*meest populaire.

*populairste (met je anglicisme.)
(En ga nu niet je Engelstalige vriendin de schuld geven.)

Wellicht omdat het zo plat als een dubbeltje is.

Hardwell is door het publiek tot 'beste' DJ gestemd. Hebben die mensen ooit gehoord van bijv. Laurent Garnier of DJ's die hier hoog aangeslagen worden? Ik vrees dat een groot gedeelte dat niks zegt. Dat David Guetta twee jaar geleden won is wat mij betreft dan ook veelzeggend: een hitmachine, en ook zo ongeveer de bekendste DJ ter wereld.

Wie David Guetta wel eens heeft zien draaien, weet dat deze lijst een aanfluiting is. Die vent kan nauwelijks fatsoenlijk 2 platen aan elkaar draaien. Bovendien maakt ie voornamelijk gebruik van ghostproducers. Verder heb ik het nog niet aangedurfd om het nummer te gaan beluisteren. The Man with the Red Face is voor mij toch wel zo'n beetje de heilige graal qua technotracks en zelfs als de remake/remix meevalt, vind ik het een aanfluiting dat anderen met de eer van dit nummer gaan strijken...

Week 42:

#22. Blof & Nielson - Mannenharten
Mij lijkt het ook eerder een nummer van Nick & Simon. Erg vlak en ontzettend clichématig, dit is inwisselbaar met vele andere Nederlandstalige nummer die eerder in de hitlijsten kwamen.
Cijfer: 2,5

#24. Avicii - Hey Brother
De vierde hitsingle al van Avicii dit jaar. Wake me Up vind ik prima, de rest hoeft voor mij niet en ook dit nummer. Melodisch zit het wel goed maar de domme tekst doet het nummer de das om. Die overgang naar een dancebeat is ook te voorspelbaar.
Cijfer: 4,5

#28. Passenger - The Wrong Direction
Die stem mag ik wel en het is een radiovriendelijk nummer met vlot ritme en melodie. Na een tijd slaat echter de verveling toe omdat het nummer in datzelfde akkoord blijft steken, het kabbelt teveel voorbij zonder bij te blijven. Maar deze week is dat nog het beste nummer van de 5.
Cijfer: 6

#36. Mark Knight & Funkagenda - Man with the Red Face [Hardwell Mix]
Een eigen mix van het nummer van Laurent Garnier. Op een dance-festival zou zo'n handjes-in-de-lucht-stadiondance werken maar in de huiskamer ... en die synths vind ik lelijk klinken.
Cijfer: 3,5

#38. Afrojack feat. Spree Wilson - The Spark
Inderdaad fantasieloos, het klinkt erg formulematig en banaal, ik heb dit al zo vaak eerder gehoord. Over een jaar is dat nummer door iedereen vergeten.
Cijfer: 3

En jij denkt dat die mensen een Laurent Garnier dan opeens geweldig vinden? Ik dacht het niet.

Wat een typisch MuMe-antihits'wij doen niet aan mainstream'-snobisme. Alsof het aantal hits bepaalt of iemand best of niet best is. Misschien dat de man veel hits heeft, ómdat men hem (een van) de beste vindt?

Ik kan me voorstellen dat je een andere mening hebt, maar doe asjeblieft niet zo hooghartig door met de typische massahaatargumenten te komen. Laurent Garnier zou een Hardwell qua populariteit echt niet verslaan en zou zo'n verkiezing never nooit winnen. Al zouden ze de hele dag door nummers van hem draaien.

Ik denk niet dat Arrie nou een voorbeeld is van een 'MuMe-antihits'wij doen niet aan mainstream'-snobist'. Toch duidelijk een user met veel interesse in hits en de top 40. Buiten dat zie ik zelf niet zo het probleem met snobisme als het op cultuur aankomt. Alsof de massa het altijd het beste weet. Volgens die logica moeten we Dan Brown maar de Nobelprijs voor literatuur geven. Dergelijke culturele democratisering vind ik erg gevaarlijk en een typisch euvel van deze tijd waarin intellectueel een vies woord is geworden en het iedereens grootste angst is om voor snob te worden uitgemaakt.

Natuurlijk ben ik niet anti-hits. Guetta heeft ook gewoon dingen gemaakt die ik erg leuk vind en voor mijn plezier draai.

