Naar aanleiding van het "Mijn vraag Aan..." topic; wat is jouw aankoopbeleid?

Kijk je de kat uit de boom en wacht je tot een album in de aanbieding komt? Of ben je ongeduldig en koop je een album zo snel mogelijk?

Koop je je albums liever gelijkmatig verspreid over het jaar? Of koop je liever een hele stapel in 1 keer om het vervolgens een maandje rustiger aan te doen?

Heb je een maximumprijs wat je voor een album wilt betalen? Of speelt geld geen rol?

Ga je (indien je je aankopen in de platenzaak doet) gewapend met een lijstje naar de winkel of laat je je verrassen?

Richt je je het liefst op een selecte groep artiesten en probeer je je collectie van die artiesten zo compleet mogelijk te maken? Of probeer je je aankopen zo divers mogelijk te doen?

Dus nogmaals, wat is jouw aankoopbeleid?

Dat verschild van Maand tot Maand. Soms wacht ik tot een plaat in de aanbieding is soms koop ik hen direct, als de feestdagen voor de deur staan heb ik ook snel de neiging om ff te wachten. Wanneer bijvoorbeeld de nieuwe Iron Maiden uitkomt dan huur ik de 2 vierkante meter grond voor de deur van mijn cd zaak, zodat ik de avond voor de release daar mijn tent op kan staan en de desbetreffende plaat direct kan opeisen. Maar voor sommige platen kan ik jaren gedult hebben tot ik een keer een bevlieging krijg of ze in de aanbieding komen, ik heb zegmaar niet echt een aankoop beleid.

Mijn beleid

De topartiesten: gelijk hebben. De aanbiedinkjes: meenemen om eens wat nieuws uit te proberen

Iedere keer een stapel. Liever geen maandje rustig aan

Zekere geen lijstje, kom vaak met totaal andere dingen thuis dan dat ik in mn hoofd heb. (of met meer)

Richt me op een, in mijn beleving, brede groep artiesten
Maak er een sport van om bij iedere aangekochte stapel tenminste een album te hebben van een artiest waar ik nog niks van heb.

Een album dat ik perse wil hebben, mag een boel kosten.

De stad bezoeken zonder een cd gekocht te hebben, is onmogelijk

Mijn vrouw noemt t wanbeleid

Haha, ja dat kan natuurlijk ook nog....

Mijn aankoopbeleid is als volgt. Ik kijk eerst naar wat ik wil hebben. En vervolgens ga ik pas kijken hoe ik dat het goedkoopste kan krijgen.

Echter gemak dient de mens, dus ook andere factoren spelen een rol naast de prijs. Het liefst wil ik namelijk alles zo snel mogelijk hebben. Ik heb dan net een nieuw album ontdekt en zit dan als het ware helemaal in een roes door die muziek. Ik wil het zo snel mogelijk hebben. Via internet ben je eigenlijk altijd het goedkoopste uit, maar dat betekent vaak ook een weekje wachten. Maar de kans is groot dat ik tegen die tijd al weer heel ergens anders achter aanren.... Een ritje naar de platenzaak is zo gemaakt, dus dat is soms een aantrekkelijke optie.

Al moet ik zeggen dat de prijsverschillen soms wel erg groot zijn. Een album dat bij de Plato voor € 20 ligt, heb ik via internet voor € 11 (inclusief verzendkosten). Een ander nadeel van de platenzaak is de beperkte keuze. Ik ga graag gewapend met een lijstje op jacht, maar bij een gemiddelde Plato kom ik vaak niet verder dan twee albums. De rest hebben ze gewoon niet.

Anyway, ik kijk dus eerst naar wat ik wil hebben en daarna pas naar de prijzen. Dat betekent dus ook dat ik vrijwel nooit profiteer van aanbiedingen. Als ik langs de aanbiedingenbak loop zie ik vaak een hoop albums die ik een paar maanden ervoor nog full-price had aangeschaft. Financieel gezien is mijn aanpak dus zeker minder aantrekkelijk.

