Een hele dikke BONK!

Top 3 was in geen velden of wegen te bekennen in de eliminatieronde (en ook al bijna in de nominatieronde), laat staan hier in de eindlijst. Radiohead maakt (hele) mooie, speciale nummers en albums, maar het wordt pas echt bijzonder als de nummers geen liedjes meer zijn, maar hoekig, tikkie schizofreen, geen kop of staart, dwarrelen, tollen, ontregelen en verwarren. Niet gek dat mijn eigenlijke nummer 1 de geluidsband deels achterstevoren heeft, nummer 2 het meest oncomfortabele nummer van OKC is (misschien is dat trouwens eigenlijk wel fittier/happier) en nummer 3 een nummer is met een vraagteken, een emotionele noodkreet vertwijfeling en bevrijding. Maar goed er is ook veel moois over en gelukkig is het niet zo erg dat ik er ook iets van The Bends in had moeten zetten (stel je voor)...

01. Like Spinning Plates
02. Climbing Up the Walls
03. You and Whose Army ?
01. Exit Music (for a Film)
02. Idioteque
03. Pyramid Song
04. Paranoid Android
05. Everything in Its Right Place
06. Lucky *
07. How to Disappear Completely *
08. Let Down *
09. Jigsaw Falling into Place
10. The National Anthem *

1 Let Down * ik vind dit gewoon een meesterlijk mooi nummer , top 10 allertijden bij mij.

2 Exit Music (for a Film)
3 Idioteque
4 Fake Plastic Trees
5 Paranoid Android
6 The Bends *
7 Pyramid Song
8 Street Spirit (Fade Out)
9 The National Anthem *
10 No Suprises

1. Street Spirit (Fade Out)
2. No Suprises
3. Exit Music (for a Film)
4. Let Down *
5. Fake Plastic Trees
6. Paranoid Android
7. Lucky *
8. High and Dry
9. Jigsaw Falling into Place
10. Karma Police

Ik zal je helpen ....


1. Planet Telex
Ten opzichte van de debuutplaat is de stap naar The Bends werkelijk enorm, en de vervolgstap naar OK zo mogelijk nog groter. Natuurlijk is die complexe Radiohead van ná The Bends muzikaal meer de moeite waard, maar als het om adrenaline gaat ... wow. Dit bulderde echt over alles en iedereen heen, als plaatopener en live in Paradiso '95. En zo conventioneel is het nummer eigenlijk ook weer niet.

2. Idioteque
Acts die succesvol vanuit dance bij rock inspiratie haalden zijn er volop. Andersom werkt die stap maar voor weinigen. De eerste die me te binnen schiet is The Notwist, de tweede Radiohead. Geslaagd en vooral dapper werk van de heren, het heeft ze meer goodwill gekost dan het credit opleverde.

3. The National Anthem
Radiohead's allerbeste bak herrie. Paranoid Android zijn drie nummers aanéén. The National Anthem zijn drie nummers door elkaar. Tsja, ik vind chaos toch interessanter dan constructie.

4. Airbag
OK Computer is toch een beetje een ongemakkkelijke plaat voor mij. Ik heb 'm op dag één enthousiast aangeschaft, maar mijn mening na beluistering was '...ze gaan Queen achterna...' Dat viel gelukkig wel mee blijkens de geweldige opvolgers Kid A / Amnasiac.

5. Pyramid Song
6. Street Spirit (Fade Out)
7. Exit Music (for a Film)
Radiohead speelt onnavolgbaar met sentimentele elementen in hun muziek. Deze nummers ontroeren op een enigszins banale maar toch magistrale wijze.

8. Fake Plastic Trees
9. High & Dry
Normaalgesproken had ik My Iron Lung wel bij de eerste vijf gehad. Dan maar compensatie onderin mijn top 10 met twee iets mindere goden van dezelfde, hier lichtelijk favoriete Radiohoofdplaat.

10. How to Disappear Completely
Nights In White Satin voor moderno's. Een hele generatie is hierop van bil gegaan, daar kan Portishead nog een puntje aan zuigen. Wij draaien Type-O-Negative .

Overigens heb ik er wel een beetje spijt van dat ik heb meegewerkt aan de eliminatie van 2+2=5

1. Airbag
2. Just
3. There There
4. Lucky
5. National Anthem
6. Fake Plastic Trees
7. Idioteque
8. The Bends *
9. Street Spirit (Fade Out)
10. Pyramid Song

7 van mijn 10 Radiohead-favorieten zoals ik ze eerder plaatste in het daarvoor bedoelde topic, dus ik mag niet klagen denk ik.

