gewoon niet

/edit laat maar lol

het gebeurt niet vaak....maar dit is een punt waarmee ik het 100% eens ben met evan. Maar goed, iedereen wist natuurlijk al dat ik letterlijk ziek kan worden van die band.

dEUS springt me te binnen als een band die met veel glorie had kunnen stoppen. Na In A Bar Under The Sea en het vertrek van Stef had Barman wat mij betreft de stekker er wel uit kunnen mogen en was dEUS voorgoed legendarisch gebleven. Nu wordt het met elk album en elke nieuwe band-samenstelling steeds weer een stuk minder.

De eerste twee cd's waren nog best goed. Dat rockte nog.

Zullen we meteen maar gaan samenwonen dan ????

Dan heb jij toch niet goed naar het goddelijke The Ideal Crash geluisterd, als je nou zou zeggen na dàt album, dan kon ik erin meegaan!

Aerosmith, nog zo'n vloek!!

Gut had echt niet her-opgericht hoeven worden, vroeger waren ze baanbrekend bezig, maar nu, nee, bij lange na niet...ze zouden zich moeten schamen

Ja die hadden na het prachtige Dream On meteen moeten stoppen.

Niet om het een of ander maarre...Deep Purple ook

Wat me even te binnen schiet, en ik beperk me tot waar ik in ieder geval iets van leuk vind


Live na pakweg de derde plaat..hadden ze er iets beter op gestaan bij de critici
Simple Minds...na Sparke in the Rain...waren ze nu legendarisch geweest
New Order....net een plaatje eerder was leuk geweest
The Police...gestopt moeten blijven
Madrugada na de eerste 2, al zullen ze nu ook wel gestopt zijn
Genesis...toen Peter weg ging
Pink Floyd na vertrek Waters (hoewel de concerten nog wel groots waren)
The Cure na Pornography
Deep Purple na vertrek Blackmore
Inxs na overlijden Hutchene
George Clinton...inmiddels live in ieder geval een redelijke aanfluiting
Level 42 na World Machine
U2 na Achtung Baby
Morphine na Cure for Pain
Red House Painters na RHP2
AC/DC......ergens een keer
Supertramp....na vertrek Hodgson

Niet dat van al die artiesten daarna alleen maar bagger is uitgekomen, maar imo waren de hoogepunten toen al wel geweest.

Op tijd gestopt:

Swans
Dead Can Dance
Suede
16 Horsepower

Ga gerust door, ik koop je nieuwe plaatje toch wel

Killing Joke
Yello
Depeche Mode
Prince
Massive Attack
Young Gods

En dan had Barman inmiddels een stuk of 4 films kunnen maken.

Nothing Really Ends was een mooie afscheidssingle voor deus geweest. The Ideal Crash had ik niet willen missen. Pocket Revolution heeft me nooit gepakt.

OP enkele nummers na, geheel akkoord ! Alhoewel, laat die enkele songs ook maar, die sound, dat imago... bweurk, je hebt gelijk, ik heb het even gecheckt en het is zo ; ik heb zelfs geen enkele van hun drollen in mijn collectie (vroeger ééntje, een compilatie omdat ik deejay was en men dat al eens kwam aanvragen, weetjewel!), neen zet maar bij in het rijtje ;
Bon Jovi, Aerosmith...
al word ik van kwijlers als Céline Dion en Whitney Houston en gaddame Mariah Carey helemaal kotsmisselijk !

Ik had het niet beter kunnen zeggen ; jij slaat de nagel op de kop!

Twee conclusies tot hier toe:

1. Kennelijk vinden we vaak het vertrek van een (meer of minder beeldbepalend) lid een terechte reden om te stoppen. Ligt ergens wel voor de hand omdat een gehavende band (of een band met vervanging) die vanaf dat punt verdergaat vaak ófwel een parodie op zichzelf wordt, ófwel zodanig verandert dat het punt van een band die een natuurlijke progressie doormaakt werkelijk gepasseerd is.

2. Kennelijk hebben we het liefst dat een band op zijn hoogtepunt stopt. Dat na het hoogtepunt nog goed werk gemaakt wordt, waarop als enige aan te merken valt dat het niet zo briljant is als het werk van tijdens het hoogtepunt, is dan blijkbaar niet afdoende. Dat bevreemdt me eigenlijk juist wel.

De Simple Minds zijn al een paar keer genoemd. Waren ze legendarisch geweest als ze gestopt waren na Sparkle in the rain? Of beter nog: na New gold dream? Wellicht. Ik heb er geen moeite me ze te zien als een band met een legendarische begintijd en een wisselvallig, doch bij vlagen zeker goed vervolg.

Ook het hoogtepunt voorbij, maar nog meer dan de moeite waard en al bijna 35 jaar going strong: Rush.

