Wat me wel eens opvalt bij muziekluisteraars (tevens bij mensen die andere media bewonderen) is hun ontzettende conservativiteit. Kennelijk zitten die mensen vast in een vast oordeel over "wat goed is" en "wat niet" volgens hun eigen zeer eng omschreven regeltjes. Ik snap dat soms wel een beetje, maar het kan ook ontzettend irriteren als dat soort mensen oordelen geven over genres waarvan jij zeker weet dat ze er niets in te zoeken hebben totdat ze het genre echt leren kennen en iets meer leren luisteren als hun eigen kleine halletje ze toelaat. Ik behoor zelf ook vast tot de zelf benoemde doelgroep, maar ik vel dan ook zelden oordelen over dingen die ik eigenlijk helemaal niet kan plaatsen. Het moet wel binnen enig bereik liggen aan waar ik wel aan kan refereren.. zij het rock, metal, electronic etc.. bij jazz oid zul je me dan ook niet of nooit vinden. Gek genoeg zie ik mensen hier soms dingen beoordelen op rare argumenten (die te maken hebben met hun eigen fixatie op het bovenstaande) die wél vallen binnen de zaken die ze zouden kunnen duiden.

Pas op met deze stelling Orbit.

Waarschijnlijk zal jouw verweten worden dat je in de jaren 80 bent blijven hangen, pro-Cure en anti-Joy Division bent, en dat je bands als Yes en Pink Floyd niet begrijpt.
Waarschijnlijk snappen velen je liefde voor electronic hier ook niet.

Maar misschien heb je geluk, en heb ik alle vooroordelen wat betreft jouw muzieksmaak hier genoemd, en volgt er een mooie discussie, waar ik graag aan deel wil nemen.

Ik weet het, ik stel me bewust kwetsbaar op (verwacht eigenlijk meer Sietse en pretfrit qua jazz of übersmaak in electronica). Maar het is toch iets dat me vaak opvalt bij de wat oppervlakkiger stemmer of luisteraar hier.. "het voldoet niet aan mijn eigen omschreven ABC-tje, dus kut". Vaak eerder mensen die zijn blijven hangen in de jaren 60/70 dan andersom trouwens. Iets als The xx of Editors wordt maar afgedaan als kaal en emotieloos.. terwijl ik die muziek helemaal kan duiden in ruim 20 jaar ervaring luisterend naar new wave en andere rock. En in het waarderen van zo'n genre bemerk je zelf heus wel eigen voorkeuren (geen JD, wél Cure etc.), maar dat lijkt me verder normaal eigenlijk. De kwestie is dat je het genre wel begrijpt, tijd hebt gegeven en kunt duiden..
Maar ik wil het verder niet meteen over smaak hebben, meer over de vooringenomenheid met een bepaald genre of periode, terwijl je om wat voor reden dan ook niet bent geneigd iets anders te willen/kunnen plaatsen, maar daar toch iets over wilt kunnen oordelen. Dan stroken top10 lijstjes vaak niet met meningen e.d., een proces wat een ieder ook bekend voorkomt hier op MuMe (en ook iets wat ik vaak zie op MoMe trouwens).

Omdat ik een brede interesse heb, val ik ook regelmatig buiten de boot.
Ik ben geen postpunker omdat ik minder moeite heb met artiesten die op een bepaald moment voor commercieel succes gaan.
Verder heb ik veel met gitaarrock uit de jaren 90; mede omdat ik in die periode op groeide.
Verder durf ik me aan andere genres te wagen; ik waardeer ook Folk, Jazz, Hiphop e.d.

Misschien ben ik wel een muziekliefhebber, maar dat wordt hier op MuMe niet altijd gewaardeerd.

Een muziekliefhebber op musicmeter...!!!?? Nee toch zekers?? Kssjjjjhh!! Wegwezen jij!

Maar ik herken me hier best wel in, luister ook zeer afgelegen genres, maar allemaal vanuit een soort "idee" (tuurlijk, het valt altijd wel enigzins binnen wat je als basis het perfecte geluid vindt), maar heb nog nooit een genre gemeden, maar na verloop van tijd beklijven genres en laat je redelijk overtuigd enkele andere vallen.. (alhoewel ik nog wel eens twijfel over hiphop) Maar dat houdt ook in dat ik me over die genres na een bepaalde periode niet meer uitlaat. dat laat ik graag aan degenen die zich er wel actief in begeven.