Maar dat past misschien ook wel een beetje bij mij. Ik heb bijvoorbeeld geen enkele moeite om € 40 voor een mooie lp te betalen. Als ik die muziek op dat moment graag wil hebben dan hoef ik daar niet eens over na te denken.

En dan is het altijd erg leuk om met mensen te spreken die het omgekeerde doen en het maximale uit hun budget halen. Dat lijkt mij namelijk een kunst opzich!

Mijn beleid is vrij simpel. Ik ga zo tot de 5 euro over het algemeen. Ik ben wat je noemt een echte koopjesjagers. Van de plaatboef t/m aan de frs. Ieder muziekzaakje heeft zo'n beetje zijn aanbiedingen weleens. Mijn taktiek is gewoon regelmatig overal rondkijken, ik ga dus neit afwachten tot iets goedkoper wordt. Ironisch lijkt mijn genre muziek vaak voor spotprijzen te liggen, en dat zijn vaak niet de minste scores. Natuurlijk zijn deze vaak ietswat ouder maar dat maakt niet zo heel veel uit. Ik koop regelmatig filmscores voor 1 euro. Of zoals vandaag
nog eentje voor 0,50 cent. Af en toe zijn er bijvoorbeeld zaakjes die een heleboel ineens voor heel weinig hebben. Van alle 100den filmscores die ik heb zit ik op een gemiddelde prijs van zo'n 2,50 ongeveer. Regelmatig koop ik ook muziek voor andere aangezien ik overal de filmmuziek in de gaten houdt. Pas nog iemand die al tijden
naar Tomorrow Never Dies van David Arnold op zoek was. En wat denk je? Vind ik die bij een mallotig zaakje tussen de Hollandse Hits (waar ik vaak mijn genre vandaan pik, van die bakken waar je denkt dat niks tussen zit). Sommige (ook een paar hier op de site) zullen mijn reputatie wel kennen als ''die gek die alles zo spotgoedkoop kan krijgen binnen zijn genre''.

Ik koop meestal afgeprijsde albums. Ik koop hooguit eens in de twee maanden een heel nieuw album, waarvoor ik dan ook nog het volle pond betaal. Meestal zijn dat dan albums waarvan ik de mp3s al heel vaak gedraaid heb en die ik echt heel graag origineel wil hebben (afgelopen jaar bv. Bloc Party en Venetian Snares).



Ik koop meestal 2 of 3 afgeprijsde plaatjes. En dat dan eens in de paar weken.



Geld speelt wel een rol, want ik wil op zijn tijd ook nog een boterham eten en die als het even kan ook nog kunnen beleggen. Ik vind 20 euro een hoop geld voor een CD, zeker omdat je vaak voor de helft ook een album kan kopen dat zeker niet zo leuk is. Mijn maximumprijs is 15 euro, maar af en toe ga ik daar wel overheen.



Meestal werk ik de tweedehandsbakken door, kijk ik even naar de bakken van favoriete artiesten/labels/stijlen, maar meestal weet ik wel precies wat ik ga kopen. Als ik alles moet gaan uitspitten word ik gek; want mijn verlanglijst is onuitputtelijk.



Hier ben ik niet echt bewust mee bezig. Ik wil wel bepaalde oeuvres compleet maken (meestal chronologisch), maar idealitair koop ik pas weer een album van zo'n artiest als ik de vorige behoorlijk goed ken.

Als ik naar de stad ga dan kom ik inderdaad ook nooit met lege handen thuis. Dat is onmogelijk! Meestal probeer ik het bij 3 of 4 dingen te houden. Op die manier probeer ik toch een beetje kritisch te blijven en enkel de essentiële dingen mee te nemen. Het is mij namelijk nog nooit gelukt om in 1 keer een hele stapel mee te nemen en dan een maand rustig aan te doen... Dat hou ik nooit langer dan 2 weken vol!

Overigens koop ik zelf het liefst zo divers mogelijk in. Ik heb maar van weinig artiesten de volledige discografie in huis. Het liefst koop ik ook verschillende genre's in. Ik ga bijvoorbeeld niet 4 Americana of Ambient cd's mee nemen.

