The Root Of All Evil

Heel benieuwd wat de uiteindelijke lijst zal zijn!

Dat is wel de bedoeling, want je nummer 1 krijgt tien punten, je nummer 2 negen, etc. en je nummer 10 een punt. Je zal, om wiskundige hoofdbrekens van Bonk te besparen, toch even moeten zweten voor een volgorde.

er zijn jaren geweest dat ik geen vier uur naar Dream Theater heb geluisterd (sterker, dat zou wel eens elk jaar sinds pak 'em beet 2011 kunnen zijn), maar het weerzien viel me niet tegen - al is vier uur James LaBrie wel veel te veel van het goede.

Het heeft geleid tot deze lijst:

1. The Count of Tuscany
2. A Change of Seasons*
3. Octavarium
4. Metropolis - Part One: 'The Miracle and the Sleeper'
5. Pull Me Under
6. The Glass Prison
7. Under a Glass Moon*
8. Learning to Live*
9. Honor thy Father*
10. Peruvian Skies