Anderzijds is het natuurlijk te prijzen als mensen hun eigen muzieksmaak willen verbreden. Het is goed om te beseffen als luisteraar dat verschillende genres en of stromingen soms van volledig verschillende muzikale grondbeginselen uit gaan. Zelf probeer ik als ik muziek luister die ver buiten mijn eigen "comfort-zone" ligt mijn muzikale verstand als het ware weer op nul te zetten en volledig fris iets nieuws op je in laten werken. Vaak werkt het alleen maar tegen je als je nieuwe muziek probeert te doorgronden maar tegelijkertijd nog steeds vasthoudt aan een bepaald referentiekader en muzikale vooroordelen handhaaft die in het bewuste muziekgenre eigenlijk geen plaats hebben. Op deze manier heb ik bijvoorbeeld uiteenlopende acts als The Cure, Gridlock, Russian Circles, The Gathering, Massive Attack, Neurosis, Meshuggah, Gazpacho, Dead Can Dance en Cult of Luna leren waarderen terwijl ik nog niet zo lang geleden toch vooral sterk gevestigd was in de rockmuziek van de "degelijkere" soort. Zoiets vereist soms echter wel doorzettingsvermogen en een "open mind" maar is uiteindelijk wel degelijk de moeite waard.

Het neemt natuurlijk niet weg dat veel van de stemmers waar Orbit het over heeft totaal niet met een dergelijke instelling naar nieuwe muziek gaan luisteren.

Als jij een hiphop album geweldig vind, dan moet je dat gewoon kunnen zeggen.
Fight The Power van Public Enemy heeft voor mij ongeveer dezelfde impact als Sunday Bloody Sunday van U2.
Eminem is vergelijkbaar met Johnny Rotten.

Waarschijnlijk wordt hier weer vreemd op gereageerd, en lees ik morgen dat Herman weer een aantal berichten heeft verwijdert, vanwege het op de man spelen.

Juist dit soort discussies maken een site als MusicMeter boeiend.

Zoveel is duidelijk: je hebt al met één term meer gezegd dan ik met het hele topic.. "comfort zone" is inderdaad waar ik op doel Hulde!

Wel weer een nederlaag voor de nederlandse taal dat het een engels woord moest zijn. Maar ja, zij hebben dan weer geen woord voor "gezellig".

Ik ben t zeer eens met deric raven. Mooie voorbeelden ook van vergelijkingen. Ik heb Lily Allen al eens vergeleken met Liza Minelli.

Het is voor mij toch ook wel een verademing om bij een album de mening te lezen van mensen die duidelijk niet in het genre thuis zijn. Ik trek mij zelf ook weinig aan van of iets ´binnen mijn bereik´ ligt en ik vind ook dat niemand daar iets over te zeggen heeft.

Overigens geldt hetzelfde voor perioden. Je ziet toch vaak de jongeren met een uiterst ongebruikelijke invalshoek de 60´en 70´s te lijf gaan en orbit zal dat zeker voor de 80s ook vinden. Maar dat is voor mij eerlijk gezegd eerder interessant dan ergerlijk.

Uiteraard past enige bescheidenheid als je minder op de hoogte bent. Met name bij de Hiphop, toch niet het genre waar ik het minste van weet, kan ik de jonge users moeilijk volgen af en toe. Maar ik heb dan weer andere referenties die zij niet hebben. Ik heb eergisteren een 7 gescoord in het backpack-topic en ben daar niet weinig trots op. In de jazz vergelijk ik regelmatig albums met popmuziek uit dezelfde tijd omdat de stromingen in de pop/rock ook doorklinken in de ontwikkeling van de jazz. Dat is toch het mooie van dit forum?

Toch even wat tegenwind geven.



Ik neem aan dat je hier 'smaak' bedoelt. Inderdaad, ik beoordeel muziek volgens mijn eigen, persoonlijke smaak die per definitie subjectief is en niet volgens een objectieve maatstaf.



Hoe kan je een genre leren kennen als je er niet naar mag beginnen luisteren? Ik probeer enkele jazz platen uit, lees eens wat andere users er zo in aanspreekt, probeer het eens opnieuw. Bij sommige platen klikt het goed tot erg goed (A Love Supreme), bij sommige helemaal niet (Ascension), so be it. Mensen zullen de relatieve waarde van mijn stem dan wel kunnen inschatten als ze in mijn stemmenlijst zien waarnaar ik luister.


