Kan ik me voorstellen na een jaar lang soul plezier.
Maar.. er is medicatie voor je probleem.

Zonder die medicatie was het zwarte gat inderdaad aanwezig geweest.

Gelukkig was daar afgelopen zondag nog een hele fijne dag "De Witte Trui 2015" ontknoping.

De Spotifylijst wordt verder gevuld(top500 nu). Nog mensen met ideeën voor het invullen/veranderen van een derde editie?

* maximum aantal songs per artiest invoeren, 10 per artiest
- dit betekent dat artiesten met nu meer dan 10 in de lijst nummers gaan verliezen
- selecteer ca. 15 populaire artiesten (Gaye, Wonder, Mayfield, Franklin, Cooke, Withers etc.)
- voorronde spelen met deze artiesten tot de 10 beste songs overblijven
- deze 150 songs zijn dan meteen geplaatst voor ronde 3 (en de soul-lijst)
- grote artiesten zullen uiteindelijk toch (net als nu) de bovenste regionen overheersen
- met nog steeds 25% van de hele lijst (waarnaast nog meer artiesten ook veel inbreng hebben)

* ronde 1 opstarten met 800 nummers:
- ca. 450 overgebleven songs uit de startlijst (door automatische plaatsing van de 15 artiesten)
- nieuwe nominaties, een stuk of 350
- via R-1, HK-1, R-2, HK-2 terugbrengen tot 450 songs

* ronde 3 beginnen met 600 ("150 + 450") nummers die de Soul-lijst vormen

Idee hierachter:

* "grote" artiesten bepalen nu de verhoudingen in een battle
- terwijl die met elk nummer toch doorgestemd worden
- vanwege bekendheid
- waardoor de kansen voor minder bekende nummers lager is

* eerlijkere en interessantere battles
- "gelijkwaardiger" omdat er minder stokpaardjes zijn
- al zullen er altijd sterke en zwakke ladders blijven
- maar daar heb je dan nog herkansingen voor

(de aantallen zijn aannames, het gaat om de strekking ...)

Lastig detail: consensus bepalen m.b.t. de populaire artiesten (of spelleider bepaalt ...)

Zo! Dit ga ik eens rustig nalezen om het volledig te begrijpen

Oh, het komt neer op een voorstel om:

* het aantal nominaties per artiest te maximeren

* voorrondes te spelen met artiesten tot een maximum deelnemende nummers

* de artiesten die toch met de beste 10 songs doordringen tot een volgende ronde (ongeacht welke opzet van het spel) alvast te plaatsen voor de soul-lijst van 600 zodat de "rest" vooral onderling concurreert om een plek in de soul-lijst. In de afgelopen opzet kon je geluk/pech hebben als er geen/wel superfavorieten in een battle zitten. Gewoon een idee om dat wat eerlijker en ook interessanter te maken.

Haha, bedankt hoor. Ik neem het mee.

Los van de precieze invulling ben ik het wel eens met de insteek van Salvadore, maar dat komt misschien omdat ik (zoals al op te maken valt uit mijn idee) het ontdekken, delen, luisteren en praten over het leukste gedeelte vind. Meer nog dan het rangschikken.

Objectief beoordelen welk nummer ik nu het beste vind, los van status van het nummer of de artiest, is trouwens erg lastig.
Sommige nummers scoren hoog in draaiplezier op dit moment, en anderen zijn van zo'n grote invloed geweest op mijn muzieksmaak ontwikkeling, dat ik niet om ze heen kan. Inconsequent als ik ben speelde soms het ene een rol, en dan weer het andere.
Eind jaren '80 kwam ik (via de wat "foute" R&B artiesten die ik toen veel draaide) bijvoorbeeld in aanraking met de "Let's get it on" en "What's going on". Dat was het startpunt van mijn ontdekkingstocht in de soul van de jaren '70. Om na Marvin Gaye te beginnen bij Stevie Wonder. Dat maakt het hele belangrijke nummers voor me, die ik haast niet meer objectief kan vergelijken. In die gevallen wil ik het ook geen stokpaardjes noemen, maar meer (persoonlijke) klassiekers. En andere nummers beoordeel ik dus met de oren van nu.
En zo zal ieder zijn eigen selectie criteria hebben, of net als ik misschien wel meerdere.