Aangezien mijn passie het meeste ligt in de jaren '70 muziek heb ik vaak het geluk (Genesis b.v.) dat albums 9,99 kosten. Aangezien ik veel wil kopen, kijk ik ook wel bewust of de prijs onder de tien ligt. Toch kan ik het soms niet laten een cd tegen nieuwprijs aan te schaffen. Laatste was doveman die kostte €17. Maar helemaal lekker is als ik er 2 voor die prijs (iets meer) kan kopen. Vandaag had ik helemaal geluk. Marbles van Marillion voor €4!! Ik kocht em omdat ik wist dat ie hoog genoteerd stond en ik graag wilde pronken ermee bij de mensen die het album zo goed vinden. Ja erg he? Maar ik ben er nu heel erg blij mee. Wat een lekker album!

Nog even. Pink Floyd bijvoorbeeld zijn nog steeds ronde de €20. Beatles ook. Pink Floyd's liggen bij van Leest nu voor €9,99..kopen dus!

En de laatste tijd meer Plaatboef...zoals vandaag Feist voor €10

Dat laatste heb ik ook wel.

Ik ken het verschijnsel wel om niet zonder lege handen thuis te komen, maar als ik niet per se iets wil kopen, laat ik muziekwinkels veiligheidshalve links liggen.

Ik heb net zoals Hill dat ik van '70 muziek houd (met name thin lizzy dus) en als je goed kijkt in de aanbiedingen bakken kom je altijd wel iets tegen.

En het is altijd balen als je moeder je meesleurt naar de stad en dan in de cdbakken aan het graaien bent en iets moois vind, en dan er achterkom dat je je portemonnee thuis hebt.... En je moeder natuurlijk wil opschieten en het geld niet even wilt voorschieten....

Dat is me nu een paar keer overkomen... voortaan toch gewoon geld bij me hebben

Voor de rest koop ik niet echt veel cd's, ook omdat ik de cd's meestal zo achterlijk duur vindt en ik bijna iedere cent die ik sparen kan spaar voor een nieuw drumstel

Cd's checken/kopen altijd alleen doen!

Tell me about it... Die ongeduldige blikken van niet in muziek geïnteresseerd gezelschap werken niet echt bevordelijk voor een lekker middagje bladeren door de bakken.

Of ongeduldige blikken van niet in mijn muziek geïnteresseerd gezelschap

Mijn moeder luistert afgrijselijke muziek...

Like what?

Ik ga meestal voor de koopjes (tot een euro of 12), ik koop niet zo heel vaak albums die net uit zijn. Alleen bij mijn favorieten Savatage en Def Leppard doe ik dat wel. Bij platenbeurzen koop ik vaak veel, in tegenstelling tot platenzaken die vaak niet hebben wat ik zoek. Als ik eenmaal op zo´n beurs ben, is de kans groot dat ik met 20 platen thuis kom (als het er al niet meer zijn).

In mijn omgeving hebben over het algemeen eigenlijk alleen House of Sounds (Den Bosch) en Sounds (Venlo) de platen die ik zoek. Als student zijnde let ik wel op de prijs, maar niet als ik iets aantrekkelijks zie liggen voor 5, 6 euro of iets daarboven (komt helaas niet vaak voor). Dan koop ik het meteen, ongeacht of het ergens anders goedkoper is.

Nog goedkoper dan 5/6 euro?

Dat komt niet vaak voor, nee

Ik noem de Dubliners, Acda en de Munnik, wat voor muziek luisterde ze nog meer? Dubliners is erg genoeg ... yuck. Ze heeft een 3-delige verzameler.

En ze luistert Radio Libelle, zegt dat genoeg?

Meer dan. Bedankt voor de info.

Door jarenlange ervaring heb ik ondertussen een soort van vingertoppengevoel ontwikkeld. Op basis van wat ik heb gelezen of gehoord koop ik blind waarvan ik zeker weet dat ik het goed zal vinden (voornamelijk albums van acts waar ik al wat van heb). Dat gaat veelal via internet, omdat dat veel goedkoper is (vanmiddag nog 3 gloednieuwe cd's voor € 11,98 per stuk gekocht). Miskopen zitten daar zelden of nooit bij.