Mijn punt was gewoon dat hij niet de beste DJ ter wereld is, je zou hem hoogstens de beste DJ van de bekende DJ's die hits scoren kunnen noemen. En natuurlijk kan het grote publiek niet alles kennen, sterker nog, dat kan niemand. Maar de DJ's die hits scoren maken naar mijn idee (op het gevaar af snobistisch genoemd te worden) vaak ook wat oppervlakkigere dancemuziek. Daardoor is het ook toegankelijker voor de massa, die er gewoon lekker simpel op wil dansen in de clubs, met simpele aanstekelijke melodietjes. Niks mis mee, is hartstikke leuk. Dat is echter wel de reden dat ik er wat moeite mee heb om Hardwell de beste DJ ter wereld te noemen (buiten het feit dat ik er überhaupt moeite mee heb iemand de beste DJ ter wereld te noemen).

Volgens mij ben ik verre van anti-hits. Mijn cijfers zouden vaak wel wat hoger uitvallen dan die van anderen. Zo vind ik Take Your Time Girl een mooi nummer, The Wrong Direction ook best een geinig nummer (ondanks dat ik Passenger wel erg suf vind) en zelfs die laatste van Bløf en Nielson best geinig. Natuurlijk is het allemaal niet heel diepgaand. Maar moet dat dan altijd?

Ja, gewoon recht-toe-recht-aan, lekker doorpompen, een absoluut minimum aan nuances, heel populistisch. Zelf kan ik (dance-roots hebbend, en tevens 'gezegend' met een naar MuMe-normen vrij commerciële smaak) er helemaal niks mee; het roept ongeveer evenveel emotie bij me op als bestuderen hoe het gras groeit.

David Guetta heeft nog wat hits gescoord die ik best te pruimen vind, maar dat is een jaar of drie terug al gestopt.

Ik vind het heel typisch dat het 20 jaar terug zoveel makkelijker was om een dancehit te scoren die én catchy was, én ook nog mooie details in de muziek had. Plastic dreams, 20hz en dat soort dingen.

Kolere, wat is Mannenharten slecht zeg. Nu ben ik al bepaald geen Blof fan maar wat ze ons nu voorschotelen is toch te erg. Een beetje heppie de peppie doen. Een mooie 1,5 is wel op z'n plaats. Ik denk dat zelfs N&S (ik hoorde laatst dat mensen het vreemd vonden dan Nick en Simon reclame maakte voor de NS terwijl Volendam geen station heeft...) zich hiervoor zouden schamen.

Die gaat op een tegeltje, voor thuis aan de muur

Die ene schrijfster Susan Smit had nog een mooie quote over dat soort dingen:

Chevke, als je dat echt denkt dan ben je behoorlijk naïef. Natuurlijk slaat een bepaald geluid eerder aan bij de massa en is er verschil in kwaliteiten waarneembaar tussen verschillende mainstream-artiesten (of i.i.g. degene die hun muziek produceren), maar het is grotendeels de industrie die bepaalt wat populair is. Er zijn voorbeelden te over van artiesten, die in eerste instantie commercieel weinig succes hebben en later alsnog een hit scoren. Goed voorbeeld is Welcome Home van Radical Face; ook Run van Snow Patrol werd jaren na uitgave opeens een hit, nadat Snow Patrol commercieel echt doorgebroken was. Men eet over het algemeen van wat men hem voorgeschoteld wordt.


Wie doet nu hooghartig over wie? Hardwell mag dan nu erg populair zijn door aan te haken op het geluid van het moment, Laurent Garnier draait al 25 jaar mee in de dancewereld en heeft een trouwe fanschare, die misschien geen stadions, maar wel aanzienlijke zalen vult. Daarnaast is hij nog steeds een van de meest inventieve technoartiesten en je hebt overduidelijk nog nooit een liveshow van hem gezien, want daar kan de hele top 10 van DJ Mag een puntje aan zuigen. Allicht dat Garnier geen hits scoort, want daarvoor is zijn geluid net iets te alternatief (al hoor ik The Man with the Red Face al jaren ook buiten dancefeesten), maar ons Hardwelltje mag met zijn 25 nog zien, dat ie ooit op een vergelijkbare carrière kan buigen als Laurent Garnier. Persoonlijk denk ik niet dat iemand over 20 jaar nog weet wie Hardwell is. Wat dat betreft gun ik hem het haast nog dat ie nu staat te pronken met andermans veren...

