De enige juiste volgorde - nu reeds in exclusieve avant-premère aan jullie onthuld (en tevens mijn punten):

1. Amatorski - Soldier
2. Nneka - Soul Is Heavy
3. The Roots - The OtherSide
4. Wilco - Art of Almost
5. Tyler, the Creator - Yonkers
6. Dominik Eulberg - Der Tanz der Gluehwuermchen
7. Raphael Saadiq - Good Man
8. Four Tet - Locked
9. Feist - How Come You Never Go There
10, Four Tet - Pyramid
11. Bon Iver - Perth
12. Anna Calvi - Love Won't Be Leaving

Er zit wel degelijk een serieuze lijn in zijn platen. Tussen al die ongein door gaat zijn drieluik (Bastard, Goblin en dit jaar komt Wolf uit) over een jonge, gefrustreerde en verwarde tiener die zijn hart komt luchten bij zijn fictieve therapeut. Het titelnummer van zijn debuut is zo serieus als het maar kan.

Ik ken het concept van Tyler's platen. Dat betekent echter niet dat een track als Yonkers als een 'zware persoonlijke track' gezien moet worden. Integendeel.

In hiphop worden ontzettend vaak een soort typetjes neergezet. Dit kan in extremen gaan, zoals Slim Shady bij van Eminem, maar ook een stuk subtieler: denk niet dat Slug het over zichzelf heeft op zijn eerdere platen (later heeft hij het vooral over anderen). In beide gevallen komen er echter natuurlijk wel persoonlijke dingen als denkbeelden (bij Slug) of het verleden (bij Eminem) naar boven. Zo kun je het bij Tyler ook zien denk ik. Wat hij schetst is een persoon waarbij 'gefrustreerde en verwarde tiener' nog zacht uitgedrukt is, die inderdaad bij zijn therapeut langsgaat en op de rest van de plaat de meest achterlijke dingen doet: meestal grappig bedoelt, op een track als Goblin inderdaad veel serieuzer gebracht (al is dat wederom niet echt persoonlijk denk ik al zal het, zoals ik al zei, wel persoonlijke elementen bevatten, zoals het personage Slim Shady dat ook doet, ik denk alleen zelfs dat Slim Shady persoonlijker is dan wat Tyler hier doet).

Maar het ging om Yonkers. Yonkers is een uitermate grappige track en geenszins een zware, persoonlijke tekst. Aangezien Herman zelfs de zelfmoord noemt, wat écht puur bedoelt is om te shockeren volgens mij, meende ik dat hij het niet helemaal had begrepen. Zo maakt hij allerlei personen belachelijk (inclusief zichzelf en zijn eigen crew, zelfspot gebruiken ze vaak). Nu ik er over nadenk heb ik werkelijk geen idee hoe Herman erbij komt dat dit een persoonlijke tekst zou zijn, kun je dit misschien even uitleggen? Ben nu wel benieuwd. Er gebeurt nauwelijks iets dat je persoonlijk kunt noemen. O ja, hij noemt zijn vader en moeder. Nu, dat zou misschien kunnen duiden dat hij niet zo'n goede relatie met hen heeft. Of hij en zijn vader lachen zich samen verrot dat mensen dat denken. Je weet het niet. Dit herken ik er echter niet in:


Maar misschien mis ik iets.

"Jesus called, he said he's sick of the disses
I told him to quit bitching, this isn't a fucking hotline"

Ik denk dat hij het best serieus meent als hij het over zelfmoord heeft, maar wie weet houd hij iedereen voor de gek. Met het titelnummer van zijn debuut bedoelde ik overigens Bastard
Ben het voor de rest wel met je eens. Veruit het grootste gedeelte van Yonkers is totaal niet serieus te noemen, maar de derde verse kan je wel degelijk als persoonlijk en serieus opvatten

Je weet niet half hoe verheugd ik was toen ik dit nummer voor het eerst hoorde, dankzij jouw nominatie. Nog steeds het beste van Diorama...maar nu val ik door enthousiasme in herhaling.
Absoluut het hoogtepunt van 2011 voor mij, zoals John Talabot het (tot nu toe) voor 2012 is, wat mij betreft.

