Wel dank U, dat neemt mijn twijfel wat weg, want met twee puntige stenen in een topic dat "ontdek de verborgen PAREL" genoemd wordt... Parels van stenen mag ook dus.

Ik vind het spijtig dat deze topics altijd gewaardeerd worden om zelf iets te delen, maar minder om iets nieuw te ontdekken, wat me toch het belangrijkste lijkt in een topic als dit. Ook in het ondertussen al lang lopende topic Metal album van de week zie ik bij sommigen dezelfde mentaliteit. Misschien is het een goed idee dat iemand een topic start met als titel: Ik wil dat jullie hier naar luisteren!, zonder wachtlijst

Op het aantal deelnemers staat geen beperking.

Op het geduld van sommigen wel...

Misschien kunnen we in samenspraak soepel zijn in de uitvoering van het presentatie schema. Het lijkt me bevoorbeeld ook niet erg zinvol 4 weken te wachten met een nieuwe kanidaat, nadat iemand in zijn beurt slecht 1 album heeft voorgesteld.

Stuur gewoon een PM naar de "grote baas" van de topic met een aantal albums en laat die maandelijks tot vijf albums uitkiezen, is dit niet het overwegen waard?

Mijn voorstel: een normaal presentatieschema, waarbij eenieder intekent per twee weken (of per week) en dan een album presenteert. Dan is het natuurlijk altijd mogelijk dat als er voor de nieuwe week geen gegadigde is of als iemand niet komt opdagen iemand anders kan bijspringen. Dit is ook voor de afwisseling wel leuker dan een maandelijkse lijst met albums...

(kortom, vergelijkbaar met het album v/d week - systeem)

Ahum, veel verschillende voorstellen.

Waarom ik liever niet een album per week (of per twee weken) wilde is omdat er zo al meerdere topics zijn. Op zich is dat een leuke opzet, maar het heeft ook enkele nadelen. Een week is namelijk wel heel snel voorbij en soms kom je er dan niet echt aan toe. Of het album bevalt in het geheel niet en dan blijf je weer een week op je honger zitten.

Natuurlijk, als er maar 1 album ingezonden wordt is een maand wel lang, maar ik ging er van uit dat het er meestal wel minstens twee of drie zouden zijn. Dan zit er voor de omni-oor vast wel iets tussen dat aanspreekt en daar heb je dan lekker een maand de ruimte voor om het echt te leren kennen, vooraleer er weeral een nieuwe lading aangebracht wordt.

Er wordt dan ook verondersteld dat het echt om kwaliteit van de bovenste plank gaat, albums die ruim de aandacht verdienen terwijl niemand behalve jij er (hier) naar omkijkt. Voor mij is tot hiertoe het topic dan ook al geslaagd in zijn opzet, want in de albums van Insekt en Control Machete wil ik me de komende weken nog grondig verdiepen én we kunnen al uitkijken naar een maandelijkse inzending tot het eind van het jaar.

Ik heb het overwogen, maar grote baas zijn, zelfs al is het tussen aanhalingstekens, zou me niet afgaan. Het topic werd wel door mij gestart, met een bepaalde gedachtengang erachter die ik graag wil toelichten, maar als er een democratische meerderheid voor een aanpassing is, dan is dat ook goed.

Het was natuurlijk met de nodige ironie gezegd maar ik denk toch dat als iemand het een beetje wil bijhouden het vlotter zal lopen, dat is althans mijn ervaring bij Het Metal Album van de Week. Zo heb je ook een aantal albums achter de hand als "reserve" (weer die aanhalingstekens ). We komen er wel!

Of misschien zijn we er al.

Doe jij nu wel of niet mee, Sir?

Altijd leuk om een 'sir' erbij te hebben.

Terwijl dit topic al meer dan een jaar ligt te wachten om ontdekt te worden.

Nou, Kronos, ik wil niet te veel off-topic gaan maar ik wil nog even wachten omdat ik ervaar dat mijn muziekkennis "kuch" nogal beperkt is, je weet mijn tijdperk, en ik vraag me soms af hoe het komt dat een aantal collega's hier zo'n brede smaak hebben (de namen hou ik voor mezelf). Ondertussen ben ik bezig met Insekt, een ontdekkingsreis in een quasi onontgonnen wereld voor mij. Fijn dat deze topic opeens boomt.

