Prima houden we het daar op. Ik snap er niks van. Ik ben er wel een beetje klaar mee.

Ga er dan ook op in. Je opent zelf dit topic, dat kun je ook tegenreacties verwachten, zeker met zo'n discutable berichten, en als je tegengas krijgt loop je ervoor weg. Maar je snapt het dus niet dat er mensen zijn die oprecht graag naar Soulja Boy, Lil' Wayne en 50 luisteren en dat niet alles draait om underground-hiphop?

Edit: ok, je hebt dit topic niet gestart.

Ik ga er niet op in mede omdat ik dit topic niet gestart ben. Het begon met een antwoord op een bericht in een ander topic. Ik sta ook niet achter de titel. En ik snap er niks van zei ik net toch al.

Ik mis hier veel brains en humor . En mensen kunnen niet lezen, waar is de MuMe-popo?

Suggesties zijn welkom, maar ik vond het zelf een goede samenvatting van de discussie.

Mijn suggestie is een slotje

Ik heb destijds de single van Ice Ice Baby nog gekocht en kon het hele nummer meerappen. En bij ons op de basisschool was 2 Live Crew ook erg populair.

Maar wat ik eigenlijk wil zeggen daarmee: ik denk dat dat soort muziek gewoon populair is bij de jeugd. Mensen die de behoefte hebben verder te kijken binnen de hiphop, zullen dergelijke hitjes (of dat nu van 2 Live Crew of Soulja Boy is) al snel links laten liggen of op zijn minst kunnen relativeren.

Ik denk trouwens dat het het niet anders is bij andere populaire muziekgenres: als je echt van rock houdt, dan ben je op een gegeven moment ook wel klaar met de top 40-acts die daar hits mee scoren. Ik zou ook niet zo bang zijn dat hiphop ten onder gaat aan figuren als Soulja Boy: de underground zal altijd blijven bestaan en de echte liefhebbers blijven verenigen.

Bij deze hier is zijn echt bewuste liefde voor hiphop voor een groot deel begonnen bij The Roots (en Opgezwolle en Public Enemy).

Maar vooruit, laat ik eens wat uitwijden. Vroeger, op de basisschool, was ik afhankelijk van TMF qua muziek en digde ik zowel rock, hiphop als dance. Hiphop vond ik vaak erg plat worden (TMF hè), dus wat ik daarvan aangeboden kreeg, luisterde ik niet. Dance vond ik te vaak een simpele four-to-the-floor met een flauw melodietje er om heen. Wat betreft rock, ik begon met cd's te kopen met laten we zeggen, metal en hardrock. Veel dingen op tv vond ik dan ook weer zo slap en dom als het op rock aan kwam, maar ja, tv. Ik zeg altijd maar: je hebt Nickleback en 50 Cent.
Gelukkig maar dat ik uiteindelijk toch weer bij de hiphop aan ben gekomen.

Tot een hele tijd geleden kon ik de Lil Wayne/Soulja Boy/50 Cent-luisterende jeugd ook niet uitstaan, maar geloof me maar dat deze jongeren wel zeker het verschil zien tussen betere en slechtere hiphop. Laatst hoorde ik een zo'n gozer ineens beginnen over de CunninLynguists. Bleek hij meer van CL te weten dan ik, had ik nooit verwacht.

Laten we blij zijn dat hiphop dood is.

Want? En sinds wanneer is het dood?

Dood als in het wordt nauwelijks verkocht.
Want? Ik vermoed dat artiesten hierdoor meer en betere albums proberen uit te brengen. Als je eerste album dermate veel opbrengt dat het niet meer zo hoeft om een tweede uit te brengen is de kans groter dat een 2de album stukken minder wordt.

Ja had ik ook laatst, jongen bij in de klas luistert altijd naar Lil Wayne, Akon, Rick Ross(soms nog wel goed) en al die artiesten. En toen kon ik het natuurlijk weer niet laten om hem even te laten blijken dat die muzikaal niet hele sterke muziek luistert.... En toen begon die over Immortal Technique, Vinnie Paz en Canibus... Onbegrijpelijk dat die dan toch naar die andere luistert Maarja, iedereen zijn smaak.

Alsof dat zo raar is; niet iedereen die vele rappers kent luistert (alleen) naar underground.

Dat, plus veel mensen ontdekken underground doordat ze beginnen te luisteren naar een commerciële artiest.

Maar hiphop is dus verkoopcijfers van CDs tegenwoordig?

Alleen volgens Rene die houd er zijn eigen theorieën op na.

Dat zeg ik niet. Ik verwoordde het wat kut, ik bedoelde meer dat de hiphop die ik goed vind commercieel geen succes is en dat dat me niet boeit. Integendeel.

Jij houdt er dan weer je eigen manier van werkwoorden vervoegen op na.

Ok, akkoord . Dan zitten wij meer op 1 lijn dan ik dacht.

Bijna alle mensen, dat of je luistert een ander genre (wellicht eerst in dat genre ook eerst het meer commerciële) en je komt dan in aanraking met kwalitatieve hip hop. Maar iedereen begint met easy listening muziek omdat je daar het meest en vaak het eerst mee in contact komt, is gewoon logisch, je gaat toch niet uit het niks op zoek naar kwalitatieve muziek zonder ervoor ook maar iets van muziek beluisterd te hebben...

