Van Een Afstand.. Een van Boudewijns latere albums dat uitkwam in een periode waar zijn grootste klassiekers (Voor de Overlevenden, Picknick, Hoe Sterk...) alweer een aantal jaar achter hem lagen. Het album is daardoor onterecht behoorlijk ingesneeuwd onder zijn oudere en ook zijn nieuwere werk.

Zoals gezegd: onterecht! Want in de krappe drie kwartier Van Een Afstand neemt Boudewijn ons mee op een reis die zoals eerder al terecht opgemerkt vele invalshoeken van het begrip 'afstand' beschrijft.

De opener Een Tip van de Sluier is langzaam uitgegroeid tot de klassieker van deze plaat, en dat is ook wel grotendeels terecht. Hoe het nummer opbouwt van heel ingetogen tot de geweldige climax (horen we daar zelfs een heuse gitaarsolo??) brengt me gelijk helemaal in de Boudewijn-sfeer. Aan zijn prettige, kenmerkende stemgeluid is nog niets ten nadele veranderd. Ja, een erg goed gekozen opener.

Zonder jou, dat daarop volgt heeft een mooie tekst, maar gaat muzikaal soms een beetje langs me heen. Het misstaat echter geenszins op het album, en ook hier is het de stem van Boudewijn die het nummer naar een hoger niveau tilt.

Dan gaan we verder met een van de meer bizarre tracks die Boudewijn heeft uitgebracht. Als het bericht slecht is, dood je de boodschapper. Klinkt logisch, en het nummer verhaalt over een man die zich letterlijk van de rest van de wereld heeft afgesloten. Buiten op straat is van alles gaande, maar hij heeft er geen weet van. Er wordt aangebeld en een man komt met een apocalyptische boodschap. Dan volgt de even bizarre als briljante oplossing van de kluizenaar: "je draait je om en haalt een bijl en slaat z'n hersens in". Opgeruimd staat netjes. Goed nummer ook trouwens!

Een complete omslag van de dreigende toon van Als het bericht slecht is... naar het lieflijke, rustige Zolang ik niet beweeg. Wat mij betreft een tweede hoogtepunt op dit album. Niks ingewikkelds, maar juist de eenvoud van dit nummer (gitaar en Boudewijns bijna zalvende stem) maken het tot een van zijn betere nummers.

Captain's Table, dat daarna volgt, is een nummer met een wat jazzy ritmestijl. Weer eens wat anders, maar het is voor mij een beetje een niemendalletje op dit album.

Op naar de Kindertijd, die wederom erg rustig is. Een vrij kort nummer, en daarmee precies goed. Mooie tekst!

Hoogtevrees is daarna weer een van mijn grote favorieten op deze plaat. Het gaat over een artiest die probeert te vluchten van z'n opdringerige fans terwijl hij nieuwe muziek componeert op straat. Fijn nummer dat door het ritme uitnodigt tot meedeinen, met een mooi orgel op de achtergrond.

Daarna het verhaal over De Zwemmer, dat door velen als een van z'n beste nummers (zeker op dit album) wordt gezien. Bij mij brengt het echter niet echt iets speciaals teweeg, maar het is zeker ook geen skipmoment. Daar heeft dit album er eigenlijk geen van...

Dan breken alweer de laatste 3 nummers van het album aan, te beginnen met Telkens weer. Wederom een van de hoogtepunten van het album, met een erg goede tekst, fijn ritme.. Boudewijns stem daarbij zorgt ervoor dat eigenlijk bijna alles klopt aan dit nummer.

Met Vertrek wordt vervolgens langzaam het einde van de plaat ingeluid. En, het wordt eentonig, ook dít is weer een van de hoogtepunten. De manier waarop Boudewijn bezingt hoe hij het land uit gaat en z'n vriendin alleen achterlaat, en voor háár beslist dat ze beter hier kan blijven dan met hem meegaan, is ergens ronduit meeslepend. "Je veegt met je hand langs je natte wang - Ik weet dat je nooit kunt beslissen - Maar jij weet dat ik zelf al lang heb beslist - Je zou dit land meer dan mij gaan missen". Niet ingewikkeld, wél erg mooi!

Afsluiter Geen Carnaval heeft ook weer een erg goede tekst (tja, het staat er vol mee), maar is verder ook niet heel bijzonder. Klinkt wel prettig opgewekt, dus kun je met een prettig gevoel verder met je dag. Of hem gewoon nog eens opzetten natuurlijk


Hmm, iets langere bespreking dan ik had gepland, maar desondanks... Het album verdient ook gewoon een stuk meer aandacht dan het hier krijgt! Al ben ik als über-Boudewijnfan wellicht een beetje bevooroordeeld...

Maar goed: **** (omdat, eerlijk is eerlijk, enkele van zijn 60s-meesterwerken gewoon net wat beter zijn..)