Was Scenes From a Memory jarenlang mijn absoluut favoriete album van Dream Theater en kwam Six Degrees daar (niet ver) achter, vandaag de dag is het eerder omgekeerd. Niet dat ik Scenes slecht vind, verre van dat, maar Six Degrees is voor mij de laatste weken enorm in aanzien gestegen. De inleiding daarvoor was de energieke live-performance van The Glass Prison tijdens Gigantour in 2005, waar ik laatst de DVD van op de kop heb getikt. Alles klopt in deze opname: Het publiek gaat uit z'n dak, de band is zichtbaar in zijn element, en James Labrie is echt 'on fire'. Daarnaast was het de aanzet om Six Degrees dus weer eens uit de kast te trekken en dat is niet tegengevallen. Wat een dijk van een album is het toch, met een aaneenschakeling van topnummers. Als ik dan toch enkele uitschieters moet aanwijzen dan zijn dat The Glass Prison, The Great Debate en de tweede helft van het titelnummer (vanaf het instrumentale middenstuk van Solitary Shell).

Geniaal album!