Leuk om te weten. Het zou natuurlijk nog wel leuker zijn ook te vernemen wat je ervan vindt....

Zoals eerder reeds vermeld, mij is het zeer goed bevallen, en ik ga het de komende tijd nog vaak draaien. Nu ga ik aan Richard Galliano beginnen. Ja, het zomerse weer heeft mijn keuze mee beїnvloed.

Oké Sir, dan pas ik het lijstje wel even aan. Niet vergeten, het mogen natuurlijk ook metalen parels zijn. Maar misschien voor de volgende ronde dan. Leuk in ieder geval dat je komt meelezen en zelfs -luisteren, want daar gaat het natuurlijk uiteindelijk om.

juni: Kronos
juli: Cabeza Borradora
augustus: Jazper
september: Gajarigon
oktober: Paap
november: Benno

Veel luisterplezier. Ik ben echt dol op dit album, omdat het de zomerse drukte en smeltkroes van de grootstad zo uitademt. En de virtuositeit van Galliano is werkelijk verbluffend.

De openings track klonk me al direct vertrouwd in de oren. Eens even van naderbij bekeken, en ja, natuurlijk, gecomponeerd door Astor Piazzolla. Maar ik ken/heb de song (van de ook al op MuMe onbeminde) Mercedes Sosa, met vocals dus, op de cd Gestos de Amor Prachtige versie. En dan heb ik het ook nog op La Revancha del Tango van Gotan Project (ook mooie gezongen versie).

Deze instrumentale versie kon me ook onmiddelijk bekoren, en gelukkig moeten de eigen composities van Galliano niet onderdoen. Het album is ook gevarieerd opgebouwd, met afwisselend tragere en meer up-tempo nummers. Meestal heeft de tango de overmacht, maar regelmatig nemen de jazz invloeden het roer over. Alweer een blijvertje ontdekt! Dat maakt 2 uit 2....

Ik heb mijn bezigheid al gehad met die albums van Gigi en Galliano, die blijven echt uitnodigen tot herbeluisteringen.

Ik ben geen specialist in afrikaanse, en/of wereldmuziek. Maar Gigi heeft reeds mijn persoonlijke zwart-afrikaanse favorieten met voorsprong achter zich gelaten. Het onweerstaanbare Mory Kante, Angélique Kidjo en zelfs Youssou N'Dour moeten hun ereplaatsjes afstaan aan deze Gigi. Wat een stem, wat een klasse, wat een muziek! Sinds Yma Sumac niet meer zo verbaasd geweest over een stem, alleen is het bij Gigi heel wat minder extravagant, meer ingetogen, maar niet minder spectaculair.

Al net zo spectaculair is Richard Galliano op zijn accordeon. Zonet nog maar eens een keer beluisterd, en ik raak nog meer onder de indruk, en zelfs vebluft bij de snellere stukken. Op sommige momenten beginnen de melodien zich reeds te nestelen. Dit is inderdaad een echte parel, kost even om eraan te geraken, maar eens j'er bent...
Ik vind het sterker dan wat ik van Piazzola ken, wat ook wel dichter bij de traditionele tango blijft, terwijl dit ondergedompeld is in de jazz. Machtig.

Van Jacques Loussier heb ik the 4 saisons, en die staat meestal op als behang muziek, nodigt me ook niet uit om me er meer in te verdiepen. Daar ik meer met Bach heb dan met Vivaldi, zal ik deze wel eens een kans geven, maar nu duik ik eerst in het chinese avontuur... Ik ben benieuwd....

Ja watte, dat lijkt hier wel een One Man Show te worden, maar toch wil ik dit nog even kwijt. Die chineese heb ik na 1 nummer even aan de kant geschoven, daar leek het me nog wat te vroeg op de avond voor. Heb ik in de plaats Control Machete nog maar eens uit de kast gehaald. En wat blijkt, nu viel ie me toch wat tegen. Dat heb je met zo'n forumtopic, ga je toch anders luisteren. Dit is nu niet het soort muziek dat ik opzet om er eens lekker bij te gaan zitten met de hoofdtelefoon. En dat heb ik nu dus wel gedaan. En daarvoor vind ik het toch wel wat mager, muzikaal wat weinig inzitten. Ik denk dat de opvolger, Artillería Pesada, Presenta zich beter had geleend voor een topic als dit, want dat is muzikaal toch wat rijker denk ik, maar daar had ik indertijd maar een 4 bijgezet. Een soepje nu, want ik vrees dat ik Mucho Barato toch met een halfje ga verlagen. (en Artillería Pesada, Presenta met een halfje verhogen?) Eerst allebei toch nog maar eens een paar keer beluisteren. Ach, wat een gedoe eigenlijk die punten geven. Daarom doe ik het natuurlijk meestal ook gewoon niet.