Waar ligt dan je grens vanaf waar je kan refereren? Moet je 10 albums hebben geluisterd van een genre, of 15, of 37? Lijkt me nogal arbitrair.



Maar iedereen ervaart muziek toch ook uit zijn/haar eigen perspectief? Op die manier krijg je net wat verscheidenheid. Als iemand The Beatles nu echt kutmuziek vindt en thrashmetal echt de max, dan mag die persoon toch oordelen wat hij wil? His loss uiteindelijk, en mensen met een gelijkaardige smaak (in dit voorbeeld dus thrashmetal) die dachten eens een Beatles plaat te luisteren (want die hebben zo'n hoge gemiddeldes!) weten dan ook meteen dat ze daar hun tijd/moeite/download/geld niet hoeven in te steken.

OK, allemaal valide argumenten Gajarigon.. de tegenwind weet mijn haar niet uit model te brengen in elk geval

En natuurlijk lost het zich allemaal op door te kijken naar elkaars referentiekaders, maar het is meer iets dat me al langer opvalt.. gisteren zag ik bijvoorbeeld voor de zoveelste keer een bericht als "koele vervelende ..plaat" bij The xx bijvoorbeeld, en dan moet ik toch onwillekeurig denken dat iemand zich amper in de indiescène heeft verdiept de afgelopen 30 jaar, want dan is The xx namelijk allesbehalve koel te noemen.. maar vergeleken bij de kampvuur gitaren uit het traditionele rocktijdperk is het wellicht wat afstandelijker of abstracter. Maar langer luisteren maakt toch echt wel dat je de gevoeligheid eruit weet te halen. Ook bij genres waar je misschien aanvankelijk niet voor ging.

Ik zie niet in wat er mis is met deze discussie?

Wel een bekend verschijnsel verder, maar ik kan me er niet echt aan storen. The xx is wel een aardig voorbeeld: die plaat is vrij 'soft' en ingetogen en je ziet vaak dat mensen met een 'harde' muzieksmaak totaal de nuances missen. Nouja, het zij zo. Hetzelfde zie je bij The Clientele dat vaak wordt afgedaan als saai, terwijl er erg leuke dingen in zit (tot aan bossanova-motiefjes toe), maar dan moet je het wel willen horen en het niet op de achtergrond laten kabbelen...

Heb er ook geen moeite mee als mensen favoriete albums van mij totaal niet trekken, maar ik vind opmerkingen als "iedereen luistert dit alleen maar omdat het zo gehypet wordt" en "electronica is geen muziek" (wat je ook wel tegenkomt helaas) wel eens storend.

Orbit, sorry dat ik het zeg, maar ik kan me een 'maak kennis met electronic'-topic herinneren, waarin je meedere malen precies eender hebt gereageerd als de mensen die je hier beschuldigt van oogkleppen.

@ Herman.
Ik was bang dat dit topic uit de hand zou lopen, doordat meningen verkeerd opgevat zouden worden.
Gelukkig is dat niet het geval.

Op die manier gebruik je het forum het best, vind ik


Is zeker waar, maar hoeveel is genoeg? Eigenlijk nooit en het verschilt ook per genre.

Ik heb 42 albums in collectie die volgens de MuMe onder hiphop vallen. Toch ben ik maar een passant die de nieuwe ontwikkelingen maar nauwelijks kan volgen.

Ik heb afgelopen 2 jaar 100 jazzalbums van een 'mening' voorzien, elk op basis van meerdere beluisteringen. En toch ben ik nog maar een beginner.

Ik kan daarentegen best een boom opzetten over mijn favoriete artiesten uit Mali zonder dat ik veel weerwoord zal krijgen, terwijl ik misschien 20 albums ken en in historisch perspectief te weinig weet, terwijl dat juist in Mali zo belangrijk is.

Ik kijk vaak wel naar iemands Top 10.
Bij veel variatie in de lijst ga ik regelmatig op zoek naar de voor mij onbekende dingen.
Maar ik vind het ook prima als iemand een Hiphop of juist een New Wave lijst heeft.
Maar een Top 10, met daarin The Cure, Miles Davis en Public Enemy zal eerder mijn interesse wekken.

