Het extraheren uit de eminente discografie van deze solemnele heerschap is een ridicule contigentie, een recalcitrante distillatie van de gewichtige fundament van de segment van de Caucasische hiphop; ik ben geïndigneerd ten overstaan van het scrofuleuze heren die zich klaarblijkelijk de noodzaak zien het evident erbarmelijke intellect van het consument doorgaand te beschimpen.

Omsk schreef:
(afbeelding)

Jan Mulder bij Morrissey - Viva Hate

Hij kan wel beweren dat elke dag als zondag is, maar dat is natuurlijk PERTINENT onwaar. 's Zondags ben ik nooit met mijn kop op TV. Verder een BELACHELIJK album van Morrissey, natuurlijk FANTASTISCH in The Smiths, maar als solo-artiest TOTAAAL ongeschikt.

Laatst was ik met mijn dochter naar die laatste film van hem, Zis is it. Mooi hoor. Vooral de stukjes waarin ze Joemun Neetjur zingen. Mijn favoriete nummer van Maikol is toch wel Urf Song, waaruit blijkt ook hij zich zorgen maakt over de aardbol. De urf is rielie rielie zik, zeg ik jullie! Oh en nog even over de nieuwe Keen: doont bulief de haip!

Tja............................................... Wat vind ik ervan......... Da's wel moeilijk.............................. 't Is lastig..................................

Da's toch best een goede plaat [...].

Nee, kom op zeg. Laten we het anders stellen:
D'accord, X&Y, dat was niet veel, daar zijn we het allemaal wel over eens. Op zo'n moment denk je toch van: "Coldplay, dat wordt van ze lang zal ze leven nooit meer wat". Maar dan komen ze op de proppen met Viva la Vida, met de ene popparel na de andere. Die ouwe meester Eno van stal gehaald, de muziekprofessor, de magiër, de gigant van weleer. Een plaat die precies in de tijdsgeest past, een plaat waarop je zonder dat je het wist allang op zat te wachten, een plaat die zo vanzelfsprekend aanvoelt, een plaat waar je over tien jaar aan terugdenkt en concludeert: ja, dat was nog eens een moment van grote glorie. Mee eens of niet?

enbijmijindeCD-spelerisbinnengeschoveneen
persoondieON-GE-twijfeldtotdegrootste
deallergrootsteenjaikkijkevennaarleo
blokhuisdieervorigeweekalenthousiast
overwasenjahetisgroothetisgrootshijisde
koningvandezelfbevredigingdemeestervande
masturbatiedeabsolutealleenheerserophet
gebiedvanautofellatioikhebhetnatuurlijkover
niemandersdanjuntaro!yamanotsji!noetsji!
jahoespreekjedatnueigenlijkuit?

Als ik zo zie wat er allemaal in de top 250 van dat MusicMeter staat, dan zie ik mezelf daar best tussen staan.

Niet dat ik al ooit een album heb gemaakt overigens. En misschien maar beter ook voor de Radioheads en Pink Floyds van deze wereld. Ik ben een groot muzikant, daar helpt geen moedertjelief aan.

sxesven schreef:
(afbeelding)

Matthijs van Nieuwkerk bij The Gerogerigegege - Senzuri Champion:

herman schreef:
(afbeelding)

Harry Mulisch over de top 250 van MuMe:

Je denkt vantevoren: die gekke Amerikaan staat daar in die gevangenis vast met de billen samengeknepen te spelen, maar niets is minder waar! Vanaf het begin gaan ze vol aan en spelen Johnny en zijn band zich de snot voor hun ogen. Big River knalt er meteen vol in! Is dat een begin, of is dat een begin? Ik mag hiervoor klappen en dat doe ik dan ook! Hoe is het mo-ge-lijk! De band speelt zich te barsten en hoe! Daar neem ik mijn hoed graag, nee wat zeg ik! Mijn hoed meer dan graag vooraf! Senk joe, Johnny!

The Oath schreef:
Bron?

herman schreef:


Mart Smeets

+

Senk joe

Leo Blokhuis schreef:
Vader Abraham blijkt niet de vader van het smurfenlied te zijn.
Er zijn al opnames uit 1933 bekend van een Hottentotters volksliedje dat Kumba-Ha genoemd werd.
Dit betekend vrij vertaald Het Sleutelgatliedje
Pierre Kartner heeft hier alleen die vals zingende smurf aan toe gevoegd.
Dit is weer zo'n dertig jaar later verwerkt door Kabouter Plop tot Kumba-He.
Vreemd genoeg liet hij deze uitvoering zingen door K3, terwijl dit juist goed bij hemzelf paste.
De versie van K3 ligt overigs weer dichter bij het orgineel.