0-3

Maar puur door het wat aangenamere "ruigere" stuk halverwege Poison Arrows, verder vind ik het beiden maar magere tracks.

0-4

Mooi, alle nummers van Five miles out tot en met Discovery....

0-5

nog te gaan in de 1ste ronde ...

24 Blue Night --- Four Winds
25 Amarok --- Ommadawn 2
26 Holy --- Crime of Passion
27 Family Man --- The Lake
28 Crystal Clear --- Tubular Bells 1
29 Turtle Island --- Incantations 2
30 Étude --- Tricks of the Light
31 The Bell --- Only Time Will Tell
32 QE2 / QE2 Finale --- Incantations 1

24 Blue Night --- Four Winds

0-1

1-1

Op Blue Night wordt pijnlijk duidelijk dat de drums Oldfields achilles hiel zijn.
Tot aan Islands (1987) werkt hij met gastdrummers. Op Earth Moving (1989) programmeert hij ze zelf.
Op die manier wordt het door Maggie Reilly gezongen lied "vakkundig" de nek om gewrongen.

Four Winds van Guitars (1999) laat de gitaarvirtuoos nog een aanrukken.
Maar in plaats van een solide compositie krijgen we slechts flarden.
Ik laat dit keer toch het dubbeltje aan deze kant vallen.

1-2

1-3 Mooie stevigheid van de enige track geselecteerd van Guitars! Blue night moet wel het slechtste nummer met Maggie Reilly zijn.

1-4

25 Amarok --- Ommadawn 2

1-0

Happy?

Hoe sfeervol ik Ommadawn (Part 2) ook vind, Amarok is één brok genialiteit.

2-0

Een compleet album van een uur tegen de 20 minuten van Ommadawn! Ondanks de lengte blijft Amarok spannend en boeiend. Vond het de eerste keer dat ik het hoorde overweldigend.

2-1

Overweldiging is tot nu toe niet echt mijn deel geweest bij Amarok.

3-1

3-2

3-3

Het was toen, in 1990, een hele sensatie. Qua geluid maar ook wat betreft Mike Oldfield zelf, die zeer gedisciplineerd, vol met creatieve gedachten en een uniek concept met iets nieuws kwam, dat helemaal niets meer te maken had met Tubular bells. Een hele openbaring t.o.v. zijn werk in de jaren '80, dat een hele andere opzet, benadering kende.

3-4

26 Holy --- Crime of Passion

En toch verliest Amarok.
Hebben al die stemmers het album al eens integraal beluisterd?
Laat ik niet zo achterdochtig zijn ... een 3-4 winst is immers erg nipt.

Holy, in Duitsland op single verschenen als (One Glance Is) Holy
vind ik het beste nummer op het slechtste album dat Oldfield voor Virgin maakte.
De opener van Earth Moving (1989) neemt het hier op tegen een typische 80s song.
Crime of Passion is iets te nadrukkelijk een kopie van Moonlight Shadow.

‪Mike Oldfield - Holy‬‏ - YouTube

‪Mike Oldfield - Crime of Passion‬‏ - YouTube

1-0

Op Holy zingt Adrian Belew, op Crime of Passion is het Barry Palmer.

Sorry dazzler vond Ommadawn 2 toch net iets beter

Waarom kan ik de links van die songs niet bewerken?
Loopt er wat fout op de site of ben ik niet goed wakker?

Er is de laatste dagen wel meer mis met de site. Ik krijg regelmatig de tekst dat er onderhoud gepleegd wordt.

Holy
vs
Crime of Passion

0 - 1

Ik ben erg gehecht aan Crime of passion. Lange tijd ben ik de enige geweest met dit nummer in bezit, als single-koper. (Ja, vroeger kocht je alleen singles, LP's of cassettes! )

Van Holy ben ik niet zo heel erg onder de indruk. Gelukkig jankt Mike's gitaar af en toe mee maar nummer en zanger steken schril af tegen Barry Palmer en de remake van Moonlight shadow.

De stand is ondertussen

Holy - Crime of Passion

1-1

Musician vergat mijn stem mee op te nemen.

Excuses!

1-2

Hmmm..dit is eens een battle waarin beide nummers goed zijn.
Dan kies ik vaak voor de wat meer gedreven track en dat is in dit geval Crime of Passion. Jammer dat deze twee nu al tegen elkaar moeten.

1-3 Crime of Passion: geweldig nummer

1-4

Maar ik vind ze beide maar matig...

27 Family Man --- The Lake