Op nummer 1 voor mij met superstip: Afgeknepen stemmetjes. Maroon 5 vind ik alleen daardoor al verschrikkelijk en 9 van de 10 houseplaten die ik op Radio 538-erlijk voorbij hoor komen hebben dat.

Verder stoor ik me ook aan 'perfecte' mannenstemmen, waardoor je denkt dat een vrouw het zingt, otewel: het Idols-syndroom.

Op één: Vocoders in eurotrash!!

Volgens mij is het precies andersom: transponeren is een heel muziekstuk in een andere toonsoort zetten en moduleren doe je wanneer je tijdens een nummer van toonsoort wisselt. Bekende voorbeelden:

Woman - John Lennon
Dreadlock holiday - 10 cc

1. Geen melodie (vele house, techno of hip-hop)
2. Geen eigenheid of originaliteit, jatten of coveren zonder eigen inbreng
3. Vlakke zang zonder emotie of expressie
4. Overdreven vervormde of afgeknepen stem om zwakke zang te camoufleren
5. Overproductie of te gelikte productie
6. Clichématige teksten
7. Monotonie

1 woord: autotune!

( )

Vroeger kon het.. tegenwoordig neit meer .. maar dat is mijn persoonlijke mening dan.. dan valt de helft van het lijstje er al uit..

Een nummer zo produceren dat het precies hetzelfde klinkt als alle andere nummers in de hitparade (lees: de Timbaland-methode)... en idd al die vieze, vervormde falsettostemmetjes...

Hoewel het meer op ritme gebaseerd is zit daar toch vrijwel altijd een melodielijn in.

1. Verplichte gezelligheid.
2. Zo gelikt dat je bijna je eigen tong wil afsnijden.
3. Teksten die tig keer herhaald worden.
4. Zanger die zich belangrijker vindt, dan de band waar hij in zit.
5. De muziek die in de studio wordt gemaakt niet live kunnen brengen.
6. Een clip die niet klopt waar het nummer over gaat.
7. Meer aanwezig zijn in de bladen, dan op het podium of studio.

Typisch elektrisch versterkte rocknummers in akoestische uitvoering ten gehore brengen en het resultaat op cd verkopen.

Unplugged dus, maar wat zijn de andere zes zonden van de popmuziek?

Oh er staat al een aantal goede opties in dit topic. Misschien moeten we er een KO omheen organiseren.

Er staat hier al het nodige, maar er kan volgens mij wel meer bij. Ik vind het behoorlijk boeiend om te lezen waar de gebruikers van deze pracht site mee komen. Het werpt een interesante blik op de zaak.

Ja of zo'n clip die helemaal nergens op slaat, zoals die van Darude - Sandstorm
Leuk nummer hoor, maar die clip gaat echt nergens over en heeft al helemaal niks met het nummer te maken...

6. Waarom is dat een zonde?
7. Heeft meer met de pers te maken dan de artiest zelf.

Nog erger vind ik clips waarin een verhaal verteld wordt.. wat dan zo nodig afgewisseld moet worden met shots van de band...

6. Omdat ik van mening ben dat ze op een bepaalde manier elkaar kunnen aanvullen. Best wel vaak heb ik clips gezien die erg vrolijk waren, maar de song was dat beslist niet. Dat haalt de geloofwaardigheid dan erg naar beneden.

7. Het heeft niet louter met de pers zelf te maken. Volgens mij zijn er artiesten die het er om doen om maar in de bladen te komen. Ik noem geen namen, maar het hoeft geen zweetdruppels te kosten over wie ik het allemaal heb.

Zoals die clip van Maroon 5... dat stukjes van de tekst in beeld komen... even denken... ow ja, Wake Up Call! Zoals die clip bedoel je?

Die clip ken ik niet, maar laat ik daar iets algemeens over opschrijven. Je ziet vaak clips waar in te zien is dat een band zogenaamd een live optreden geeft. Dit ziet er voor mij niet uit waardoor ik denk: dit is een filmpje, ik wil een verhaal zien of iets creatiefs. Als ik ze live wil zien haal ik wel een dvd bij de winkel, dat hoef ik dus niet een clip te zien. Voor mij moet een clip iets toevoegen aan een nummer. Als dit klopt kan ik van een clip genieten.

Niet beperkt tot de popmuziek (helaas) maar een zonde zonder weerga desalniettemin:

Te lange fade-out aan het einde van het nummer. Het is een beetje als doodgaan: eens je weet dat het zover is, laat het dan alsjeblieft wat snel gaan!

Dat een geslaagde fade-out gerust ook kan bewees Nirvana met "On A Plain".

Ja, of een te korte fade-out na een in verhouding wel erg lange solo... zo had Telegraph Road van the Straits best nóg wel wat langer mogen duren.

Haha die 3e


Hear! Groot misverstand inderdaad.

Sowiezo vind ik een fade-out maar een flauwe manier om een nummer te beëindigen, maar soms kan het gewoon niet anders.

1. Gebrek aan energie/overtuiging
2. Onnodig lange liedjes/platen
3. Overproductie/loudness wars/gebrek aan dynamiek
4. (Op één been staan) fluiten
5. Teksten over elfjes/koning Arthur/topografische oceanen/andere crap
6. Zich een bepaald imago aanmeten om meer platen te verkopen
7. Ringtones als single uitbrengen

1. Bijeengeraapte, gecreëerde bands (door producers, programma's);
2. Het debuutalbum uitbrengen na jaren van noeste vlijt en dan krap een jaar later al weer de opvolger; gek hè dat een debuut dan vaak niet meer overtroffen wordt?
3. Je plaat laten produceren door 2, 3 of nog meer producers;
4. Je album op een x-tal manieren uitbrengen;
5. Je album voortijdig laten lekken en dan de platenmaatschappij maar (laten) emmeren over het "vele illegale downloaden";
6. Absurde prijzen voor concert-tickets: voor de prijs van één ticket koop je bij de meeste artiesten het complete oeuvre;
7. en een groot aantal van de eerder genoemde dingen.

4. (Op één been staan) fluiten

Bedoel je die gekke Anderson van Jethro Tull, ik ga die gek live zien en misschien heb je wel gelijk. De gitarist blijft hopelijk met beide benen op de grond.

Nee, daar doelde ik helemáál niet op
Zijn er nog meer dan?