Deze drie vielen al heel gauw af:
Four Tet - Locked
Four Tet - Pyramid
Tyler, the Creator - Yonkers

Nneka - Soul Is Heavy was al gauw de vierde afvaller. Nu 8 prima nummers op volgorde zetten

1. Wilco - Art of Almost
2. Amatorski - Soldier
3. The Roots - The OtherSide
4. Anna Calvi - Love Won't Be Leaving
5. Bon Iver - Perth
6. Feist - How Come You Never Go There
7. Raphael Saadiq - Good Man
8. Dominik Eulberg - Der Tanz der Gluehwuermchen

Een reden om meer albums van Wilco te beluisteren, een bevestiging dat Soldier inderdaad een heerlijk nummer is, de bevestiging dat The Roots één van de betere hiphopbands is, twee mooie ingetogen nummers, een apart, maar aanstekelijk nummer, een aardig soulnummer en een ietwat simpel, maar leuk nummer.

Uiteindelijk toch wel ietwat teleurgesteld in de finale, maar gezien het topicverloop (voor hoever ik het gevolgd heb) stuk voor stuk terechte finalisten.

Wat ik toch wel behoorlijk opmerkelijk vind, is het lage rockgehalte. Alleen Wilco gaat enigszins voor rock door.

Haal dat enigszins maar weg. Als dit geen rock meer is weet ik het ook niet meer.

Wat Yonkers betreft, dat was vooral gebaseerd op deze regels:

"Fuck the fame and all the hype, G
I just want to know if my father ever liked me."

Dat vond ik toch best persoonlijk, maar misschien stelt 'ie zich aan of overdrijft ie inderdaad

Overigens zal ik de uitslag niet tussen 1800 en 2000 plaatsen, maar later op de avond. Ik was even vergeten dat ik nog een andere afspraak had staan. Maar die zal wel niet tot diep in de nacht duren, dus ik ga ervan uit dat ik later op de avond de uitslag wel presenteer. En desnoods morgen rond een uur of 12.

Anna Calvi lijkt me toch ook duidelijk rock. Het rockgehalte ligt verder inderdaad laag als je het vergelijkt met andere topics hier, maar als je kijkt naar wat het huidige muzieklandschap te bieden heeft lijken deze twaalf juist een treffende weergave daarvan. Da's vooral te danken aan het gevarieerde (en gebalanceerde) deelnemersveld in dit topic, waardoor nummers omwille van kwaliteit komen bovendrijven en niet omdat ze een bepaald genre vertegenwoordigen.

De nummer 1 komt van mijn nummer 1 album van 2011. Bovendien live zeer sterk. Dominik Eulberg kende ik niet maar is een heerlijk nummer, net als Locked van Four Tet. Daarna wordt het al snel middelmaat en weinig spannends. Van Wilco had I Might veel hoger gescoord bijvoorbeeld.

1. Anna Calvi - Love Won't Be Leaving
2. Amatorski - Soldier
3. Dominik Eulberg - Der Tanz der Gluehwuermchen
4. Four Tet - Locked
5. Feist - How Come You Never Go There
6. Wilco - Art of Almost
7. Nneka - Soul Is Heavy
8. Raphael Saadiq - Good Man
===
9. Bon Iver - Perth
10. Four Tet - Pyramid
11. The Roots - The OtherSide
12. Tyler, the Creator - Yonkers

Hieronder mijn duit in het zakje. Ik vind het algehele niveau van de finale vrij matig, maar gelukkig zitten er een paar sterke liedjes tussen die ik graag een steuntje in de rug geef:

1. Anna Calvi - Love Won't Be Leaving
2. Feist - How Come You Never Go There
3. The Roots - The OtherSide
4. Nneka - Soul Is Heavy
5. Wilco - Art of Almost
6. Raphael Saadiq - Good Man
7. Bon Iver - Perth
8. Four Tet - Locked

En de afvallers op alfabetische volgorde:
Amatorski - Soldier
Dominik Eulberg - Der Tanz der Gluehwuermchen
Four Tet - Pyramid
Tyler, the Creator - Yonkers

Waar blijft je top 8?