Ik ben in de ongelukkige omstandigheid ze nooit live te hebben gezien (nooit genoeg moeite voor gedaan). Ik denk dat het veel kan schelen, zeker als je al in 1995 live bent ingehaakt kan ik me voorstellen dt die nummers een andere lading krijgen. The Bends heb ik pas aangeschaft ná OK Computer (kende wel een paar singles en Creep uiteraard), maar pas Paranoid Andorid heeft mij over de streep getrokken. Na het latere werk dat mij zo aanspreekt ben ik The Bends minder gaan waarderen, dat was denk ik makkelijker omdat ik hierover geen herinneringen/'last'/sentiment uit het verleden heeft meegedragen. Maar je betoog is overtuigend

Gisteren trouwens voor het eerst OK Computer weer eens in zijn geheel achter elkaar gedraaid via de stereo, dat was zeker drie jaar terug, zo niet langer terug. Was toch nog steeds aangenaam. Dat zijn de leuke bijkomstigheden van dit spelletje.

Toch wel... nagenoeg al mijn favorieten ontbreken. Deze top 10 is daarom toch wel behoorlijk armoedig. The Bends en OK Computer zijn platen die mij na talloze keren proberen erg weinig doen. Ik trek de zang van Yorke ook helemaal niet op die platen. Dat gekweel heeft ook nog eens een hele generatie Muses, Keanes, Coldplays en Snow Patrols beïnvloed. Verschrikkelijk.
De periode hierna werd een stuk beter. De muziek werd interessanter, en de zang werd anders. Hét meesterwerk is voor mij In Rainbows. Daarnaast vind ik Kid A, Amnesiac en Hail To The Thief prima platen. Ook het debuut vind ik, hoewel totaal losstaand van de rest, alleraardigst. Helaas zijn wel erg veel nummers van deze platen gesneuveld ten koste van OKPC- en Bends nummers. The King Of Limbs, ach... snel vergeten wat mij betreft.

Tot en met nummer 6 prima nummers, alles daarna gekozen uit armoede. Boven de nummer 1 zouden nog zijn geeindigd, als dat had gekund: Reckoner, Bodysnatchers, Videotape, Sit Down. Stand Up. en Myxomatosis.

1. The National Anthem *

Een dwingende grommende baslijn, bewerkte zang, bijna een triphop-nummer. Suspense en nagelbijten bij dit spannendste nummer van Radiohead.

2. Jigsaw Falling into Place

De uptempo-nummers op In Rainbows swingen losjes op hele fijne, lichte drums. Zo ook dit puzzelstukje dat op zijn plaats valt.

3. Pyramid Song

Onaardse schoonheid, het beste nummer van Amnesiac. De videoclip doet mij altijd aan de film The Abyss denken.

4. There There

Intrigerend nummer van HTTT, met mooie spiralende gitaren.

5. Idioteque

Één van de toppers op Kid A. Wat wel een plaat van uitersten is, met een paar reuzennummers als deze.

6. Everything in Its Right Place

Zie 5)

7. How to Disappear Completely *
8. Street Spirit (Fade Out)
9. Paranoid Android
10. Planet Telex *

1. Planet Telex *
2. Street Spirit (Fade Out)
3. Karma Police
4. No Suprises
5. Just *
6. Idioteque
7. Fake Plastic Trees
8. The National Anthem *
9. There There
10. Paranoid Android

11. High and Dry
12. Let Down *
13. Jigsaw Falling into Place
14. The Bends *
15. Lucky *
16. Pyramid Song
17. How to Disappear Completely *
18. Airbag *
19. Exit Music (for a Film)
20. Everything in Its Right Place

0. Climbing Up the Walls
1. Exit Music (for a Film)
2. Pyramid Song
3. Everything in Its Right Place
4. Let Down *
5. Idioteque
6. How to Disappear Completely *
7. Airbag *
8. Street Spirit (Fade Out)
9. Paranoid Android
10. Karma Police

1. Fake Plastic Trees
2. Planet Telex
3. Just
4. Airbag
5. Street Spirit (Fade Out)
6. Let Down
7. Paranoid Android
8. Lucky
9. The Bends
10. Everything in Its Right Place

Typisch staaltje MuMe-snobisme!

Gewoon een k*tnummer. Vond ik in 1993 ook al, dus ik was blijkbaar een MuMe-snob avant la lettre.

Zo da's klare taal. Ik heb het nummer niet genomineerd omdat ik er goede herinneringen aan heb uit de film Cyclo, waar het prachtig wordt gebruikt.

