menu

Van Morrison - Astral Weeks (1968)

mijn stem
4,15 (712)
712 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Folk
Label: Warner Bros.

  1. Astral Weeks (7:00)
  2. Beside You (5:10)
  3. Sweet Thing (4:10)
  4. Cyprus Avenue (6:50)
  5. The Way Young Lovers Do (3:10)
  6. Madame George (9:25)
  7. Ballerina (7:00)
  8. Slim Slow Slider (3:20)
  9. Beside You [Take 1] * (5:57)
  10. Madame George [Take 4] * (8:24)
  11. Ballerina [Long Version] * (8:02)
  12. Slim Slow Slider [Long Version] * (4:53)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 46:05 (1:13:21)
zoeken in:
kistenkuif
Van Morrison / Astral Weeks expanded and other news | superdeluxeedition


Het schijnt er dan 30/10 eindelijk van te komen.....................(goeie site overigens)

avatar van heartofsoul
5,0
kistenkuif schreef:
Van Morrison / Astral Weeks expanded and other news | superdeluxeedition


Het schijnt er dan 30/10 eindelijk van te komen.....................(goeie site overigens)


Nou ja, expanded... Vier extra takes, die voor mij niet al te veel toevoegen aan het oorspronkelijke album. Gisteren overigens beluisterd met mijn hoofdtelefoon en werkelijk tot tranen toe geroerd. Er is maar weinig popmuziek (als ik het zo mag noemen) die bij mij zulke heftige emoties veroorzaakt. De geluidskwaliteit van de remaster is prima, maar dat gold voor het oorspronkelijke album ook al. Ben niet zo'n geluidsfreak, dus in dit opzicht ook niet zo objectief.

kistenkuif
Het kan aan mijn oren liggen maar ik ervaar toch wel een verbetering qua geluidskwaliteit bij deze fraaie remaster in vergelijking met het origineel. Op mijn simpel apparaat en koptelefoon hoor ik net even meer diepte en warmte, met behoud van de originele detaillering en transparantie. Bij de gelijktijdig verschenen remaster van het opgewekte His Band and the Street Choir (1970) is de kwaliteitswinst nog veul groter. Pech dat de karige outtakes bij beide albums inderdaad weinig verrassen. Wél smaakvolle coverart.

avatar van heartofsoul
5,0
Zojuist het geluid van de oorspronkelijke cd en de remaster zorgvuldig vergeleken, en inderdaad kistenkuif, je hebt gelijk. De remaster klinkt helderder en iets voller dan de oorspronkelijke cd. Vrijdag heb ik geluisterd met behulp van de hoofdtelefoon zonder te vergelijken met het oorspronkelijke album dat ik niet zo snel kon vinden. De geluidskwaliteit maakt mij bij zo'n topplaat altijd wat minder uit, maar ik moet toegeven dat de luisterervaring voor mij toch wel intenser was. Maximale emotie, maximale expressie en dan ook nog eens zo'n goede geluidsweergave, waardoor de arrangementen nóg beter tot hun recht komen. Ik moet trouwens de vinylplaat ook nog ergens hebben. Zal ik ook nog eens beluisteren ter vergelijking.
De remaster van His Band and the Street Choir heb ik op dezelfde dag aangeschaft en daar ben ik erg benieuwd naar.

avatar van Misterfool
Deze klassieker viel me toch wat tegen. Ik durf als progliefhebber het woord pretentieus niet zo snel meer in de mond te nemen, maar dat is toch het eerste wat in me opkomt.De achtergrondinstrumentatie voegt maar weinig aan de composities toe, IMHO. De stem van Van Morrisson vind ik daarentegen wel prettig. Lekker rauw! Veel nummers duren desalniettemin ook nog eens veel te lang. Met het titelnummer heb je gelijk het beste al gehad. Al is Ballerina ook best aardig. Ik kom uit op 2.5*.

kistenkuif
Beste Misterfool Ik kan je oprecht niet volgen. Daarom een paar vragen. Wat bedoel je precies met 'pretentieus' mbt tot dit album? En welke 'achtergrondinstrumentatie' voegt weinig toe aan welke composities?

avatar van Misterfool
Misterfool schreef:
De achtergrondinstrumentatie voegt maar weinig aan de composities toe, IMHO.
Ik geef hier al een beste hint. Wat ik met name pretentieus vind, is de weelderige instrumentatie die folk met jazz en soul tracht te vermengen, maar daar bepaald niet in slaagt. De nummers op dit album zijn over het algemeen saai en ze duren te lang. Ik zou het ook iets minder hard kunnen verwoorden. Een erg ambitieus album, die mijns inziens de ambities niet inlost. Veedon Fleece heb ik daarna beluisterd en dat album bevalt mij een heel stuk beter.

kistenkuif
Duidelijk. Dan verschillen we diepgaand van mening. Moet kunnen.

avatar van Misterfool
Inderdaad. Wat is immers een muziekdiscussiesite zonder discussie.

kistenkuif
Jouw en mijn beleving van dit album liggen zover uit elkaar dat ik vrijwel zeker weet dat een discussie erover mij geen schrijf- en leesplezier zal verschaffen.

avatar van Misterfool
Ik heb eerlijk gezegd een beetje moeite om de bovenstaande uitspraak te plaatsen. "discussie" in mijn bericht van 15:45 sloeg op jouw vraag en mijn antwoord. Jouw bericht komt een beetje over als een onderhandse aanval (alsof je impliceert dat een discussie zou uitmonden in een 'shouting match') en dat terwijl ik mijns inziens netjes antwoord heb gegeven op jouw vraag.

kistenkuif
Het is niet mijn bedoeling om je aan te vallen of wat dan ook. Ik heb gewoon geen zin in om me er nu verder in te verdiepen. That's all. Met dank voor je antwoord op mijn vragen en respect voor je mening.

avatar van Kronos
4,0
Misterfool schreef:
Wat is immers een muziekdiscussiesite zonder discussie

Het wordt hier omschreven als: De muzieksite voor liefhebbers.