Ik had het nogal druk de afgelopen dagen. Mede doordat ik mijn top 8 ook van een klein tekstje wou voorzien, kwam het er niet van. Aangezien de deadline later deze avond is vastgelegd, zal ik maar gewoon mijn top 8 neerplanten zonder enige vorm van onderbouwing:

8. Wilco - Art of Almost - 7,3
7. The Roots - The OtherSide (feat. Bilal Oliver & Greg Porn) - 7,8
6. Four Tet - Locked - 8
5. Raphael Saadiq - Good Man - 8,1
4. Four Tet - Pyramid - 8,6
3. Feist - How Come You Never Go There - 8,8
2. Anna Calvi - Love Won't Be Leaving - 8,9
1. Tyler, The Creator - Yonkers - 9,2

Als iemand nog een lijstje gaat inleveren zal dat beslissend zijn voor de nummers 2 t/m 4, die zitten extreem dicht bij elkaar. De nummer 5 is ook niet ver verwijderd van een podiumplek.

Bij deze verklaar ik de stembus als gesloten. De punten zijn geteld en de uitslag is mij bekend.

Er waren in de finale maarliefst 25 deelnemers, ongetwijfeld een record. Op 3 nummers na werden ze allemaal wel een keertje door iemand op 1 gezet. De nummer 12 haalt 5,2% van het mogelijke aantal punten en de nummer 1 11,9%, dus ik denk dat we wel kunnen spreken van een sterk twaalftal songs.

12. Four Tet - Pyramid (47 punten, 15 keer genoemd)
(genomineerd door en de nummer 1 van herman)

In augustus winnaar van het maandspel en daarmee een van de 4 maandwinnaars die de finale wist te halen. Four Tet had in de finale maarliefst 2 ijzers in het vuur en Locked bleek daarvan toch wel de sterkste. Die zien we veel later in de finale nog terug.

Pyramid komt van Four Tet's (naar mijn smaak) geniale mixalbum in de Fabric-reeks, waarover hij het volgende zegt:

Was stiekempjes te verwachten denk ik.

11. Nneka - Soul is Heavy (58, 13)
(genomineerd door Kemm via 'Maak kennis met 2011')

Geen nummer 1 plaats voor de Duits-Nigeriaanse Nneka, maar wel drie 2e plaatsen. Het nummer werd in juli 3e in de maandfinale. Overigens een sterke maand dat: juli leverde ook Feist en Four Tet's Locked af voor deze finale en is daarmee met mei (Amatorski, Bon Iver, Eulberg) de sterkste bezette maand hier.

Kemm schreef in oktober bij het gelijknamige album over Soul is Heavy:

En daar gaan we dan. Een jaar lang liedjes luisteren, wegen, nog een keer luisteren, leuk vinden, minder leuk vinden, stemmen, ladderen, nomineren, lijstjes maken. Het levert uiteindelijk deze top 10 op. De beste 10 nummers van 2011, we zijn er aan toe, eindelijk!

10. Raphael Saadiq - Good Man (59, 17)
(genomineerd door Kemm, via het u wel bekende 'maak kennis'-topic, de nummer 1 van Panjoe)

Dit is een van de twee nummers die er in de maandfinale van januari al bij was (Anna Calvi was de andere) en na een vol jaar dus nog steeds volop gewaardeerd wordt, sterker nog, tot de klassiekers van het jaar gerekend mag worden. Destijds werd 'ie 11e in de maandfinale, nu 10e in de jaar finale. Good Man was voor mij als een goede fles wijn, het nummer had een ongekende houdbaarheidsdatum en werd alleen maar beter naarmate de tijd vorderde. En blijkbaar gold dat voor meer mensen zo.

9. Dominik Eulberg - Der Tanz der Gluehwuermchen (63, 16)
(genomineerd door herman, de nummer 1 van Poeha)

De organische house van deze Duitse boswachter eindigde in de halve finale nog onder Raphael en Nneka, maar wint nu nipt van ze. Fraai dat zo'n danceplaat het hier zo goed kan. Doet me erg veel deugd, want ik heb destijds erg lopen twijfelen welk nummer ik van zijn album moest nomineren. Maar dit bleek een gouden keuze, gezien het enthousiasme van o.a. Niels94 en Poeha:

Jammer van Pyramid wel.
Nu maar hopen dat Tyler zijn groot aantal #1-posities verzilvert !