@Marty McFly
Jouw nummer 10 is ook wel een beetje windowdressing, het navelstaren op Bends en OK Computer en negeren van de ontwikkeling van de band is zeker geen MuMe-snobisme

Had je het nummer dan niet juist wel moeten nomineren?

Ik kan er ook niets aan doen dat ik Creep niet leuk vind, heeft verder niets met snobisme te maken. Op Pablo Honey staan andere nummers die ik veel leuker vind.

Het stond in de startlijst, dus je kon het niet nomineren, ik bedoel dat ik het niet had voorgedragen voor eliminatie (da's wat Marty quote). Beetje verwarrend van mijn kant wellicht, maar weet geen beter woord.

Ik negeer die ontwikkeling niet, ik vind het alleen geen goede ontwikkeling.
Al vind ik Kid A nog een prima plaat hoor. Maar "The Bends" overtreffen ze niet meer.

Goed, dat is nu al de tweede keer dat ik je hoor kotsen op Creep, herman.

Hoewel ik me niet te zeer in Radiohead vaarwateren wou begeven,
moet ik toch ook even reageren. Ik vind Creep een zalige song.

Qua zelfportret van Yorke kan het mijn inziens tellen.



Ik heb me wat Radiohead betreft trouwens vastgereden in OK Computer.
Een album dat me tussen de hitsingles door wat op de maag bleef liggen.

Dat album ligt hier thuis (net als de best of met de andere singles).
Maar ik geraak er niet doorheen. Heeft alles met luiheid te maken.

Ik had me voorgenomen het album nog eens te beluisteren,
voor ik Radiohead in dit spel zou betrekken. Maar van uitstel komt afstel.
Dus zette ik Radiohead toch maar online, en kijk ...

... nog steeds OK Computer niet herbeluisterd.

Shame on me.

Misschien vanavond nog, maar ik kan het beter niet beloven.
Het is gek dat dit spel zoveel mensen aanzet tot het herbeluisteren
of herontdekken van bands, en dat ik daar zelf nauwelijks in slaag.

Laat ik mijn opmerking dan iets nuanceren: de akoestische versie van Creep op de My Iron Lung EP vind ik een stuk beter te verteren. Maar wat me een beetje tegenstaat aan het nummer is dat het klagerige er zo dik bovenop ligt, iets waar ik bij sommige andere grunge-achtige nummers (maar bv. ook Everybody Hurts) niet zo van houd. Beck maakte daar al eens een cynische song over (I'm a loser baby, so why don't you kill me). Maar ik zal er nu over ophouden.

OK Computer heb ik zo vaak gedraaid dat ik geen onderscheid meer hoor tussen de wel- en niet-singles. In mijn provisorische lijstje (ik ben nog aan het herluisteren) staat ook helemaal geen single in de top 5 zie ik nu.

Ik bedacht me toevallig vanochtend dat Beck wel een leuke artiest zou zijn voor de bits-versie van dit spel, misschien kunnen we een keer een 90s maand houden

Geen weird Fishes en Reckoner . In Rainbows wordt echt tekort gedaan.

Beck heeft zelfs meer dan voldoende materiaal voor dit topic, maar ik verwacht te weinig aanhang. En eigenlijk vind ik de meeste albums ook niet de moeite waard

Is bij mij meer dat je dit topic pas later opmerkt. Ik weet niet of er al direct RAdiohead in de titel stond. Had er graag 10 genomineerd.

De titel wordt in 95% van de gevallen op vrijdagavond door de mods aangepast.
Zo heb je tot maandagavond 20.00u drie dagen nominatietijd ... wat royaal is.

Maar ik ben te lui. Als ik 's avonds muziek opzet, is het vaak ter ontspanning.
En zo'n Radiohead album doorploegen, vraagt een zekere luisterinspanning.

Dus dan komt het er bij meestal weer niet van.

1. How to Disappear Completely *
2. The National Anthem *
Deze twee bovenaan. Waar de rest van mijn favorieten nogal wisselen en wel eens onderhevig zijn aan het syndroom "stukgedraaid", hebben deze nummers na 11 jaar nog helemaal niets aan kracht ingeboet: ze slepen me altijd mee, klinken nogal even modern als destijds en zijn wat mij betreft voor de eeuwigheid. Met name van de eerste krijg ik altijd een enorm brok in mijn keel.

3. Idioteque
4. Everything in Its Right Place
Dan nog 2 keer Kid A. Idioteque heb ik lange tijd een makkelijke rip-off van een Autechre-nummer (Second Bad Vilbel) gevonden, maar uiteindelijk vind ik het toch wel erg knap hoe Yorke tekeer gaat over die tamelijke spartaanse beat.

