Daar is een ander topic voor. http://www.musicmeter.nl/forum/6/71


Maar het nummer wat jij bedoelt is van Les Poppys - Non, non, rien n'a changé

Nog wat suggesties, nederbeat bijvoorbeeld:

Golden Earrings
Motions
Brainbox
Cuby and the Blizzards
Bintangs

en waar ik recent tegen aan liep, Love met My little red book uit 1967. Min of meer is de groep nu weer wat actueel door het recente overlijden van de zanger Arthur Lee.

1966.
R.I.P. Arthur Lee...

Klopt inderdaad Toon1, ik zal mijn eigen archief corrigeren.
Dank voor je correctie!

graag meer tips...

Hoe komt het toch dat muziek uit de jaren ´60 en ´70 over het algemeen beduidend minder helder klinkt dan muziek van de jaren tachtig, negentig en deze eeuw? Het lijkt ook te gelden voor live-opnames. Misschien is helder niet het goede woord.

Of de drums lijken, als er hard gedrumd wordt, altijd minder hard te klinken. Hoe komt dit?

Dat heeft een aantal oorzaken Odelay.

In de eerste plaats komt dit door de ontwikkeling van de opname apparatuur, gofweg van analoog naar digitaal, van 2 of 4 sporen bandrecorders naar computers.
Direct daar mee in verband staat ook de ontwikkeling van de kwaliteit van de microfoons, en de komst van electronische triggering van de drums die in de jaren 60 en 70 nog niet bestond.

Maar ook heeft het te maken met de manier waarop ( met name live) drums werden versterkt,
dit heeft direct te maken met de ontwikkeling van het live weergeven van drums, die erg verandert is door de komst van de P.A en de ontwikkeling daarvan.

Overigens zijn er vele bands, producers en technici die juist proberen dat geluid van de jaren 60 en begin jaren 70 te imiteren.

Hoewel ik me pas voor muziek ging interesseren in de jaren 80 (en vanwege jeugdsentiment dat nog steeds het leukste muziek decenium vind) vind ik dat de beste muziek in de jaren 70 is gemaakt.
De jaren 60 klinken mij in veel gevallen weer iets te gedateerd (hoewel er wel heel wat moois van oa. Nina Simone, Otis Redding en diverse Motown artiesten is gemaakt).
De jaren 90 hebben de muziek bijna vermoord, al is het daarna toch weer goed gekomen.

Enkele (70's) namen en albums die je (minstens) gehoord moet hebben:

David Bowie - Aladdin Sane
David Bowie - Hunky Dory
David Bowie - Ziggy Stardust
James Brown
Terry Callier
Chicago
Nick Drake - Five Leaves Left
Nick Drake - Pink moon
Bob Dylan
Earth, Wind & Fire - Gratitude
Earth, Wind & Fire - That's the way of the world
Marvin Gaye - Here my dear
Marvin Gaye - I want you
Marvin Gaye - What's going on?
Al Green
Donny Hathaway
Jimi Hendrix - Axis: Bold as Love
Jimi Hendrix - Electric ladyland
Isley Brothers - 3 + 3
Isley Brothers - Harvest for the world
Michael Jackson - Off the wall
The Jacksons - Destiny
Billy Joel - The Stranger
Billy Joel - Turnstyles
Elton John - Captain Fantastic And The Brown Dirt Cowboy
Elton John - Elton John
Elton John - Goodbye yellow brick road
Elton John - Madman Across The Water
Janis Joplin
Kool & the Gang - Spirit Of The Boogie
Kool & the Gang - Wild And Peaceful
Curtis Mayfield
Joni Mitchell - Blue
Joni Mitchell - Court And Spark
Joni Mitchell - For The Roses
Joni Mitchell - Ladies Of The Canyon
Van Morisson - Astral weeks
Van Morisson - His Band And The Street Choir
Van Morisson - Into the Music
Van Morisson - Moondance
Van Morisson - Saint Dominic's Preview
Van Morisson - Veedon Fleece
Shuggie Otis - Inspiration Information
Quincy Jones
Minnie Riperton
Rufus & Chaka Khan
Santana
Paul Simon - Paul Simon
Paul simon - Still crazy after all these years
Paul Simon - There goes rhymin Simon
Supertramp
Gino Vannelii - Powerful people
Bill Withers
Bobby Womack
Stevie Wonder - Innervisions
Stevie Wonder - Fullfillingness first finale
Stevie Wonder - Music of my mind
Stevie Wonder - Songs in the key of life
Stevie Wonder - Talking book

Je noemt hier nochtans nogal wat 60's-namen en -albums.
Verder vind ik de jaren '90 juist één van de beste decennia en de jaren '80 een heel stuk minder (net als '00).

Tamelijk subjectief overzicht, meneer De Clown

Oké, er zit misschien een enkele (late) 60-er tussen zoals Jimi Hendrix en Astral weeks (69 !) van Van Morrison. Maar verder is het toch behoorlijk seventies hoor!
En tevens (natuurlijk) een hoop artiesten die in beide decenia mooie dingen maakten.

Maar over dat sujectieve: dat geldt natuurlijk voor elk lijstje hier...
Ik beweer niet dat het compleet is, maar wel dat de genoemde albums echte pareltjes zijn (toch?.. ; commentaar welkom).

Persoonlijk kan ik me zelden vinden in de Hollandse overzichten (ook op MM), omdat ze i.m.o. veel te rock/gitaar muziek georienteerd zijn.

Mijn lijst is (naast artiesen als David Bowie, Joni Mitchell, Billy Joel, Jimi Hendrix en Paul Simon) nogal gevult met "zwarte muziek".
En zwarte muziek is vrij veel omvattend (soul, rythm & Blues, jazz, funk, hip-hop)

In de V.S. worden genoemde namen als Stevie wonder, Marvin Gaye, Donnie Hathaway, EW&F, Al Green, James Brown, Santana, en Quincy Jones zeker tot de aller grootsten gerekend.

Mee eens, de urgentie van een miskleun als Supertramp ontgaat me ook volledig.. lijkt me eerder muziek om met een zo groot mogelijk boog omheen te lopen. En Van Morisson is leuk voor een keertje, maar om nou al zijn platen te moeten luisteren lijkt me niet nodig. Elton John zal ook wel persoonlijk zijn, ken niemand die daar voor zijn plezier naar gaat luisteren

Misschien zou je dat eens moeten doen..

Elton John's jaren 70 werk waarderen is niet zo vreemd hoor, want hij heeft meer gemaakt dan Nikita.
Net zoals Stevie Wonder meer gemaakt heeft dan "I just called to say i love you", maar dit is ook tot de meesten niet door gedrongen.
Gek genoeg worden de grootste gedrochten van dit soort artiesten hun grootste succes in Nederland.

En eh.. "Van Morisson leuk voor een keertje".. sprakeloos...
Al moet ik toegeven dat ik in dit geval wat moeite had te kiezen.
Een albumpje of 3 van Van had misschien ook volstaan.. eh.. om te beginnen.

Ik ken ook Elton John van de jaren 70, zoals ik ook Stevie's werk uit de jaren 70 ken (inderdaad zijn gouden decennium!). Maar Elton heb ik niet kunnen betrappen op veel opmerkelijks moet ik zeggen (Saturday Night Is Allright For A Fight?? Piano-equivalent van Kiss?). Beetje ouwe caférock met wat glamour hier en daar. Van Morisson is duidelijk iets waar je voor warm moet lopen, als die oude country/bluessound je niet ligt heb je daar niets bij te zoeken.
En Supertramp vind ik walgelijk sentimeneel hippie-gekreun.

Platen zoals Low en Heroes van Bowie liggen jou niet? Iggy Pop? Lou Reed? Vergeet The Doors, Roxy Music en The Police niet..

Ik ken ook Elton John van de jaren 70, zoals ik ook Stevie's werk uit de jaren 70 ken (inderdaad zijn gouden decennium!). Maar Elton heb ik niet kunnen betrappen op veel opmerkelijks moet ik zeggen (Saturday Night Is Allright For A Fight?? Piano-equivalent van Kiss?). Beetje ouwe caférock met wat glamour hier en daar. Van Morisson is duidelijk iets waar je voor warm moet lopen, als die oude country/bluessound je niet ligt heb je daar niets bij te zoeken.
En Supertramp vind ik walgelijk sentimeneel hippie-gekreun.

Platen zoals Low en Heroes van Bowie liggen jou niet? Iggy Pop? Lou Reed? Vergeet The Doors, Roxy Music en The Police niet.. [/quote]
[/i]
(ging iets fout met quote, vandaardat ik het even cursief gemaakt heb)

Altijd leuk, dicussieren over muziek
Saturday night... is idd is niet mijn favoriete Elton John nummer.
Ik doelde meer op nummers als: Sixty Years On, Your song, The King Must Die, The Greatest Discovery (allemaal op "Elton John"), Goodbye Yellow Brick Road, Bennie And The Jets, en Idol (al staat dat weer op een niet genoemde plaat).

Wat mij in Van Morisson zo aanspreekt is niet het country geluid, maar voornamelijk juist de jazz sound die hier en daar op duikt. Natuurlijk op het album Moondance, maar ook in nummers als I've been working en You don't pull nu punches...

Supertramp is niet de belangrijkste naam uit het lijstje, maar wel een belangrijke sound in het decenium.

Verder dacht ik dat ik The Doors er bij had gezet, maar ik ben ze blijkbaar toch vergeten. Zeer belangrijke band natuurlijk. Maar voor mij voornamlijk vanwege Riders on a storm (weer omdat het zo jazzy is), en ik geloof dat dit nummer juist door de fans verafschuwd wordt?
Roxy Music kan ik zeker waarderen! Ik had ze er ook bijna bij gezet.

Punk is niet mijn ding, maar die paar grote knijters van Iggy Pop vind ik wel oké.

Ik ben bang dat ik nu echt ga vloeken volgens sommigen, maar The Police vond ik maar simpele liedjes maken eigenlijk.
Dit terwijl ik weer een enorme fan van Sting (solo) ben; een artiest die constant aan het vernieuwen en experimenteren is, en zich omringt door top muzikanten uit alle windstreken en muziekstijlen (veel jazz).
Hij zou dan ook zeer hoog in mijn 80's / 90's lijst staan.
Bring on the night alleen al , wat een sprong zo vlak na het opdoeken van The Police!

Low en Heroes vind ik niet in de buurt komen bij die 3 genoemde Bowie's (vooral Ziggy Stardust) al vind ik Sound and Vision een geweldig nummer.

En (het wordt nog erger) eigenlijk vind ik dat Lou Reed een hele slechte zanger. Natuurlijk heeft hij een aantal hele mooie songs gemaakt, maar ik ben geen Reed liefhebber. Word er ook een beetje neerslachtig van soms. Al kan ik natuurlijk niet ontkennen dat het een belangrijke artiest is.

Nouja, het gaat me ook niet om belangrijkheid, want daar hebben teveel zogenaamde muziekliefhebbers hun mond al van vol, zowel hier als op andere sites. Zegt me niks. Maar ik geef met een aantal voorbeelden aan dat er nog zoveel meer in de jaren 60/70 is geweest dan wat jij noemt als must-have. En eigenlijk ook veel beter spul eerlijk gezegd. Dat supertramp een bepalende sound is geweest in de 70s zegt voor mij al genoeg wat dat betreft. Zo'n meesterlijk decennium was het nu ook weer niet. De 60s vind ik persoonlijk altijd een stuk innovatiever en vooral oprechter!

Ik zou bands als The Byrds, Canned Heat, Beach Boys, Donovan, Roxy Music, Zombies, Stooges, Hollies en vele anderen dan ook als veel urgenter beschouwen om een indruk te krijgen van de "klassieke rock".
The Police is zeker niet simpel, maar het is wel een band die met heel erg begaafde muzikanten relatief catchy muziek maakten. Subtiel nuance-verschil Luister nog maar eens goed naar de capriolen van meneer Copeland achter de drums. Reed is inderdaad een zeer gemankeerd zanger, evenals een icoon als Dylan overigens. Maar in zijn beperking ligt ook weer een extra kracht. Bij zijn duistere en koele nummers past die droogheid wel. Net zoals Iggy dat eigenlijk nog beter deed op zijn debuutplaten.