Week 43:

#9. Marco Borsato feat. Ali B and Bag2Bank - Muziek
#34. Sharon Doorson - Run Run
#37. Parra for Cuva feat. Anna Naklab - Wicked Games

En mag ik zeggen dat ik de nieuwe Pitbull best gaaf vind.

Niet zo'n beste week. Die Wicked Game-cover is niet slecht maar vooral bijzonder overbodig, voegt totaal niks toe. Die van Sharon Doorson is weer een standaard danceplaatje, net als d'r vorige, voegt dus ook niks toe. En tsja, de nieuwe Borsato... probeert krampachtig mee te gaan met de tijd, maar komt nogal geforceerd over. Vind er verder net zo weinig aan als aan zijn andere singles.

Waarom brengt Sharon dan niet gewoon deze versie uit? Scoort ze veel meer punten bij mij.

Bij mij scoort ze vooral punten als ze niks uitbrengt. Of in ieder geval andere producers en songschrijvers opzoeken.

Die van Pitbull vind ik ook niet veel trouwens, maar vooruit, je mag het zeggen.

Echt? Sharon mag van mij juist lekker veel videoclipjes uitbrengen. Best een lekker wijf

Ah, clipjes zonder geluid. Ja, dat kan ik begrijpen. Ze is alleen niet helemaal mijn type.

Wat is de nieuwe Pitbull?

Dat nummer is in ieder geval beter dan de gemiddelde Pitbull (en Ke$ha) . Ik kan er wel wat mee.

Week 43:

#9. Marco Borsato feat. Ali B and Bag2Bank - Muziek
Het nummer begint nog redelijk maar Marco Borsato probeert op een geforceerde wijze hip te zijn met een stukje elektronische dance en een stukje met Ali B (dat vormt het dieptepunt hierop). Uiteindelijk is het noch vlees noch vis en vooral kitsch mede door de vergezochte tekst. Maar verkopen doet het wel, het wordt zowel qua opzet als commercieel een tweede Rood.
Cijfer: 3

#34. Sharon Doorson - Run Run
Het probleem met dit soort dance-nummers is het ontbreken van fantasie en humor. Melodisch en vocaal is het ook al mager, laten wij deze platte en overgeproduceerde troep maar snel vergeten.
Cijfer: 2

#37. Parra for Cuva feat. Anna Naklab - Wicked Games
Nog de minst slechte van de drie al is het een cover. Maar ik hoor toch veel liever het origineel van Chris Isaak, veel gevoeliger dan deze versie hier.
Cijfer: 4

Week 43:

#9. Marco Borsato feat. Ali B and Bag2Bank - Muziek

Zeer bizar dit. Het concept van de midlife crisis is nooit beter in kunst samengevat. Marco Borsato met een Avicii-aanse clubstamper. Dit wordt dan nog aangevuld met overdramatische musical-achtige coupletten (met vintage Borsato emotionele snik gezongen) en een verse van Ali B. Ronduit absurd liedje. Zo slecht en bizar dat het nog wel de moeite waard is om dit een keer gehoord te hebben.
Cijfer: 2,5

#34. Sharon Doorson - Run Run
Net als de vorige singles weer zo plat als een dubbeltje. De standaard dancepop waar ze elke keer mee op de proppen komt. Valt nergens op en die 'eh eh's zijn vrij irritant. Doet me ergens ook wel aan de top 40-dance van rond 2000 denken, maar dat kan ook aan de video liggen.
Cijfer: 2,5

#37. Parra for Cuva feat. Anna Naklab - Wicked Games
Als laatste dan een nietszeggende cover van Chris Isaak's Wicked Games. Al is het origineel vrij kitscherig heb ik toch altijd een zwak voor dat nummer. Parra for Cuva heeft het in een easy listening jasje gestoken met een licht elektronische aankleding. Het is best vakkundig gedaan, maar ik voelt toch vrij overbodig aan.
Cijfer: 4,5

Daar gaan we weer..

