Ik geloof dat ik snap wat Aprils bedoeling is met U.

Het is geen toeval dat de meer organische/akoestische instrumenten (inclusief random piepjes, knarsjes en belletjes) wat meer naar de achtergrond zijn verdrongen om plaats te maken voor een meer afgerond digitaal geluid.
Dit is haar poging om een pure pop-plaat te maken. Je ziet het al in de video's: alles kraakhelder, strak gechoreografeerd.

Op alle 9 tracks kom je nog altijd haar typische creativiteit als producer tegen, zonder dat ze de heilige 3-minuten-pop formule uit het oor verliest.
Daarbij helpt dat zij, in tegenstelling tot veel anderen uit de hyperpop-hoek, altijd de nadruk is blijven leggen op songwriting en hooks in plaats van wild met toeters en bellen om zich heen te maaien.

Daarom is dit project dik geslaagd.

Maar... stiekem mis ik toch een beetje de warmte, het organische van Fishmonger, Fearmonger, Wallsocket en de oude EP-tjes.
En ik denk dat ik daar op de lange termijn vaker naar terug zal luisteren.

En eerlijk gezegd denk ik dat dit ook voor April geen permanente verschuiving is. (Als ze de komende jaren even goed ziek wordt van de popwereld, dan heeft ze altijd nog haar eigen oude aquarium om naar terug te keren.)

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst