Bij Muziek > Nieuws > R.I.P.:

Ik ging voor m'n "gewone" cd-aankopen naar de speciaalzaak, maar bij de FRS hadden ze altijd die bakken met Nice Price albums: 25 gulden per stuk en twee voor 40. Als middelbare scholier met een smalle beurs en een voorkeur voor classic rock heb ik daar best veel aangeschaft. Maar voor de interactie met het personeel in de hoop op leuke tips hoefde je er inderdaad niet naar toe te gaan.

Misschien toch een klein beetje van voor mijn tijd, al was het aanbod ook niet echt uitdagend. Pas op het eind e.e.a. gekocht toen het allemaal voor een knaak weg kon.

Toch zat er tussen het personeel wel genoeg mensen tussen die wel degelijk passie voor muziek hadden, maar die werden het eerste weg bezuinigd, vaak gingen ze dan voor jongere gasten die dit deden ter overbrugging van opleiding, of als beginnersbaantje.
In Boxmeer, Venray en Nijmegen Station liep echt wel personeel rond die invloed hadden op wat werd aangeschaft, en je hierin redelijk konden helpen.
Het was geen Sounds of Kroese, die hebben gewoon een breder aanbod, ik ken maar een persoon die je echt kan helpen qua tips en dat is Peer van De Waaghals.
Veel gekocht bij de FRS, vooral in de laatste periode, toen cd's er voor een paar Euro lagen, jammer dat ze het niet redden, vooral omdat vrijwel gelijk nadat de zaak failliet ging, de opmars van de Lp begon.
Hans Breukhoven had passie voor muziek, maar was vooral een slimme zakenman.

Dat vraag ik me af na het lezen van al die reacties: was het zo'n muziekliefhebber? Uit het feit dat hij Vanessa aanduwde blijkt dat niet, misschien dat andere users iets weten over zijn muzikale liefdes.

Iemands liefde voor muziek beoordelen op basis van de vrouw die hij trouwt, vind ik al te gemakkelijk. Maar nu je het zegt: ik heb daar nooit iets over gelezen. Terwijl je van andere, enigszins vergelijkbare iconen als bijvoorbeeld een Richard Branson of Steve Jobs (toegegeven, die opereerden internationaal, da's dus wel een paar trapjes hoger) vaak wel iets las over het feit dat ze begonnen als muziekadepten.

Als ondernemer die een groot publiek wilde bereiken, koos hij natuurlijk voor het midden van de weg: de muziek die door de grote platenmaatschappijen geleverd werd, al zit daar natuurlijk nog altijd veel moois tussen. Indie-releases kwam je bij de FRS niet of nauwelijks tegen en ik heb het gevoel dat de muzikale voorkeuren van de baas dan ook vooral op het commerciële vlak liggen. Toch kan ik me voorstellen dat iedereen die een onderneming in geluidsdragers begint, wel bevangen moet zijn door een zekere liefde voor muziek.

Maar dat is louter speculatief. Misschien verschaft dit boek straks postuum wat duidelijkheid - al gaat het in de promobabbel in het geheel niet over de muziek zelf...

Ow dat had hij wel zeker, de FRS was zeker geen project van een zakenman die in deze branche even veel dacht te verdienen. Een zakenman was het zeker maar de liefde voor muziek ook. Dat het een en ander elkaar in de weg kan gaan zitten is ook duidelijk (iedere winkel verplicht een kassabakje met de nieuwe single van Vanessa). Hij hoefde ook niet de diepte in met zijn muziek want heel mainstream Nederland kwam naar zijn zaak, qua winkels had hij een extreem hoog percentage qua naamsbekendheid (op het niveau van V&D en Hema) in de hoogtijdagen(jaren)

Naar dat boek ben ik ook wel benieuwd, eens kijken hoe Haagsma (die ik hoog heb zitten als schrijver en muziekkenner) het wel en wee bij de Free beschrijft. Hoe komt Breukhoven en de mannen die hij om zich heen had verzameld er uit? Feit is dat daar ook boevenstreken gedaan werden om een paar extra procenten los te krijgen bij de platen en filmmaatschappijen. Of zijn het echt enkel hun verhalen op papier gezet?

Hier nog een geinig stukje van Haagsma van jaren geleden: Het einde van Free Record Shop: zegen of vloek? - lflmagazine.nl

Vind dit eerlijk gezegd niet de plek om de ins en outs van HB hier te evalueren, op een enkele anekdote na. Van wat ik heb ervaren is het een gewiekst zakenman, net zoals platenondernemer Eddy de Heus (White Noise, King Karol). Die laatste kon bijv aardig enthousiast raken over bepaalde metal albums - later op een beurs voor oude auto's stond ie vol vuur te oreren over de eigenschappen van de MG B GT en dat was niet vanwege Richard Thompson - MGB-GT - YouTube

Liefde voor muziek zal er zeker geweest zijn, HB was vooral een koopman

*Toevoeging*: herinner me ook die briljante actie dat je lang na de invoering van de euro bij FRS tijdens een eenmalige actie (tot een bepaalde datum) nog met guldens kon betalen. Daar werd veel over gesproken.