Ik wil best meegaan in het feit dat ik fennesz of aanverwante zaken niet helemaal perfect beoordeel (alhoewel ik op het randje zit qua ambient-ervaring, want daar ken ik toch ook mijn deel wel van).
Maar als je het over die minimal stijlen hebt of commerciële house.. daarvan zie ik niet in waarom ik dat niet mag/kan beoordelen? Ik heb vroeger genoeg naar house geluisterd om te weten hoe dat klinkt en kan een kutplaat echt wel onderscheiden van iets dat met meer zorg in elkaar is gezet hoor.
Maar als genre ligt het me niet nee, vandaar ook dat je me niet snel bij een minimal techno plaatje zal zien posten, puur omdat ik dat niet opzoek en ook niet beoordeel verder. Jij hebt het trouwens over een topic waarin je platen mag luisteren en daar je mening over kan geven. Mijn mening over die muziek is niet zo positief nee, en dat terwijl ik alle facetten van zo'n plaat hoor en begrijp. Dat dat de liefhebber stoort zal best, maar daar trek ik me dus geen zak van aan. Mijn punt is niet dat je niks meer mag beoordelen omdat het je smaak niet is.. mijn punt is dat je tenminste eens geluisterd moet hebben naar een plaat en ook binnen het genre het een en ander hebt opgezocht. Als je dat genre vervolgens echt afschuwelijk vindt, kun je er volgens mij beter mee ophouden naar te luisteren en moet je dus ook niet steeds bij allerlei platen terugkomen met "kutmuziek" oid.. dat was bij dat 'maak kennis met electronic'-topic dus juist een andere optie

waar ik me aan erger is als men alle jazz op een hoop gooit.

Bijvoorbeeld: Ik vind Miles Davis - Kind of Blue goed, lul wat mee bij A Love Supreme, nu ben ik klaar voor Ornette Coleman's - Free-Jazz

Reactie: Wat een herrie, volgens mij doen ze maar wat... 2*

Mijn gedachten: Kortzichtige domme boer!! Je hebt het hier over een zwarte man die in het amerika van de jaren 50 dwars tegen de muzikale confenties in, de muziek een nieuwe wending gaf. Muzikale grootheden, die de muziek zoals jij dat heden tegen gewend bent, hebben gevormd lagen aan zijn voeten...Is hij daar rijker van geworden? NEEEEE, Is hij daardoor populairder bij de meisjes geweest? NEEEE, Heeft hij in eerste instantie een ongelooflijke hoop shit en bagger over zich heen gekregen? JAAAAAA. Daarnaast zijn er duizenden liefhebbers die iets meer moeite hebben gedaan die intens van zijn muziek genieten...of zou het iets met inteligentie te maken hebben?

Mijn reactie:

en zo zal dat ook wel bij de andere genre's zijn, die wat meer aanpassingsvermogen vragen.

Conclusie: Je doet er niets aan. Je kunt hooguit proberen met 'lieve woordjes' iemand langzaam maar zeker zijn/haar smaakpallet te laten verbreden. Anderzijds: waarom zou ik tijd en energie in "zieltjes winnen" steken...het blijft wikken en wegen.

Daarnaast zal ik zelf ook wel een paar snelle conclusies hebben getrokken ten aanzien van bepaalde genres of artiesten

Tja, ik denk dat iedereen dit tot op zekere hoogte wel heeft. In mijn geval zijn er in elk geval altijd wel bepaalde muziekstromingen die mij meer interesseren dan anderen. Anderzijds ben ik wel van mening dat je bijna elke muziekstroming kan waarderen, als je er eenmaal 'in' zit. Het kost alleen wel tijd en moeite om nieuwe dingen te waarderen, en aangezien veel mensen toch vrij lui zijn zij blijven terug vallen op dingen in 'hun straatje'.

En wat een beetje tegenstrijdig is, is dat ik de topicstarter al meerdere malen de jaren 70 als decennia heb zien afkraken. Ach vaak zijn verwijten ook een vorm van zelfreflectie.

Ik denk eigenlijk niet in genres of decennia

Bij bombast, dominerende simpele beats, en zang waar (te veel) moeite voor gedaan is om maar anders te klinken of de emotie over te brengen, stopt het voor mij.

Ik vind dit soort dingen eigenlijk erger dan een plaat afkraken terwijl je niet thuis bent in het genre. Maar goed, that's probably just me

Het kan simpelweg zo zijn dat iets je niet ligt. Dan ligt het mogelijk daaraan en niet omdat iemand dom is of geen hogere wiskunde snapt.

Ik vind Enter The Wu-tang Clan geen leuke plaat, heb alle recht dat te vinden en te melden ondanks dat ik niet thuis ben in hip-hop. Als iemand daar dan problemen mee heeft is het imho "zijn" probleem.