Klopt, maar ik begrijp dan weer niet dat mensen terug gaan naar het easy listening Maar hoor ik verder eigenlijk geen oordeel over te geven!

Ik vind de commerciële hiphop eigenlijk steeds leuker worden. Niet dat de kwaliteit zoveel beter wordt, de laatste tijd, meer een switch die ik qua smaak heb gemaakt. Kid Cudi en Kanye West vind ik tamelijk briljant, artiesten als Wiz Khalifa en Freeway (semi-commercieel) draai ik met regelmaat en zo nu en dan zie ik The Roots en/of Mos Def ook nog op tv verschijnen. Ook naar een rapper als Jay-Z kan ik goed luisteren, en ik ben zeer benieuwd naar wat Lupe Fiasco dit jaar gaat doen.

Ik ben ook niet vies van commerciële Hip Hop. Maar het nadeel is dat de meeste hits van zo'n album in mijn ogen altijd tegenvallen. Komt omdat je tegenwoordig de top niet meer haalt met Hip Hop zonder een overdosis R&B. (Love The Way You Lie, Nothing on You, Airplanes etc.)

Eigenlijk bedoel ik meer Pop ipv R&B.

tja, een hekel aan commerciële muziek krijg je volgens mij sneller als je er constant mee geconfronteerd wordt. Dus wanneer je op de middelbare school zit (of ergens werkt waar ze radio draaien). Als jongere (middelbare school en daar vlak na) verbind je ook nog een groot deel van je identiteit aan muziek.
Persoonlijk kijk ik nu heel anders tegen de commerciële muziek uit m'n vroege jeugd aan. Aan de andere kant, van sommige muziek die ik graag luister snap ik wel dat het niet zo populair is. Veel mensen hechten nou eenmaal niet zo veel waarde aan muziek, die zitten niet te wachten op vernieuwende en/of ingewikkelde dingen. Die willen gewoon een dansje doen ofzo.

Wat Dirruk hierboven zegt kan ik me trouwens wel in vinden. Meestal zijn de singles van commerciële albums de minste op het album. K'naan vind ik daar wel een mooi voorbeeld van. Fijn album, maar die poppy tracks zijn me een partij kut....Als ik dat album niet had gehoord voordat Waving Flag een gigantische hit werd had ik het waarschijnlijk niet eens gecheckt.

Ik vind zo wie zo dat de hip hop van de jaren '80 en '90 beter is dan de huidige hip hop. Maar dit is natuurlijk een mening en het is ook maar waar je een beetje mee opgegroeid bent. Maar vind I Got 5 On It en Gangsta's Paradise tien keer beter dan Lollipop (L Wayne) en Low (F Rida).
Als ik de artiesten weg haal, dan weet je volgens mij niets eens welke artiesten het zijn.

Weinig verkocht is niet echt waar ik zou het cijfer eens willen zien hoe kanye West en andere mainstream artiesten verkopen,het blijft jammer natuurlijk dat goede underground rappers bijna onbekend zijn en slechte rappers als 50 met alle aandacht gaan lopen.

Nou ik denk dat 'slechte' rappers zoals 50 cent ofzo niet voor niks een platencontract krijgen van labels zoals Aftermath. Labels zoals Collipark contracteren de meeste onzin. En daardoor is het weer oneerlijk tegenover echte talenten die het niet bereiken.

Nu geef je ook echt een voorbeeld van twee hedendaagse ruknummers en vergelijkt ze met twee old school classics. Commerciele classics maar classics, je kan het dan beter vergelijken met power van Kanye of iets van Eminem ofzo en dan vind ik het contrast toch minder groot, as je low wilt vergelijken met iets doe het dan met enjoy yourself van a+ ofzo, ook niet bepaald een geweldig nr... Het is maar net hoe je het bekijkt, vroeger werd er rauwe, boom bap hip hop gemaakt en daar had je kwaliteit in, hedendaagse hip hop is qua stijl niet te vglen maar qua kwaliteit worden er toch heel wat goeie dingen gemaakt tegenwoordig...

Ik denk ook dat het in die periode van Enjoy Yourself begon, het gaat niet om het feit dat het op TV komt, het gaat om het feit dat image op een gegeven moment belangrijker leek te zijn dan de muziek zelf. Die glimmende jasjes van Mase en Puff Daddy zijn voor mij erg symbolisch, opeens was het belangrijker hoe je er uit ziet, wat je draagt, wat je rijdt etc. En dan moesten ze dat natuurlijk ook benadrukken door erover te rappen. Zo is voor mij de hele teloorgang van hiphop als muziek én cultuur begonnen omdat iedereen daarna die bullshit ging kopieëren of proberen te overtreffen om te laten zien dat zij ook mee doen in "the game".

En ik weet dat image vroeger in hiphop ook wel een ding was, maar de nadruk lag er niet zo zeer op. Nu lijkt iedereen uit te zijn op het aantrekken van jalouzie en ze gebruiken de tv als een manier om die zo ver mogelijk te versprijden. Jammer dat de industrie ze dit platform biedt, volgens mij zou mainstream publiek ook echt wel kunnen houden van hiphop met inhoud.

Feit is voor mij dat ik bij 95% van de "populaire" hiphop, die nare bijsmaak krijg. En daarom luister ik naar underground hiphop, omdat ik daar de inhoud krijg die ik zoek. Betekent niet dat ik bij voorbaat alles haat wat op de TV komt.