The Doors
British seapower ( ja 2 stuks tot nu toe)
Editors
Oasis( na tig keer luisteren)


Nocturama vond ik irritant
Anders had meneer Cave erbij gestaan

Jimi Hendrix
Led Zeppelin
Big Star
Van der Graaf Generator
Robert Wyatt
Tom Waits
Tortoise
Pixies

Ik wist niet of je Nirvana nu in dat rijtje ging scharen.
Niet dus, dan klopt het dus.

Hmm, Led Zeppelin was erbijna door; jammer van Prescense...

@ The Oath:

ik weet dat velen wenkbrauwen fronzen bij Iron Maiden, het blijft persoonlijk hé... JA The X Factor en Virtual XI zijn echt goede platen

En 'Fear of the Dark' en 'No Prayer for The Dying?'
En 'Piece of Mind' vind ik ook niet denderend

Hij blijkbaar wel.

Inderdaad

No Prayer For The Dying: Een album die muzikaal niet altijd zo hoogstaand is, en vocaal wat zwakker... maar als je het een kans heeft valt het echt mee: vele 'catchy' delen, enkele classic Maiden tunes maar ook verborgen juweeltjes (Mother Russia, titletrack)

Fear Of The Dark: Volgens mij de minste van Maiden, maar blijft sterk. Ok: weeral minder gezongen, en deze keer een onevenwichtig album MAAR: Afraid To Shoot Strangers, The Fugitive, Wasting Love,... Een voor een klasse songs!

Dat je Piece Of Mind niet goed vindt versta ik minder goed. Ik verkies platen met emotie boven vakmanschap; het enige die hier wat 'tegensteekt'... Maar POM is gewoon een ijzersterk Heavy Metal album...

Nog eens: Geen slecht woord over X Factor en Virtual XI! Wat kan het me schelen dat het niet met Bruce is en muzikaal soms wat minder is. Dit kan mss wel zijn maar Maiden wa nog nooit zo sterk op vlak van lyrics en op emotioneel vlak. X Factor is gewoon één brok donkere gevoelens, de opvolger een filosofisch boek...

@ rock socket

Op Nocturama vind ik alleen het uitgemelkte Babe, I'm On Fire minder.
Al vond ik hem live gespeeld wel erg leuk.
Met van die grote vellen die door iemand op het podium werden vast gehouden, en een Nick Cave die zich er bijna in verslikt.

Maar dit album wordt vaak als minder beschreven.

Eigenlijk vind ik zelfs ook de albums met the Birthday Party en Boys Next Door allemaal goed.

Frank Zappa (De misser Thing-Fish was een veredelde verzamelaar)
The Clash
Tool
Soft Machine
Alice In Chains
Pearl Jam
The Stooges
The Police
Van der Graaf Generator
Black Sabbath (Ozzy-periode)
Jimi Hendrix
The Doors
Led Zeppelin

Zappa kan ik niet beoordelen. Ik zie wel wat albums met matige beoordelingen, maar die ken ik zelf nog niet.

Black Sabbath heeft wel Technical Ecstasy en Never Say Die gemaakt, en zonder Ozzy nog wel wat zooi.

Led Zep heeft Presence (die ik wel aardig vind) en In Through the Outdoor (die ik wat matigjes vind).

En dan lijken veel mensen deze te vergeten: The Doors - Other Voices (1971) en The Doors - Full Circle (1972). En eventueel nog: The Doors - The Soft Parade (1969)

Natuurlijk, het blijft allemaal een kwestie van persoonlijke smaak, en dat je je favorieten een wat minder album kan vergeven, dat kan ik billijken. Maar ik zie hier toch wel wat namen die mijn wenkbrauwen doen fronsen.

Stijn heeft gelijk: de eerste zes Led Zeppelin-albums zijn zeer goed tot geniaal, maar vanaf Presence vind ik het allemaal onder de maat.
Black Sabbath heeft ook enkele wisselvallige albums afgeleverd en van The Clash herinner ik mij de miskoop Cut the crap, wat een ronduit slecht album is. Zonder Mick Jones weliswaar, maar goed, zo zijn de spelregels van degene die dit topic startte.

Oasis - zijn we Be here now vergeten? Van Springsteen vind ik die duo-release Human touch/lucky town echt een tegenvaller. En Abba - tja, ik vind het eerste album (met Waterloo) als geheel echt onder de maat om van een goede plaat te kunnen spreken.

Ik ben een beetje bang dat het waar is wat sxesven zei: als ik mijn eigen collectie naloop, merk ik dat vooral de wat meer risicoloos opererende artiesten aan de criteria voldoen. Bands die steeds hetzelfde soort muziek maken en geen drastische koerswijzigingen aandurven. Want daar schrikken de fans soms van en/of het pakt helemaal verkeerd uit.
En hoewel ik er niet blij mee ben als een nieuwe plaat van een door mij bewonderde artiest tegenvalt, kan ik na verloop van tijd op een bepaalde manier best genieten van (ik noem maar wat) Empire burlesque, Dirty work, Abacab of Behind the mask.