Accordeon zul je bedoelen.

Leuk dat je de albums van Richard Galliano en Gigi zo de moeite vindt.

vanzelfsprekend, op harmonica heb ik hem nog niet bezig gehoord...

Ik heb het ondertussen rechtgezet.

Tsja, uiteindelijk blijkbaar toch weer niet. Ik bespeel deze instrumenten niet, en ik ben sowieso ook al niet erg familair in deze familie van muziekinstrumenten. Maar volgens mijn halve trouwboek, die zelf wel accordeon heeft gespeeld, bespeelt Richard Galliano op dit album ook de bandoneon. De bandoneon is weliswaar geen harmonica, maar heeft toch meer overeenkomsten met de harmonica dan met de accordeon, volgens de specialist in huis en volgende bronnen:

Bandoneon
Accordeon
Harmonica

betekenis harmonica

Ik heb niet kunnen terugvinden welke instrumenten op dit album gebruikt worden, alleen dat Galleano inderdaad ook de bandoneon bespeelt (volgens een bron is ie zo bij Astor Piazola begonnen). Mijn vrouwke heeft voorlopig alleen track 1 en 3 beluisterd, en zei bij beiden meteen dat dat geen accordeon was. Zelf lijk ik als leek wel een verschil te horen tussen deze nummers en bijvoorbeeld in To Django. Volgens de luchtstromen(?) te horen is dit zeker accordeon.

Misschien is er iets meer info op-, of in de hoes terug te vinden?

Blijkbaar zijn die woorden ook wat inwisselbaar, want bij je laatste link van de drie (de harmonica) staat bij; Een trekzak, (trek)harmonica of diatonische accordeon. Zelf spreekt Galliano in het cd-boekje over een 'fisarmonica', maar hij plaatst het ook tussen aanhalingstekens.

Wat hij vast heeft lijkt meer op het plaatje op de wikipagina van de harmonica, maar als ik zoek op fisarmonica, dan krijg ik bij wiki hetzelfde plaatje dat op jouw wiki-pagina's bij accordeon staat. Het wordt er daarmee niet echt duidelijk op dus.

Het is een nogal vage afbeelding in het cd-boekje, maar ik zal er later eens een foto van maken en die hier plaatsen, of kijken of ik op internet een afbeelding van hem vind met hetzelfde instrument. Maar dat hij er op dit album verschillende bespeelt kan natuurlijk ook. Veel uitleg staat daarover niet in het cd-boekje.

De cd bestaat blijkbaar ook met de afbeelding die bij mij binnenin staat. (Ik heb de digipack.)



Het is dus zeker geen bandeneon (al kan hij dat ook wel op het album spelen), maar het blijkt dus een trekharmonica of diatonische accordeon te zijn met nog iets bovenop.

Wat nu uiterlijk precies het verschil is tussen een harmonica en een accordeon is me nog steeds niet echt duidelijk. Die laatste lijkt vooral wat groter, maar het verschil zit vooral vanbinnen blijkbaar en bij het bespelen. Als ik afbeeldingen van harmonica zoek op google, dan krijg ik echter enkel mondharmonica's te zien. Maar ik neem aan dat het niet dat was wat jij bedoelde.

