Muziek / Muziekgames / Knock Out: Rappers [Deel 2]
zoeken in:
0
RedLightCityBoy
geplaatst: 27 oktober 2008, 23:02 uur
1-2
Jahaa
Eind 80's begin 90's had hij met DJ Jazzy Jef een aantal prachtige platen gemaakt.
Jahaa

Eind 80's begin 90's had hij met DJ Jazzy Jef een aantal prachtige platen gemaakt.
0
Hypnotick
geplaatst: 28 oktober 2008, 08:33 uur
Ik weet eerlijk gezegd niet wat Lauryn Hill in deze Rappers K.O. doet, ik vind haar niet echt een rapper eerlijk gezegd. en waar moet ik Lauryn Hill op beoordelen op haar rapskills alleen ? ( want dan wint Termanology ) of gewoon als gehele artiest ( dan wint Lauryn Hill )
0
gipspoot
geplaatst: 28 oktober 2008, 10:46 uur
0-5
Op haar soloplaat rapt ze misschien niet zo veel maar op The Score toch behoorlijk wat
Op haar soloplaat rapt ze misschien niet zo veel maar op The Score toch behoorlijk wat
0
geplaatst: 28 oktober 2008, 12:46 uur
Moeilijk deze. Common is geweldig, maar Phife is toch echt één van mijn favoriete mc's.
0-2
0-2
0
geplaatst: 28 oktober 2008, 13:09 uur
3-2 Common natuurlijk, hij is voor mij de G.O.A.T/de beste
.
R&P red Common snel!
.R&P red Common snel!
0
geplaatst: 28 oktober 2008, 15:08 uur
Hmm.. Had niet verwacht dat Phife het Common al zo moeilijk kon maken. Phife is geweldig maar moet toch pas op de plaats maken voor Common. Het materiaal waar Phife het meest op kan staven is dat van ATCQ,> Materiaal waarop hij toch vooral de tweede man is na Q-Tip. Nu wil ik zijn rol bij the Tribe niet bagataliseren, maar dat hij meer dank aan de Tribe is verschuldigd dan andersom lijkt me duidelijk. The Tribe was ook het enige waar Phife mee kan pronken, want die soloplaat is weinig waard.
Dan Common. In 94 natuurlijk al een klassieker gedropt. Dat was plaat nummer 2 in zijn repertoire. Nummer 3,4,5 en met name nummer 6 waren ook op zijn minst het aanschaffen waard. Daarbij evolueert Common voortdurend zonder zijn eigen stijl te verliezen. En tot slot is hij natuurlijk ook uiterst uniek in zijn flow, rijmtechnieken en delivery.
Voor mij geen moeilijke keuze (ondanks adoratie voor Phife butter
)
Dan Common. In 94 natuurlijk al een klassieker gedropt. Dat was plaat nummer 2 in zijn repertoire. Nummer 3,4,5 en met name nummer 6 waren ook op zijn minst het aanschaffen waard. Daarbij evolueert Common voortdurend zonder zijn eigen stijl te verliezen. En tot slot is hij natuurlijk ook uiterst uniek in zijn flow, rijmtechnieken en delivery.
Voor mij geen moeilijke keuze (ondanks adoratie voor Phife butter
)* denotes required fields.