5. Lucky *
Het beste nummer van de eerste drie albums. I Feel My Luck Could Change. Zo'n eenvoudige zin, maar erbinnen ligt het hele yin en yang van de mensheid besloten. Yorke's uithaal "It's gonna be a glorious day" is misschien wel het mooiste specifieke moment in Radiohead's oeuvre.

6. There There
7. Let Down *
8. Planet Telex *
9. Airbag *
10. Fake Plastic Trees

Jammer dat er van het latere werk zoveel gesneuveld is, zeker van In Rainbows had ik ook graag iets in mijn top 10 gezet. Na The Bends toch wel mijn favoriete Radiohead-album. Van The Bends heeft eigenlijk ook geen van mijn favorieten het gehaald. De top 3 staat hier wel op afstand van de rest. Het eerste nummer is ook wel mijn favoriete Radiohead-nummer, denk ik. Na tien jaar heeft dat nog niet aan kracht ingeboet. En bij The National Anthem moet ik altijd aan Philip Freriks denken: op de bootleg van het concert in Nijmegen, dat Kid A in september 2000 gaf, wordt het intro van dit nummer gemixt met allerlei geluidsfragmenten, waaronder een aantal uit het achtuurjournaal.

Grappig, een aantal jaren later (volgens mij de HTTT tour) stonden ze in het Gelredome op dezelfde avond dat het Nederlands elftal een belangrijke interland moest spelen (die 6-0 overwinning o.i.d. op Schotland waarmee plaatsing voor het EK afgedwongen werd). Toen werden er op een gegeven moment flarden van het live-verslag in een van de nummers verwerkt, al weet ik niet meer in welk nummer.

1. Lucky *
Na Wolf at the Door het beste RH nummer in mijn ogen, en aangezien die niet meedoet deze dus bovenaan
2. The National Anthem *
Zie itchy's commentaar, ijzig goed nummer, geweldige blazers ook
3. How to Disappear Completely *
Haast het tegenovergestelde van het vorige nummer, maar (vrijwel) even mooi
4. Pyramid Song
5. There There
6. Exit Music (for a Film)
7. Paranoid Android
8. Just *
9. Idioteque
10. Everything in Its Right Place

Ik ben groot Hail to the Thief liefhebber, waar er helaas maar 1 van in staat

01. Just*
02. Exit Music (for a Film)
03. Paranoid Android
04. Fake Plastic Trees
05. How to Disappear Completely *
06. Lucky *
07. Everything in Its Right Place
08. Idioteque
09. Street Spirit (Fade Out)
10. Pyramid Song

1. Karma Police
2. Lucky *
3. The National Anthem *
4. Paranoid Android
5. How to Disappear Completely *
6. Street Spirit (Fade Out)
7. Exit Music (for a Film)
8. Everything in Its Right Place
9. The Bends *
10. Pyramid Song

11. High and Dry
12. Fake Plastic Trees
13. Idioteque
14. Let Down *
15. Jigsaw Falling into Place
16. Just *
17. Planet Telex *
18. Airbag *
19. No Suprises
20. There There

Radiohead vult moeiteloos 20 onwaarschijnlijke topnummers. There There heb ik nog niet vaak genoeg beluistert. Maar alleen de nummer 19 al. Dat is een prachtig nummer. Deze nummers rangschikken is heel erg moeilijk.

Nummers die grote kans hadden gemaakt op een top 10 positie maar al gesneuveld zijn waren: Climbing Up the Walls, The Tourist, You and Whose Army?, Knives Out, Bones, Reckoner en 15 Step.

Dat is ook wel heel cool, dan doen ze dat blijkbaar vaker.

Ik moet toegeven dat ik het wel een beetje ironisch vind, Creep een kutnummer noemen wegens te klagerig, en dan het meest irritante janknummer van de band bovenaan zetten.

Maar ik merk wel dat ik blijkbaar een van de weinigen ben die How To Disappear... één van de slechtste nummers van de band vind ('boehoe/ ik ben beroemd/ maar onbegrepen/ had ik maar minder fans/ jank, jank'). Zou bij mij misschien nog net een top 50 van de band halen, wegens dat toch wel aardige outro met die ijle vocalen.

Zo heb ik er nooit over nagedacht. Maar toen ik het nummer vanmiddag 2 keer draaide stond ik aan de grond genageld zeg maar. Dus tsja, soms werkt het blijkbaar wel.

Radiohead top 10!

1. No Suprises
2. Fake Plastic Trees
3. Paranoid Android
4. Exit Music (for a Film)
5. Street Spirit (Fade Out)
6. Idioteque
7. Karma Police
8. The Bends
9. How to Disappear Completely
10. High and Dry