Neen, ik dacht dat het verschil hem in de toetsen zat. De harmonica met de "piano"toetsen aan 1 zijde, en de accordeon met aan beide kanten kleine knopjes. Daar in onze regionen (vlaanderland) de harmonica meer ingeburgerd is (trekzak lijkt me een woord dat meer in Nederland gebruikt word, want zo heb ik het althans nooit gehoord), heb ik er niet verder over nagedacht dan dat ie de harmonica speelt. Na je opmerking heb ik dus eens wat van Richard Galliano opgezocht, en op de afbeeldingen die ik gevonden heb, altijd met kleine knopjes, dus, accordeon dacht ik. Zoals zo dikwijls echter, blijkt de realiteit weer eens niet zo simpel voor de leek. Het grootste verschil lijkt hem in de wisseltonigheid te zitten. Een bandeleon en harmonica zijn wisseltonig, een accordeon niet. Ondertussen blijft mijne schat ervan overtuigd dat zowel de bandeleon als de accordeon op dit album te horen zijn. (Volgens haar heeft de bandeleon een meer melancholische klank)
Ik laat het ondertussen over aan de professionele muzikanten om het uit te vissen, en geniet gewoon verder van dit klasse album van deze klasse ras muzikant (ontbreken zo'n 20 albums van deze artiest op MuMe...) Heb pas ook het album "Bach" van hem beluisterd. Schitterend! Meer mijn smaak dan Jacques Loussier




webpage




voor de toevoegers: discografie

Toch weer iets bijgeleerd. Volgens mij is het wel bandeneon (zoals je ook in je eerdere bericht schreef), niet bandeleon.


Op Deutsche Grammophon nog wel. Dat ziet er ook interessant uit. Bedankt voor de links.



Ik zou zijn discografie wel willen toevoegen, maar meestal beperk ik dat tot hetgene ik zelf op cd of lp heb.

Ik ben compleet murw, je weet wel, die talen-hutsepot hier, spaans, engels en nederlands, juist of het is zo al niet verwarrend genoeg... (no, the one with the buttons is the... what's the word in english?.. In Spanish is the... oh no, in english you don't use that word for that instrument... etc...)

We zijn niet zeker, maar we vermoeden dat harmonica in het engels uitsluitend gebruikt word voor de mondharmonica. Maar we hebben geen idee hoe onze "trekzak" daar dan genoemd word. Zoals ik al zei, ik laat het maar over aan de professionals.

Die Bach van hem is goed, maar het zijn klassieke interpretatie's, uitgevoerd op accordeon-achtige (voor de zekerheid ) instrumenten. Zeer mooi, maar om in deze muziek de traditionele snaarinstrumenten te overtreffen...

@Jazper,

Ik zou zeggen, als je wil, laat maar horen wat je voor ons in petto hebt.

juni: Kronos
juli: Cabeza Borradora
augustus: Jazper
september: Gajarigon
oktober: Paap
november: Sir Spamalot
december: Benno
janvier: wilde_frans

Nou, komt ie dan




Sanjah - Musen / Is

Dit album deed mij de wondere wereld van de Japanse troubadour Kan Mikami betreden. De wereld waarin ik nog steeds graag verblijf. Kan Mikami is in Sanjah zanger/gitarist. Hij wordt hier bijgestaan door trommelaar Toshi Ishizuka en Masayoshi Urabe die onder andere een aantal blaasinstrumenten ter hand neemt.
Resultaat is een intens, puur en rauw plaatje, waar deels improviserend heen en weer gegaan wordt van subtiel/zacht naar hectisch/scheurend. Mij grijpt het bij de keel





A Bad Diana - The Lights Are on But No-One's Home

A Bad Diana is Diana Rogerson die je wellicht kent van Nurse With Wound. Dit schijfje bevat 7 nummers die een beklemmende en onheilspellende sfeer neerzetten. Gezellig wordt het dan ook niet. Eng wel. Drones, sinistere stemmen, bevreemdend. Bijzonder.





AGF - Language Is the Most

Dit is electronica zoals ik het graag hoor. Dreigend, broeierig en knisperend als ondergrond. Daar bovenop geluiden die fragmentarisch richting geven aan de nummers. Het is veel knip en plak, inclusief verknipte vocals, maar het klopt. Misschien niet heel makkelijk beluisterbaar, maar dat mag de pret niet drukken!





France Gall - 4ème Série - Laisse Tomber les Filles

Mochten de eerdere plaatjes wat te zwaar op de maag liggen, heb ik er hier nog een die (ook al zullen de meesten de liedjes wel eens gehoord hebben) aan de criteria voldoet
4 liedjes van de toen zo schattige France Gall die ik heel goed vind en die bovendien aanstekelijk vrolijk zijn