Our House van Madness is ook wel gek. In de VS wordt Madness vaak als one hit wonder gezien (wat ze niet helemaal zijn) met Our House. Hun enige echt gtote hit daar. In Nederland hadden al een aardig aantal hits gehad. Wonderbaarlijk dat dat in Nederland niks werd.

ranboy De europarade was een wat uit de losse pols samengestelde lijst van een niet al te grote rij landen. Omdat het zeker de eerste jaren niet veel landen waren en elk land even zwaar telde waren de nummers uit de top 10 vrijwel altijd overal hits, waaronder in Nederland. Ik haal van Wikipedia dat het in de eerste jaren ging om Nederland, Belgie, Duitsland, UK, Spanje en Italie. In de laatste drie jaar kwamen Ierland, Zwitserland, Denemarken en Luxemburg erbij.

Je had iets later ook de wat officiëlere Eurochart. Die bestaat nog steeds, Daar tellen alle Europese landen. Dus ook Hongarije en Zweden enzo.

Wel opvallend van Our House inderdaad. Eerste Madness nummer dat ik leerde kennen, via MTV's Greatest Hits from the 80's. De rest kwam later pas.

Dat is mij bekend, daarom zocht ik ook daar. Dan zou het echt opvallend zijn als er iets bij zat wat niet in NL een hit geweest was. The Buggles kwamen het dichtst in de buurt.
Zoals ik al zei, ik vind het niet opmerkelijk als een plaat in de VS en de UK een hit is geweest, maar niet bij ons. Daar zijn er genoeg van.

Thorn in My Side van Eurythmics en True Faith van New Order waren (grote) hits in veel Europese landen, in NL deden deze niets.

Nog een nummer dat het opmerkelijk veel minder in Nederland deed dan in veel andere landen, hoewel het nog wel een hit was is Fade To Grey van Visage. In Duitsland en in Zwitserland nummer 1. Top 5 in Oostenrijk, Belgie en Frankrijk en ook nog top 10 in de UK, Ierland, Spanje, Denemarken en Nieuw Zeeland. In Nederland nummer 22. Was net voor mijn radiotijd en ik heb dat nooit begrepen.

En aanvullend: I Guess That’s Why They Call It the Blues, in veel landen een dikke hit, maar niet in Nederland.

Dancing on My Own van Robyn past hier ook wel. Nummer 1 in thuisland Zweden, top 10 in UK, Denemarken, Noorwegen en Israël, en ook in de charts in o.a. België, Duitsland en Ierland. Hier slechts in de Tipparade. Helaas werd die slappe cover van Calum Scott hier wel een hit.

13. Two of Hearts - Stacy Q In veel landen een eendagsvlieg uit 1986. In de UK was het geen grote hit (nummer 87) maar in veel andere landen wel. In de VS, Canada, Duitsland en Zwitserland onder meer dik top 10. In Zweden en Frankrijk nog top 20. In Belgie en Nederland helemaal niets.

14. Separate Lives - Phil Collins & Marilyn Martin In de jaren '80 had Phil Collins ook een abonnement op filmhits. En Collins had sowieso hit na hit. Dit nogal zeikerige duet maakte hij voor de film White Nights. Voor regisseur Taylor Hackford de opvolger van Against All Odds. Ook met een liedje van Collins. Tussen een hoop grote hits (Hij had er in 1985 drie) deed Separate Lives hier niet veel. De tipparade was het eindstation. De top 40 werd niet gehaald. Ondertussen werd dit in de VS nummer 1, in de UK nummer 4. En ook nog een flinke hit in Noorwegen, Ierland , Canada en Australie, In Belgie was het nog nummer 25.'

15. Missing You - John Waite Dit werd wel gedraaid. Want ik kan me dit nummer nog uit mijn kindertijd herinneren. Maar de top 40 haalde het niet en daarmee waren we een uitzondering. Nummer 1 in de VS,Nummer 5 in Australie, Nummer 9 in de UK, nummer 12 in Zwitserland, nummer 13 in Duitsland, Nummer 19 in Belgie, John Waite had wel drie hits in Nederland als zanger van The Babys. Missing You haalde ook de top 40 twaalf jaar later niet toen niemand minder dan Tina Turner het nummer coverde, maar die versie was in veel minder landen een hit. Wel in de top 10 in Frankrijk en op nummer 12 in de UK.

Ook een opvallende: Depeche Mode - Personal Jesus

Deze bereikte in heel veel landen in Europa de hitparade, een aantal landen zelfs de top-10 (o.a. Duitsland, Italië en Spanje) en hier was het slechts een bescheiden tipparade-notering!