Daarnaast koop ik wel eens cd's die ik eerst bij de centrale discotheek geleend heb of waarvan ik na downloaden e.e.a. heb gehoord.

Aanbiedingen koop ik nooit, hoewel dat heel verleiderlijk is. Ik heb inmiddels zoveel cd's dat zo'n aanbieding echt een aanvulling op mijn collectie moet zijn en dat zijn ze meestal nooit (anders had ik ze wel gekocht toen ze voor de normale prijs in de winkel lagen).

Ik koop per jaar zo'n 5 tot 10 CD's voor het volle pond in de platenzaak omdat ik ze persé gelijk wil hebben. Voor de rest zijn het voornamelijk aanbiedingen van 8,9,10 euro.

Als ik een CD-zaak binnenstap probeer ik me vaak wel in te houden, maar dat lukt lang niet altijd. Alhoewel ik nooit over de 100 euro in 1 keer ga, dan leg ik wel weer wat terug. Maar goed, als je dat dus 2x per maand doet kan het toch aardig oplopen.

Ook koop ik de laatste 2,3 jaar veel via internet. Vooral omdat veel CD's van Labels die ik interessant vind (Relapse, Ipecac e.d.) zelden tot nooit in aanbiedingsbakken belanden. Zelfs 2de hands aankopen schuw ik daarbij niet, zeker als het moeilijk verkrijgbare items betreft. Laatst heb ik bijvoorbeeld op Marktplaats voor 7,5 euro per stuk 3 vrij zeldzame releases van Voivod op de kop getikt, die doen op ebay rustig 30 dollar en meer.

Sinds ik trouwens op MuMe zit ben ik duidelijk meer CD's gaan kopen. Schatting van afgelopen jaar is toch wel tegen de 100, terwijl mijn totale collectie een kleine 500 bedraagt.

Mijn aankoopbeleid is eigenlijk vooral de laatste twee jaar tamelijk bezopen, en eigenlijk wel erg onbevredigend. Niet voor wat betreft de muziek, maar vanwege de manier waarop. Vroeger fietste ik me de benen van het lijf om de cd die ik zojuist had gekocht zo snel mogelijk thuis te kunnen gaan luisteren. Tegenwoordig koop ik cd's 'in bulk'. De mooie albums van de laatste maand(en) die ik al vanaf mijn harde schijf had grijsgedraaid schaf ik in één keer aan, en ze gaan meestal linea recta mijn platenkast in. Ik zou eigenlijk eens een lijstje moeten maken van favoriete cd's die ik heb en die nog nooit uit het doosje zijn geweest.

Bij sommige bands is het de sport om de cd op de dag van uitkomen te bemachtigen ook al betaal ik dan de volle mep, bij artiesten die ik iets minder waardeer wacht ik meestal tot ze in de aanbieding komen.

Beide, ik koop heel regelmatig een stapel Soms vind ik het zelf een beetje te gek worden en dan stop ik voor een paar weken.


Dit ligt aan de artiest, voor de hele stapel geldt dat ik hem nog wel met 1 hand moet kunnen vasthouden en ik wil onder de 100 € blijven. Als 1 van deze grenzen overschreden wordt dan moet ik van mezelf cd's gaan terugleggen *kiezen is moeilijk*


Eigenlijk weer alletwee *zucht* Er zijn een behoorlijk aantal bands waar ik vrijwel alles van heb (of pas naar 2 slechte albums achter elkaar afhaak). Van een echte top act als voor mij Radiohead verzamel ik echt alles: cd's, dvd's, singles en bootlegs.
Daarnaast probeer ik toch ook regelmatig met een nieuwe artiest thuis te komen. Bij 2e hands cd's vaak gokken op de hoes en de laatste tijd komen er ook steeds meer ideeën van MuMe.

ik ga vrijwel altijd naar get records vraag of ze het een en andere hebben, hebben ze vrijwel nooit (nee zelfs get records niet ) en koop dan wat anders, vaak aanbiedingen (dingen uit overstock enzo) of laat me wat aanraden door deze of gene (meestal Joost, voor de kenners van Get Records) en ga dan naar huis met wat cd's en vinyl en eens in de 2 maanden de nieuwe gonzo circus.

