The Maccabees - Wall of Arms (2009)

Ik vind dat the Maccabees juist wél een eigen smoel hebben. Op hun eerste album wat dit duidelijk nog niet het geval. Hier zijn ze (mede ook dankzij de nieuwe producer) veel origineler en veelzijdiger. Door de rijke instrumentatie, de prominent aanwezige blaasinstrumenten, de gevoelige zang en ook zeker de geweldige teksten onderscheiden The Maccabees zich absoluut als indie band.

De airplay van Can You Give It trok mijn aandacht. Lekkere single, lekkere gitaartjes. Maar op een of ander manier wil het niet een album lang boeien. Het luistert als het eten van bonbons. De eerste is heerlijk, de tweede kan er nog mee door, de derde is al niet bijzonder meer. Bij de vierde begin je misselijk te worden en wil je niet meer. Maar een paar bonbonnetjes van dit Maccabees schaaltje gaan er best in.

Tja, ik vind toch dat The Maccabees iets hebben te bieden dat redelijk uniek is. Ik kan ze maar moeilijk vergelijken met een andere band in ieder geval.

Stem: 4*

De stem van Orlando Weeks is sowieso uniek. Ik heb ze gezien in het voorprogramma van de Editors, erg vrolijke performance. Op de cd staan overigens 5 extra nummers, beginnend met Empty Vessels, die ook op hun website als intro wordt gebruikt: http://www.themaccabees.co.uk/. Ik vind het zelf wel een geslaagde combinatie. Andere bonusnummers zijn ook goed. Iemand trouwens enig idee waar de naam Maccabees vandaan komt?

Ze zeggen een random woord uit de bijbel te hebben gepakt.

Zojuist voor het eerst goed beluisterd (koptelefoon) en dit is een erg lekker plaatje zeg. Heerlijke opbeurende Indie-poprock. Lekker.

Ik hoorde het album eergisteren voor het eerst en het bleek dat ik Love you Better toch kende. Vraag me af hoe, meende toch niet dat dit ooit op de radio is geweest, Kinkfm zal het waarschijnlijk zijn geweest. Klinkt in ieder geval wel goed.

Ik ken alleen No Kind Words.
Het nummer boeit me in ieder geval genoeg om het hele album eens te beluisteren/

Dank aan Pinkpop; The Maccabees ontdekt. Nooit eerder opgemerkt. At last.
Vrolijk makende pure popsongs. Ik kan muzikaal weer weken vooruit.

Voor mij precies hetzelfde! Lekkere muziek hoor!

Gaaf album, misschien nog wel beter dan zijn voorganger. 3,5* voorlopig. Beste nummer: No Kind Words.

"Ik kan muzikaal weer weken vooruit" blijken maanden te worden....
Het is hier nog steeds Maccabees wat de muzikale klok slaat.
De gehele CD blijft boeien. herhaling na herhaling. 1/2 ster erbij.

Toch maar eens deze plaat draaien, omdat ze een nieuw album klaarhebben. Dat heb ik nog niet beluisterd (zo meteen een paar nummers draaien), maar met 'Wall of Arms' weten ze me toch deels te overtuigen. Stuk voor stuk goeie, vrij aanstekelijke nummers, een eigen smoel (al doen ze zeker niets unieks, ik kan ze ook niet meteen met andere bands gaan gelijkstellen), en een zanger die soms klinkt als een Win Butler, maar dan een stuk minder krachtig en overtuigend. Alhoewel hij me op andere momenten dan weer helemaal niet aan Butler doet denken..

Dit zal nog wel wat tijd vragen, vermoed ik.

Heerlijke cd! Ongelooflijk, had in eerste instantie de nieuwste album per toeval ontdekt. Maar ik moet zeggen, deze klinkt ook ontzettend gaaf.

Live in Amsterdam

Love You Better

Can You Give It

Prachtige cd! Melancholisch, fris en dynamisch. Veel interessanter dan de nieuwe cd "Given to the Wild". Veel te veel Coldplay en Snow Patrol invloeden. Oftewel: saai!

Ik vind juist deze iets minder maar nog altijd goed, dan Given To the Wild. Wel staat hier hun beste nummer op, William Powers !

Met Wall of Arms hebben The Maccabees wederom een heerlijk album afgeleverd. Qua krakers blijft dit album weliswaar iets achter bij Colour it In, maar echt zwakke nummers ontbreken weer op dit album. Daarom is de waardering voor beide albums vergelijkbaar. Echte festivalnummers als Love You Better en Can You Give It? behoren tot de beste nummers op dit album. Overigens hadden ze wel wat meer kunnen doen met de samenzang. Dit werd op het eerste album wat meer toegepast, en had zeker voor de broodnodige variatie gezorgd.

Dit is geloof ik de eerste keer dat ik aandachtig naar The Maccabees luister, al moet ik de laatste ook wel een aantal keer hebben gehoord. Ik moet opmerken dat dit toch vrij aangenaam is, af en toe zijn dit soort bandjes wel een hele verademing als ik hijgend het bos der singersongwriters en andere folkies uit kom gestrompeld. Bij vlagen moet ik ook een beetje aan Arcade Fire denken, maar dat zal inmiddels wel de meest cliché vergelijking zijn die men kan maken met een indiegroepje. 3,5*

De sound zit ergens tussen Blaudzun en Arcade Fire.

Je moet ook zeker hun vierde en laatste album checken:
The Maccabees - Marks to Prove It (2015) - MusicMeter.nl

Ik ben dol op hun hele discografie, altijd een zwak gehad voor deze band. Maar Marks to Prove It is echt hun magnum opus, met hun meest complete en volwassen geluid.