0-2

1-2

2-2

swell maps bij de hand
a trip to marineville

2-3

3-3

4-3

Swell & ... Well, Too Many Days Without Thinking & For All The Beautiful People zijn alle vier aan bod geweest. Het wordt tijd voor een track van 41. Forget About Jesus is wat mij betreft de beste claim to fame die Swell ooit heeft gehad. Niet per sé het beste liedje, maar het meest hitgevoelige.

De opponent heeft die potentie niet, die heeft andere kwaliteiten. Like Poverty is terug te vinden op zowel de langspeler Everybody Wants To Know als ook de EP Feed en onderscheidt zich vooral door een geraffineerd, veelkleurig arrangement.




versus

0-1

1-1

2-1

3-1

4-1

only just

4-2

Dan nu, de meest waarschijnlijke finalekandidaat tegenover de minst waarschijnlijke finalekandidaat. Er zijn maar weinig nummers waarin apathie zo wonderschoon verklankt is als in What I Always Wanted. Factor hierin is het shuffelende drumwerk van Kirkpatrick wat de track haast jazzy maakt. Maar prachtig is ook de opbouw die niet conventioneel is voor alternative rock. Swell zet in dit nummer op tweederde de verwachte brug in die bij nader inzien geen brug blijkt te zijn, maar slechts de compositie een weinig wijzigt. Spannend en prachtig.

De opponent gaat deze battle niet spannend maken. Ik heb deze twee nummers tegenover elkaar gezet omdat beiden in de akkoordenprogressie (of het gebrek eraan) wel iets op elkaar lijken. Ze delen een zeker lethargische sfeer. Bovendien verdient de langspeler South Of The Rain And Snow natuurlijk een vertegenwoordiger in deze K.O. Die gaat vanavond met eer sneuvelen, het zij zo. Wel even luisteren.




versus

onvermijdelijk:

1-0

Ik ben dan geneigd het op te nemen voor de track die op voorhand al zou moeten sneuvelen. Weinig eervol om in de arena gezet te worden met als doel afgeslacht te worden...

...maar ik ga eerst even luisteren...

Fijn nummer die 2e, maar die eerste is toch wel het mooiste wat ze gemaakt hebben wat mij betreft.
Al zijn Sunshine Everyday en At Long Last ook geweldig.

2-0

OK dan..

3-0

4-0

5-0

5-1

Toch even een puntje geven, de weemoed van dat liedje doet wel iets.

Dat moet beloond worden:
Kicking All Them Ghosts

Thanks, dit is wel wat ik mooi vind, het doet mij ook wel denken aan die mooie Sparklehorse liedjes.

6-1

De eerste ronde zit er voor de helft op, maar doorbraakplaat 41 is nog weinig aan bod geweest. Daar komt nu verandering in. Is That Important is een track die op 41 een intro vind door middel van In The Door, Up The Stairs … waar je met straatgeluid, rinkelende sleutels en een krakende trap naar de opnamestudio aan Turk Street 41 wordt begeleid. Daarvoor met je even de volledige opnames opzoeken. Het nummer zelf? Schitterend in al zijn eenvoud. De bijdrages op elektrische gitaar stellen technisch helemaal niets voor, maar zijn o zo effectief in deze song.

De opponent komt van For All the Beautiful People, de langspeler van Swell die het meest divers is. Oh My My is een een beetje een dark horse in deze lijst van zestien. Veel minder spannend maar juist erg laid-back, haast geïmproviseerd. De track maakt goed duidelijk hoe makkelijk het Freel cs afgaat om met minimale begeleiding, wat getokkel en enige accenten op toetsen een heel eigen sfeer neer te zetten.




versus

Ja, die associatie heb ik ook.

Bij toeval op dit topic terecht gekomen.
Wat een leuke onbevangen muziek van een band die helemaal nieuw voor me is!
Dat komt er natuurlijk van als je - en dan heb ik het over mezelf - te vaak in één genre blijft hangen. Laat dat nou in mijn geval de progressieve rock zijn, (ook natuurlijk niks mis mee).
Als ik toestemming van de topicleider krijg ga ik hier alle linkjes van Swell beluisteren en in zoveel mogelijk battles meedoen.

1-0

1-1