Enfin, ik kom tot het volgende lijstje - en ook dát is natuurlijk subjectief:

- Crowded House
- Dire Straits
- Eagles (ik kan prima leven met The Long Run, maar kan me voorstellen dat mensen die plaat een stuk minder vinden dan de rest)
- J.J. Cale
- Marc Cohn (singer-songwriter die vier prachtplaten afleverde, maar wel allemaal in dezelfde lijn)
- Peter Gabriel
- The Jam
- The Police
- Roxy Music
- Rush (ik vind Vapor Trails niet om aan te horen, maar dat is vooral geluidstechnisch)
- Paul Simon
- Simon & Garfunkel
- The Smiths
- Steely Dan
- Talk Talk (hoewel ook ik die eerste een stuk minder vind dan de rest)
- U2 (al ben ik er nog niet uit wat ik van hun laatste album vind)

Talking heads

Liars

Presence viel mij wat tegen (3*) anders had Led Zeppelin ook in mijn lijstje gestaan. Van Pearl Jam vind ik Binaural ook wat minder (3*). Van Paul Simon vind ik zijn laatste twee albums (You're the One en Surprise) eveneens minder.

Als the Eagles Long Road Out of Eden (3*) niet hadden uitgebracht kwamen ze ook in mijn lijstje voor, weer een bewijs dat reünies afbreuk doen aan de reputatie.

Van Steely Dan heb ik ook nog geen minder album gehoord maar moet ik nog 2 albums beluisteren (waaronder Everything Must Go).

Van Absynthe Minded, Muse en Placebo moet ik hun recentste album nog goed beluisteren, halen die 3,5* kunnen ze ook in die lijst worden opgenomen. Van Elbow moet ik het debuut nog horen.

De laatste 2 Doors-albums heb ik nooit als volwaardige Doors-albums beschouwd (ik ga er ook niet naar zoeken), vandaar dat ik duidelijk Jim Morrison vermeld.

My Sister = My Clock van dEUS (2*) was geen album doch een EP met beperkte oplage en verschillende stukken in één track.

James Blackshaw
James Yorkston
World's End Girlfriend
Liars
Dälek
Club 8

Technical Ecstacy?
Never say Die!?
Born Again?
Dehumanizer?
Forbidden?

Ok, ze hebben er maar twee gemaakt maar ik zeg: Fifth Angel. Onbekend en onbemind hier op deze site maar wat niet is kan nog komen.

Ik zie hier een aantal malen The Doors genoemd maar ik kan mij niet voorstellen dat iemand de twee albums zonder Jim Morrison echt kan waarderen.

@Kaztor: Soft machine had het bij mij bijna gehaald. Jammer dat Land of Cockyane roet in het eten gooit.

REM
Editors
Velvet Underground

Interessanter is misschien te kijken welke bands de langste serie goede albums afleverden. Ik kom zelf in elk geval ondanks al die geïnspireerde lijstjes nog steeds niet verder dan Talk Talk, die toevallig ook slechts 5 albums maakten...

Als je voor t gemak London1986 meesmokkelt is t 6

Is wel het beste live-album ooit gemaakt, maar ja, principes he...

Dire Straits - On Every Street is in mij optiek een draak van een album.

Maar ook dit is natuurlijk subjectief

True Stories vind ik dan wel erg tegenvallend.

De eerste 7 U2 albums. Bij mij gewaardeerd met tweemaal 4*, tweemaal 4,5* en driemaal 5*.

De daad meteen maar even bij het woord gevoegd, ben gestopt bij kettingen van 5 albums van minimaal 3½*.

* Eloy (Inside t/m Metromania, 11 albums)
* R.E.M. (Murmur t/m Up, 11 albums)

* Rush (2112 t/m Presto, 9 albums)

* Genesis (Trespass t/m Wind and Wuthering, 7 albums)
* Porcupine Tree (Signify t/m The Incident, 7 albums)
* Simple Minds (Life in a Day t/m Sparkle in the Rain, 7 albums)
* The Gathering (Mandylion t/m The West Pole, 7 albums)

* Depeche Mode (Some Great Reward t/m Ultra, 6 albums)

* Gazpacho (gehele repertoire, 5 albums) - he, deze was ik nog vergeten
* Marillion (Script for a Jester's Tear t/m Seasons End, 5 albums)
* Pink Floyd (Atom Heart Mother t/m Animals, 5 albums)
* Talk Talk (gehele repertoire, 5 albums)

Ik noem alleen artiesten waar ik alles van heb, over de rest kan ik niet goed oordelen:

* Tom Waits (minste album: "Night On Earth", 3,5*)
* Leonard Cohen (minste album: "Dear Heather", 3,5*)
* Steve Earle (minste album: "Washington Square Serenade", 3,5*)

en heel misschien nog:
* Crosby & Nash (alleen als duo) (minste album: "Whistling Down The Wire", 3,5*)
* Joni Mitchell (minste album: "Dog Eat Dog", 3,0* - maar bijna 3,5*)

Als Springsteen "Working On A Dream" niet had gemaakt, had ik hem ook toegevoegd...

Squeeze, ook al is dat een solo plaat van Yule.

De tweede van Live 1969 vind ik zelf ook niet denderend.

Het gaat om studio-albums he... live-albums tellen niet mee.

Ik ben sowieso geen liefhebber van live-albums, dus voor mij zou dan bijna elke band afvallen.

Ik heb niet gezegd dat live albums niet meetellen.