PS: helaas lees ik heel veel hier dat FRS onkundig personeel had.. dat trek ik mij persoonlijk aan, en vind ik echt te ongenuanceerd. Natuurlijk liepen er onwetenden rond... zeker na 2001, toen het meer een games winkel werd (toen ben ik ook uitgestapt) maar in de winkels waar ik werkte en shop manager was (oa de grote op de oude gracht) verzamelde ik mensen om me heen met genoeg kennis. Anders kwamen ze er gewoon niet in.. helaas hebben sommigen andere ervaringen... maar betrek dat aub op de vestiging waar je kwam...en niet in t algemeen.... want dan doe je veel mensen tekort.

Je hebt ongetwijfeld gelijk. Enige nuancering is wel op zijn plaats. Het hangt waarschijnlijk sterk van de vestiging af, en van de periode waar je over praat. Zelf heb ik in de jaren 70 en 80 ook menige boom over muziek opgezet met FRS-personeel in de winkel in Dordrecht, en ook elders. Ik herinner me nog een zekere Joost, een even groot Toto-fan als ik, aan wie ik eind jaren 80 al mijn Toto-singles heb verkocht, ook de geflopte, hard-to-find singles. Daar heb ik achteraf wel een beetje spijt van...

Ik vind je verhaal over Hans Breukhoven zoals je hem zelf hebt meegemaakt ook wel een mooie nuancering. Komt toch over als een sympathieke vent die goed was voor zijn personeel. Al lijkt het me wel een feit dat het - ook weer algemeen gesteld - vanaf de jaren nul hard achteruit liep met de muziekkennis van het personeel.

Vreselijke bagger winkels waren dat altijd die free record shops. Waardeloze selectie aan platen, volstrekt infantiel personeel en veel te duur.

Ik stierf van de zenuwen bij de sollicitatie toendertijd. Zat echt te hakkelen.
Maar ik moest wel een kennisquiz doen.
Daar werd ik op aangenomen.
De PZ mijneer vertelde mij op het 2e gesprek, dat de doorslag was, dat ik bij de vraag noem 1 band waar Neil Young van uit maakte, Buffalo Springfield noemde i.p.v CSN& Y.
" Dat komt zelden voor." Welkom"!

En verkocht FRS Buffalo Springfield platen?
Infantiel personeel..je hoort t bikkel

Jawel hoor. En bestellen kon altijd.
Voor mijzelf via Japanse import aardig wat cd's gescoord.
Begin jaren 90 was het over met de Lp's.
Dat heb ik echt bewust meegemaakt.
Die verkochten we echt voor heel weinig.
Leuke tijd, zonder meer.

Veel kennis opgedaan die in een kerk goed van pas komt

Je had er infantiel personeel tussen.
Part-timers die niet wisten wie The Beatles waren, vond ik triest.
Ik trek dat mij niet persoonlijk aan overigens....is logisch.

Bizar Beatles

Zoals ik al eerder aangaf heb ik ook positieve ervaringen met de verkopers bij FRS, dezelfde personen die ik ook bij concerten tegen kwam bij relatief onbekende acts.
Bestellingen werden voor je apart gelegd, en ook als je belde voor bepaalde albums, was dit het geval.
Een ervaring die ik bij een zaak als Sounds niet heb.
Daar wel eens voor niks naar toe gereden voor een album, hadden ze die net in de tussentijd verkocht.

Dank voor deze - zoals gebruikelijk zeer genuanceerde - toevoeging aan dit topic .

In dit geval lijkt dat puur toeval. Ik las dat de man redelijk onverwachts en na een kort ziekbed is overleden.

Maar bijltjesdag is het inderdaad zeg .

Wel apart dat ze allemaal rond of precies 70 zijn.

Zelf heb ik ook heel wat gekocht bij FRS, beginnende in '89 toen ik wekelijks het Top 40-blaadje haalde en bij de vinylsingles de uitverkoopbak checkte. Ik was 10 dus had weinig geld, maar FRS deed zijn naam eer aan want er was ook altijd een sectie met gratis singles (veelal tipparade-werk).