Week 30:

#34. Lorde - Royals
Leuk dat Royals ook in de Top 40 stond. Lorde heeft een erg krachtige stem, en ik had neiet verwacht dat ze jonger zou zijn dan ikzelf Royals klinkt me bovendien erg echt in de oren, veel nummers uit te lijst hebben veel teveel poespas en dat maakt die nummers echt niet beter. Ik vind deze begeleiding erg fijn, en het is leuk om eens iets anders te horen in de Top 40.

Cijfer: 8,5

#36. Justin Timberlake - Take Back the Night
Justin Timberlake heeft in een jaar twee erg goede albums uitgebracht. Take Back the Night komt van het tweede deel, en het is een fijn en swingend nummer geworden. De vergelijking met Michael Jackson begrijp ik ook wel. De instrumentatie is weer erg mooi verzorgd, en vooral de blazers geven dit nummer iets extra's. Justin Timberlake heeft me dit jaar erg verrast, en met dit nummer bewijst hij nog eens dat hij hele fijne, catchy nummers kan maken.

Cijfer: 7,5

#39. Showtek & Noisecontrollers - Get Loose [Tiesto Remix]
En natuurlijk is daar weer de wekelijkse dance zooi. Ik kan hier niet zoveel meer over zeggen, behalve dat Get Loose klinkt alsof ik het al 100 keer eerder heb gehoord. Dit is gewoon echt niks voor mij. Misschien leuk voor op een feestje, maar daar blijft het dan ook bij.

Cijfer: 2

Staat er nog steeds in. Sterker nog, toen het nummer zijn tijd gehad leek te hebben begon het een paar weken geleden ineens weer te stijgen, en staat het nu in de top 10, terwijl het momenteel zowel in de VS als in Engeland op 1 staat. Ik had nooit zo'n enorm succes verwacht.

Week 31

#17. One Direction - Best Song Ever
Ik erger me nooit zo aan One Direction zoals veel van mijn vrienden bijvoorbeeld wel doen. Ik vind deze muziek bijvoorbeeld stukken beter te beluisteren dan een Justin Bieber. One Direction maakt allesbehalve originele of bijzondere muziek, maar ik kan me er niet zo aan storen. Best Song Ever ligt precies in hetzelfde straatje als hun eerdere hits: gewoon een makkelijk, vrolijk up-tempo nummertje dat goed blijft hangen.

Cijfer: 6

#27. Imagine Dragons - On Top of the World
Ik heb eigenlijk helemaal niets met Imagine Dragons. Hun eerdere hits konden me niet boeien, en ook On Top of the World gaat bij mij het ene oor in en het andere weer uit. Deze band heeft gewoon niets eigens en ik word hier dan ook echt niet vrolijk van.

Cijfer: 3,5

#33. Show N Prove feat. Takura - Zimma Frame
Zimma Frame vind ik dan wel weer een leuk en afwisselend nummer. Blijft goed hangen, en er gebeuren veel verschillende dingen in dit nummer. Ik merk dat ik dat steeds belangrijker begin te worden, omdat iets nieuws soms lastig te vinden is in de Top 40. Zimma Frame is in mijn ogen een erg geslaagd nummer!

Cijfer: 7,5

#37. Alain Clark - Lose Ourselves
Met Alain Clark heb ik weinig. Ik vind zijn stem wel iets hebben, maar de nummers vallen eigenlijk altijd tegen. Hetzelfde geldt dan ook voor Lose Ourselves. Dit klinkt precies als zijn eerdere nummers en daarom vind ik dit dan ook een uitermate saai nummer. Het doet me gewoon niets.

Cijfer: 4

Week 32:

#26. Ninetoes - Finder
Ik kom er nu pas achter dat dit het nummer is waar ik deze vakantie zo mee doodgegooid ben. Dit nummer duurt me toch echt wat te lang, steeds hetzelfde stukje muziek en dat dan 3 en een halve minuut op repeat. Ik kan hier geen voldoende aan geven.

Cijfer: 4

#36. Pitbull feat. Danny Mercer - Outta Nowhere
Pitbull, vreselijke rapper. Steeds als hij begint aan zijn raps en ik dat vervelende prrrrraaa hoor begin me weer dood te ergeren. Ik vind zijn stemgeluid niks, en de teksten stellen vaak ook niets voor. Het ietwat cheesy refreintje kan dat ook niet redden, al is dat nog best aardig.