Maar discusseren is altijd leuk natuurlijk Mijn decennium (verrassing!!) is de 80s.. ook daar heb ik zo mijn redenen voor, die alles met muziek te maken hebben en weinig met nostalgie uiteindelijk. En ik ben het met je eens dat de 90s een matig decennium was qua muziek, zeker wat mainstream betreft.

Het door jou zo gehate Supertramp is nu niet bepaald maat gevend voor mijn lijstje,.
Zoals je kunt zien staat er erg veel soul op. En de verandering van het geluid van de soul en R&B maakt voor mij (naast knappe singer-song writers als Joni Mitchell. Paul Simon, Nick Drake, Elton en Bowie) dit decenium zo bijzonder.

Daar ligt het verschil in smaak denk ik. Jij bent meer gericht op de "klassieke rock" zoals je het zelf noemt.
Voor mij moet het "soul" hebben (of lekker groovy/jazzy/funky zijn). Vaag begrip, ik weet het, maar het gaat dus bij mij ook zeker om het gevoel, en niet om zogenaamde belangrijkheid.

Jaren '80 vind ik ook oké, en wel omdat er nog een hoop gebeurde!
Of je nu van disco, hip-hop, jazzfusion, punk of alternatief hield.
Bovendien werd dit decenium nog niet zo bepaald door eendagsvliegen als de 90's.
Er waren nog grote namen bij wie je met spanning uitkeek naar de nieuwe plaat (ik noem een Prince en u2).

Verder heb zo'n hekel aan de jaren 90 vanwege de vrezelijk domme en oppervakkig klinkende eurohouse (Snap, 2 brothers on the 4th floor, 2 unlimited ) die de radio domineerde.
Bovendien barste het ineens van de op looks gecaste artiesten die door een stel handige producers naar voren werden geschoven om even te cashen (Stock Aitken en Waterman, Spice girls).
Dat bedoelde ik dus toen ik zei dat de pop muziek bijna vermoord werd in de jaren 90.

Natuurlijk werd er ook zat moois gemaakt, maar genoemde ellende bepaalt voor mij toch wel het beeld van de 90's (misschien omdat ik me zo geergerd heb tijdens het uitgaan, na de voor mij nog spannende jaren 80).
Radiohead, Tori Amos en trip hop acts als Portishead en Massive maakten gelukkig nog wel wat goed van deze periode.

Dat soort hits waren er net zo goed in de jaren '70 en '80 bijvoorbeeld...niet echt typisch jaren '90.

Natuurlijk geldt dat voor elk lijstje, maar ik denk dat de gemiddelde MuMe-er meer heeft aan een lijst die wat minder subjectief is. Nu kom je met een lijst waarin bepaalde bands/artiesten/genres duidelijk zijn oververtegenwoordigd. Weliswaar zie ik enkele belangrijke namen er tussen staan, maar ik mis een hele hoop anderen.

Je blijft toch een ouwe grapjas, orbit

Het zelfde vind ik voor het Rock, Brit-pop en metal gebeuren hier...
Nogmaals, ik heb nooit beweerd een compleet overzicht te maken.

Dit zijn voor mij de besten, en binnen mijn muzieksmaak (soul, R&B, Singer-song writer) denk ik dat ze in het algemeen (dus redelijk objectief) behoorlijk scoren (misschien in NL wat minder).
Maar hoe kom je bij "enkele belangrijke namen"?
Een enkele misschien iets minder "belangrijke" bedoel je?

Ik geef je een punt als je zet dat ik me tot 2 albums per artiest had kunnen beperken, maar daaraan kun je wel weer het gewicht zien van artiesten als Marvin, Stevie, Joni Mitchell, David Bowie en Van Morrison..
En tja.. misschien wat moeite met kiezen, maar ik vind dit zeker tot het mooiste van genoemde artiesten behoren, dus zeer de moeite waard!

