Ik kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijk deze box is voor iedereen die Bob Dylan (beter) wil leren kennen. Ook die vroege opnamen werken heel ontwapenend; je krijgt een uitzonderlijk kijkje in de keuken. Met halve takes, de producer die 'm vraagt wat hij nou eigenlijk aan het doen is, maar ook hartverscheurende versies van Idiot Wind, Tangled Up in Blue, Blind Willie Mc Tell, Seven Curses. Zo goed en aanstekelijk. Heb de box in 1993 bij de bibliotheek geleend en heb dat echt als een mijlpaal ervaren (wilde daarna ook gitaarspelen, zingen, liedjes maken optreden etc.). Over inspiratie gesproken...

Dit album stond al een paar jaar onaangeroerd in de kast. Vandaag scheen de zon en dacht ik: Stevie.

Meestal zet ik een verzamelalbum van Stevie Wonder op. Nu draaide ik Innervisions in z’n geheel. En ja: meteen raak.

Wat een plaat. Warm en gloedvol, maar ook streetwise. Dat New York-fragment in ‘Living for the City’ – ruim voordat hiphop groot werd. En dan die schakeling tussen stijlen, zonder dat het wringt.

Dit is geen album om losse nummers uit te trekken. Dan mis je de lijn, de spanning, de samenhang. Dit moet je gewoon van begin tot eind luisteren. Geef zelden vijf sterren. Maar here we go...