Niemand? Enfin. Dit is wel leuk, of eigenlijk wel meer dan leuk. Er staat hier dat het 16 tracks zijn, maar in feite is het gewoon een track van 58 minuten. Als je daardoor niet afhaakt dus. Electronic lijkt me ook niet het juiste genre, het is meer een moderne variant op acoustische folk. Wel met een versterker trouwens, en ook een stuk speelser dat pak-m-beet John Fahey, Ook drums en hier en daar wat elektrodingetjes. Ik denk dat de vorm een soort van theme-and-variations is, maar daar heb ik geen bewijzen voor. De muziek is veel lichter dan de titel doet vermoeden.

Uitgesproken ziek album, Suicides eerste is er een kinderfeestje bij. Veelal geinspireerd op lo-fi-looneys als Smog en Daniel Johnston, maar sterker neigend naar de psycho- en stalkerhoek. In veel landen zou je opgepakt worden voor maken van een plaat als deze. Veel nummers zijn op latere cd's gerecycled, maar dan stukgemaakt door de prutsers van Excelsior. Het zoveelste bewijs dat ze daar poep in de oren hebben.

Laten we wel wezen, het is gewoon kitsch. Is ook niet raar, Van was op dat moment gewoon een onehitwonder klaar om vergeten te worden. Nergerns was uit gebleken dat hij enig talent had voor het schrijven van teksten, dus waarom hij dan aan komt met een 'concept'album met breed uitgemeten verhalen zal altijd een raadsel blijven. Daarnaast zijn de arrangementen lelijk, is Beside You genant en luisteren je ouders naar The Way Young Lovers Do. Dit album kon alleen gemaakt worden in de tijd gemaakt waarin artiesten geloofden dat de LP's die ze maakten 'meesterwerken' moesten zijn.