De manier waarop je iets verwoordt, is dan wel weer iets waar je over na kan denken.

Weet je aan welke situatie ik ook een hekel aan heb van de Griend?

Iemand die 2 kleine zinnetjes uit zijn verband haalt, die quote en vervolgens een aanklacht tegen jou indient waarin je jezelf totaal niet herkent......wat moet je daar mee?

Jammer dat je mij niet goed begrepen hebt VanDeGriend.

De laatste zin uit jouw reactie kan ik het wel mee eens zijn.

Het zou veel leuker om zo iemand trachten te enthousiasmeren. Uitleggen wat jij er zo gaaf aan vindt ipv uitmaken voor rotte vis.
Je kunt niet van iedereen verwachten dat ze een genre helemaal begrijpen als ze een plaat horen. Ik hou ook van jazz. Maar ik neem de moeite niet om mij daar waanzinnig in te verdiepen. Ik luister eens wat, ontdek eens wat meer enz enz. Meepraten met kenners durf ik eigenlijk niet eens.
Maar aan de andere kant: iets wat ik voor mijn gevoel niet doorgrond heb, becijfer ik niet.

>:(

ik maak niemand uit voor rotte vis!!! (Dank VanDeGriend )

....en ik enthousiasmeer me kapot (zie het topic wat ik gisteren geopend heb) ik schrijf dat ook mijn eerste bericht in dit topic

Het is toch logisch dat als jij een wel erg kortzichtig reactie geeft bij een album waar anderen hun hart en ziel aan verpant hebben dat je reacties krijgt die het overduidelijk niet met je eens zijn?...of ben ik nbu wereldvreemd ?

en van mij mag je alles becijferen wat je niet doorgrond hebt...ik hou je niet tegen. een ieder heeft daar zo zijn eigen ideeen over

maar zoals je zelf zegt:





Dat blijft een persoonlijke afweging...

Maar was ik dan soms niet thuis in die genres? Ik hou niet bepaald van het geluid van de 70s, dat moge duidelijk zijn, maar ik ben in de meeste genres uit die tijd wel thuis hoor (zoveel waren het er ook niet), misschien op verregaande experimentele progrock, jazz of krautrock na.. ik meen dus wel degelijk mee te kunnen praten over of dat decennium als algemeen beter of slechter te kunnen kwalificeren, zeker als iemand weer eens een mislukte poging doet de 80s af te kraken, terwijl die niet thuis is in dat muziektijdperk (op wat hitjes van Duran Duran, Wham! en Rick Ashtley na dan.. wat smetten zijn die je in ieder tijdperk kunt verwachten).

Sorry voor de slechte timing. Het leek misschien op een soort aanval maar mijn post was meer algemeen bedoeld. Jazz gebruikte ik omdat voor mij een beetje van toepassing is als genre waar ik graag naar luister, maar geen reet van weet.
Er zijn veel users die bij hun eigen favorieten slechts twee zinnetjes posten, maar geen moment aarzelen om hele verhalen vol met ellende te posten bij platen die ze hekelen.
Daar word ik wel eens niet goed van.

O.K.

Dat laatste valt me ook vaak op ja...het schijnt makkelijker te zijn om iets of iemand af te kraken dan enthousiast te zijn over iets of wat zelfreflectie tonen...

Anderzijds vallen "rotte appels" natuurlijk meer op. Ik ga er toch van uit dat het merendeel van de users bewust met deze site en muziek bezig is.

Maar mischien ben ik wel naief...

Voor jan-met-de-pet is muziek niet zo veel meer dan iets wat uit de radio komt, waarop hij leuk wat mee kan hummen als hij daar zin in heeft. Prima, niks mis mee. Voor mij is interieurdesign het neerzetten van een functionele tafel en een paar dito stoelen en niks meer. Ook niks mis mee.

We zitten hier echter op een muziekforum, dus er lijkt me niks mis mee om er op voorhand vanuit te gaan dat je je daar tussen de wat fanatiekere volgers begeeft: mensen die inderdaad geïnteresseerd zijn om hun mening uiteen te zetten, zich erin te verdiepen waarom iemand anders iets mooi vindt waarin ze het zelf niet zo direct horen en gaandeweg hun grenzen te verleggen. Dat is natuurlijk niet verplicht, maar er op voorhand van uitgaan dat iemand dat open vizier wél heeft, lijkt me niet te veel gevraagd. Als het hier niet kan, waar dan wel?