Discussie hoeft volgens mij niet. Mag wel natuurlijk.


Ik vind dat Van Morrison zijn ambities hier redelijk waarmaakt. Sommige nummers duren inderdaad wat lang. Dat verminderd de spankracht van het album. Meer muzikale opbouw in de nummers en meer afwisseling tussen nummers onderling zou ook kunnen helpen.

Voor mij is het eerder een sfeervol album om bij weg te dromen en niet om analyserend te beluisteren.

kistenkuif
Misterfool schreef:
Ik geef hier al een beste hint. Wat ik met name pretentieus vind, is de weelderige instrumentatie die folk met jazz en soul tracht te vermengen, maar daar bepaald niet in slaagt.


Het album is een uitzonderlijke eend in de bijt als je weet hoe de opnamen na veel gedoe tot stand zijn gekomen. Een stuurs verlegen jonge Ier die in de VS met druk van de platenmaatschappij op de schouders samen met een aantal gelouterde amerikaanse jazzmuzikanten waarmee hij nog nooit heeft gewerkt zonder rehearsals in een paar dagen met een ingehuurde opnameleider de composities op tape zet. Van een hecht op elkaar ingespeelde band en zanger kun je dus niet spreken. Het is zingen en zoeken tegelijk, met de stroom mee. Daar moet je van houden want anders kunnen een aantal composities wellicht lang duren. Vanuit dit perspectief kan ik je bezwaren voorstellen. De reactie van Kronos vind ik helder.

avatar van harencoor
5,0
Ook maar eens de heruitgave aangeschaft. Deze uitgave klinkt een stuk helderder.En de muziek?Tijdloos.

avatar van sakkediemus
5,0
Op het Vlaamse Radio 1 (VRT) kon je van maandag tot en met gisterenavond genieten van de Classics 1000. Wat mij betreft de beste week radio van het jaar. Ik heb zo vaak als mogelijk proberen te volgen en gelukkig heb ik daardoor vrijdag ook Madame George uit deze plaat ontdekt. Het stond op nummer 218.
Ongetwijfeld dé ontdekking van de week en sindsdien krijg ik maar niet genoeg van dat nummer.
Van stond er nog wel een keer of 5-6 in met nummers die ik wel allemaal kende.
Binnenkort eens wat meer verdiepen in zijn discografie.

avatar van brandos
4,0
Beste Misterfooldie zegt:
Deze klassieker viel me toch wat tegen...
Ik kan jou in jouw overwegingen best wel volgen (al ben ik geen prog-rocker, meer blues liefhebber, waar bondigheid ook niet altijd als hoogste goed geldt) en had bij de aanschaf van deze plaat ook wel een beetje het "is dit nou waar iedereen zo hoog over op geeft...". Ik zou de superlatieven die men bijna unaniem op deze plaat losliet, liever naar zijn 'Veedon fleece' willen doorsluizen. Een plaat die in kwaliteiten alles heeft wat Astral weeks al in aanleg had, maar bovenal sterkere en compactere melodieën kent. Ik denk ook dat je 'Astral weeks' toch een beetje in de tijd moet zien. Die vrije poetische vorm, waarin genregrenzen niet meer leken te bestaan creërde toch wel mogelijkheden voor de singer songwriters na hem. Anderzijds beoordeel ik platen liever op het luisterplezier dat ik eraan ontleen dan op hun historische relevantie (reden ook waarom ik de 3e plaat van zowel Roxy als the VU, alsmede the doors 'LA woman' hoger waardeer dan hun beroemde debuten). Blijft over dat 'Astral weeks' als ie op staat nog altijd niet onplezierig langskabbelt; een soort meditatief genoegen.

avatar van herman
2,5
geplaatst:
Van de week verscheen dit artikel bij The New Yorker, erg de moeite waard.

The Miracle of Van Morrison’s “Astral Weeks” | The New Yorker - newyorker.com

avatar van BoyOnHeavenHill
5,0
geplaatst:
Dank voor de tip, herman, weer een mooi boek voor op m'n verlanglijstje!

4,5
geplaatst:
Al jaren in bezit en nooit echt de moeite genomen om hem goed te beluisteren . Tot afgelopen nacht .Het huis doodstil en gezeteld op de bank met peuken en goed glas wijn. En wat kwam hij binnen zeg . Wat een intense plaat. Kende van Van een greatest hits maar dat soort albums zijn leuk om bij te klussen . Maar dit is iets wat je moet ondergaan . Ik begin met 4.5 sterren maar de kans op de volle mep zit er zeker aan te komen . En dan te bedenken dat dit al jaren op de plank stond . Shame on me !!!!

Gast
geplaatst: vandaag om 23:39 uur

geplaatst: vandaag om 23:39 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.