En nóg een opvallende: Money for nothing werd, in tegenstelling tot wat veel mensen denken, in Nederland geen hit (slechts Tipparade). Maar elders in de wereld was het, vooral door de spraaknmakende videoclip, een behoorlijke tot grote hit: nummer 1 in de VS en Canada, top 10 in diverse Europese landen en top 20 of en daarbuiten in weer een aantal andere Europese landen. Maar bij ons haalde het nummer dus niet de hitparade. Fans kochten kennelijk liever het album

Elton John heeft nog wel meer van die nummers die elders prima scoorden, maar bij ons niet. In feite was hij in Nederland in de jaren zeventig nooit erg succesvol in de Nederlandse hitparade. Your song haalde net de top 10, maar lag er na 5 weken alweer uit. Crocodile rock en Daniel deden het verder nog aardig, maar nummers als Saturday night's alright for fighting, Bennie and the Jets en Don't let the sun go down on me behaalde hier niet of nauwelijks noteringen, terwijl ze in veel landen (met name de VS, Canada en Engeland) wél grote successen waren. In feite was Song for Guy na Your song pas zijn eerste top-10 hit (het duet met Kiki Dee even niet meegerekend).

Begin jaren tachtig werden Little Jeanie en Sad songs in veel landen nog grote hits, maar niet bij ons.

Volgens de Top 40 website was het in '89 een dubbele A-kant met Brothers in Arms: https://www.top40.nl/dire-straits/money-for-nothing-brothers-in-arms-5443, en haalde dus wel de Top 40. Ik weet niet of het dan om een andere versie gaat en wat de reden voor deze re-release is.

Depeche Mode is in Nederland altijd minder succesvol geweest dan elders in Europa. Ik kan me tours herinneren in de jaren '90 waar Nederland werd overslagen nadat de concerten in eerdere tours hier niet uitverkochten. En qua hits is het ook beperkt na de begintijd. Na 1987 haalde Depeche Mode nog maar drie keer de top 40. Enjoy The Silence in '90, I Feel You in '93 (maar twee weekjes) en Precious in '05.

Brothes in Arms kochten ze dan ook massaal. Money For Nothing was later overigens wel een top 40 hit naar aanleiding van het verzamelalbum van Dire Straits met dezelfde naam. Als dubbele A Kant met Brothers in Arms.

In mijn herinnering - maar die is wazig, dat geef ik toe - was het voornamelijk Brothers in arms dat na drie eerdere pogingen alsnog een hitje werd. Toen als promotie van de net uitgebrachte verzamelaar met de titel Money for nothing. Ik heb die single, maar was me er niet eens van bewust dat MFN op de B-kant stond.

EDIT: ik zie dat starbright boy het gelijktijdig met mijn post ook meldt, dus het zal dan inderdaad wel aan mijn wazige herinnering liggen. Ik sta gecorrigeerd.

EDIT II: Ik blijk dus deze single te hebben. Niet die dubbele A-kant, maar Brothers in arms als A-kant, met een live-uitvoering van Going home op de B-kant. Volgens mij gekocht in de periode waarin BIA vier weken in de top 40 stond, maar dat moet dus toch een andere single geweest zijn.

Dat is niet zo. Het werd nadrukkelijk gepromoot als dubbele A kant en stond zo ook vermeld in het top 40 blaadje. Met Money For Nothing zelfs als eerstgenoemde.

Klopt wat betreft Depeche Mode. Ik zag ze in Ahoy in 2005, dat was hun eerste show in Nederland in vele jaren toen.

Hurricane van Bob Dylan is denk ik ook wel een goed voorbeeld: een hit in Engeland, de VS, België, Duitsland, Zweden, maar in Nederland niet eens een tip geweest.

In Nederland was Wigwam dan weer de grootste hit van Dylan. Dat blijft ook een heel bizar feitje., Van de man die zo geprezen is om zijn teksten wordt een bijna instrumentaal nummer met lalala's van een slecht ontvangen album (Self Portrait) zijn grootste hit. En het nummer is nu nogal vergeten. We waren niet het enige land waar het de top 10 haalde, maar wel het enige waar het in de top 3 kwam.

Mee eens. Sterker nog, volgens mij heb je dat tegenwoordig ook vaker dan vroeger. Dat komt door de sterke aanwezigheid van hiphop in de Engelse en Amerikaanse charts, tegenover het feit dat de Nederlandse radio dat nauwelijks draait. En zonder airplay is het erg lastig om de Top 40 te halen.

Zo heb je een Trap Queen van Fetty Wap. In Amerika zo ongeveer de grootste hit van 2015, in Engeland ook top 10. Maar toch ook wel een redelijke hit in andere Europese landen, bijv. top 10 in Denemarken, top 20 in Frankrijk. In Nederland haalde het niet eens de tipparade.

Ik ben een beetje aan het researchen en het valt echt op hoe sterk de Duitse en de Nederlandse hitlijsten elkaar beïnvloeden in de jaren '80. Veel nummers die in Duitsland hits werden waaiden over naar Nederland. Je had ook een berg aan Duitstalige hits toen. Het is geen diep onderzoek, maat het valt wel op en het gaat ook de andere kant op. Rond 1987 wordt het duidelijk minder. En voor mijn gevoel in de Eurodance jaren weer meer.