Om hier van af te zijn zou je eigenlijk alle mega klassiekers er uit moeten gooien, maar dat is niet het doel van zo'n lijst geloof ik.

De mega klassiekers moeten er niet uit, het moet wel een soul-lijst blijven. De klassiekers maken het mede interessant, maar wel alles naar verhouding. Pak hem beet vijftien tot twintig keer Marvin Gaye of Bill Withers op een lijst van ca. 600 is buiten elke proportie, temeer omdat er nog meer artiesten zijn met dergelijke hoge deelnames. Bij een nieuwe nominatieronde kan er nog meer bijkomen als je geen maximum invoert. Bovendien moet het m.i. geen artiesten-lijst worden, maar een song-lijst.

Aandacht voor de klassieke toppers moet er blijven, daarom het voorstel om de meest voorname top-artiesten de eerste twee rondes vrij te pleiten en om vooral een concurrentie met zichzelf aan te gaan in een voorronde. Dan blijven echt de beste songs over die de soul-lijst verrijken. Vanaf ronde 3 moeten deze ook gewoon hun rangschikking in de lijst verdienen. De beste nummers van zo'n toppers voorronde zijn al wel meteen geplaatst voor die top-600 ... maar die zouden ronde 1 en 2 toch wel overleven, dus dat is geen verschil.

In grote lijnen kan ik het verhaal van Salvadore zeker volgen. Een voorronde voor artiesten die procentueel wel heel veel bijdrages aan de lijst leveren, is zeker niet verkeerd.

Maar om daarna de daarvan overgebleven nummers een paar rondes vrij te stellen (hooguit 1 ronde), ben ik dan weer geen voorstander van, ondanks dat ze niet veel kans lopen om weggestemd te worden.

Tja, dat is keuze, enerzijds heb je al een voorronde gespeeld dus aandacht is er al geweest voor die artiest/songs, maar anderzijds krijg je anders nog steeds "scheve" verhoudingen in battles met en zonder deze topnummers. Het is veel eerlijker dat de "rest" met elkaar concurreert in een battle dan de ene keer wel met topartiesten en een andere battle zonder.

Bovendien komen die topnummers die vrijgeloot zijn nog voldoende aan bod vanaf ronde 3 (tot het eind) ... maar dat is een keuze. Het scheelt verder ook tijd en aantal battles ...

Eens hoor. Daarom sprak ik eerder ook van een "alternatieve soul ladder". Maar dat is een ander verhaal dus.
Ik vind het een goed plan verder.

Foute R&B he! 80s en 90s. Daar wil ik ook waar mee gaan doen. Komt later ook meer over.

Dat juich ik enorm toe. Zo'n topic wilde ik ruim een jaar terug al eens opzetten, maar daar verwachtte ik vrijwel geen animo voor. Mogelijk dan in deze soulgroep in ieder geval een paar deelnemers (?)

Ik ben best voor een foute R&B-lijst mits het een kort format is.

Zelfs wilde ik al graag een funklijst maken. Maar of daar animo voor is? Enfin, ik zal eens kijken of ik tijd kan vinden om deze alsnog op te zetten.

Overigens mijn input over bekende nummers ten opzichte van de minder bekende nummers: mijn indruk is dat het je actieve deelnemers kost als je de bekende nummers meer gaat uitsluiten. Ik denk dat de meeste mensen het juist fijn vinden om datgene te rangschikken wat ze als bekend is dan de moeite/tijd nemen om nieuwe nummers te beluisteren en die vervolgens op waarde te schatten. Dat ontdoet voor de meeste mensen juist het idee van lekker nutteloos tijdsverdrijf. Ik strijd al jaren voor onbekender werk in de lijst, maar echt effect - op een los nummertje na - heeft het niet.

