Na vele malen de cd geluisterd te hebben kan ik wel een oordeel geven en dit valt absoluut niet positief uit. Ik vind het overigens zeer vervelend hier in deze thread hoe je jezelf moet verdedigen als je een negatief oordeel geeft over dit album. Alsof je alleen maar positief moet zijn en anders hier niets te zoeken hebt. Laat je eens voorlichten door de makers van deze site zou ik zeggen.
Laat ik iedereen eraan herinneren dat iedereen recht heeft op een eigen mening, Je kunt je er (deels) in vinden of niet....

Ik begin met zeggen dat ik sinds Like a Virgin fan ben en alle albums tot op heden echt heb gewaardeerd, heb haar ook al vele malen zien optreden in Nederland. Kan me ook betrokken voelen bij deze dame. Maaaaar.....ik vind dit een ronduit slecht album, vooral als ik zie met welke namen ze werkt en wat dan vervolgens het resultaat is. Mijn kritiek overall is dat de nummers niet vernieuwend zijn. Het is allemaal al eens eerder gedaan en dan veel beter.
Zelfs een nummer als Gang Bang, wat ik eerst als hoogtepunt zag, begint al snel te vervelen na een paar maal luisteren. Het is te eenvoudig van opzet., een paar forse goedkope computerbeats er in en klaar. Nee, het is voor mij echt te weinig om te kunnen blijven boeien. Ook dat schreeuwerige gebitch achterin het nummer is verschrikkelijk over de top. Geen moeite met een bitch hier en een bitch daar etc, maar ik vind dit wel heel erg jaren 80 homo stuff (niks tegen homo's ben er zelf eentje).

Ik kan weinig echte instrumenten ontdekken in de nummers, veel computerpliepjes, die ik normaal overigens best kan waarderen, maar hier vooral vaak erg onprettig vind in het gehoor.

Vervolgens vind ik het album geen eenheid vormen. Het cheerleader nummer valt zo enorm buiten de boot, maar mevrouw moest scoren tijdens de Superbowl. Dan valt erg op dat er eerst 10 up-tempo nummers volgen, waarna afgesloten wordt met twee ballads, waarvan 1 nota bene de titelsong is van haar eigen geproduceerde (ook weer middelmatige) film. Krijg ik zelf een beetje raar gevoel bij.

Ook opvallend vind ik dat nummers vaak pakkend beginnen om met het refrein vervolgens flink tegen te vallen, zie bijvooorbeeld openingsnummer, maar ook bijvoorbeeld Some Girls. Goed begin en couplet.

Ik ga hier geen recensie per nummer geven omdat ik dat gewoon echt teveel credits vind voor de nummers. Maar met teksten als "ohlala you're my superstar, ohlala thats what you are", haak ik volledig af. Tel daarbij het tienermeisjesmelodietje op en je begrijpt dat dit zelf op haar eerste cd niet had gekund. Ik meen het, maar zelfs een band als BZN heb ik dergelijke bedenkelijke muziek niet horen maken in haar bestaan. Maar goed, dit album grossiert in onnozelheidjes, zoals Giv me all your luvin" (ook lekker jong, cool en hip gespeld overigens!!). Is dit werkelijk een cd van de Queen of Pop?? En ik moet hier gaan uitleggen en verdedigen waarom ik dit album een 1.5 geef? Ik ben nimmer zo teleurgesteld in een album waar ik naar uit keek als dit.
Blijkbaar is ze zelf wel heel tevreden met zichzelf want ze vind het nodig om op haar eigen album door anderen te laten inzingen dat ze de Queen is. Maar natuurlijk Madonna, als jij dat zegt dan is dat ook zo.


Hoogtepunt is voor mij het laatste deel van I'm Addicted, waarbij ze MDNA diverse malen zingt (zweept wel lekker op), en Love Spent, waarbij ze overigens ook weer vervalt in bekende goedkope trucs zoals in het tweede deel even een forse beat (overheersend en daardoor onplezierig) er in te brengen. Zelfs de interessante delen weet ze te verneuken.

Voor mij ademt dit album uit dat het weer een wanhopige poging is om mee te blijven doen met het jonge grut en daarin absoluut niet slaagt,

Ik heb er ook totaal geen respect voor dat een persoon van deze leeftijd zich vooral laat leiden door de buitenwereld. In die zin zou ze eens een voorbeeld kunnen nemen als een artiest als Kate Bush, die overigens al wat langer meegaat dan deze dame. Deze artiest levert de laatste tijd album na album af met zo'n innerlijke kwaliteit. De albums zijn puur en ademen levenservaring uit. Dat verwacht ik bij 50+. Het valt niet bij iedereen in de smaak, maar dat hoeft ook niet meer als je die leeftijd hebt. Dan mag je gewoon lekker doen waar je zin in hebt. Dat geldt ook voor niet-artiesten Die Kaballa-les zal Madonna dan wel weer gemist hebben.
Mevr. Madonna: tienermeisjesmuziek maken gaat tienermeisjes nu eenmaal beter af. En ik kijk niet neer op deze muziek, ik smul er vaak van, vind het heerlijk. Maar wel goed gemaakt dan.


De Jeroentjes onder ons: ik val jullie niet aan met je superwaardering, maar laat mij ook mijn ding neerschrijven hier. Dank u.