Vanaf het moment dat je het album opzet weet je dat het iets interessants of aparts is.
Het monotone getrommel en het chaotische gejammer om de boze geesten weg te drijven om als het ware herboren te worden, prikkelt je. Misschien is 'Rebirth' zijn doel geweest bij het maken van dit album, in ieder geval geeft het een inleiding op wat komen gaat. Namelijk vele wisselingen van gedachten en emoties.
'Kobwebz' is gebaseerd op een sample van Erkin Koray (Yağmur) één van de grondleggers van de psychedelische rock in Turkije begin jaren '60. Het lijkt alsof Gonjasufi een strijd wil aangaan, met wie en waarover wordt niet echt duidelijk.
Wel wordt duidelijk dat hij het niet alleen aan kan zo zingt hij op "Ancestors" (met een duidelijke Flying Lotus sound): "Ancestors take my hand?"
Niet dat die vraag hem ver gebracht heeft blijkt uit 'Sheep', waarin hij liever voor zijn problemen wegloopt. "I wish I was a sheep, instead of a lion, 'cuz I wouldn't have to eat".

Vervolgens komen de problemen met 'She Gone', waar hij constant van mood swingt (bezinning, agressie, wanhoop) en de beat hem volgt. De wanhoop gaat verder in 'SuzieQ', de beat doet mij een beetje denken aan een nummer van Saul Williams (Surrender).
Hij voelt zich daarna bevrijd blijkt uit 'Stardustin', maar is hij werkelijk bevrijd of vlucht hij in de idioterie van 'Kowboys&Indians'.
Hij weet dat er verandering moet komen in 'Change' al weet hij niet echt hoe en vervalt in passiviteit. Totdat hij plotseling iemand ontmoet in 'Duet', die hem weer terug brengt bij zichzelf. "Baby, you remind me, of someone I met before".
Ik begrijp niet echt wat hij wil zeggen met 'Candylane', misschien is gewoon even de beleving van geluk.
Al duurt dat geluk niet erg lang en is hij eenzaam in de 'Holidays', vervolgens vereenzelfd hij zich met de 'Love of Reign' (lees: Rain) en put daar kracht uit, zodat hij daarna van zijn eigen kracht uit kan gaan in het leven. "It's your only life, so it's only right, to take your own advice, cuz' it's your own advice" - 'Advice'.
Dat dit niet altijd even gemakkelijk is, laat hij de luisteraar vervolgens horen op 'Klowds', met de metafoor: "I look to the sun, but I see clouds povering our skies, I look to the sky, but I see clouds covering our sun."

Het wordt weer eens tijd voor een nieuw probleem namelijk 'Ageing', "Once a man, Twice a child." is zijn uitleg, hoewel ik er niet veel van begrijp. Vervolgens in 'DedNd' heeft hij het over de dood of eigenlijk ook weer niet, want daar moet je niet zo mee bezig houden, rennen is het advies, ook al weet hij niet waarom. "Why keep running? I keep running!"
'I've Given' gaat over het losmaken van bezit, zodat hij werkelijk bevrijdt is in 'Made'. In de bonustrack bewijst hij met zijn idioterie, dat hij zich niet verheven voelt boven de rest.

4.5*