Heerlijk rootsy, folky album van The Boss met een sterk Seeger sessies-karakter. De sociaal en politiek-kritische teksten krijgen een extra lading door deze productie. Opvallend is dat vrijwel elk nummer begint met een drum(computer in sommige gevallen), daarna pas krijgen de nummers hun eigen karakter. Er is genoeg gelaagdheid en variatie in de nummers om steeds iets nieuws te ontdekken en ook de studioversies van de bij de fans al bekende 'Land of Hope and Dreams' en 'Wrecking Ball' zijn net iets anders dan de live-uitvoeringen waardoor ze prima naast elkaar kunnen bestaan. Het album, een keer niet geproduceerd door long-time producer Brendan O'Brien, heeft een vrolijke, natuurlijke toon en een hoog meezinggehalte wat wellicht zelfs nog wat nieuwe fans zal weten te binden. Ik bent tot nog toe in ieder geval zeker niet teleurgesteld in de nieuwste van ome Bruce en ik schat het iets hoger in dan 'Working on a dream'. *4,0

Ben het na 2 luisterbeurten met bovenstaanden eens. De authenticiteit, de inspiratie, het af-en-toe-gekke en de mooie popnummers die Jason Mraz op zijn eerste twee platen en de nodige live-cd's liet horen krijgen we niet meer terug ben ik bang. Halverwege het vorige decennium was ik een grote fan, maar dat begon na de uitgave van zijn laatste album al aardig te kelderen en heeft nu een dieptepunt bereikt. Het is niet eens slecht, zowel muzikaal als tekstueel (behalve het Kindernet-achtige tenenkrommende Frank D. Fixer), maar het is ongeinsprieerde Sky Radio-huisvrouwen muziek die zich ongetwijfeld prima in hun nopjes gaan voelen met deze cd. Enkele bescheiden hoogtepunten vind ik nog wel 'The Freedom Song' (wat overigens nog eens een cover is ook) en '93 Million Miles', maar de Curbside Prophet is niet meer.

Hoewel Trey Songz met zijn eerste album nog een goede aanwinst voor de R&B-wereld leek te zijn, heeft hij die belofte niet ingelost. Zo telt deze plaat nogal wat 13 in een dozijn 'arrenbie'. Meneer Songz lijkt maar één interesse te hebben: drie letters en het eindigt op ex. Toch jammer aangezien de Anticipation mixtape wel goed was. Tot overmaat van ramp hebben ze het beste nummer van die tape (Yo side of the bed) ook nog eens gigantisch verknipt voor deze plaat. 2 magere sterretjes en vooral Ready voor de afvalbak.