Ik ga het volgen hoor.:)
Waar ik naar refereerde was trouwens Johnny Gill met zijn live versie van My My My (stond ook op de cd).
Johnny Gill My My My (Live) (Extended Mix) - YouTube
De soul medley iets over de helft bracht mij in 1990 in contact met "Love TKO" en "Let's get it on", en vanaf daar belandde ik dus echt in de soul, zoals ik al schreef.

Ik ben benieuwd naar je topic, en ook naar Mb.'s funk is wat mij betreft zeker animo!
Aansluitend op mijn lijstje misschien?

Ik volg soul-topics altijd zoveel mogelijk. Taggen mag ook altijd. Als ik genoeg tijd heb, probeer ik ook altijd voor input te zorgen. Funk en disco vind ik misschien wel de leukste subgenres binnen de soul / pop.

Ik denk dat de vaste groep zich in deze topics wel weer zal vinden
Maar het zou wel mooi zijn als we wat extra users konden trekken.

Zo fout is die R&B trouwens niet. Zitten steengoede nummers tussen.

Ik weet niet of je Johnny Gill bedoelt, maar dat album vind ik ook prima (vooral de uptempo nummers)!
Maar over het algemeen wordt dit soort R&B wel als fout getypeerd. Ik neem die term dan ook niet letterlijk. Sommige nummers kan ik zeer waarderen uit jeugdsentiment, maar er zit ook veel tussen waarbij ik niet meer snap waarom ik het toen goed vond. Ik zat erg in de New Jack swing toen (het alternatief dat sommige discotheken gelukkig boden voor de onverdraaglijke gabber house van die tijd). Johnny Gill, Bobby Brown, Bell Biv Devoe, Boyz II Men, Wrecks 'n Effect en Guy waren de paar acts die er in dat sub genre boven uit staken, maar er werd ook veel rommel gemaakt i.m.o.

Ik kijk vol nieuwsgierigheid uit naar jouw topic. Waarschijnlijk heb je toch wat met die nummers als je er een topic aan wilt wijden toch? Dus vind jij ze ook niet "fout". Het is is ook een wat populaire term.
Uiteindelijk gaat het om de muziek, of het plezier van de herkenning (of beiden).

Ik moet gelijk Keith Sweat denken trouwens! Voor mij persoonlijk wel zijn eerste 3 platen trouwens.

Blackstreet, Bell Biv DeVie, Montell Jordan, TLC en zo kan ik nog wel even doorgaan. Geboren moois in die periode

Kom maar op dan.
Blackstreet.. nog zo'n Teddy Riley act! Wat had die man een stempel op dat genre zeg.

De Spotifylijst is voor de volledige top600 nu ingevuld. Natuurlijk staat niet alles op Spotify, we missen namelijk de volgende 41 songs:

Prince - When Doves Cry
Prince - If I Was Your Girlfriend
Prince - Sign 'o' the Times
Sam Dees - Signed Miss Heroin
George Jackson - Evidence
The 3 Pieces - Back Up Against the Wall
Prince - Controversy
King Floyd - Let Us Be
Prince - Mountains
Prince -1999
Prince - Starfish and Coffee
Anthony Hamilton - Pass Me Over
Mary Jane Hooper - I've Got Reasons
Demon Fuzz - Past, Present and Future
Greg Perry - Variety is the Spice of Life
Gladys Knight & the Pips - Home is Where the Heart Is
The Persuaders - Hey Sister I'm Your Brother (She's My Sister)
Demon Fuzz - Desillusioned Man
Patti Jo - Ain't No Love Lost
George Jackson - Getting the Bills (But No Merchandis)
Prince - Hot Thing
Willie Tee - First Taste of Hurt
Philadelphia International All Stars - Let's Clean Up the Ghetto
Lou Courtney - Just to Let Him Break Your Heart
Darrow Fletcher - Improve
Inell Young - What Do You See In Her
Greg Perry - Love is Magic
O.V. Wright - A Nickel and a Nail
William Bell - Relax
Ernie Hines - Our Generation
C & the Shells - On Your Way Home
King Floyd - Please Don't Leave Me Alone
Maceo Parker - Soul of a Black Man
Greg Perry - One for the Road
George Soule - Get Involved
Otis Redding - You left the Water Running
Don Covay - I Stole Some Love
Otis Clay - She's About a Mover
Ann Peebles - I Can't Let You Go
Alder Ray Black - Just Because the Package's Been Unwrapped And Opened
Edwin Starr - Love Never Dies (Helen's Love Theme)