Een hele enkele keer ga ik bij Concerto kijken (is toch in dezelfde straat als get records) om ff door de 2e hands platen te snuffelen opzoek naar goede ambient en dingen die ik nog mis van artiesten (onlangs mijn roxy music collectie compleet gemaakt...heb nu al de studio albums (uit de jaren 70 en 80 dus, niet die laatste)+viva!)

Gemiddeld koop ik per maand (maar dat is incl. beurzen en koninginnedag) ongeveer 10 voor een gemiddelde prijs van 5 euro (denk ik)

Mijn aankoopbeleid is.... uhm.... ik heb eigenlijk geen beleid.

Ik ben gek op het doorsnuffelen van aanbiedingsbakken. Daarmee kun je voor weinig geld je verzameling uitbreiden met albums die je altijd al wilde hebben of albums die van horen zeggen kent en die je zo redelijk risicoloos kunt aanschaffen.

Daarnaast zoek ik regelmatig gericht naar albums die ik goed vind in de hoop ze eens te vinden voor 15 euro of minder. Vooral bij Sounds en Plato in Rotterdam.

En tenslotte ben ik gek op aanschaf via internet. Ik zoek dan meestal op elcheapo.nl zodat ik de goedkoopste aanbieder vind. Maar sommige albums kun je bijna alleen maar op internet vinden. Scheelt een hoop gezoek bij platenwinkels.

Maar er is niets lekkerders dan met je vingers door die bakken cd's te lopen en met heel andere cd's naar buiten te komen dan je eigenlijk van plan was te kopen. En gek genoeg zit er dan altijd een dure jongen tussen. Want ja, die andere cd's waren zo goedkoop, dan mag er toch ook best een dure tussen zitten. Toch?

Sowieso niets boven de €20. Verder eigenlijk alleen tot een euro of 11,50. Soms wat meer, als de cd erg goed is of als het nederhop is, dat mag wel gesupport worden. Bovendien zijn al die cd's zo'n 15,99 of minder dus dat is best een aardige prijs.

Internet über alles, binnen dat kader zoveel mogelijk tweedehands (ik krijg van verschillende handelaartjes om de zoveel tijd hun maillijst toegestuurd, erg handig). Voor de rest verscheidene mailorders/internetwinkels. Af en toe wil ik nog wel eens een platenzaak binnenstappen om de aanbiedingen door te spitten, maar meestal ben ik daarvoor te lui.

Op de hoeveelheid aankopen per periode valt geen peil te trekken. Hangt er maar net vanaf hoeveel ik te besteden heb en of ik in de stemming ben voor nieuwe muziek. Er kunnen rustig maanden voorbij gaan zonder enige aankoop, zoals nu.

Qua prijs verschilt het. Omdat ik vaak tweedehands koop, zit het gemiddelde rond de acht euro. Ik ben altijd bereid meer neer te leggen voor een album dat ik echt goed vind. Dan koop ik ook meestal het eerste exemplaar dat ik zie, zonder te zoeken naar wellicht goedkopere alternatieven. Kwaliteit in combinatie met gemak mag dan wel wat extra kosten, vind ik.

Ik koop albums tot ongeveer 9 a 10 euro. Alvorens ik naar de platenzaak ga heb ik op internet wel uitgeplozen welke artiesten (en mogelijk specifieke albums) mij intressant lijken, waarna ik me in de platenzaak laat verassen welke albums van deze artiesten verkrijgbaar zijn. Tot dus ver bevalt deze methode me wel, ook omdat ik hierdoor nieuwe artiesten leer ontdekken.

Aankopen doen over internet en downloaden doe ik zeer zelden, maar ben ik wel van plan meer te gaan doen, simpel weg om geld uit te sparen. Voorals nog ben ik hier nog niet zo in thuis, omdat ik (nogal) een digibeet ben en niet zo heel veel vertrouwen heb in betalingssystemen op internet.

Zou ik maar niet doen... om nou zo aan je eind te komen

lol