Ik vind veel van die blues-georienteerde rock juist de "klassieke rock", daar heb ik heel weinig mee. Van Morrison onder andere dus. Maar ik snap wat je bedoelt met de meer zwarte invloed in de rock. Daar doe je mij ook geen plezier mee. Er is ook weinig muziek die louter wordt gemaakt door zwarten of zijn inspiratie daar puur vandaan heeft die ik nog aan te horen vind. Maar dat is voor iedereen persoonlijk natuurlijk. Een positieve uitzondering vind ik de door jou genoemde Stevie Wonder, geen luie muziek, maar creatieve soul. Dat kan ik wel waarderen.
Ik denk dat ik meer liefhebber ben van de moderne rock en electronica, dingen die pas in de jaren 80 hun opgang deden gelden.

Goed, dat vind ik al een belangrijke nuancering die je hier aanbrengt...


Dat bedoel ik eigenlijk wel. Ik zie hier namelijk enkele namen tussenstaan die ik niet direct zou nemen wanneer mij gevraagd zou worden een opsomming te maken met de meest belangrijke albums van de jaren zeventig. Uiteraard is ook mijn opsomming niet geheel vrij van enige subjectiviteit, maar ik zou mij bijvoorbeeld wel beperken tot het selecteren van slechts één album per uitvoerende(n).


Dat begrijp ik en ik zie nu ook in dat dit 'gewoon' een lijstje is met jouw favorieten. Ik denk alleen dat de gemiddelde user meer heeft aan een wat objectievere opsomming van de meest belangrijke platen uit dat decennium.

Moderne rock van meer dan twintig jaar oud? Minder oude rock lijkt mij dan een betere omschrijving...

Geen "klassieke" rock in elk geval, aangezien het geen gebruik maakt van de overbekende bluespatronen waaruit de meeste bands van daarvoor oeverloos plachten te putten..

Wat is de gemiddelde user, en wat is belangrijk?

Als je meer van "klassieke" op Beatles gebasseerde Engelse pop houdt, of meer van de gitaarmuziek/ Rock dan heb je er misschien niet zoveel aan (of juist wel, om je horizon eens te verbreden), maar als je ook van "zwarte muziek" houdt, dan is dit wel "verplichte" kost hoor voor wat de jaren 70 betreft.
(Wel ben ik zo vrij geweest om ook deze kant van het muzikale spectrum mee te pakken, aangezien de topic starter (en dat zag ik later pas) zich vooral richt op eerder genoemde pop sound )

Maar zeg nou zelf: Marvin gaye, Donnie Hathaway, Stevie Wonder, James Brown,Santana, Earth wind & Fire, 3+3 van Isley Brothers, en Quincy Jones.. Dat zijn toch niet zomaar willekeurig wat namen zeg..

Naast de klassiekers van super songwriters als Bowie, Dylan, Nick Drake, Joni Mitchell, Van Morisson, Billy Joel, Elton John (met Taupin) en Paul Simon.
Ben het dus eigenlijk niet met je eens dat het een gewoon lijstje is..

Maar ik zal er verder (ondanks mijn verbazing) over ophouden, en met belangstelling volgen wat anderen inbrengen als "70's klassiekers die je gehoord moet hebben".
Of moet dit in een ander topic?

Ik wil eigenlijk alleen maar zeggen dat jouw lijstje gewoon een weerspiegeling is van wat jij belangrijke platen uit de jaren zeventig vindt.

Door jouw bewering in het eerste bericht dat iedereen deze platen beluisterd móet hebben, vond ik echter dat je een nogal eenzijdige blik op dit decennium had. Vandaar ook mijn opmerking dat ik jouw lijst nogal subjectief vond.

Het zijn inderdaad niet zomaar wat namen, maar het merendeel spreekt mij helaas niet aan. Desondanks zou ik bij een eventueel eigen lijstje met klassiekers uit de jaren zeventig zeker enige platen van dit gezelschap opnemen. Gewoonweg omdat deze artiesten/bands wel degelijk essentiële albums hebben uitgebracht, die mijns inziens niet in een dergelijk overzicht mogen ontbreken.

hier ging het om:

Ik denk dat we een bandje vergeten zijn: Cream!