Cijfer: 2

#38. Henrik B, Niklas Gustavsson & Peter Johansson - Echoes
Weer zo'n typische zomerhit. De dancenummers van de laatste maanden klinken mij eigenlijk allemaal hetzelfde in de oren. Bij Echoes heb ik ook weer het gevoel alsof ik het eerder heb gehoord, en je zou me ook wijs kunnen maken dat dit van Afrojack, Avicii of Tiesto is. Niets bijzonders dit, maar ik erger me er ook niet erg aan.

Cijfer: 4

Week 33:

#14. Sandra van Nieuwland - Hunter
Dit nummer is echt stukken beter dan de eerdere nummers van Sandra. Waar ik haar toen nog een beetje saai vond is dat hier wel weg. Hunter heeft een refreintje dat lekker blijft hangen en het nummer heeft een prim instrumentatie. Hier is eigenlijk wienig op aan te merken, behalve dat het niet een heel erg bijzonder nummer is. Maar voor Top 40 begrippen is Hunter zeker een fijn nummer.

Cijfer: 7

#18. Pharrell Williams - Happy
Ja, hier word ik nou wel vrolijk van! Pharrell heeft een fantastische stem, en dit nummer past daar precies bij. Happy is een vrolijk feelgood nummer waarop Pharrell zich van zijn beste kant laat zien. De samenwerkingen met Daft Punk vond ik al erg fijn, maar op Happy bewijst Pharrell dat hij het ook alleen kan.

Cijfer: 8

#38. Capital Cities - Safe and Sound
Safe and Sound is een nummer dat ik de laatste weken vaak lang heb horen komen. Ik kan dit wel waarderen, fijne melodie en instrumentatie. Vooral het trompetje vind ik erg leuk, en dat maakt het nummer in mijn ogen ook echt beter. Ik ben wel benieuwd om meer van dit bandje te horen.

Cijfer: 7,5

Week 34:

#9: Katy Perry - Roar
Ik ken dit nummer nu al een tijdje, omdat het zo grijsgedraaid word op de radio. Waar ik het eerst nog een erg vervelend nummer vond begin ik hte nu iets meer te waarderen. De tekst van dit nummer zijn van een erg laag niveau, maar gelukkig heeft het nummer een fijne melodie en zingt Katy ook best aardig.

Cijfer: 6

#21: Lady Gaga - Applause
Lady Gaga wint wat mij betreft van haar collega Katy Perry. Applause is een typisch Lady Gaga-nummer, en ik vind dit beter dan een groot deel van haar eerdere singles. Omdat ze me toch wel heeft weten te verrassen krijgt mevrouw Gaga een bescheiden applausje van mij.

Cijfer: 6,5

#29: Jason Derülo ft. 2 Chains - Talk Dirty
Ik vind dit misschien wel erger dan zijn eerdere nummers. Dat trompetje vind ik juist verschrikkelijk irritant, dat in combinatie met zijn neppe zang maakt dit nummer tot een van zijn slechtste nummer tot nu toe. Die 2 Chainz maakt het er ook niet beter op.

Cijfer: 2,5

#32: The Boxer Rebellion - Diamonds
Dit vind ik een heel sterk nummer. Ik had ook eigenlijk niet verwacht om zo'n soort nummer tegen te komen in deze lijst. Diamonds is een prachtig nummer, waar eigenlijk alles wel in klopt. Helaas is dit ook het enige goede nummer op hun nieuwe album. Diamonds is misschien wel een van de beste nummers uit de Top 40 van 2013.

Cijfer: 9

#34: Calvin Harris ft. Ayah Marar - Thinking About You
Dit nummer kende ik ook al wel, een prima feestnummertje. Daar is eigenlijk ook alles wel mee gezegd, want Thinking About You heeft ook niets origineels en bijzonders in zich. Leuk voor op een feestje dus, maar verder kan ik hier weinig mee.

Cijfer: 5

#37: Vengaboys - Hot Hot Hot
Ik dacht dat de Vengaboys eigenlijk al aardig dood waren, maar blijkbaar zijn ze dus nog bezig. Dit nummer is wel echt heel erg slecht, fout fout fout.

Cijfer: 2