Erg goed vervolg op 'Colour it in', wat één van de leukste platen uit de britse new wave/punkfunk revival was.

Dit album heeft nog steeds de 'maccabees-sound', maar het klinkt veel minder gejaagd, iets minder scherp en allemaal wat rustiger en overdenkender allemaal.
De romantiek van het debuut zit er wel nog in. Dat zou kunnen komen door zanger Orlando Weeks, die toch wel een apart en mooi stemgeluid heeft en vaak abstracte, maar toch herkenbare teksten schrijft.

De eerste luisterbeurt leek het een album zonder echte uitschieters, zoals die wel op colour it in zaten, maar na meer luisterbeurten beginnen alle nummers zich een beetje te settlen. Dus ik zou willen stellen, dat dit toch wel een groeiplaatje is.

Favorieten tot nu toe: Love you better, One hand holding, No kind words, Wall of arms, Dinosaurs, William Powers.

4 sterren.

Ik heb nog geen enkel regulier album van deze groep geprobeerd, maar als ik zo deze ('compilatie') plaat hoor, dan vind ik er weinig op aan te merken. Het is heel divers en het behoudt ook nog echt wel een beetje een eigen sound, omdat het veel psychedelischer is, dan de meeste shoegaze.
Dit album houdt het midden tussen Spacemen 3, The Jesus & Marychain, Skywave en My Bloody Valentine. Dat klinkt dan misschien iets té goed, maar ik vind het persoonlijk alleraardigst klinken.

Ik begin voorzichtig met een 3,5. Het is origineel om dit als tweede album te presenteren, maar ik wil het persoonlijk geen vooruitgang noemen. Er staan een paar erg fijne songs op, maar er staan ook een paar inspiratieloze liedjes op. Plus de teksten vallen me een beetje tegen.

Nou lijk ik heel negatief, maar Yeasayer blijft een geweldige band. Het is erg origineel dat ze hier nu mee komen. En ook nog een paar geweldige songs maken zoals: Ambling Alp, ONE, Mondegreen, Madder Red en Love Me Girl. Maar toch vind ik het jammer dat het hele album in diezelfde sound (elektronischer en poppyer dan All Hour Cymbals) is, hun vorige album was immers een verzameling van zowat 40/50 jaar popmuziek. Hier hebben ze veel meer gekozen voor één stijl. En dat terwijl ik dat eclectische juist zo goed kon waarderen.

Maar deze plaat kan zeker een groter publiek gaan bereiken, terwijl dat met All Hour Cymbals nog niet helemaal lukte. Hier staan namelijk wel een paar echte 'hitjes' op en Odd Blood is ook zeker wat toegankelijker.

Voor nu 3,5 ster. Ligt dicht tegen de 4 aan en ik denk dat die er ook nog wel aan zit te komen. Maar voor alsnog niet zo goed als All Hour Cymbals.