Fantastische band met weer een prachtig nieuw album.
#2 Rioseco en #10 Dust and Disquiet zijn tot nu toe mijn favorieten. Al vraagt dit album veel luisterbeurten voordat alle kwartjes gevallen zijn. Ik kan nog niet zeggen of ik dit hun beste album ga vinden. Al is dat een beetje appels met peren vergelijken en staan de laatste 3 albums echt op zich.
Heel knap hoe ze zichzelf elke keer blijven vernieuwen en een eigen geluid hebben.

Natuurlijk label ik ze ook onder post-rock, omdat het nou eenmaal een naampje moet hebben. Echter klopt die benaming voor veel bands in deze hoek al lang niet meer echt en worden ze daar te kort mee gedaan. Dit o.a. omdat er helaas altijd een (vaak onterecht) negatief stigma aan deze term zal blijven hangen.

Goed album weer van deze helden. Misschien dat het nog moet groeien, maar denk dat ik dit toch de minste vind. Het is misschien iets te eentonig en 'eenvoudig'. De meer melodieuze/afwisselende Russian Circles heeft toch meer mijn voorkeur.