Wat een heerlijke plaat. Nu een klein half jaar op de playlist in de auto. Heerlijke flow, strakke beats. Maar het hoogte punt is toch echt het album als totaal kunstwerk. Het doet me erg aan Fugazi - Repeater (1990) denken. De platen lijken natuurlijk totaal niet op elkaar, maar net als bij Repeater, het gehele album vloeit zo perfect in elkaar over dat de losse nummers als een geheel klinkt.
Beste voorbeeld; Thug Life, klinkt als de outro van New Orleans. Het motiefje van New Orleans vloeit zo perfect over in thug Life. Prachtig gedaan. Thug Life is ook de intermezzo voor Berlin. En zo zijn er vele voorbeelden,. San Marcos is kampvuur sing along, wat heel goed past binnen de country beats die regelmatig terug te vinden zijn. Het album is een muzikale narratief, wat niet echt een coherent verhaal vertelt. De muzikale reis verraad een country / southern invloed. En boeit van begin tot eind.