Later ben ik wel langzaam overgegaan naar Elpee/Velvet/Plato, toen mijn smaak veranderde en ik merkte dat ik daar beter terecht kon. Op een gegeven moment werd FRS ook wel bizar duur. Als tiener heb ik niet zo gemerkt dat het personeel weinig zou weten. Waarschijnlijk hadden we in Leiden onze eigen lennon en bikkel2 met veel kennis. Later merkte ik wel meer dat er jonge gastjes stonden aan wie je echt niets over muziek hoefde te vragen.

Klopt wel, maar WIJ hadden er wel 2!! FRS in de Haarlemmerstraat

Dat is zo, maar die ene vlakbij Plato was voor mij een beetje uit de richting.

Ja die kleine FRS vond ik altijd apart ook, met aparte lui achter de toonbank, maar daar heb ik wel bv de The Fly single vandaan evenals ander mooi spul uit de uitverkoopbakken. Nieuw kocht ik daar niet. Had je FRS, Van Leest en Plato binnen 100 meter ofzo En tegenover Plato ook nog zo'n vage 2e hands zaak

Ja, volgens mij heb ik ook mijn halve Strangelove en Suede-collectie bij FRS vandaan. Was best wat te vinden in de 90s en zeker in de uitverkoopbakken.

En idd, al die winkels zo dichtbij elkaar en dan had je ook nog de Velvet, Elpee en V&D nog in de buurt. Aanbod was toen echt ongekend...

Klopt ja..genoeg mooi en goedkoop spul te vinden daar ja
Ja ongekend op zo'n kleine oppervlakte en Plaatboef en Supercd niet te vergeten
Gouden tijden..alleen Plato en Velvet hebben t overleefd

Van leest was ook free record shop

Holding, wel te verstaan. Die hadden de unieke formule als je daar een klantenpas had, je zonder problemen een cd kon terugbrengen. Guess what ...

Overigens altijd een zaak met een beter assortiment dan FRS en het personeel ...

Van Leest was van oorsprong een Brabo-familie-toko (Eindhoven, Tilburg e.o.).

Mijn herinnering aan de FRS is dat ik ooit in de buurt van mijn werk bij het filiaal aan de Beijerlandselaan tijdens de verplichte pauze in een uitverkoopbak 'MacBeth' van Laibach vond voor 5 gulden. Dat is een volstrekt obscure release voor een volstrekt absurde prijs op een volstrekt onverwachte plek.

Alleen bleek ik geen vijf gulden meer bij me te hebben, die had ik uitgegeven aan krentebollen..

Dus de volgende werkdag tijdens de pauze op een drafje wederom naar die winkel, alwaar de independent vogel inmiddels gevlogen bleek. Tsjonge, wat had ik daar een pijn van. Daarna heb ik nog jááárenlang bij iedere FRS die in mijn blikveld kwam de ramsjbak doorlopen, in de hoop compensatie te vinden. Helaas.

In Assen had je een FRS met wisselend wel of geen kundig personeel. De laatste twee jaren was het een komen en gaan van hele jonge mensen. De wat oudere filiaalchefs, ik hoop dat ik ze zo mag noemen, waren toen al lang vertrokken. Een van hen, Andre Dik, is de politiek in gegaan en is gemeenteraadslid geworden. Voor € 2,50 vistte ik er Choo Choo Hot Fish van The Stray Cats uit de bakken. Voor € 3,-- Dichterbij Dan Ooit van Trockener Kecks. Ook heb ik er mijn collectie van de Britse BBC detectiveserie Waking The Dead kunnen completeren voor € 6,-- per seizoen. Je kon er best iets leuks opscharrelen.

In Weert hadden we beide winkels liggen. De frs en Van Leest heb ik beide vaak bezocht. Het liefste kwam ik bij de Van Leest. Daar stond altijd iemand in de zaak met kennis. De dealtjes haalde ik bij de frs. Ik weet nog dat ik 50 cent heb betaald voor Miles Davis - Kind of Blue. Was totaal geen Jazz luisteraar maar voor 50 cent....

Toen Van Leest stopte deed het meer pijn, dan het faillissement van frs. Dat laatste zag je mijlenver aankomen. De laatste jaren kon ik er wel wekelijks thuis komen met een pak cd's voor 10 euro. De uitverkoop bakken raakten nooit leeg. Het fundament van mijn verzameldrift is daar ontstaan.

Memories Memories...

Ik ging in die tijd elk half jaar wel een keer naar Leiden en inderdaad deze winkels bezocht ik. Volgens mij zat er ff verder ook nog een Van Leest of music store en bij het station een tijdje een best grote Plaatboef. Die 2de hands zaak was ook top. Geen idee waar te beginnen en altijd maar hopen dat er niet meer dan 4 klanten waren want anders had je geen ruimte meer

Verder had je naast de V&D nog dat zaakje in dat vierkante gebouwtje. Was dat Elpee of zo?

Topstad!