Spotify is toch niet het ultieme medium wat velen claimen (wel handig, dat wel).
Ga de playlist opzetten.

Super! Waarschijnlijk gaat het me wel wat geld kosten, want ik ben een verzamelgek.

Een beetje raar, want ik heb ook heel veel in de computer staan, en als ik aan het ben werk geniet ik vaak van Spotify (en zeker ook van deze lijst!), maar op vrije momenten zet ik graag een plaat op.
Ik koop alleen die albums die ik grotendeels heel sterk vind. Voor die andere nummers koop ik liever verzamelaars.
Weten jullie nog mooie (op vinyl te krijgen) verzamelaars? Een beetje van het niveau van de Shaolin serie (in dat album topic heb ik de vraag ook al gesteld).

Here we go!

1. (3) | Marvin Gaye - Inner City Blues (Makes Me Wanna Holler)
Deze uiteindelijke winnaar van de tweede editie is er één om trots op te zijn. Naar mijn mening een volkomen terechte winnaar, ook al zette ik 'm in mijn finalelijst niet op de hoogte positie (wel op 2). Dit een nummer waar zo ongeveer alles aan lijkt te kloppen. Muzikaal erg rijk, vocaal bijzonder hartverwarmend en tekstueel nog steeds van urgentie. Bij dit nummer heb ik ook altijd het gevoel dat alleen Marvin Gaye zelf dit nummer op deze manier had kunnen doen. Terecht gestegen van brons naar goud.

2. (4) | Curtis Mayfield - Move On Up
Nog een stijger. Vorige editie nog net buiten het podium, maar dit jaar er keihard op. Eigenlijk had ik verwacht dat dit nummer, ook al bij de eerste editie, de gedoodverfde winnaar zou worden. Waarom? Nou, hier op musicmeter zijn we niet zo van de "zwarte muziek" en merkte ik wel dat onder een groot deel van de niet standaard als soulliefhebber aangemerkte user dit nummer wel erg veel waardering kon wegdragen. Tot twee keer toe kreeg ik echter geen gelijk. Ik vind het zelf ook een fantastisch nummer. Alleen als het koperwerk in het begin is zo herkenbaar. Ik zette dit nummer in mijn finalelijst uiteindelijk op nummer 7, maar wel al laatste van Curtis' nominaties in de finale.

3. (1) | Sam Cooke - A Change is Gonna Come
De nummer één van de eerste editie is ook mijn absolute nummer één. Dat hij zijn titel niet zo prolongeren had ik eigenlijk al verwacht. Dit nummer wordt zo vaak door users de hemel ingeschreven dat het ook een nummer wordt waar tegen aan geschopt kan worden. Tevreden met zijn derde plek ben ik eigenlijk niet, maar stiekem toch wel. Het laat zo'n andere kant horen van Sam Cooke en de urgentie van deze song is nog steeds zo aanwezig dat het een tijdloze klassieker blijft. Ik geloof ook zeker wel dat dit editie na editie een plek in de finale zal weten te bemachtigen.