Dit topic draag ik op aan Sven, een beetje afleiding kan geen kwaad. Geen grapjes die kort door de bocht gaan jongens.

You must be kidding me! Kijk eens naar de nummer 30 positie in de top250 hier..

Ik vind dat het jonge bandje de Rolling Stones wel potentieel heeft...

Ik ken trouwens ook genoeg nieuwe bands die van mij met onmiddelijke ingang mogen ''splitten'' nu we toch bezig zijn...

Herman Brood is ook al helemaal gespit...

...voorzover je als individueel muzikant kunt splitten natuurlijk. Om met de titel van een van Jan Rot's theaterprogramma's te spreken: Jan Rot gaat nooit uit elkaar.

Naar aanleiding van musician's hitlijsten uit 1979 (een ander topic op MuMe) kom ik uit op één van de weinige bands die wat mij betreft vóórtijdig splitte: Gruppo Sportivo besloot zichzelf dat jaar op te heffen, op het hoogtepunt van hun roem. Heel gedurfd natuurlijk, en de onvermijdelijke hereniging werd al snel een feit toen de andere projecten van Hans van den Burg niet van de grond kwamen. En het is daarna met die band eigenlijk ook nooit meer goed gekomen.

Ik ken eigenlijk weinig bands die op tijd gesplit zijn.

Nirvana splitte net voor Cobain's dood (en dus niet door Cobain's dood) op het hoogtepunt van hun roem, misschien zijn ze zelfs te vroeg gesplit. The Beatles waren ook op tijd. The Yardbirds ook wel. Cream, ik heb niet het gevoel dat er binnen die band nog samengewerkt kon worden.

Crosby, Stills, Nash (&Young) splitte aanvankelijk te vroeg in 1970. Later zou het nooit meer zo goed worden als in 1969 en 1970. Manassas idem dito, al had Stephen Stills de band anders wellicht meegetrokken in zijn verval.

Mercyful Fate had nog wel even door mogen gaan, al wordt er al 11 jaar gezegd dat de reunie er nog wel komt.

De 'stoplijst' is makkelijker.

Brainbox had na het vertrek van Kaz Lux moeten stoppen.
Pink Floyd na het vertrek van Roger Waters.
The Rolling Stones wellicht na Tattoo You.
Bob Dylan had van mij ook al jáááren geleden mogen stoppen, na Desire zelfs om eerlijk te zijn. Hoe grandioos zijn eerdere werk ook is.
The Velvet Underground (a.k.a. Doug Yule onder dwang van de manager) had Squeeze nooit moeten uitbrengen.
Led Zeppelin had voor Presence op zich ook al wel mogen stoppen.
The Doors hadden na L.A. Woman hun beste tijd gehad.
Focus na het vertrek van Akkerman.
Spencer Davis Group na het vertrek van Winwood.
Red Hot Chili Peppers na By the Way.
David Gilmour had solo nooit moeten beginnen.
The Hollies na het vertrek van Graham Nash.
The Byrds zijn ook te lang doorgegaan, maar ik vind het moeilijk om precies een bepaald punt waar het mis ging te noemen. Na de Gram Parsons periode misschien?
Guns N' Roses na Use Your Illusion 1 en 2.
Iron Butterfly na In-A-Gadda-Da-Vida.
Dat hele (Jefferson) Starship had ook niet gehoeven van mij.

Dan iemand als Eric Clapton. Hij hoeft van mij niet te stoppen met optreden en z'n Crossroads festivals, maar zover ik het ken vind ik z'n studiowerk vanaf 1974 niet bepaald boeiend meer.

Bands als Emerson, Lake & Palmer, Metallica, Ozzy Osbourne, Allman Brothers Band, Deep Purple, Pearl Jam, Uriah Heep doen hun naam ook niet echt eer meer aan.

Porcupine Tree had na In Absentia mogen stoppen...

Qué?
Oké, na "Desire" ging Dylan eventjes door een dal, maar wordt hij sinds "Time out of Mind" niet beter en beter... een beetje zoals wijn? Of tenminste, blijft hij op hetzelfde niveau spelen?

Nou, Together Through Life en Christmas in the Heart staan me nog pijnlijk in het geheugen..... Maar 't is vooral z'n stem in de latere periodes die me niet aanstaat. Live vind ik het ook maar ontiegelijk slome, slappe hap de laatste tijd. Zoals in Amsterdam en in het witte huis onlangs.

Z'n stem is wennen, dat is waar. Heb jij 'm gezien in Amsterdam?
Ik vorig jaar in juni, in Brussel, en veel sloomheid was er niet, integendeel, Dylan was op dreef.
Ik denk dat je, als je hem live ziet, geluk moet hebben.

Niet gezien (alleen op youtube), maar er zijn complete bootlegs van.

Pixies
Gridlock
Smashing Pumpkins (afgezien van de reunie)

The Smiths ook