Maar Nederland is het meest gekoppeld aan Vlaanderen. Wat natuurlijk niet vreemd is. Wel is mijn indruk dat Nederland vaak iets voorliep. Dus Vlaanderen was qua hits meer volgend, Binnen Europa is Frankrijk vaak zeer afwijkend. Er zijn vele nummers die in heel Europa een hit waren en in Frankrijk niet. Taalgebieden hangen sterk aan elkaar, waarbij Zwitserland het meest onder Duitse invloed lijkt te staan. De Britse en ook Amerikaanse invloed (dus de Engelstalige landen) is gevoelsmatig wat groter bij ons dan in de Franse, Duitse of Italiaanse taalgebieden.

Eighth Wonder - I’m Not Scared

Beetje hetzelfde als Personal Jesus. In veel landen een dikke hit: top-10 in UK, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Zweden en Finland. En in Italië zelfs nummer 1. Hier weer niet verder gekomen dan de tipparade

16. Chain Reaction - Diana Ross
Niet per see overal een hit maar wel een nummer dat vaak gedraaid wordt als gouwe ouwe, veel mensen wel kennen, maar hier niet verder kwam dan de tipparade. Terwijl Ross een hele serie vergeten hits heeft die wel de top 40 haalden. Voor mijn gevoel zijn nummers als Touch By Touch, All of You (met Julio Iglesias) en Muscles veel meer vergeten en die haalden alledrie de top 10 hier. Chain Reaction is wat je krijgt als een BeeGee een motownnummer probeert te schrijven en ook de clip is vooral nostalgisch. In de VS deed de single ook niet veel. In de UK was het een nummer 1 hit. Ook in Australie, Nieuw Zeeland en Ierland was het een enorme hit. In continentaal Europa was het minder, maar in veel landen haalde Ross de onderste helft van de hitlijst nog wel. Hier dus niet.

En dan nog een nummer in de categorie "een kleinere hit in Nederland dan je denkt". Als je aan The Bangles denkt komen drie nummers in je op. Walk Like an Egyptian, Eternal Flame en Manic Monday. Dat waren wereldwijd de succesvolste en zijn de nummers die je nu nog weleens hoort. Die eerste twee waren hier nummer 1, Manic Monday kwam nooit verder dan nummer 24. Bijna overal haalde Manic Monday op zijn minst de top 10. In Nederland was de Simon & Garfunkel-cover Hazy Shade of Winter een grotere hit. Sowieso haalden The Bangles maar vijf keer de top 40. En dan kom ik weer op een andere vraag: Welke artiest had de minste hits maar wel meer dan 1 nummer 1 hit? Ik weet dat naast The Bangles ook Bucks Fizz vijf hits had met twee keer nummer 1. Maar wie haalt meer boven.

The Village People hadden 2 nummer-1-hits in de top 40, en in totaal 4 hits.

En ik heb er nog een van vijf: Alexander Curly had vijf top 40-hits . Met twee keer nummer 1.

Nog eentje Nina Simone: Op de site van de Top 40 tellen ze de twee keer Ain't Got No- I Got Life omdat de versies die in de jaren '60 en de jaren '90 hits waren anders zijn. In de jaren '60 was het nummer 1. Als je die als twee hits telt had ze er vijf en als je die als een hit telt maar vier.

Nog drie met vier: Rod McKuen , Baccara en Mel & Kim

Party Animals en Procol Harum scoren op 3 op 8.

Def Rhymz 2 op 6.

Roxette - Dressed for Success

De opvolger van de grote hit The Look deed hier helemaal niks. Bijna overal in Europa was het een grote hit. In thuisland Zweden werd het nummer trouwens al voor The Look uitgebracht.

Die Roxette is ook wel opmerkelijk, omdat ze erna vrolijk doorgingen met hits. Nog in hetzelfde jaar werd Listen to Your Heart wel een grote hit hier. En van 90 tot 95 hadden ze er nog eens 19. Daarna begonnen alle singles te floppen en hadden ze alleen nog een klein hitje in 1999. Dressed for Succes had niet eens een notering in de tipparade. In de nationale hitparade (in die jaren een top 100) ook helemaal niets. In Belgie haalde ze wel gewoon de hitlijsten met dat nummer.

De onvolprezen Europarade is hier wel een bron van informatie. Wat mij te binnen schiet is Elettrochoc van Matia Bazar. Dat vond ik een fascinerend nummer, alleen op donderdagmiddag te horen.

Nog eentje uit de zijcategorie "een minder grote hit dan je denkt": It's My Life van Talk Talk. Ik denk dat veel mensen denken dat dat een enorme hit was. Maar dat valt eigenlijk tegen. In Nederland was het nummer 30, In de UK was het zelfs nummer 46 (nogal tegenvallend twee eerdere top 20 hits daar). In Duitsland was het nummer 33 enzovoort. Er waren twee opvallende uitzonderingen: Het was de eerste en enige top 40 hit van Talk Talk in de USA (al was het ook maar nummer 31) en in Italie was een top 10 hit.

Nog iets opvallends: Opvolger Such A Shame deed het nog slechter in thuisland UK (nummer 49) maar was hun grote doorbraak in de rest van Europa (ook in Nederland top 10). In de hot 100 in de VS bleef het onderin steken.

It's My Life werd in de UK wel een serieuzere hit bij een rerelease in 1990.