4. (2) | Marvin Gaye - What's Going On
Dit keer kukelde deze bekendste Marvin Gaye song net buiten het podium. Als er dan toch een Marvin Gaye song op één zou komen dan moest dat naar mijn verwachting toch wel deze zijn, maar dat bleek dus niet zo te zijn. Zijn bekendste nummer, samen met Sexual Healing, wat hem sowieso al voor de nodige puntjes zal zorgen. Net zo tijdloos als het gelijknamige album is deze prachtsong zeker. Zelf zette ik het op negen in mijn top20.

5. (5) | Bill Withers - Ain't No Sunshine
De sympathieke Bill Withers mag blijven staan met zijn evergreen. Hij laat duidelijk horen dat je met weinig opsmuk ook absolute wereldsongs kan maken. Intro wat is dat? Outro wat is dat? Gewoon een mooie stem, mooie instrumentatie en een mooie tekst lijken hem meer dan genoeg en dat hebben we geweten. In elke denkbare soullijst scoort dit nummer supergoed, ook bij ons. Voor mij was het trouwens de nummer 11 in de finale.

Leuk stukje. Nu weten we ook jouw mening t.a.v. de nummers. Wat was je nummer 3?

De andere 595 songs volgen nog

Jouw dagen bestaan echt uit 56 uur.

6. (25) |Stevie Wonder - Sir Duke
Het enige nummer van Stevie Wonder in de finale. Wel een nummer dat heel dik stijgt. Mede doordat dit zijn enige nominatie staat wellicht ook wat extra puntjes gesprokkeld omdat er geen vergelijkingsmateriaal was. Ik noem dit vaak zijn ode aan Duke Ellington (vandaar de titel), maar eigenlijk is het een ode aan muziek in het algemeen. Niet mijn meest favoriete Wonder-track, maar wat zegt dat in een oeuvre met heel heel veel sterke songs. Mijn nummer 8 in de finalelijst.

7. (37) | Otis Redding - I've Been Loving You Too Long (to Stop Now)
Mijn favoriete song van Otis Redding. Samen met die andere uit de finale toch wel zijn absolute top. Daarom ben ik alleen maar blij dat dit zoveel plaatsen gestegen is en keihard een klapper maakt in de top10. Mijn persoonlijk nummer 3 uit de finalelijst. Toch ook wel weer bijzonder dat iedereen zo'n beetje vind dat Otis dé verpersoonlijking van de soul is, maar zijn nummers los niet direct extreem hoge ogen gooien.

8. (7) | Otis Redding - Try a Little Tenderness
Een fenomenale opbouw en intensiteit die dit nummer kenmerkt is ook wel de kracht van Otis en zijn eerder genoemde verpersoonlijking van soulmuziek. In de finalelijst mijn nummer 12 en stiekem ben ik wel blij dat deze uiteindelijk vier plaatsjes hoger is geëindigd. Puur genieten van soulmuziek is met dit soort nummers van Redding eigenlijk iets heel makkelijks, en heel moois.

9. (43) |Nina Simone - Sinnerman
Zonder twijfel het meest hypnotiserende nummer van de finale. Ook het nummer waarin de meest verschillende invloeden terug te vinden zijn. Nina Simone was mijn nummer 20. Niet omdat ik het geen fijn nummer vind, maar omdat ik het zie als een soullijst en dit toch wel voor mij het nummer met de minste soul was. Wellicht niet in essentie, maar wel muzikaal gezien in de traditie van de muziek. Prachtig mens ook die Nina, onder andere te zien in de prachtige docu "What Happened, Miss Simone?"

10 . (30 ) | James Carr - At the Dark End of the Street
Een heel traditionele soultrack van één van de allerbeste soulzangers ooit. Traditioneel in al zijn eenvoud. Hij maakte voor mij de top5 compleet op de vijfde positie. Het is zo'n nummer dat ik (net als Is It Because I'm Black) met al mijn ziel in de finale hoop en lichtjes ook wel verwacht. Dit nummer is het dan uiteindelijk ook gelukt in deze tweede editie. Wellicht dat Syl volgend jaar ook mag van jullie.