8. Feist - How Come You Never Go There (67, 18)
(genomineerd door inquestos)

Geen eerste plaatsen voor Feist, maar wel twee podiumplaatsen. En in totaal maarliefst 18 keer genoemd. Er zijn maar twee platen die dat nog beter doen en die vinden we nog een stuk hoger terug. Een echte puntensprokkelaarster dus, die Leslie Feist, en dat mag ook wel met zo'n verschrikkelijk mooi liedje.

Na een valse start van Four Tet, nog vijf van de zes nummers van buitencategorie over

EDIT: Prachtige top zes wordt het, mijn nummers 1, 2, 3, 5, 6 en 8 zijn nog in de race

7. Bon Iver - Perth (73, 14)
(genomineerd door hoi123, de nummer 1 van Co Jackso, niels94 en kobe bryant fan)

De opener van het alom bejubelde Bon Iver, Bon Iver album deed het in de maandfinale van mei nog niet eens zo overdreven goed met een 5e plaats, maar weet het toch maar mooi tot de top 10 te schoppen hier. En ook wel terecht, denk ik. Ikzelf vond Perth in eerste instantie net een zesje waard, nu gaat het al richting acht. Gezien de enorme hoeveelheid lof die Justin Vernon over zich heen heeft gehad afgelopen jaar niet meer dan terecht dat hij in onze top 10 prijkt.

Hah, kan ik de ontknoping toch nog volgen. Ware het niet dat ik naar bed wil.

Hopend op de juiste winnaar ( ) ga ik nu met goede hoop naar bed.

6. Anna Calvi - Love Won't Be Leaving (74, 17)
(genomineerd door Teunnis, de nummer 1 van arcade monkeys, Sunderland en Choconas)

Anna Calvi was één van de dames die in het begin van 2011 indruk maakte en wellicht de enige die dat een jaar later nog steeds doet. Opvallend in deze finale is de eindsprint die ze inzette: na 21 deelnemers stond ze nog op de 11e plek, maar met 2 eerste, 1 tweede en 1 vierde plaats in de laatste 4 lijstjes haalde ze nog een aantal nummers in om op een prachtige 6e plaats te eindigen.

aERo schreef over de afsluiter van haar debuutalbum:

5. The Roots - The OtherSide (83, 18 )
(automatisch genomineerd)

The Roots waren in de maandfinales een tijdlang de populairste artiest, maar laten het in de finale eigenlijk een beetje afweten. The OtherSide is wel een nummer dat nog steeds heel veel mensen enthousiast maakt: de winnaar van december werd door niemand op 1 gezet, maar vergaarde maar liefst 8 derde plaatsen (en 2 tweede), wat ook wel flink aantikt.

4. Tyler, the Creator - Yonkers (88, 13)
(genomineerd door Dwejkk_ via 'maak kennis met 2011', de nummer 1 van Rhythm & Poetry, Teunnis, Dwejkk_, kemm, Snoeperd en Ploppesteksel)

Voor sommigen zal dit wel een schok zijn: Yonkers niet op 1 en dat met maar liefst 6 nummer 1 noteringen. Yonkers ging als een raket, maar werd in de laatste 12 lijstjes nog maar 3 keer genoemd en daar ligt het probleem: slechts de helft van het deelnemersveld vond dit nummer goed genoeg voor zijn top 8. De echte love-it-or-hate-it plaat dus. Samen met Pyramid werd deze het minste genoemd. Zo bezien is de achtste plaats toch nog razend knap te noemen.

3. Amatorski - Soldier (89, 16)
(genomineerd door kemm via het 'maak kennis met 2011'-topic, de nummer 1 van DjFrankie, odi, jassn en 2MY)

Halverwege het jaar was er dan opeens die verrassing uit België. Vanaf de kwartfinales zat deze steeds bij de 5 platen die het het beste deden, dus deze top 3 plek is geen enorme verrassing. Aangezien de nummer 1 en 2 oudgedienden zijn, kunnen we Amatorski bij deze wel tot de Nieuwkomer van het Jaar bestempelen.